Küçük yaşta babasını kaybedip annesin işlerin başına geçmesiyle hayatı alt üst olmuş

💖Umarım beğenirsiniz. Her bölüm sonrası yorumlarda buluşalım.

Kendi hayatında bile varlığının sorgulandığı özgeçmiş adı altında yapılan manipüle ve sadist ithamlar.. Ukde..içinde her daim bir heves kırıntısı kalan kızlar içindir.Ölüm ile yaşam arasındaki çizgiye bile layık olamamış kızlaradır.. Ukde yaşasa da yaşamasa da ölümsüzdür.

Öylesine... Bir amacım yok. İçimden geldiği gibi yazmak istiyorum

Kavuşamadık hiç seninle ...

Lise kurgusu gibi birşey okuyun pişman olmazsınız

Buraya sadece özel bölümleri ekleyecegim

Gerçek hayattan uyarlandı

İngilizcesini geliştirmek isteyenler için günlük konuşma kalıpları ve çevirileri bulunmaktadır.

içimde halledemediklerime

Bir iddia… Bir mesaj… Ve kimsenin tahmin etmediği sonuçlar… Deniz ve Emirhan yıllardır ayrılmaz iki dosttur. Bir futbol maçı üzerine yaptıkları masum görünen bir iddia, her şeyi değiştirecektir. Maçı kaybeden kişi,mahallede yaşayan Selin’i trollemek zorunda kalır. Başta eğlence gibi görünen bu oyun, zamanla kontrolden çıkar. Deniz, duyguları ile verdiği söz arasında sıkışırken; Emirhan’ın tavırları değişmeye başlar. Aralarındaki dostluk çatırdarken, geçmişten gelen arkadaşları Baran kendini hiç beklemediği bir karmaşanın içinde bulur. Peki bazı duygular gerçekten tesadüf müydü? Yoksa en başından beri herkesin bilmediği bir şeyler mi vardı? Bir iddia ile başlayan hikâye, dostlukların sınandığı, sırların ortaya çıktığı ve kalplerin beklenmedik şekilde değiştiği bir yolculuğa dönüşüyor… Bazen bir şaka olarak başlayan şey, hayatının en ciddi gerçeği olabilir. 📖✨

"Anladın mı Avukatım?" dedi gülümseyerek. Bir mahkûma göre fazla neşeliydi, fazla hayat doluydu. Bu benim yararıma değil, zararımaydı. Bana benden çok güveniyordu, hemde ben kendime güvenmezken. O gece kurşunlardan ilki sıkıldı, sıkan kişi avukat Efsun Karahanlı`ydı. Sıktığı ilk kurşun Pusat Çakır Tunga`ya olmuştu. Pişmanlığın ilk tohumu atıldı, kurşun sıkıldı, ve tek bir gerçeğe ulaşıldı. Ölüm Arafı, Pusat Çakır Tunga`nın ta kendisiydi.

Her şarkının bittiği bir an vardır ama her bitiş yeni bir nakaratın başlangıcıdır." ​Lise koridorlarının uğultusunda, notaların arasında kaybolmuş beş ruh... Onlar sadece bir müzik grubu değil, birbirlerinin eksik kalan ritmiydiler. ​Sahneye çıktıklarında dünya susar, sadece Pulse0.9 konuşurdu. 0.9... Hayat ile ölüm, sessizlik ile çığlık arasındaki o incecik çizgi. Hayalleri büyüktü, sesleri ise hür. Ancak hayat, bazen en güzel melodiyi tam en yüksek notasındayken keserdi. ​Dostlukla örülen tellerin kopma noktasına geldiği, her akorun bir sırrı gizlediği bu hikayede; son nota basılana kadar kimse gerçekten veda etmiş sayılmazdı. ​"Bizim şarkımız bittiğinde, sessizlik bile bizi konuşacak." "Son nota çalındığında geriye ne kalır?"

"sadece 4 kelime etti," "Dikkatli olun, öğretmen hanım." Sanki bir yabancıydım.

Hikayeler s E ×

"Keşke içindeki nefreti söküp alabilsem kalbinden, yerine kendimi koysam. Gözlerine anlam dolsa , ciğerlerine kokum. Senden kaçmak zorunda olmasam, kapılsam sana. Sende sevsen beni , şu deli gönlüm gam yemese." Cihangir 12.sınıf öğrencisi bir gençtir. İnişli çıkışlı bir aile hayatı, orta düzey derslere sahip bir öğrencidir. Hayatı zaten pekde güzel olmayan Cihangir gönlünü sınıfındaki Çelebi`ye kaptırmıştır. Hem ailesi hemde dersleri Cihangir`inkinden daha kötü olan Çelebi, bu duygulardan bir haberdir. Cihangir ve Çelebi`nin arasındaki gerilim onları daha da koparmaktadır.

Gerçek Hayat hikayesi

Sizin hiç bir yılda tüm hayatınız değiştimi ? bir hayatın varken sen öğreniyorsun o hayat senin değil ne ölmüş ailen ne soyadın ne şehrin...

Biz sesimizi çıkarmadıkça bu şerefsizler türer

Okuduğum webtoonlar tam list

Ben o ateşin içinde defalarca yanmıştım, kül olmuştu bedenim fakat ben küllerimden doğuyordum.Hayır yeniden doğmuyordum yeniden doğmak için arkanda iz bırakmaman gerekirdi,benim küllerim vardı.Beni yakıp küle çevirenleri bende yakacaktım ama arkalarında kül bırakmadan.Yeniden doğma şansları olmayacaktı.

İnsanlar için bu basit bir olay ama bir o..... olarak tanınmak kadar zor bir şey yoktu.......