Lalin`in tek bir amacı vardı: Yıllar önce kaybolan abisini bulmak. Onu bulmak için çıktığı yol, hiç beklemediği gerçekleri beraberinde getirecekti. Çünkü Lalin`in geçmişinde yalnızca kayıp bir abi yoktu. Kendisinden bile saklanan bir sır vardı. Lalin, zamanla içinde kendisine hiç benzemeyen başka birinin varlığını fark edecekti. Lara. Ama Lara kimdi? Nereden gelmişti ve neden Lalin`in hayatına girmişti? Abisinin izini sürerken kendisini iki güçlü aşiretin arasındaki eski bir hesaplaşmanın tam ortasında bulan Lalin, artık yalnızca abisini aramıyordu. Kendi içindeki gerçeği de bulmak zorundaydı. Ve karşı aşiret, onun peşine düştüğünde Lalin`in önünde tek bir seçenek kalacaktı: Ya geçmişinin karşısında diz çökecek ya da onu tamamen yok edecekti.

Sen daha gonca bir gülsün, buraların lavantası biter ama senin kokun bitmez.

Lavanta kokusu sabah serinliğine karışmıştı. Menekşe, mor çiçeklerin arasında yürürken kalbinin neden bu kadar ağır olduğunu bilmiyordu. Belki de bazı hikâyeler, en güzel kokuların arasında başlardı…

Elzem:Çok gerekli, vazgeçilmez Lavanta;ölümsüz aşkı ve sadakati simgeler. Biz okul aşkıydık belki basittik ama lavantalar bizimdi. Sonra bir şey oldu. Koca şehire küstük. Ankara bize kavuşma borçluydu güya. Sorun Ankara değilmiş, lavantalara sadık kalamamakmış. Sorun elzemden vazgeçmekmiş. O vazgeçti, ben de aşık olunacak şehirden gittim. Yarım kaldık falan ama biz zaten bitmişiz. Elzeminden vazgeçmiş ve elzemlere ithafen, hiç kavuşamamış belki kavuşacaklara ithafen...