⸻ Namazımı bitirdikten sonra yavaşça namazlığımın üzerine uzandım. “Allah’ım, o çok güzel seviyor. Ben onun sevgisine karşılık nasıl davranacağımı bilmiyorum. Onu gönlüme sevdir, yüreğimizi birbirine bağdaştır. Bizim için en hayırlısını sen bilirsin. Onu sevmek istiyorum. O bana ‘canım’ derken karşılıksız kalmak canımı acıtıyor. Ben onu sevmeye çalışacağım, sen de bana doğru yolu göster Allah’ım. Onunla çıktığım bu yolda bana rehberlik et.” diye duamı sonlandırdım. O gece, bana hediye ettiği namazlığın üzerinde saatlerce ağladım. O namazlığın üstünde, Rahman ve Rahim olan Allah’a yalvardım; onu yüreğime yazması, bana doğru yolu göstermesi için dua ettim. Ben, onu sevmek için çabalayacaktım ve biliyordum ki hiçbir emeği karşılıksız bırakmayan Yüce Allah, benim bu çabamı da görecek ve karşılıksız bırakmayacaktı. Sana yalvarıyorum Allah’ım… Onu gönlüme sevdir, çünkü o çok güzel seviyor. 🩶🪐🩶🩶 . “Herkes bir gün evine döner.” Devran Botan Asran sadece bir cümle ile her şeyi pas geçmişti. Herkes bir gün evine döner demiş evi bildiği sevdiği kadına gitmişti. Gittiği yol yanlış, dikkenler ve çalılar ile doluydu. İhaneti kendi ile birlikte sırtlamıştı, evet yapmıştı çünkü herkes bir gün evine dönerdi. Hevin Kırca tanımadığı bir adama yar olurken aslında o adamın onu canı yerine koyacağını bilemezdi. “Canımın canısın Hevin” demişti, canı için can olduğunu savunmuş bir kişiydi Devran Botan Asran, Hevin ona ilaç olan adama adım adım alışırken sevda kavramı ile tanışacaktı.

İlkokulda başlayan "Mendil Var Kimde?" oyunu, yıllar sonra nerelere varacaktı?