Miray için her şey sıradan başlamıştı. Yeni bir şehir, yeni bir apartman dairesi ve alışmaya çalıştığı sessiz bir hayat… Ama taşındığı ilk gecede gelen o isimsiz mesaj, sıradanlığı paramparça etti: > "Sakın pencereyi açma. Yukarıdan izleniyorsun." Korktu. Önce oyundur sandı. Ama ertesi gün üst komşusu Alp`le karşılaşınca içini garip bir his kapladı. Sessiz, soğuk ve gözlerinin içinde bir şeyler gizleyen bir adam… Onunla mesajlaşmaya başladıklarında ise her şey daha karmaşık hâle geldi. Alp bir duvar gibi susuyordu ama mesajlarda bambaşka birine dönüşüyordu. Peki gerçekten tehlikede olan kimdi? Miray mı, yoksa Alp mi? Evden gelen garip sesler, geceleri açılıp kapanan ışıklar, eksik bırakılmış cümleler ve yarım kalan duygular arasında Miray, hem kalbinin hem de aklının sınırlarında bir yolculuğa çıkmak zorunda kalacaktı. Çünkü bazen bir yabancıyla yazışmak, seni en çok tanıyan kişiden daha derine götürür. Ve bazen... En büyük sır, tam üst katında yaşar.

Matematik dersinde sıkılan Ceylin duvara "Selam"yazar. Sabah okula tekrar geldiğinde yazının altında kendine ait olmayan bir yazıyla karşılaşır.

Gençlik kurgusudur. Annemin çocukluk arkadaşı alt tarafımızda...