Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

AŞK neydi üç harftan oluşan bir kelimemi,yoksa hissedilebilir tehlikeli bir duygumuydu umay ve alparslanda hiç hissetmemişti,ve bu duygunun hep üç harfli bir kelime olarak kalacağını zannediyorlardı şimdilik... KIDEMLİ ÜSTEĞMEN UMAY ASENA BOZ bir gözü gecenin alaca karanlığı gibiyken diğer gözü bir sis kadar pusluydu.yani bir gözü lacivert,bir gözü griydi.bundan dolayı insanlar ona uzaylı damgası takar korkar ürkerdi,bir zamanlar çok takıyodu fakat artık umrunda değil. insan birine girince çıkamıyordu o sisli ve karanlık denizden.umay`ın gözleride kaderi gibiydi geçmişi bir okadar karanlık ve sisiliydi.yetimhanede büyümüş iki ŞEHİT kızıydı.ve bunun zorluğunu ve acısını sadece yaşayan bilirdi... YÜZBAŞI ALPARSLAN SAVAŞ AKINCI o kor bir ateş gibi yanan kahve gözlerine bir bakıldımı SARIP SARMALARDI bakıldımı ürperdi insan korku salardı gözleri o konuşmasa gözleri konuşurdu mutlu bir ailesi vardı.ailesine kesinlikle benzemiyordu mesleğindenmi bilinmez sertti kabaydı,nazik ve hoşgörülü hiç değildi ailesi ise ponçikti tatlıydı nazik ve hoşgörülüydü... EVET,UMAYLA ALPARSLANIN AŞK HİKAYESİNİ VE TİMİNDE GEÇEN OLAYLARI YAZACAĞIM UMARIM BEĞENİRSİNİZ

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş`in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

Yazar:ecrinn2 Kitap bana ait değildir! Sevgi ve özlemle... Kitap şarkıları: seda tripkolic-gözlerinin yeşilini özledim ogün sanlısoy-saydım semiramis pekkan-bana yalan söylediler Özlem tekin-aşk her şeyi affeder mi 2 haftada bir bölüm.

Korku insana her şeyi yaptırır , peki biz neyden korkarız? Aşk mı? hayatımız da yaşadıklarımızdan mı? sevilmekten mi? yoksa geçmişimizden mi? Acı çekmekten korkan biri, zaten korktuğundan acı çekiyordur. `` Korkarak yaşıyorsanız yalnızca hayatı seyredersiniz.  ~ Friedrich Nietzsche ~``

Bazen hayat öyle planlar yapar ki, ya o sulara kapılmanız ya da o sulara karşı koymanız gerekir. herkesin atladığı şeyse o sularda nasıl yüzüleceğini öğrenmektir. Lavin Asena Karayel, Yüzbaşı Lavin Asena Karayel timiyle beraber başarılarıyla tanınmış bir timdi. Bir gün gelen bir teklif ve yeni bir askerle timiyle başka yollara, başka sulara savulur. Ya o suda boğulacaklardır ya da o suya karşı koyacaklardır. Artık hiçbir şey eskisi olmayacakdır. -Düşmandan Aşka -Güçlü Kadın Karakter -Ters Köşe Tüm Hakları Saklıdır

Efe ve Gece’nin yıllar sonra kavușması

17 yaşında geçirdiği kaza sonucu ailesinin kendi ailesini olmadığını öğrenince durumu ailesine söyleyen Asil ve onu gözden çıkaran ailesi bunu fırsat bilerek test yaptırır.Sonucunda gerçek ailesi olmadığı ortaya çıkar.Durumu gerçek ailesine anlattığında onlarla test yappılır ve onların kızı çıkar. Ancak gerçek ailesi kızı istemeyince kız yetimhaneye verilir.Bunun üzerine Asil kanlı yemin eder ve asker olur. 28 yaşına geldiğinde gerçek ailesinden bir telefon alır. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TÜM HAKLARI SAKLIDIR.(Ç)alınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. * AYRICA BU KURGUDA GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE OLAYLARIN HİÇİBİRİNİN GERÇEK HAYATLA BİR BAĞLANTISI YOKTUR! *Bu benim beşinci kurgum. Hatalarım varsa lütfen uyarın. ***Kitabıma bir şans verirsen sevinirim;)) **ÖNEMLİ DETAY KİTAP KAPAĞI Chatgpt ile tasarlanmıştır LGS SENEMDEYİM BÖLÜM ÇOK GELMEYECEK! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ŞARKILAR! EYLÜLZEDE YOK BANA BU CİHANDA **********

Bu kitap Wattpad uygulamasında 90 bin okuyucuya ulaşmış bir kitaptır. Wattad platformuna erişim yasağı geldiğinden dolayı kitap burada yayınlanmıştır. KİTAP İLK KURGUMDUR VE OLDUKÇA FAZLA HATASI VARDIR.

Yusuf Ateş ve Zeynep Yıldırım`ın muhteşem ve zorlu bir tanışması ile güzel yollara çıkacaklardır.

Merhabalar ben Umay Aydoğan 26 yaşında Özel kuvvetler de Astsubay çavuşum. Kumral, kahverengi gözlü başörtülü normal bir askerim. Şimdiler de nefret ettiğim saçlarım stres ve sinir başta olmak üzere birçok sebepten griye çalan bir beyaz olmuştu. Saçlarımdan nefret ettiğim için onları siyaha veya başka bir renge boyamayı hiç düşünmedim ve düşünmüyorum da. Sevdiklerimin yanında çoğu zaman eğlencenin dozunu kaçırıyordum. Gerçekten de sevdiğim insanların yanında yanında çok cıvık, herşeyin dozunu abartan biriydim. Özellikle de Rüzgar komutanımla beraberken birbirimize söylemiyorduk ama birimize bir şey olsa yardıma ilk biz koşardık. Ama sevmediğim bir kişiye karşı alaycı ve çok soğuk davranırım. Çünkü o kişiyi sevmiyorum bence gayet makul bir sebepti. Çocukluk hayalim olan mesleği yapmak için çok şey çektim küçükken ama hiçbiri beni yıldırmadı ve ben ailemin beni sileceğini bilerek ailemdeki herkesten gizli kuzenimin yardımıyla askeri lise seçmelerine katıldım ve kazandım.Geçen seneye kadar hiçbiri benimle konuşmuyor benden nefret ediyorlardı. Ta ki şehadete çok yaklaştığım o ana kadar... Onun sayesinde şehit olmamış, şehadet haberim aileme ulaşmamıştı. O, Miraç komutanımdı. İyileştikten sonra onun timine verildim ama o yoktu. Esir düşmüştü. Onu timiyle onu kurtardığımızda içimden bir ses onunla aramızın diğerleri gibi olmayacağını söylemişti. Öyle de olmuştu. Asla diğerleri gibi değildik. Karşılıklı olarak birbirimizi biraz yıprattık. Fakat yine de birbirimizden vazgeçmedik.