Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Bolatlı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

Çünkü adalet, bazen sadece bir tetik sesiyle susturulurdu. `Oyunuma hoşgeldin polis. Kazanmak istiyorsan önce strateji geliştir.` -R ---- > “Genç bir polis seni araştırmaya başladı Raven. Sistem dışından geldiği için seni bulmakta engellenmiyor. Tuhaf şekilde... seni bulmak onun saplantısı olmuş gibi.” Raven tek kelime etmeden döndü eldivenli ellerini beline indirdi. Belki de silahını kontrol etti, belki sadece düşündü. Raven soğuk, derin ses tonuyla konuştu. > “Adı?” Örgüt Ustası: > “Orion Redd. 27 yaşında. Cinayet şubesinden geldi ama aykırı. Takıntılı. Şimdiye kadar beş kişinin izini çözmüş... ve altıncı olarak seni seçmiş.” Raven`ın gözleri görünmese de... bakışları keskinleşmiş gibi hissedildi. > “Gerekiyorsa... bir dosya daha olur.” ----- Orion kendi kendine mırıldandı. > “Aynı yöntem… aynı soğukkanlılık... ama hiç tanık yok. Dosya hep kapatılmış. Bu işi kapatanlar kim?” Masanın köşesinde, üzerinde sadece  iki kelime yazılı bir dosya var: “RAVEN- ÖLÜMCÜL” > “Kim olduğunu bilmiyorum... ama bulacağım seni. Herkesin iz bıraktığı bir an vardır.” Orion haritayı yeni bir kırmızı kalem işaretiyle işaretledi. Dudaklarının köşesinde hafif bir gülümseme belirdi. ---- (eleştirilere açığım. lütfen 16-17 yaşından küçükler okumasın. travma ve ólúm tasvirleri oldukça fazla bulunuyor.)

Bir tetikçi ve tetikçinin peşinde intikam ateşiyle yanan bir kadın. Kadının intikam ateşi çok kuvvetli. Bakalım bu intikam ateşi tetikçiyi mi yakacak yoksa ikisi de birlikte o ateşte cayır cayır mı yanacaklar?

Saklı bir yüzün ardında olan bilinen ismi ile Deniz hiç de olmaması gereken bir ortam da ifşa olmuş olabilir. Kendini saklamak için elinden geleni yapsa da Karel onu fazlasıyla merak etmiştir.

" Biz seninle kör karanlık bir gece ile Bembeyaz parıldayan bir Ay gibiyiz seni kendime saklarsam birbirimizde kaybolacağız" Mira ailesinin karanlık işlerinden habersiz yeni bir başlangıca girer bu başlangıç karanlığı acımasızlığıyla Mirayı avuçlarında hapsederken savaşmaya hazır Mira korkusuzluğuyla herkesi karşısına almaya hazırdır İnsafsızlığıyla acımazsızlığın vücut bulmuş hali Rüzgar Mira`nın canını acıtmaktan geri durmaz aradığı düşmanıyla bağlantısını öğrenen Rüzgar Mira`ya hayatı dar etmeye çoktan hazırdır Peki ya kendini hiç beklemediği bir oyunun içinde bulursa ? buna hazırlıklı mıdır ? Aşkın gücü tüm karanlıkları geride bırakmaya yetebilir mi yoksa bir Ay misali ışığıyla aydınlatır mı acımazsız oyunların ortasından bir güneş misâli doğan bir Aşk her şeye göğüs gerebilecek mi ? "YAĞMURLU BİR GECEYE ÇARPTIK GECEYE BİR ŞEY OLMADI AMA BİZ PARAMPARÇAYDIK..."

Mine, bir cinayetin tam ortasında bulur kendini. Buluşmaya gittiği gazeteci Turan, vahşice öldürülmüştür. Kaçarken, yanlışlıkla onun çantasını alır. İçindeki belgeler, devlete ve mafyaya dair korkunç sırlar taşır. Şimdi, ölümden kaçarken gerçeği taşıyan tek kişi odur ve peşinde herkes vardır. Keskin`in adamları, Zifir’in karanlık ağları... Herkes onu öldürmek ister. Ama fark etmediği bir şey vardır: Bazı sırlar yaşandıkça daha fazla can alır, ve Mine, içinde taşıdığı bu sırlarla, tüm dünyayı ateşe atacak kadar tehlikelidir. Peki, kim hayatta kalacak?