♠️♠️♠️ Bir masaya oturduğun an artık geri dönüş yoktur. Borç, ihanet ve ölüm tehdidinin ortasında kalan genç bir kız, mafyanın yönettiği karanlık kumar dünyasında tek bir el oynar. Ama onun silahı şans değil; kusursuz hafıza, matematik ve tehlikeli zekâsıdır. Fakat bazı oyunlar kazanılsa bile bedel ister. Ve bazı adamlar… kaybetmeyi asla kabul etmez. ♠️♠️♠️ “Tam 253 gündür bu odadaydı. Penceresiz, ışığın bile zor ulaştığı o dar odada elleri zincirlenmiş halde oturuyordu. İlk gün bağırmasını beklediler. İkinci gün yalvarmasını. Üçüncü gün ise kırılmasını… Ama kız sadece sessizce onları izledi. Çünkü herkes onun kaybettiğini sanarken, o hâlâ oyunu zihninde oynuyordu. Kapının dışındaki adamlar artık ondan korkmaya başlamıştı. Çünkü normal bir insan günlerce kilitli kaldıktan sonra gözlerindeki ışığı kaybederdi. Ama kızın gözleri hâlâ aynıydı; sakin, keskin ve tehlikeli. Sanki zincirlenen bedeni değilmiş gibi dimdik oturuyordu. Adam içeri girip masanın üzerine bir deste kart bıraktığında odadaki hava değişti. Kızın bakışları ilk kez o kartlara kaydı. Dudaklarının kenarında küçücük bir gülümseme oluştu. Ve mafya lideri o an anladı… Bu kız hâlâ bitmemişti.” ♠️♠️

“ Sen misin ihanetin tohumu ,ben miyim oyunun kurucusu? Söylesene kim sahte kim gerçek? Bu sandığımız kadar basit bir oyun değildi.İçinde karanlık geçmişimiz vardı ve biz ölüme sürükleniyorduk.İhtimaller arasında gidip geliyorduk öl ya da yaşa.Tamamen şans işiydi.

Yılbaşı gecesi yapılan bir eğlence... Seçilen farklı farklı oyunlar , kartlar , tombalalar ve uğruna verilen bir gençlik. Alınan kart oyunları gerçekten kart oyunları mı? Yoksa oyuncak dükkanında aniden gelen yaşlı beyfendinin oyunu mu? Yoksa bilinmeyen birinin uzaktan oyunu mu ? Her şeye rağmen Oyuna Var Mısın?

Dalga matematik öğretmeni olmuş hayalini gerçekleştirmişti. Sayam lise kolejine atanmıştı, her şeyin çok güzel olucağını sanıyordu fakat bilmediği bir şey vardı. okulda bir katil vardı. Her hikayenin bir sonu, bir sonunda bir hikayesi vardır.