“Ona emanet edilen bir kalp… Sevmemeye yemin etmiş bir adam… “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” **** "Yakıp yıktığım o geminin külleri her zerremi delip geçiyor" Ali`nin fısıltıyla söylediği sözler ile yutkunup onun gözlerine baktı Efsun. Bakışlarındaki manada takılı kaldı. Suyu çekilmiş kuyunun dibinden çıkamayacağını bilmenin çaresizliği vardı sanki. "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" Efsun`un konuşmaya mecalinin olmaması biraz daha tıpkı görünümü gibi sert olan Ali`nin sesini duyma isteğindendi. Kelimeleri titreyen nota gibi fısıltıyla çıkıyordu dudaklarından. *** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

"Böyle susmaya devam mı edeceksin? Ben bunca yıl sesine hasret kalmışken." "Bu sese sen kendi kendini hasret bırakmışken ben neden konuşayım ki?"

Delirmek kimine göre kurtuluş kimine göre ızdırap. Soluklarım boğazıma batıyor ama ben delirdigimi iliklerime kadar hissediyorum. Yorgundum etiyle kemiğimle ruhumla soluk alıp vermek bile yorucu geliyordu artık... Soluksuz okunacak bir romanla karsinizdayim sizi çok seviyorum keyifli okumalar...