Bir düzene baş kaldırmak kolay mıdır? Fereya sadece bir düzene baş kaldırmakla kalmamış, kendi içinde ki tüm korkularada baş kaldırmıştı. Korkmayacaktı artık. Korku ona güç vermezdi. Ve o, içindeki güçle beraber Zalthor Morvane`e baş kaldırırken, kralın gözünde aptal bir köylüden fazlası değildi. ~ "Görüyorum ki, kurt ininden çıkmış." Kurnaz gülümsemesi dudaklarında küçük bir kıvrım olarak kaldı. "Ve tilki de onu beklemekte."

"Bir krallığı yönetmek asalet ister, bir prensesi deliye döndürmek ise bir soytarının tebessümünde." Costascura Sarayı’nın mermer koridorlarında iki şey asla gizli kalmazdı: düklerin kılıç bileme sesleri ve tahtın arkasına gizlenmiş günahkar arzular. Veliaht Prenses Vespera, omuzlarında koca bir krallığın ağır yükünü taşıyan, zekasıyla generalleri dize getiren bir veliaht prensesti. Ren ise yüzündeki sahte boyaların ardında tehlikeli bir geçmişi, zümrüt yeşili gözlerinde ise krallığı ateşe verecek bir aşkı gizleyen çıngıraklı bir saray soytarısı. Aralarındaki çizgi kanla çizilmişti. Bir prensesin, sarayın maskaralığını yapan bir adama bakması en büyük ihanetti, cezası ise ölümdü. Ancak gururla örülen o aşılmaz saray duvarları, çıplak bir tenin dokunuşu ile sarsılmaya başladığında, Costascura için geri sayım başlamıştı. Sarayın en gizli sırlarını, dilsiz itiraflarını ve karanlık koridorlarda yankılanan o tekinsiz fısıltıları dinlemeye hazır mısınız? Toplanın öyleyse ve kalbinizin gizli günahlarına sımsıkı sahip çıkın. Çünkü Costascura’nın koridorlarında fısıltılar yükselmeye başladığında, o yaralı ruhların bu krallığı nasıl yakacağını anlatmak için Lady Blackthorn sizinle olacak.

ÖN SÖZ Vesperia’nın on yedi yolu, üç yılda bir aynı şehre çıkar. Andevlar geldiğinde başkentin kapıları açılır; lonca sancakları meydanları doldurur, çanlar kulelerden yükselir ve Vesperia’nın dört bir yanından gelen genç Vaelorlar Büyük Dağıtım için Kral’ın huzurunda toplanır. Her biri büyü taşır. Kiminin ateşi kılıcının çeliğinde uyanır, kiminin iradesi baltasının indiği yerde toprağı parçalar. Rüzgâr mızrakların çevresinde kıvrılır, buz bilenmiş çeliklerin üzerinde büyür. Fakat taşıdıkları güç ne olursa olsun, o meydanda hepsini bekleyen tek bir şey vardır: Bir sancak. Çünkü isimleri okunduğunda eski hayatları geride kalacaktır. Otuz altı lejyon arasında bazı sancaklar onurla, bazıları güçle, bazılarıysa ardında bıraktığı hikâyelerle anılır. Sekizinci Lejyon’un adı ise başka türlü söylenir. Vesperia’nın güneyinde, Kraliyet yollarının sona erdiği toprakların çok ötesinde; denizle çorak arazinin arasına sıkışmış, başkentten bakıldığında dünyanın ucunda sayılabilecek bir yerde dalgalanır onun sancağı. Oraya gönderilen genç Vaelorlar henüz birbirlerini tanımıyor. Önlerinde on yedi yıllık hizmet, arkalarında bıraktıkları aileleri ve yanlarında taşıdıkları silahlarından başka ortak pek az şeyleri var. Fakat güneyde onları yalnızca Sekizinci Lejyon beklemiyor.

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

Ak ile karanın savaşı bitti ama onun hayatta kalma mücadelesi yeni başlıyor. Siyah Elflerin prensi Sirius ile Beyaz Elflerin prensesi Elvina’nın yasak aşkından doğan Lora, iki krallığın da lanetlediği melez bir kan taşıyordu. Ailesinin katledildiği o dehşet gecesinden, sadık hizmetçi Lily sayesinde kurtulmuş ve eski bir kulübede kimliğini kömür karasının ardına saklayarak büyümüştü. Ta ki o güne kadar... Şehirdeki şifacı dükkanında çıkan bir arbede, Lora’nın saçlarındaki beyaz tutamları ve ölümcül sırrını açığa çıkarır. Artık peşinde acımasız avcılar vardır. İzini kaybettirmek için sığındığı bir tavernada ise kulak misafiri olduğu fısıltılar, hayatının seyrini tamamen değiştirir: Yıllar önce öldüğünü sandığı annesi Elvina hayatta olabilir ve gidenlerin akıl sağlığını yitirdiği efsanevi "Gizli Topraklar"a sürgün edilmiş olabilir. İçindeki o küçücük umut ışığının peşine düşen Lora`nın önünde ölümcül bir engel vardır: Oraya ulaşmanın tek yolu, krallıklara dağılmış ve uğruna savaşlar çıkan parçalanmış bir haritayı bir araya getirmektir. Lora, annesini bulmak için bu tehlikeli arayışa çıkarken sadece avcılarla değil, zihni kemiren halüsinasyonlarla ve Gizli Topraklar`ın bilinmezliğiyle de savaşmak Çünkü bazı kapılar açıldığında, geriye dönüş artık mümkün değildir.

Her insanın reşit olduğunda öğrendiği büyük gerçek... Gözlerin gerçek rengini göremeyen iki kişi... İnsan ırkından nefret eden bir veliaht...

"İki kişinin kavuşmasına bedeldi bir kişinin ölmesi."

Kaderin Çağrısı Nythra`ya hoş geldiniz. Burada her büyünün bir bedeli, her sırrın bir kurbanı vardır. Korkanlar kitabı burada kapatabilir. Çünkü bu hikâyede kimse masum kalmayacak.

Melinanın en yakını olan babasını kaybetmesi ile krallığın zorladığı evlilikten kaçıp, tüm diyarın korktuğu ülkeye kaçmasıyla başlayan fantastik evrene hoş geldiniz💫 Kitap ilk fantastik türde yazdığım kitaptır yazım dilinde hatam varsa lütfen kusura bakmayın.

İblisler, Şeytanlar, Krallıklar`ın ortasında Bir Azrail`in Ruhuna Hapsolmuş Bir İnsanı düşünün... Reika`nın Bedenine Hapsolmuş Yeliz, nasıl kendi zamanına dönecek peki? Her şeye Alışmışken Bir Majesteleri ile de Nişanlı olduğunu öğrenmesi bu işleri pek yoluna koymaz... Üstelik Azrail`in Gücünün, yani Yeliz`in Gücünün Peşine düşen Bir İblis... Koryō varken.... 𝗞𝗶𝘁𝗮𝗯ı𝗻 𝗧𝘂𝗺 𝗵𝗮𝗸𝗹𝗮𝗿ı 𝗯𝗮𝗻𝗮 𝗮𝗶𝘁𝘁𝗶𝗿 ᴄ̧ᴀʟıɴᴍᴀsı ᴠᴇʏᴀ ᴋᴏᴘʏᴀʟᴀɴᴍᴀsı ᴅᴜʀᴜᴍᴜɴᴅᴀ ʏᴀsᴀʟ ɪşʟᴇᴍ ʙᴀşʟᴀᴛıʟıʀ

MELEZ PRENSES: GİZLENEN Solaria (Güneş Krallığı) ve Noxis (Gece Diyarı) asırlardır birbirine zıt iki dünyadır. Solaria’nın asil Prensesi Alessa ile Noxis’in Gizemli Prensi Valerian, bu amansız mücadelenin ortasında her şeyi karşılarına alarak büyük bir aşka yelken açarlar. Ancak bu yasak bağ, krallıkların büyük sırlarıyla birlikte derin bir sessizliğe gömülür.Aradan uzun yıllar geçer. O gizemli geceden sonra her şeyden uzaklaştırılan bir bebek, tarafsız sınır kasabasında sıradan bir demircinin yanında büyümüştür. Adı Luna’dır. Kendini sıradan bir kasaba kızı sanan Luna, içindeki iki zıt gücün (yaşam veren saf şifa ışığı ve gölgelerin fısıltısı) uyanmasıyla hayatının en büyük dönüm noktasına ulaşır. En büyük sığınağı ise fırıncının oğlu olan sıradan sevgilisi Elias’tır.Luna’nın kasaba meydanında patlak veren o muazzam melez gücü, yıllardır geçmişin yasıyla yaşayan iki krallığın liderlerini aynı anda bu küçük kasabaya çeker.Geçmişin küllerinden doğan Luna, öz babası Valerian ve sevgilisi Elias ile omuz omuza vererek ailesini kurtarmak ve iki dünyayı birleştirecek olan Üçüncü Krallık`ı kurmak için geri dönüşü olmayan bir yolculuğa adım atar. İki dünyanın kaderi, artık unutturulmuş bu melez soyun ellerindedir.

Ailesi gizemli bir kişi tarafından öldürülen bir kız. Peki o niye sağ kaldı? Dört ile lanete bulanmış bir hayat... Dört yıl sonra alınan bir karar... Peki o karar neydi? Merak uyandıran bir serüvene hoş geldiniz... İyi okumalar...

"Zihnimdeki gürültüden kaçmak için sığındığım o şelale meğer bana huzur vermiyormuş..." Suyun gürültülü damlaları arasında sessizce dikilirken, gecenin ve soğuğun ortasında bir gerçeği daha anladım. Bana huzur veren o berrak su, zifiri karanlık ya da tepemizde parıldayan yıldızlar değildi. Bana huzur veren; o soğukta omzuma bırakılan sıcak bir ceket, yanımda duran varlığın ve her nefesinde beni hayatının merkezine koyan o adamdı. "Bana huzur veren şelale değilmiş meğer... Sensin."

Bir zamanlar 8 farklı ırktan insanların bir arada barış içinde yaşadığı bir gezegen varmış. Element güçleri olanlar, görünmez olabilenler, zihin okuyabilenler, portal açabilenler ve daha fazlası. Ama bu barış fazla uzun sürmemiş. Bu kadar fazla gücün bir arada olması kaosa sebep olmuş bu sebeple Safkanlık Yasası getirilmiş.

​KADİM TANRIÇALAR SERİSİ I : TANRIÇANIN MİRASI ​ Valerius Sarayı’nda her soylu kız, on sekiz yaşına bastığında hayatını ona adayacak bir koruyucu melek seçer. Asteria Valerius için bu seçim bir zorunluluk değil, yalanlarla örülü bir düzeni yıkmanın ilk adımıdır. ​Kralın ilk kızı ve meşru veliahtı olarak doğan Asteria, kardeşi Selith’in hırslı entrikalarına ve saraydaki tüm dışlanmışlıklara rağmen, krallığın dizginlerini elinde tutan sarsılmaz bir iradeye sahiptir. Saray duvarları krallığı sarsan isyanların ateşiyle titrerken, Asteria kardeşinin taht hırsına ve kendi koruyucu meleğinin ihanetine karşı tek başına durur. ​Sarayın dışında ise tek bir gerçek güç yükselir: Valerius ordusunun en kudretli ve korkusuz komutanı Aster Nightmare. Aster’in emrindeki sarsılmaz ordu, isyanın gürültüsü içinde tahtın gerçek sahibini korumak için saf tutarken; Asteria, rüyalarına sızan o kadim yankının ne anlama geldiğini anlamaya başlar. ​Kimsenin konuşmaya cesaret edemediği, gökyüzünün bile sakladığı o "büyük sır" yavaş yavaş gün yüzüne çıkar. Asteria, damarlarında taşıdığı gücün kökeninin beklediğinden çok daha eski olduğunu henüz tam olarak kavrayamamıştır; ancak çok yakında tüm krallık ile birlikte bu gerçeği öğrenecektir. ​Sarayın kuralları yıkılırken, melekler yeminlerinden vazgeçerken; Asteria Valerius, ordusunun başında krallığı yeniden inşa etmeye hazırdır. Peki ya kendi kanında taşıdığı o dehşet verici mirasla yüzleştiğinde, tahtın asıl sahibi olarak tüm bu yalanların üzerini tamamen karalayabilecek midir?

Ateş Krallığı, tarihin en büyük ihanetiyle küle döndü. Gözlerini nasıl geldiğini bilmediği gizemli bir ormanda açan Eris, geçmişinden geriye yalnızca parçalanmış anılar taşımaktadır. Ormanın derinliklerinde yalnızca farklı ırklar yaşamaz… Kadim yeminler… Unutulmuş ezgiler… Binlerce yıldır uyanmayı bekleyen emanetler de sessizce onu izlemektedir. Yeni dostlar edinirken, her adımda kaderinin sandığından çok daha büyük olduğunu keşfeder. Bu yol onu, yüzyıllardır kimsenin giremediği Kadim Ateş Tapınağı`na götürür. Ve orada… Bin yıllık sessizliğini bozan İlk Ateş Kralı Elion`un ilk sözleri bütün hayatını değiştirir. "Hoş geldin… Büyük torunum." O andan itibaren Eris yalnızca kendi geçmişini değil… Bir krallığın kaderini… Ve belki de bütün dünyanın geleceğini omuzlarında taşıyacağını öğrenir. Çünkü binlerce yıldır suskun kalan kadim güçler yeniden uyanırken, gölgelerde bekleyen eski düşmanlar da harekete geçmektedir. Bazı krallar tahta doğar… Bazıları ise ateşin içinden yeniden doğar.

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Ay`ın çocuğunu gördünüz mü? Yine bir köşede ağlıyormuş. Peki Ay nerede? Neverland… Yüksek surlarla çevrili, dış dünyadan izole edilmiş bir ülke. Sur halkı güven içinde yaşarken, surların ötesindeki karanlık topraklarda düzeni sağlayan iki güçlü aile vardır. Bu aileler hem krala bağlıdır hem de Neverland’in görünmeyen koruyucularıdır. Birinci ailenin varisi olan Dmitry, kaderinin onu sürüklediği yolu henüz bilmemektedir. Babasının onun için seçtiği Savaşçı`yı almak üzere, unutulmuş yeraltı şehri Sky’a gönderildiğinde her şey değişir. Sky, yalnızca toprak duvarlardan ve karanlıktan ibaret değildir; aynı zamanda geçmişin gömüldüğü, sırların saklandığı bir yerdir. Sky’ın karanlık sokaklarından kurtulduğunu sanan Moon, özgürlüğüne kavuştuğunu düşündüğü anda geçmişiyle yeniden yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü Dmitry’nin koruması olmak, onu yıllardır kaçtığı yere geri götürür. Tozlu raflara kaldırılmış anılar birer birer gün yüzüne çıkarken, ikisi de şunu fark eder: Bazı sırlar yalnızca geçmişi değil, Neverland’in geleceğini de değiştirecek kadar tehlikelidir. Ve bazen kader, insanı en çok kaçtığı yere geri götürür.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Okuycaksan oku aq neyse aciklama su fantastik bir kitap mi ariyosunuz karsinizda hiçliğin varisi liora kendide hiç neyse okuyun iste balarimmm

Rhei, küçük yaştan beri babası tarafından sevilmeyen bir kız çocuğudur. Ailesini kaybettikten sonra küçük yaşlarda Koraleth krallığının karanlık sokaklarında ilk cinayetini işlediğinde hayatta kalabilmek için öldürmesi gerektiğini öğrenir ve bu fikri benimser. Yıllar boyu tek başına hayatta kalmaya çalışan Rhei`nin yolu bir gün Gölge muhafızları adında bir çeteye çıkar.

~ Güç Taşları Evreni ~ Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş`ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti. *Farklı boyutlar, krallıklar, kültürler, güç savaşları, boyut kanunları, kehanet, aşk, ihanet ve çok daha fazlasının yer aldığı destansı bir kurgu. *Taşların Varisi birkaç kitaptan oluşacak bir seridir. Kitapta yaşanan her şey Güç Taşları Evreni`nde geçmektedir. *Güç Taşları Evreni: birden fazla bağımsız kitabın birleştiği evrene verilen isimdir. Evrenin ilk kitap serisi Taşların Varisi olacaktır.

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Burası farklı bir evren, burası Valoria. Kehanet çoktan yazılmıştı. Kadere boyun eğilmeliydi. ... Odayı kaplayan ağır bir sessizlik tek bir cümleyle bozulmuştu. "Krallar kayıp!"

Yaratıcı sessizliğe gömülmüş, tanrılar izlemeyi seçmişti. Melekler düşmüş; insan ile iblis aynı karanlıkta baş başa kalmıştı. Bu, kimsenin kurallarını bilmediği bir oyundu. Hamleler kanla yapılıyor, bedeller iradeyle ödeniyordu. Yaklaşan şey, insanlığı karanlıktan kurtaracak bir ışık mıydı, yoksa karanlığın insanlığa karşı son hamlesi mi