“Hatıralar saklıdır; bazen kalpte, bazen gölgelerde.”

Gölge... Kara.... Öncelikle farklı bir PÖH kitabı olacak kendince ÖKK benzetebilen de olacak haklılar askeri birimlerin karışımı özel bir tim olcaktır iki başrolümüz var ve diğer karakterlerinmizde aktif etmeye çalisacağim

Defne kendi yaralarını kendi sarmış çocukluğunu yaşayamamış biridir, Uraz aile sevgisi görmemiş ailesini dinlemeyip kendi kararlarını vermiş ve asker olmuş bu iki kişinin hayatı nefretle başlayıp aşkla bitecekti ama ölümle mi sonlanacaktı bu hikaye? .... "Biraz sinirliyiz galiba" dedi uraz Beeyy Benimle dalga filan mı geçiyordu ona döndüm gözlerinin içine baktım adam iki metreydi yav.. "Siz daha sinirli halimi görmediniz Uraz Komutanım"

Ateş sadece yakmakla kalmaz aynı zamanda hiç gitmeyen izler bırakır. Ruhumuzdaki yara izleri...

Ayda Işık kadın doğum uzmanıdır. Tüm ümidini okuyup kendi ayakları üzerinde durmasına bağlamıştır. Sevgi kelimesine o kadar uzaktır ki kendisini bile sevemez. Peki mavi gözleriyle onu şarkı söylerken gören ve ona tutulan Adal Gökalp Aydoğan`ı sevbilecek mi ? En önemlisi Adal ona kendini sevdirebilecek mi ? Unutmayın insan sevmek ve sevilmek ister ama bunun gerçekleşmesi için insan önce kendini sevmelidir.

Zümrüt askeridr bir hemşire emre bir asker ikili normalde arkadaş ama birbirine aşık bu duygularin yavaş yavaş ortaya çıkışı

Kızıl Tepe’de gece, mermiden daha soğuktu. Gözetleme kulesinin hemen altındaki revir çadırının önünde, jeneratörün hırıltılı sesi rüzgâra karışıyordu. Teğmen Asena, parmakları buz tutmuş olmasına rağmen geri adım atmadı. Karşısında bir dağ gibi duran Binbaşı Karahan, elindeki feneri yere tutmuş, gölgeler içinde devasa bir siluet gibi duruyordu. "Sana bir emir verdim Teğmen," dedi Karahan. Sesi, kayaların birbirine sürtünmesi gibi pürüzlü ve tehlikeliydi. "O hayvan ölecek. Bu dağlarda yaralıya yer yok, hele ki bir köpeğe ayıracak vaktimiz hiç yok. Silahını çek ve gereğini yap." Asena, Binbaşı’nın buz mavisi gözlerine, kendi kahverengi gözlerini bir mermi gibi dikti. Elindeki sargı bezini ve dezenfektanı bırakmadı. "Ben bu üniformayı can almak için giydim komutanım, ama sadece namlu karşısındakilerin canını. Bu canlı size ihanet etmedi. O mayını fark etmeseydi şu an bu karakolda yarımız eksiktik." Karahan bir adım yaklaştı. Aralarındaki mesafe kapandığında, Asena Binbaşı’nın üniformasından gelen o ağır barut ve keskin tütün kokusunu duyabiliyordu. Karahan, Asena’nın yakasına yapışacakmış gibi elini kaldırdı ama sonra durdu. Parmakları titriyordu. "Merhamet," dedi Karahan fısıltıyla, "bu coğrafyada seni zayıflatır. Bir gün tetiği çekmen gerektiğinde, o köpeğin bakışları gelir aklına. O zaman seni kim kurtaracak?" Asena, Binbaşı’nın elindeki fenerin ışığında, adamın sağ avucunun içindeki eski, derin nasırları gördü. O ellerin sadece silah tutmadığını, bazen gizlice bir canı beslediğini biliyordu. "Beni merhametim kurtaracak komutanım," dedi Asena, sesindeki titremeyi bastırarak. "Çünkü beni bu dağlara getiren şey nefret değil, koruma içgüdüsüydü. Siz de aynısını hissediyorsunuz, sadece kendinize itiraf edecek kadar cesur değilsiniz." Karahan’ın yüzündeki o sarsılmaz maske, ilk kez o gece çatladı. Elindeki feneri sertçe kapattı. Karanlığın içinde sadece ikisinin hızlı nefes alışverişleri kaldı. Binbaşı arkasını dönüp giderken, omuzlarının her zamankinden daha ağır olduğunu Asena ilk kez fark etti. "Yarasını sar o zaman Teğmen," diye gürledi Karahan, uzaklaşırken sesi karanlıkta yankılanıyordu. "Ama sabaha ayağa kalkmazsa, o sargıları kendi kefenin yaparsın." Asena derin bir nefes aldı. Dizlerinin bağı çözülmek üzereydi ama gülümsedi. Çakır’ın başını okşarken fısıldadı: "Gördün mü oğlum? O canavarın bile bir kalbi var. Sadece pas tutmuş, biz o pası sökeceğiz."

Ya hayatın bir değil, onlarca yalan üzerine kurulduysa... Terör diye gittiği operasyonu kumanda eden birbirini büyüten iki kardeşin hayatlarının üzerine kurulu olduğu yalanlar bir bir yıkılıyor...

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

Bir kuş kadar özgür ama bir o kadar düşüncelerin içinde hapsolmuş biri. Geçmişin arkamda bıraktığı izler karın üstünde bırakılmış gibi bir anda kaybolmuştu. Geriye sadece karın erimesinin, eridikten sonra toprağa karışıp yeni hayatlara karışması. O yeni hayatlardan biri olan Serçe. Asker kızı serçe. Asker kardeşi serçe. Evin en küçüğü ve unutkanı. Abisi ve babasının kaldığı şehirde öğretmenlik yapan serçe, ailesi ile birlikte aynı evde hayatını devam ettiriyordu. Normal bir Anadolu Lisesi`nin Biyoloji Öğretmeni Serçe Çakır`ın hayatı maskeli bir asker ile birlikte bir araya gelir. Sadece adı bilinip yüzünü nadir kişiler tarafından bilenen maskeli asker. Adı ile Alp Tozkoparan. Serçe ve Alp`in kendi aralarında küçük ama büyük bir sırları vardı. Ne o sırrı serçe hatırlıyor? Alp ise o sırrı unutmuştu. Geçmişin birbirine örüp koptu düşünülen bağ ikisi arasında en güçlü bağları oluşturup birbirine hazırdı. Kader için her şey başlıyordu

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Bazı karşılaşmalar vardır… Zamanı durdurur, insanı kendine yabancı eder. Kıdemli Üsteğmen Yaman Karahan, yıllardır susturduğu kalbiyle yaşamaya alışmıştı. Ta ki bir çift göz, bütün sessizliğini bozuncaya kadar… İlay Seren. Adı gibi hafif, varlığı kadar derin… Bir bakışıyla içte saklı ne varsa ortaya çıkaran bir kadın. Ama bazı duygular, dile gelmez. Bazı yakınlıklar, mesafelerden daha tehlikelidir. Bir yanda görev… Bir yanda susmayan bir kalp. Ve ortasında kalan iki insan… Çünkü bazı hikâyeler yazılmaz… Hissedilir.

Asker&öğretmen kurgusu…

​Biri gölgelerin içinde sessizce savaşan bir "Tilki", diğeri o gölgeleri darmadağın etmeye yeminli bir "Demir". ​Yazgı Tezcan için ölüm, bir düşman elinde esir kalmaktan daha masumdu. Elektrik telleri vücudunu titretirken bile tek bir şeyi düşündü: İntikam. O kapı kırılacak, o hesap sorulacaktı. ​Peki ya kurtarmaya gelen kişi, adını dosyada gördüğünde sesi titreyen o adam olursa? ​"Sessiz Kurşun" başlıyor. Onur, sadakat ve kalbin en derininde saklanan o gizli yara üzerine bir asker hikayesi.

Can dostluğun anlatan Ve Birbiri için canını ortaya koyan yiğitleri Anlatan ve bu seruvendeki kişilerin hepsin gerçek hayatta olan kişilerden alınmıştır. Kimin nezaman öleceğini bilmediği ve nezaman ölümle burun buruna geleceği bilinmediği yer burası pençe kilit.2🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷

"1827 günün her günü öldüm ben"

Teğmen ile psikoloğun aşkıdır ♡ İyi okumalar☆

"Sınırlar kıpkırmızı sınırlar denek olduğum için çekilen birkaç kırmızı çizgi. Ben seni gördüğümden beri çizgiler hatta güller bile yeşil. Yeşil ne güzel renkmiş aslında." Asena YAKAN askerlikte anne ve babasının rütbesini onuruyla ve gururuyla korumaya çalışan bir kızdır. Ona bir görev gelene kadar. Görev keskin sınırlarla çizilidir. Adı listelerde kırmızı ile yazılan denektir o. Kadın olarak operasyonlara çıkabilmesi ve ona verilen rütbe her zaman önüne engeldir. Engeller denizler olsa bile aşılır fakat Asena önündeki en büyük engel deniz gözlü adamı aşabilir mi bilinmez.

İşaret ve orta parmağıyla önünde ki o bile ona kısa gelen mikrofona iki kere vurdu. Başından beri ondan ayırmadığım suskun gözlerimi sanki ilk defa onu görüyormuşum gibi tekrar bakışlarımı ona diktim. İki elini arkasında birleştirdi. Üniformasının bile gizleyemediği pazuları daha da şişmişti. Adeta ben askerim diye bağıran geniş omuzları şaha kalkmıştı. Keskin çenesini kaldırdı. Göz kapakları aşağı çekildi. Böylece bize daha yüksekten baktığının bir başka kanıtıydı. İfadesiz, sert bakışlarını bizde gezindirdi. Dudakları aralandı. Ve o tok, sert, erkeksi sesi kulağımı doldurdu. "Ben Yüzbaşı Kunter Alpay Karakan. Mahallenizde yaşanan terör saldırısı sebebiyle evleriniz kullanılamaz hale gelindiği tespit edilmiştir. Bunun nihayetinde, siz 18 sivil halkı bir süreliğine burada misafir edeceğiz." Her cümlesi adeta resmiyetinin sesi olmuştu. Her cümlesi benim bile ismini bulamadığım başlığın yazısı gibiydi. Tok sesin sahibi o adamın hayatımdaki başlığının başrolünü oynayacağını bilmiyordum. Bilemezdim. Kız çocuğu elinden tutacak bir el ister. Şafak çöker, kızıl baş çeker. Kara örtü, göze çarşaf olur. O adamın, kız çocuğunun içindeki lâlin tetiği, onun kaderinin başlı başına bir alın yazısı olduğunu asla bilemezdim. "Peri kızlarının hikayesi."

Bir yemin, bir kardeşlik ve suskun kahramanların hikâyesi... Gökyüzü bazen sadece bir uçuş rotası değildir. Bazen kaçıştır, bazen kader, bazen de geri dönülmesi en zor yerdir. Toprak ise her şeyi hatırlar... Üzerine düşenleri, gömülenleri ve susarak ayakta kalanları. Sare Türkyılmaz, gökyüzünü mesken tutmuş bir savaşçıdır. ✈️ F-16`sının kokpitinde soğukkanlı, yerde ise sert ve affetmeyen... Onu tanıyanlar bilir: Bakışları insanı diri tutar ama merhameti yoktur. Yerde ise başka timler, başka yaralar ve başka sessizlikler vardır. Bazıları şehit düşer, bazıları hayatta kalır ama bedel öder. Ve bazen... Bir insanın ölmesi gerekir ki gerçekler yaşasın. Bazen hain damgası, bazen yalnızlık, bazen de herkesin sırtını dönmesi gerekir. 🔹 Kardeşlik 🔹 Sadakat 🔹 Fedakârlık 🔹 Sessiz direniş 🔹 Görevle vicdan arasında sıkışan kalpler Bu kitapta kimse kusursuz değil, kimse tamamen masum da değil. (Kitaptaki herşey tamamen kurgudur ve gerçeklerle ilişkisi yoktur. Kurum, kişi ve olay benzerliği var ise tamamen tesadüftür.)

Leyla 17. Yaş gününde Poyraz`a açılır lakin Poyraz Leyla`ya bana göre küçüksün der, Leyla o günden sonra başka bir şehire okumak için gider 8 yıl sonra Leyla babasının zoruyla Poyrazın komutanlığını yaptığı time teğmen olarak gelir ama Leyla çok değişmiş ve güzelleşmiştir.

Kıdemli yüzbaşı Alara Çetin bir telefon alır ve hayatı değişir

Yıllar önce bir kolye sayesinde karşılaşan Karadeniz`in Uslanmaz Koçarisi ve laz kızı akıl almaz bir intikamın içinde buldu kendini ama hiç biri bunun ne kadar büyük bir intikam olduğunu bilmiyordu. Yıllar sonra Laz kızının çalıştığı hastanede karşılaşır ve bu karşılaşmanın sonucunda ikisinin başına tahlihsiz olaylar gelir. ama hayat onları birbirlerine nakış nakış işlemiştir. Fakat onlar malesef ki Mavi güller gibi İMKANSIZLARDIR...

Yıllar önce sevgilisi öldü sanan Mavi Nidanın yıllar sonra sevgilisiyle yolları çakışır. Geçmişteki bir hata yüzünden ikiside bir oyuna kurban gider.

Nefretten aşka, sürükleyici tarihi, Bosna asker kurgusu 🪻Tüm ailesini Bosna’da kaybettikten sonra kendisini öldürmek isteyen düşmanlarından kaçıp Türkiye`ye sığınan ve kendisinden nefret eden üsteğmene aşık olan Alina Mihaloviç 🪻Sevdiği kadının ölümüne sebep olan Alina ile görev icabı evlenip onu örgütçü dayısıyla birlikte hapse attırmak için aşık rolü oymayan Üsteğmen Barbaros Ege Demirsoy ... Alina tüm ailesini Bosna savaşında kaybetmiş ve dayısının yardımıyla bağ evine sığınarak kardeşi Hana ile hayatını kurtarabilmiş genç bir kızdır. Yemek bulmak için kardeşini bırakıp evi terk ettiğinde hayatı artık eskisinden çok daha zor olacaktır. Geçmişin içinden gelen karanlık silüet onu bulduğunda artık savaşta kan ağlayan milleti için erkek kılığına girerek makus talihini değiştirmeye çalışacaktır. Tesadüfler Alina’yı, rehin alınan savaş muhabiri sevgilisini kurtarmak için gelen Üsteğmen Barbaros ‘a götürür. Kader birbirinden nefret eden bu iki yaralı kalp için ağlarını çoktan örmüştür. Geride kalanlar için savaş , aşk ve entrika hiç bitmeyecektir. 🪻Savaşın mahşerinde kıvranan öksüz kalmış bir ülke 🪻Karanlığa savaş açıp muhabir sevgilisini kurtarmak için gelen bir Türk askeri 🪻Ülkeler arasında savaş sebebi olacak gizli bir görev… 🪻Kendi öz yeğenini ölüme sürecek kadar karanlık bir örgüt lideri ve onu pusuya düşürmek için yemin eden YILDIRIM TİMİ… 🪻Savaşın günahlarından kurtulmak için erkek kılığında dolaşıp düşmanlarıma kan kusturan Alina Mihaloviç… 🪻Sevgilisinin ölümüne sebep olan kadınla görev icabı evlenmek zorunda kalan Barbaros Ege Demirsoy… 🪻Dostluk, ihanet ve sarsıcı bir aşk hikayesi…