Evrenin kaderi, sakladıkları ölümcül sırlarla birbirine kelepçelenmiş beş kusurlu tanrının avuçlarında.. Asırların ardından Yaşam Ağacının beklenmedik çağrısı tanrıları istenmedik bir maceraya sürüklüyor. Surlar arkalarından bir giyotin gibi kapandığında, ormanda beş farklı tanrı filizi, beş farklı gizem yürüyordu... Bir katil alev, gururunu tanrısının kanıyla vaftiz eden, Bir dilsiz yargıç, yalanların ortasında hakikatin ağırlığıyla susturulan, Bir kukla ustası, tek kılıfta hem maddeyi hem zihinleri iplerle yöneten, Bir mezar hırsızı, fanillerin bedenini emanet belleyen, Ve bir kör pusula, doğanın kalbine giden yegane yaratıcı...

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

MELEZ PRENSES: GİZLENEN Solaria (Güneş Krallığı) ve Noxis (Gece Diyarı) asırlardır birbirine zıt iki dünyadır. Solaria’nın asil Prensesi Alessa ile Noxis’in Gizemli Prensi Valerian, bu amansız mücadelenin ortasında her şeyi karşılarına alarak büyük bir aşka yelken açarlar. Ancak bu yasak bağ, krallıkların büyük sırlarıyla birlikte derin bir sessizliğe gömülür.Aradan uzun yıllar geçer. O gizemli geceden sonra her şeyden uzaklaştırılan bir bebek, tarafsız sınır kasabasında sıradan bir demircinin yanında büyümüştür. Adı Luna’dır. Kendini sıradan bir kasaba kızı sanan Luna, içindeki iki zıt gücün (yaşam veren saf şifa ışığı ve gölgelerin fısıltısı) uyanmasıyla hayatının en büyük dönüm noktasına ulaşır. En büyük sığınağı ise fırıncının oğlu olan sıradan sevgilisi Elias’tır.Luna’nın kasaba meydanında patlak veren o muazzam melez gücü, yıllardır geçmişin yasıyla yaşayan iki krallığın liderlerini aynı anda bu küçük kasabaya çeker.Geçmişin küllerinden doğan Luna, öz babası Valerian ve sevgilisi Elias ile omuz omuza vererek ailesini kurtarmak ve iki dünyayı birleştirecek olan Üçüncü Krallık`ı kurmak için geri dönüşü olmayan bir yolculuğa adım atar. İki dünyanın kaderi, artık unutturulmuş bu melez soyun ellerindedir.

Ak ile karanın savaşı bitti ama onun hayatta kalma mücadelesi yeni başlıyor. Siyah Elflerin prensi Sirius ile Beyaz Elflerin prensesi Elvina’nın yasak aşkından doğan Lora, iki krallığın da lanetlediği melez bir kan taşıyordu. Ailesinin katledildiği o dehşet gecesinden, sadık hizmetçi Lily sayesinde kurtulmuş ve eski bir kulübede kimliğini kömür karasının ardına saklayarak büyümüştü. Ta ki o güne kadar... Şehirdeki şifacı dükkanında çıkan bir arbede, Lora’nın saçlarındaki beyaz tutamları ve ölümcül sırrını açığa çıkarır. Artık peşinde acımasız avcılar vardır. İzini kaybettirmek için sığındığı bir tavernada ise kulak misafiri olduğu fısıltılar, hayatının seyrini tamamen değiştirir: Yıllar önce öldüğünü sandığı annesi Elvina hayatta olabilir ve gidenlerin akıl sağlığını yitirdiği efsanevi "Gizli Topraklar"a sürgün edilmiş olabilir. İçindeki o küçücük umut ışığının peşine düşen Lora`nın önünde ölümcül bir engel vardır: Oraya ulaşmanın tek yolu, krallıklara dağılmış ve uğruna savaşlar çıkan parçalanmış bir haritayı bir araya getirmektir. Lora, annesini bulmak için bu tehlikeli arayışa çıkarken sadece avcılarla değil, zihni kemiren halüsinasyonlarla ve Gizli Topraklar`ın bilinmezliğiyle de savaşmak Çünkü bazı kapılar açıldığında, geriye dönüş artık mümkün değildir.

Yüzyıllar boyunca 12 krallık, farklı tanrıların egemenliğinde yönetildi. Ancak tek bir yanlış tüm doğruları beraberinde götürürdü ve Elit`lerin Ana Tanrı`nın kurduğu kuralın dışına çıkarak yıllar önce en büyük ihanetlerden birisi yaşandı. Krallıklar artık Tanrılar tarafından değil, insanların yönetimine geçmişti. Bütün denge alt-üst olmuştu ve iki tanrının hapishaneye kapatılması ile tüm zincirler göklere vurmuştu. Sis Krallığı`nda doğup büyümüş, daha bebekken hayatın zorluklarına tanık olmuş Leiri, hayatına en nefret ettiği krallık olan, Kupa Krallığı`nda asker olarak devam etti. Leiri Leirwoold, başkaldırmak istediği bu krallığa ilk adımını kaderini belirleyen ve daha da ötesinde kaderinin içinde olan adamla atacağını nereden bilebilirdi? "İki hayat vardı, biri aydınlığı birisi karanlığı temsil ediyordu. İkisi bir araya geldiğinde ise kıyamet kopacaktı."

“Bazı isimler fısıltıyla anılır, çünkü yankısı felakettir.” Tanrıların unuttuğu bir aşk, ölümsüzlerden gizlenen bir çocuk ve kadim bir lanetin ilk kıvılcımı... Valhara’nın derinliklerinde, gölgeler yıllardır bir sırrı saklıyor. Kimin doğduğu değil, neden doğduğu sorulmalı. Zamanın yankıları hâlâ duvarlarda çınlarken, kayıp bir ilahın varisi yeryüzünde yürümeye başlar. Ve onun uyanışı, sadece kehanetleri değil, tanrıların bile kurallarını yerle bir edecektir. Valhara, kanla yazılmış bir yeminle yeniden şekillenecek. Ama bazı uyanışlar kurtuluş değil, hatırlanması yasaklanmış bir başlangıçtır.

Bir oyun. Bir DVD. Tek bir hata. Gamer olan Nalin bilgisayarına taktığı o eski DVD’yi asla ciddiye almamıştı. Ta ki gözlerini başka bir evrende açana kadar. Burada kurallar yok. Çıkış yok. Ve onu izleyen biri var. O, bu dünyanın en güçlü oyuncusu. Soğuk. Tehlikeli. Ve daha ilk saniyede kararını vermiştir: "𝘽𝙪 𝙤𝙮𝙪𝙣𝙪 𝙠𝙖𝙯𝙖𝙣𝙨𝙖𝙣 𝙙𝙖 𝙠𝙖𝙮𝙗𝙚𝙩𝙨𝙚𝙣𝙙𝙚 𝙖𝙧𝙩ı𝙠 𝙗𝙚𝙣𝙞𝙢𝙨𝙞𝙣" ❤️‍🔥

Yıldırımların yeri parçaladığı, göklerin gazapla kudurduğu bir dünyada, Li Chen kaderine boyun eğmeyi reddetti. Soluk sarı saçları rüzgârda savrulurken, zayıf bedeniyle imkânsızı hedefledi: Göklere karşı gelmek. Xuilian yolunda ilerleyen herkes gücü için diz çökerken, o zincirlerini kırmayı seçti. Tanrılar izliyor. Gökler öfkeli. Ve Li Chen`in her adımı... bir meydan okuma. Güç, bedende mi saklıdır? Yoksa iradede mi? Bu, bir yükseliş hikâyesi değil sadece. Bu, göklere karşı açılmış bir savaşın başlangıcı.

Küçük kızım yavaş yavaş büyüyor artık. Kanatlarımın altında saklı tutamam onu; rüzgârı tanımalı, süzülmeyi öğrenmeli gökyüzünde. Hayata açılmalı; yeni yollar, yeni yüzler, yeni hikâyelerle tanışmalı. Artık biliyorum ki onu her an koruyamam, düşmeyi de öğrenmeli, yeniden ayağa kalkmayı da... Kendi yolunu bulsun, kendine ait bir hayat kursun istiyorum. Sen de bu yolculukta ona eşlik eder misin? Hocası ol, arkadaşı ol, yoldaşı ol. Ne olur ona sahip çık, çünkü kalbimin en kıymetlisini sana emanet ediyorum. Tüm haklar saklıdır ve şahsıma aittir.

Siyah Kale’nin kara kulelerinden yükselen dumanlar, Yslexa’nın kadim ormanlarına kadar ulaşıyordu. Ormanın kalbinde doğan Karia, atalarının kanına işlemiş bir lanetin mirasçısıydı. Yüzyıllardır süren bu savaş, aslında tanrıların eski bir oyununun yankısıydı — fakat kimse bunun farkında değildi. Karia, dedesi Chacaox`un vahşice öldürülmesinin ardından intikam yemini etti. Ama kader onun yoluna sadece düşmanları değil, karanlık sırlar ve kalbini titreten bir aşk da çıkaracaktı. Gizli Ordu’ya katıldığında öğrendiği gerçekler, Siyah Kale’yi tek başına devirmeyi hayal ederken, onu bizzat Siyah Kale’nin içine sürükledi. Prens Richard... Soğuk bakışlarının ardında yalnızca zalimlik mi vardı, yoksa o da kendi zincirlerinin esiri miydi? Karia onu öldürmek için planlar yaparken, kalbi hiç hesapta olmayan bir savaşa daha sürüklendi. Ancak bu topraklar, yalnızca insanların oyun sahnesi değildi. Kadim tanrıların uyandığı, eski kehanetlerin yeniden alev aldığı bir çağ başlamıştı. Ve Karia, istemese de bu ateşin tam ortasındaydı. Bir kız... Bir kale... Bir sır... Ve tüm dünyayı yakabilecek bir aşk.

Birbiriyle müttefik olan iki krallığın gece hakimiyetini sağlayan iki suikast ekibi; Kızıl Kartel ve Ametist Armadası. İki krallığında gece ortaya çıkan bekçileri. Gündüz kim oldukları önemli değil. Çünkü onlar geceye aitler. Bir gün iki krallıkta da aynı şekilde iki cinayet işlenmesi sonucu, anlaşmalı olarak tek ekip haline gelen iki suikast ekibi yeni isimleriyle katili aramaya devam ederler. Her iki ekipte birleşmiş, Gece Yarısı Gangsterleri olmuştur. İki ekipte de kimsenin kimliği belli değildir. Kimsenin kimliği açığa çıkmaz.

Kehanetin Mührü: Unutulmuş Soyun Kızı Yüzyıllar önce cadıların kanına bir kehanet kazındı. Unutulmuş bir soydan doğacak bir kız… Kadim bir mührü uyandıracaktı. Ama o mühür yalnızca bir kehaneti değil, Lilith’in adını da taşıyordu. Liria kaderinden habersiz büyüdü. Ta ki karanlık onu bulana kadar. Ruhlar onu arıyor. Kehanet uyanıyor. Ve iblisin mührü karanlıkla günyüzüne çıkıyor. Peki unutulmuş soyun kızı gerçekten cadıların kanını özgür bırakıp intikamlarını alabilecek miydi? Yoksa kader… onu dünyanın en eski karanlığını serbest bırakmak için mi seçmişti?

Fredrana`daki ülkelerin vatandaşları, oyun lenslerini taktı ve bulut yataklarına uzandı. Lensler gözlerinin arka tarafındaki sinirlerle etkileşime girdiğinde zihinleri oyun için hazırdı. Yeni etap başlamadan önce o tanıdık yazı önlerine serildi. "Bütün oyunu bitirebilirseniz, oyundaki tüm kişisel verileriniz silinecektir. Kaos dolu günler dileriz." Gerçek hayatta özel gücünüz yoksa oyuna sadece bir savaşçı olarak katılabilirdiniz. Bu durum Hena için de aynıydı. Babasının Akantra hükümdarı olması onun yeteneksizliğini örtemiyordu maalesef. Özel gücünü bulamadığı gibi, aylar öncesinde yaptığı hatadan dolayı da halkın nefretini üzerine çekmeyi başarmıştı. Hena bir istisna olsa da Dijital Çağ`da sanilerin hayat konusunda endişe duyacağı konular yok denecek kadar azdı. Ta ki, o kan donduran güne kadar. Bulutlar üzerinde yerleşim kurmuş saniler, irisleri beyaza dönmüş bir halde bulut uçurumlarından aşağıya atlıyorlardı. Tıpkı Hena`nın zihninde duyduğu o sinsi gülüş gibi, hastalık zihinlerini sarmaladıkça sarmaladı. Tek kurtuluş ise Zihin Savaşları`ydı. Eko, şarkısını tersten söyledi. Kuklacı, iplerini yanlış yöne sarkıttı. Telkin ustası, kendini bile telkin edemedi. İğne kirpik, iğneyi kendisine batırdı. Cam şemsiyelinin canı da camdan olsaydı keşke. Çürük nefesli, küllerini saçamadı. Jelibon tenli, kendi teninin intikamını almak istedi. Kokarca çocuk, günlerce duş almayınca hayata tutundu. Işık saçlı, karanlıktan kaçamadı. Baloncuk huzmeli, kendi baloncuklarını tek tek patlattı. Geçmiş gören ise hiçbir şey göremedi.

Bir eşeğe binmeyi onur meselesi yaparken, bir gün gökyüzünde koşar gibi dörtnala süreceğimi nereden bilebilirdim?" Uçsuz bucaksız bozkırların ortasında, bin kişilik bir obada yalnızca annesiyle ayakta duran bir çocuk... Ne bir babası var ne bir kardeşi, ama kalbinde durmadan kıpırdayan bir özlem: biri olabilmek. Onun adı yok belki ama bir hayali var: Atları anlamak, onlara hükmetmek ve bir gün özgürlüğü dört nala yaşamak. Ama bozkırda sadece atlar değil, sırlar da kişner. Bir seyisin suskun öğretileri, bir annenin inatla sakladığı geçmişi, yeşil gözlü bir kızın gülüşü... Ve yaklaşan baharla birlikte, açığa çıkacak bir kader. Bir ölüm, bir kaçış ve intikam yolculuğu. Gizemli ülkeler ve sır dolu kişilerle büyüler... AL`ANCA, bir oğlun annesinden öğrendiği erkekliğin, dostlukla yoğrulan bir çıraklığın ve içten içe büyüyen bir intikamın hikâyesi.

"Geçmişinden kaçamazsın... Hele ki kaderin, kralların korkularında gizliyse." Lucia, 21 yaşında genç bir büyücü. İki kadim soyun çocuğu; birinin damarlarında büyü, diğerinin mirasında lanet dolaşıyor. Ölümsüzlüğü, ona sonsuz hayatı değil, sonu gelmeyen acıları getirdi. Kral, onun gücünü dizginlemek için en karanlık yöntemlere başvurdu. Onu zincirledi, işkence etti, ama Lucia`yı yok edemedi. Şimdi Lucia geri dönüyor. Bu kez geçmişinden kaçmak için değil, onunla hesaplaşmak için. İntikam soğuk bir yemindir, ve Lucia bu yeminle yanıp tutuşuyor. Ama intikam kolay bir yol değildir. Lucia, bu yolda kazandıklarını mı yitirecek, yoksa kaybettiklerini mi geri alacak? Karanlıkla yüzleşmeye hazır mısın?

Karanlık, artık sadece bir tehdit değil; Vira’thal’ın her köşesinden yükselen, her kalpte yankı bulan bir gerçektir. Kaos ve yıkım, son bir kez daha ayaklanmaya hazırlanırken, herkesin kaderi belirlenmek üzeredir. Malven ve dostları, yıkımın eşiğine gelen dünyayı kurtarmak için son bir mücadeleye girişir. Ancak düşmanları yalnızca dışarıda değil, aynı zamanda içlerindedir. Güçlü birihaneden yükselen gizli entrikalar, geçmişin öfkesi ve son umutları tehdit ederken, herkes en karanlık yüzleriyle yüzleşmek zorunda kalacaktır. Tüm dengeler değişiyor. Ve bu kez, kazanmak ya da kaybetmekten çok daha fazlası var.

Kendimi bilmediğim bir diyarın topraklarında amansızca bir o yana bir bu yana savrulurken buldum. Tüm bu bedenimi aç bir canavar gibi kollarıyla saran karanlığı başımdan savmak için içimdeki ışığı gün yüzüne çıkarmalıydım.

Ölüm, kanatlarımı koparttıklarında bu kadar yakın gelmişti. İşte o gün güneş battı ve bir daha doğmadı. O gün, ölüm bir nefes uzaklığımdaydı. ~ Kendi diyarında istenmeyen Vanessa, bir gün saldırıya uğrar. Bu saldırıda kanatları koparılan Vanessa`nın ömrü git gide azalmaktadır. Vanessa`nın yaşaması ve kanatlarını geri kazanması için ona üç tane taş lazımdır. Ve Vanessa bu üç taşı insanlar diyarında arıyacaktı. ~ Kaçmak yok, Saklanmak yok, Duygular yok. Sadece mücadele vardı. Yaşamak için...

krallıklar arası savaşla yer yüzü adeta ateş alırken aliana`nın içinde ise sadece intikam ateşi vardı. "Savaş sadece bir yıkımdan ibarettir." Yedsiya diyarında uzun yıllardır hüküm süren lydisa ve frendya krallıklarının arasında eskiden kalma bir düşmanlık vardı . lydisa ve frendya krallıklarının geçmişi hiç aydınlık değildi. eskiden bu yana genellikle hep savaşlar olmuş ve iyi geçinememişlerdi. bir gün lydisa krallığında ki soylu bir ailenin gizemli bir suikastçı tarafından öldürülmesiyle her şey karışır. lydisa krallığı bu vahşeti, frendya krallığının yaptığını düşünerek bir savaş başlatır. Ailesi öldürülen aliana ise ne yapacağını şaşırır ve yaşayan bir enkaza döner. Aliana için geriye tek bir seçenek kalır: gizli bir kimlikle frendya krallığına girip ailesinin öcünü almak.

Harvey Diyarında her şey bir sır gibi. Geçmiş savaşın altında yatan sırlar bir bir ortaya çıkıyor. Ve gelecek savaşın sonunun nasıl biteceği ise Prenses Alin`in elinde. Kraliçenin ortadan yok olmasıyla birlikte her şey alt üst olur. Bu büyülü diyarda güçleri dahi olmayan Prenses aşkın,sırların ve savaşın arasında sıkışıp kalır. Kapılar aralanıyor ve karanlık içeri sızıyor. Peki bu savaşın kazananı kim olacak? Aşk mı? İhanet mi? İyilik mi? Yoksa kötülük mü? Büyücülerin, cadıların, canavarların ve perilerin olduğu bu diyarın kapıları size açıldı...

Seçilmişler serisi 1 kitap. Vücuduma saplanıp canımı yakan keskin bıçaklar gibiydi gerçekler. Kulaklarımı sağır eden seslerden kurtuluş yolu yoktu. Yüzleşmekten deli gibi korktuğum geçmişim son oyununu oynamıştı bir kere. Bu sefer kaybeden o olmayacaktı. Zehirli kelimelerle anılıp kalbi cehenneme hapis edilmiş kadın. İnsanların nefret kustuğu geçmişle yaşayan adam. Kaderin kırmızı ipleri bağlamıştı onların kaderlerini. Ayıran tarafta o olacaktı.

Savaş yaklaşıyordu bunu karanlıkta hissedebiliyorum... Bunu kalbimde durmayan sancıdan hissedebiliyorum...

Elfler, büyücüler, cadılar ve cücelerle dolu bir diyarda, barışın temeli ortak bir dil—Eryndor—ve herkesin gönül birliğiyle seçtiği bir kraldır. Elfler ile büyücüler dosttur, tanrıların ve tanrıçaların güçleriyle beslenirler. Fakat cadılar… her zaman aykırı, her zaman tehlikelidir. Yüzyıllar önce bir büyücü, üç cadı kız kardeşle birlikte krallığa isyan etti. Tanrıların gazabıyla yeraltının karanlığına sürüldü; cadılar ise buzun içine hapsedildi. Ama hiçbir mühür sonsuza kadar dayanmaz… Artık zincirler kırılmıştır. İhanetle dolu eski aşk yeniden uyanırken, karanlık güçler üç kutsal taşı aramaktadır. Tanrıların kudretiyle eş değer bu taşlar, evrenin dengesini korumakta; yanlış ellere geçtiğinde ise felaketi çağırmaktadır. Kadim sırları bilen tek bir cüce, akademilerin birleşerek kurduğu beş kişilik bir ekibi yola çıkarır. İçlerinde bir kadın vardır ki hem kurtuluşun hem de yıkımın anahtarı olabilir. Çünkü onun kalbi hâlâ sürgün edilmiş eski sevgilisine aittir… o sevgili artık krallığın en büyük düşmanıdır. Barış mı kazanacak, yoksa aşkın gölgesi dünyayı karanlığa mı boğacak?

"Sen benim karanlığıma doğan tek ışıksın Ay parçası, Karanlık Diyara hükmederken sen aydınlığa çevirdin, Ölüm adının bile duyulduğu yeri küle çevirirken sen her şeyi Aydınlık umutlara çevirdin, SLONİAN karanlığını haykırırken sen o karanlığın tek ışığı`sın ... Ve sen Ay parçası , Gece mi tamamen , Gündüze çevirir misin? " Her yüzyılda bir Diyarın en büyük 2 krallığı , ışık krallığı VALORİA ile karanlık krallığı SHADOWGARD`ın iki veliahtı güçlerini birleştirir bunun sebebi hiçbir zaman bilinmez fakat eskilerden beri sürdürülen bir gelenektir ve bu gelenek AURORA ile VALEN`İN , hayatını nasıl etkileyecek?

Rüyaları anlamlandıranlara... Roya yine aynı rüya ile uyanmıştı. Belki bir kabustu bu, ya da lanet. Sürekli aynı rüya, her gece. Attığı her adım aynıydı, başlangıcı, olayları ve sonu. Gördüğü kişiler bile aynıydı. Roya gördüklerine anlam yüklemek istedi ama aklına bağlantı kurabileceği hiç bir şey gelmiyordu. Bir gün rüyasında yapmaması gereken bir şey oldu. Onun yüzünden ve bu bütün dengeyi bozdu. Roya rüyasındaki akışı bozdu. Uyandığında her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama yalnızca sandığıyla kalmıştı. Aynı rüyadan kurtulmuştu. Onun yerine çözmesi gereken rüyalar ve aşması gereken engeller vardı. Peki havasını bile bilmediği bir yerde Roya rüyalarının anlamını bulup içindeki boşluğu doldurabilecek mi? Tekrar eden rüyasındaki adamın kim olduğunu öğrenebilecek mi?