🪖🩺 “Yaralarla sevmek mümkün müydü gerçekten? Geçmişi paramparça olmuş iki insan, birbirine dokunduğunda iyileşir miydi yoksa daha mı çok kanatırdı? Çocukluğumuzdan kalan izler hâlâ üzerimizdeydi. Kimse bize nasıl sevilir, nasıl güvenilir öğretmedi. Derler ki, terzi kendi söküğünü dikemez. Ben doktordum ama en derin yaralarımı görmezden geliyordum. Belki de mesele iyileştirmek değildi. Belki mesele, yaralarla kalmayı göze alarak sevmekti.”

Ben büyüyünce asker olucam diyen bir kız çocuğu köydeki diğer çocuklar onunla dalga geçer kadından asker olmaz derler sadece bir çocuk dalga geçmez ve bu küçük kızla askercilik oynar büyüdüklerinde ikiside kara harp okulundan mezun olmuşlardı. Ardından köye saldırı düzenlenir bu çocuklardan biri kaçırılır diğeri ise onu bulup o teröristlerden kurtracağna yemin eder ve işte o zaman Gök timi kurulur Gök timi sadece bir tim değil bir aile olurlar zamanla teknolojinin gelişmesiyle yapay zeka insanlar üzerinden bir karışıklık meydana gelir bu yapay zekaya Prometheus denir Gök timine Prometheus görevi verilir Gök timi ve yapay zeka arasında ki savaş başlamıştır.

"Vatan sağolsun" 2 kelime 12 sözcük 1 cümle 1 fedakârlık 1 duygu 1 isim 1 sevdiğin ...

Kayra’nın timi operasyon için görevlendirilir, ama görev sırasında pusuya düşerler. Elif, sağlık ekibiyle birlikte sahaya çağrılır. Fakat iletişim kesilir — telsizler susturulur. Artık sadece sessiz işaretlerle ve içgüdüleriyle ilerlemeleri gerekir. Kayra ağır yaralı bir askerini korumaya çalışırken, Elif kendi ekibini kaybeder ve Kayra’nın timine sığınır. İkisi arasında güven zordur: Kayra disiplin ister, Elif vicdanını dinler. Ama hayatta kalmak için birbirlerine ihtiyaçları vardır. Operasyonun sonunda ortaya çıkar ki pusu, yalnızca örgüt işi değildir — içeriden sızma vardır. Ve Elif, farkında olmadan bu hain planın merkezindeki kişiyi tanımaktadır. [ChatGpt yardımı vardır]

Defne Karan, insanları dinleyerek yaşamayı seçmiş neşeli bir kadındır. Günleri başkalarının kelimelerle dolarken,kendi sessizliğiyle baş başa kaldığı anlar gecelere sızar. Her şey ,beklenmedik bir karşılaşmaya yön değiştirir. Geçmişin susturdukları, söylenmemiş cümleler ve yüzleşmekten açılan duygular... Bu hikaye, konuşmanın cesaret, susmanın ise bazen en yüksek ses olduğunu hatırlatıyor. Bazı tanışmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar, tam gitmek üzereyken hayatına girer...

Ayrılıklar. Can yakıcı ve habersiz ayrılıklar... Sevdiğin birisi gider bazen ama haberin olmaz. Birisini çok seversin, delicesine korkarsın onu kaybetmekten. Bu kişi illa sevdalın olmak zorunda da değil... Aile. Mesela, Korkmaz ailesi. Şu anda kaybetmekten korktukları, çokça sevdikleri ve evlerinin direği olarak gördükleri Salim Korkmaz’ı kaybetmişlerdi. Fakat haberler yoktu... Zaten hiçbir şehit haberi telefondan verilmezdi, nereden haberleri olacaktı ki?.. Bir gece vakti hepsi sıcacık yatağında mışıl mışıl uyurken, Salim Korkmaz gittiği görevde Alsancak uğruna şehit düşmüştü. Sonsuzluğa giderken çehresinde gülümseme, yüreğindeyse burukluk vardı. Ailesinin üzülecek olmasını bıraktığı sızıyla kapanmıştı gözleri. Fakat beyaz ışığı gördüğünde her şey son bulmuştu. Şehit olmuştu. Bundan daha güzel ne vardı? Ailesi olan bitenden habersizdi ama o; unutulmayacak, unutturulmayacak kahramanlardan birisi olmuştu. Şehit olacağını anladığında aklına ilk eşi gelmişti. Yıllardır sevdiği kadını hep çaresiz ve de yalnız başına bırakmıştı. Onun çilesini hep çekmişti, Mehtap Korkmaz. Sonra soy adını ilk ona bahşettiği gün geldi aklına. Belki de bencillikti yaptığı ama ne kadar mutlulardı... Oysa iç sesi haklı çıkmıştı; kısa sürmüştü bu neşeleri çünkü evliliklerinin ikinci günü göreve çağırılmıştı... Üzülmüştü güzel karısı. Ama elden biçare gelmeyince gelmiyordu. Birden Mehtap’la anıları toz bulutu olup uçtuktan sonra aşklarının, iki kişilik yuvanın büyümesini sağlayan oğulları geldi aklına; Akalp’ti adı. Dürüst, doğru kişi demekti. Mehtap’ı istemişti bu ismi. Delikanlı oğlu annesine ve kızına sahip çıkardı. Her ne kadar onun omuzların ağır yükler devretmek istemese de hep olduğu gibi yine elinden bir çare gelmezdi. Kaderdi tüm bunlar. Onun önüne nasıl geçecekti?

“Herkes birgün yapmam dediğini yapar “

Rus-Ukrayna’da çıkan savaşta iki askerin soğuk ama eşsiz hikayesi

Geceyi aydınlatan bir ışık.

Askerlere bayılan bi kadın çocukluk aşkının asker olduğunu bilse ne olur ? Ne olcak okuyun :)

Selam ben Beyza. Bu benim İlk kurgum kadın asker ve gerçek ailem kurgusudur sizleri seviyorum Tiktok: gecelereakiyoruzz

Bir askerin izin günündeyken çarşıda gördüğü kıza aşık olmasıyla başlar ve kader onları tekrar bir araya getirir

Deli savcımız armina nın annesinin ölümüyle ve daha 1 hafta dolmadan Mardin`e atanır ve Mardin`de gerçek ailesini bulmakla kalmayıp aşkı da bulur ama bunlardan hiçbirinden haberi yoktur...

Bu kitapta geçen kurum ve kuruluşlar gerçek değildir.

O bir asker değil sadece. Gölge gibi hareket eden, karanlığın içinde görünmez olan bir efsane. Geçmişi acılarla dolu bir kadın. Timi ile çıktığı son operasyonda aldığı ağır yaraların ardından Tulga Timine atanır. Acımasız bir Yüzbaşı, Soğuk bir Üsteğmen ve Vatanı için canını ortaya koymuş bir tim. Vatan uğruna can alan, can veren ve milletini koruyan tüm askerlerimize ithaf edilmiştir.

Açelya Yılmaz memleketine giderken otobüs kazası geçirir. Yardıma gelen jandarmalardan birinin ona yardım ettiğini hatırlar ama net değildir, neyseki bu ne son nede ilk karşılaşmalarıdır.

Evlenme çağına gelen Aykal annesi ile yeni taşındıkları mahallede güne katılır ve orada Gökay`ın annesi ile tanışır ve annesi ile Gökay`ın annesi birlik olup onları evlendirmeye karar verirler💙♾️

Ben Ferda Çelik yıllar önce köylere yardıma giderken esir düştüğüm şehre tayinimin çıkması ile yıllar önce beni kurtaran o gözlerle tekrar karşılaşacağımı bilsem hiç düşünmeden Anneme tekrar karşı çıkıp yine giderdim. Ben Mahir Karayel yıllar önce kurtardığım kadınla tekrar görüşeceğimi bilmeden yaşamaya devam eden. Ferda ile Mahir yıllar önce kaderin onlar için pamuk iplikten bir düğüm oluşturduğunu bilmeden yaşayan iki insandır. EVETT BU İLK KİTABIM HATALARIMI GÖZ ARDI EDERSENİZ SEVİNİRİMMM. ( KURGUNUN GERÇEKLE HİÇBİR BAĞLANTISI YOKTUR. )

Asker / Öğretmen ( Gerçek kurum ve kuruluşlarla ve şehirle alakası yoktur TAMAMEN KURGUDUR ) Mehru küçükken anne ve babasını genç yaşta trafik kazasında kayıp etmiştir. Öğretmen olan Mehrunun tayini büyükannesinin memleketi olan Şanlıurfaya çıkmıştır. Çocukları çok seven Mehru öğretmen Şanlıurfada bir köy okulunda çalışmaya başlar bu süreç içersinde hayatının aşkı olan Üsteğmen Metehanla yolları kesişecektir ve ikiliyi içine çekecek büyük bir aşk hikayesidir.

Bir savaşın ortasında kalan iki yaralı kuş.Üsteğmen Timur Karahan AKSUNGUR ve Mahinur YAZGI`nın baş döndüren hikayesi. "Ben bu savaşı senin için başlattım ve sen olmadan da son bulmayacak."

Zamanla yarışan bi adamla bi kadının aşk hikayesi

-Öldün mü? -Yaşadım mı?

Ben üsteğmen Parla Hilal Yılmaz Yarbay Anıl Toklu`nun manevi kızı gelin beraber hikayeme bakalım

SAVAŞ... Neydi savaş? Savaş sadece ülkeler arasında mı olurdu? İnsan kendiyle savaşamaz mıydı? Ben, Gölge Timi`nin komutanı Kıdemli Üst Teğmen Ekin Ulukurt. Doğduğum günden beri kendimle savaşı yorum. Kendimle olan bu savaşımı dindirmek için asker oldum, özel kuvvetlere katıldım ve vatanım için savaşmaya başladım. Ama zamanla şunu anladım ki; ben kendimi sevmeyi öğrenene kadar bu savaş asla bitmeyecek. Fakat... Aile sevgisi görmeyen biri kendini nasıl sevebilir ki? En önemlisi, bir başkasını nasıl sevebilir? Ben de bilmiyorum. Kimse beni sevmedi ki ben kendimi seveyim. Sevgi görmedim ki nasıl bir başkasını seveyim? Zaten biri beni neden sevsin ki?.. --- Travmaları yüzden kendiyle savaşan bu savaşta Gölgesinde kaybolupta yenilen genç bir kadın ve ona yardım etmeye çalırken kendi gölgesinde kaybolan genç bir adam

Aslında her şey bir kurtuluş çabası belki de bir hiç, alçak bir katilin yavaş yavaş yaklaşması gibi usulca,acımasızca ilerliyordu. Bir yerlerde hiç tanımadığınız insanlar ölmek için değil yaşatmak için uğraşıyorlardı, kim bilir belki de daha önce tanışmışızdır…