Ölüm, kabullenilmesi en zor gerçektir. Kimileri ölümle yaşar, kimileri ise ölüm hiç yokmuş gibi... Deniz, ölümü kabullenemeyen insanlardan yalnızca biridir. Sevdiği adam, Poyraz`ın ölümüyle hayatı birden altüst olur. Kendi canından geçecek kadar derin bir acı içindedir. Poyraz`ın yanına gitmeyi ve onunla yeniden kavuşmayı aklına koyduğu gece, izlediği bir reklam her şeyi sonsuza dek değiştirir. Bir imkan. Bir olasılık. Ve böylece içinde bir umut tohumu yeşermeye başlar. Ölüm artık bir son olmak zorunda değildir.

Onu fanustan çıkardığı an, dünya Vera’nın üzerine çöken bir karanlık ve ışık arasında büküldü. Daha önce hiç nefes almamış birinin ilk kez nefesi göğsüne doldurması gibi… korkutucu, büyüleyici ve acı vericiydi. Vera, kim olduğunu bilmiyor. Neden yaratıldığını bilmiyor. Ve en önemlisi… Kime ait olduğunu bilmiyor. Tek bildiği, buz gibi bir laboratuvar duvarı ve camın diğer tarafında onu izleyen gözler. Taygar ise onu kurtardığını sanıyor… Ama gerçekte neyi serbest bıraktığını bilmiyor. Çünkü Vera bir sır taşıyor—yalnızca kendisini değil, dışarıdaki dünyayı da paramparça edebilecek bir sır. Peşlerinde olanlar, onun “yaşamasına” değil, “kontrol altında kalmasına” inanıyor. Vera’nın varlığı bir hata mı… yoksa kusursuz bir planın parçası mı? Bu hikâye, fanustan çıkan bir kızın, ilk kez özgürlüğe adım atan bir ruhun ve sadece birbirlerine tutunarak hayatta kalmaya çalışan iki yabancının öyküsü. Kırık düşlerin içinden doğan biri… Kırılacak bir dünya… Ve her şeyin başlangıcında, henüz anlamı bile bilinmeyen o tek soru: “Ben kimim?”

"Bir cinayet, peşine kaç cinayet takar? Sobeler mi kaçar, arkandan mı kovalar? Hadi, bak aynaya; belki sıradaki de seni yakalar." Yıllar önce şehit düşmüş üvey babasının evine kardeşini ziyarete giden Minel Sipahi, babasının çalışma odasının çekmecesindeki beyaz müzik kutusundan sarkmış küçük bir not kağıdı bulur. O küçük nottaki adresin bilinmezliğine yürürken, yıllar öncesinden işlenmiş gizemli bir cinayeti, klonlandığı arkadaşlarını, yaşamış ve yaşayacak olduğu haksızlıkları ve daha birçok gerçeği öğrenecek olmanın verdiği sıkıntıyla sarsılacaktır. Geçmişten gelen bu çağrı, onun yalnızca kim olduğunu değil, ne için var olduğunu da sorgulamasına yol açacaktır. Ruh, tek bir kişiye mi aittir? Hatıralar, geçmişe dönüp baktığında bir surete bürünüp insanı yok edebilir mi? Aynanın içindekiler, insanın sonu olabilir mi? Çiz üstünü. Aynanın içindekiler, insana düşman olabilir mi? Bu roman, bireysel hafızanın ve biyoteknolojinin kesiştiği karanlık bir geçmişte, insan olmanın sınırlarını sessiz ama rahatsız edici bir gerilimle açıklıyor.