Önsöz… BAZI HİKÂYELER ANLATILMAZ, FISILDANIR. VE BAZI GERÇEKLER VARDIR Kİ ÖĞRENİLDİĞİ ANDA, DÜNYAYI GERİ DÖNÜLMEZ ŞEKİLDE DEĞİŞTİRİR. İNSANLAR, HER ŞEYİN YOLUNDA OLDUĞUNU SANIR. KRALLIKLAR AYAKTA, DÜZEN YERİNDE, HAYAT DEVAM EDİYOR GİBİ GÖRÜNÜR. AMA GERÇEK,HİÇBİR ZAMAN GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ DEĞİLDİR. BU DÜNYA,ÇOKTAN KIRILMIŞTI. SESSİZCE. KİMSENİN FARK EDEMEYECEĞİ KADAR DERİNDEN. VE O ÇATLAKLAR,HER GEÇEN GÜN BİRAZ DAHA BÜYÜYORDU. AMA KİMSE FARK ETMEDİ. HENÜZ.

Birbirinden farklı 7 genç okul projesi için bir araya gelirler gittikleri ormanda meteor yağmuru yağınca kendilerini ölü zannederler ama aslında farklı bir dünyaya gözlerini açmışlardır kendileri hakkında bilgiler öğrenirler Bakalım kendi dünyaları olmayan bir dünyada napıcaklar

Küçüklüğü yetimhanede geçmiş bir kızın biyolojik ailesinin düşmanliği yüzünden tanistiği çocuğa aşık oluşunu anlatiog

Bir rüya gibi başlayıp kaderi kanla yazılan bir hikâye… Genç bir elf kız, uzun zamandır kaldığı hastane odasında her şeyin sıradan olduğunu sanırken, gördüğü kabusla hayatı tamamen değişir. Rüyasında ona fısıldayan gizemli bir kadın, krallığın bir lanetle boğulduğunu ve tek çıkış yolunun bir evlilik olduğunu söyler: Elf kızı, lanetli kral ile evlenmelidir… yoksa hem kral hem de krallık yok olacaktır. Uyanmasıyla birlikte gerçek dehşet başlar. Kehanet çoktan işlemeye başlamış, bedenini sarsarak onu bayıltmıştır. Gözlerini açtığında ise karşısında Doğa Elfi ve saraydan gelen elf hemşireler vardır. Artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Güçlükle toparlanan kız, gerçeği öğrenmek için büyük büyücüye gider. Duyduğu şey nettir: Bu bir kehanettir ve geri dönüşü yoktur. Kral ise bir yıldır lanetin etkisi altındadır; yalnızca yılın belirli bir anında uyanmakta ve kurtarılmayı beklemektedir. Tek bir seçenek kalmıştır: Kız, ölmeden önce kral ile evlenip kehaneti bozmalıdır. Ancak lanet, kolay pes etmeyecek kadar güçlüdür. Ve bu yol, yalnızca aşkı değil, hayatı da sınayacaktır. Çünkü bazı kaderler… kaçmak için değil, kırılmak için yazılır. Kehanetinde dediği gibi "...Evlenmeli elf kızı, yoksa olacak sonu"

Birbirine bağlı 3 âlem bulunuyordu. Luminya,Lunesya ve Uvenya barış`ın ve dostun içiçe olduğu âlemlerdi lakin geçmişte yaşanan Savaş âlemleri birbirinden kilometrelerce ayırdı.Âlemleri birbirine bağlayan kilit taşı 3 parçaya bölündü kilit taşının parçalanması ile taşın içinde bulunan iyicil güç karardı ve 3 âleme yayıldı. Bulaşıcı hastalıklar ve lanetler alemleri sardı bu alemlerden birinde yaşayan Revna diğer alemlerden habersizdi ta ki aldığı bir mektuba kadar yıllardır ailesinden uzakta yaşayan Revna ailesini ele geçiren laneti bozmak için luminaya gitmek zorundaydı. Her şeyi denemesine rağmen uvenyaya gitmenin bir yolunu bulamadı. Tam pes etmiştik ki ansızın bir gece yazdığı kitabın Bir anda değişmesi ile kendini gelmesinin mümkün olmadığı yalanların sırların dolu olduğu luminya da buldu bu zorlu sırlarla tuzak kurulmuş yolda karşılaşacağı kişi hayatını daha da zorlaştıracak ve karmaşıklaştıracaktı ancak onun bundan henüz haberi yoktu. Aşkın içinde kaybolacağın, gücün içinde boğulacağın,çabayı ve hırsı iliklerine kadar hissedeceğin ,ağlayıp empati kurabileceğin bu hikayeye konuk olmaya hazır mısın? Bence hazırsın:)

KARANLIĞIN YÜZÜĞÜ SERİSİNİN DEVAM KİTABIDIR. BU KİTABI OKUMAK İSTİYORSANIZ ÖNCEKİ KİTAPLAR OLAN `ÇARESİZ KRAL` VE `GÖLGESİZLER` KİTABINI OKUMANIZ GEREKMEKTEDİR. KARANLIĞIN YÜZÜĞÜ SERİSİ: 1-ÇARESİZ KRAL 2-GÖLGESİZLER 3-GÖKYÜZÜNÜN ÇOCUKLARI 4-??? Rivayet der ki... Bir zamanlar, krallıkların kaderini belirleyen iki kadın karşı karşıya gelmiş. Biri yıkımın tohumu, ölümsüz korkunun simgesi: Anastasia. Diğeri, yüzüğü taşıyan kız, halkın umudu ve kendi karanlığının efendisi: Rosemarry Finch. Topraklar çatırdamış, rüzgâr susmuş, gecenin içinde yankılanan tek ses onların kelimeleri olmuş. “Sen benim kuklamdan başka bir şey değilsin,” demiş karanlıkta yükselen o soğuk ses. “Bu oyunu ben yazdım. Sen sadece oynuyorsun.” Rosemarry bir an bile titrememiş. “Senden korkmuyorum.” demiş. Lakin rivayet odur ki, o anda kalbi Ares’in adıyla bir anlığına sarsılmış. Çünkü karanlık, en çok korkunun içinden yürürmüş. Anastasia, gözleriyle geçmişin aynası gibi, yüzüğü işaret etmiş. “İktidarının sebebi benim. Sen, daha en başında bana yenildin.” Fakat Rosemarry başını kaldırmış, “Hayatta kalmamı sağlayan şey senin gücün değil. Benim.” demiş. O vakit bir dere kenarından su içen serçeler bile dönüp şaşırmış. Bu kararlılık, bu keskinlik ve bu hırs... Bir taşı bile yerinden oynatabilecek kadar güçlü ve ormandaki hayvanları bile kendisine hayran edecek kadar büyülüymüş. Derler ki, o anda yıldızlar bile yer değiştirmiş. Çünkü ilk kez karanlık olanla, karanlıktan doğan karşı karşıya gelmiş. Ve her hikâyenin bir başlangıcı olduğu gibi, bu karşılaşma da bir sonun habercisiymiş. İşte o geceye Gölge Gecesi derlermiş. Krallıkların kaderi fısıldanırken, rüzgâr hâlâ o sözleri taşıyormuş. “Görüşürüz… Saf Karanlığım.” Ve yine rivayet odur ki; o söz, hâlâ gökyüzünde bir beşik gibi tıngır mıngır sallanır, bir kâbus gibi Ardena’nın en derin boşluklarında yankılanırmış.

Flemenia’nın taşlı topraklarında hayat, her sabah öngörülebilir bir yorgunlukla başlardı. Ta ki o güne kadar... İki yıl önce gökyüzü parçalandı. Krallığın şanlı ordusunu, baş büyücüyü ve bizzat kralı tek bir anda yutan, ardında yüz metrelik devasa bir karanlık boşluk bırakan o uğursuz ışık fırtınasından geriye sadece yıkım kaldı. Herkesin korkup arkasını döndüğü o günden beri, on sekiz yaşındaki köylü genci Frederic’i ayakta tutan tek bir şey vardı: İntikam. Nasırlaşmış elleriyle her sabah kasları yanana kadar taşları kaldıran, kırık bir yabayla bilinmez bir düşmana bilenen Frederic, o kıyameti getiren gizemli gücün bir gün yeniden döneceğini biliyor. Ve o gün geldiğinde, elinde kırılan bir tahtadan fazlası olmak zorunda. Baş Şövalye Sognak’ın köye gelişiyle Frederic’in yıllardır beklediği kapı aralanıyor. Ancak bildiği her şeyi, toprağını ve onu bu dünyada anlayan tek insan olan sessiz, kehribar gözlü kız kardeşi Juliana’yı arkasında bırakmanın bedeli sandığından daha ağır olacak. İntikam ateşiyle körüklenen bir irade, çelikten daha sert bir güce dönüşebilir mi? Krallığı diz çöktüren o karanlık ışığın arkasında aslında kim saklı? "Ateş, en çok söneceği anda en yüksek sıcaklığa ulaşır." Her pazar yeni bölümüyle sizlerle!

Bir gölgede ışık aranabilir mi? Bir ışıkta gölge bulunabilir mi? Dünya, birbirine düşman iki diyarın; altın güneşin yurdu Avlevs ile ebedi kışın pençesindeki Svelva’nın savaşı arasında can çekişiyordu. Merhametiyle tanınan Kraliçe Flora, kayıp babası Kral Valerius’un izini sürmek için tahtını ve masumiyetini geride bırakıp karanlığa adım attı. Ancak Svelva’nın tozlu harabelerinde onu bekleyen şey sadece babasının izleri değil, kendi içindeki o vahşi `canavar` ve camın pervazında beliren gizemli bir Gölge`ydi.

Kraksya Kraliçesi Serya aniden ortadan kaybolduğunda, geride altı çocuğunu ve açılmaması gereken bir mektup bırakır. Annesinin yokluğunda düzenin dağılmasını izleyen Lirya, kardeşleriyle birlikte sadece bir kaybın değil, yıllardır saklanan aile sırlarının da ortasında kalır. Açılan bir mektup; gizli soy bağlarını, kayıp bir prensi ve iki hanedan arasındaki eski düşmanlığı gün yüzüne çıkarır. Taht artık sadece bir yönetim meselesi değildir. Aile bağları, sadakat ve hayatta kalma iç içe geçmiştir. Lirya ve kardeşleri, annelerinin son isteğini yerine getirirken kime güvenebileceklerini seçmek zorundadır.

Çağlar önce iblisler, cadılar ve insanlar aynı dünyayı paylaşıyordu. Ama güç, korku ve ihanet her şeyi değiştirdi. Bir cadı… düzeni yıkmak istedi. Eşitlik aradı, ama karşılığında yalnızca yıkım buldu. Şimdi geriye sadece küller kaldı. Ve o küllerin altında saklanan bir gerçek var… Yüzyıllar sonra dünya yeniden sessiz. Ama bazı efsaneler asla ölmez. Ve bazıları… geri dönmek için bekler. Başka bir şekilde başka benlik ile....

Yanlış kişiye aşık oldum (ilk kitabım😔)

Bu kitabı nasıl keşfetmiş olman önemli değil, önemli olan artık burada bulunuyor olman. Yeni evine hoş geldin. Durma, içeri gel ve keyfini çıkar. Keyifli Okumalar. :) Bu kitap tamamen kurgudur. "Ben bir Şeytanım. Kötülüğü keyifle izlemem gerekiyordu fakat sen öyle bir kadınsın ki Cehennem`den kovulmamın nedenisin." "Tanrı şahidim olsun ki seni her yerde aradım. Sadece sana gelebilmek için."

Bazen kendin için doğru olanı bulabilmek için senin için önemli olanlardan vazgeçmek gerekir.

🏰 İnsanların ruhsal dayanıklılıkları düştüğünde "Ruhsifiz" adı verilen acımasız canavarlara dönüştüğü bir dünyada, genç Wanda kendisini hayatta kalma ve sevdiklerini koruma mücadelesinin tam ortasında bulur. Bir zamanlar akademinin "en zayıf" ve "beceriksiz" öğrencisi olarak görülen Wanda, içindeki kadim gücü keşfettikçe sadece kendi kaderini değil, tüm insanlığın geleceğini değiştirecek bir yolculuğa çıkar. * Serinin ilk kitabı (ALBAGARD AKADEMİSİ) 50 Bölüm. Serinin ikinci kitabı ( MELEZ EFENDİ ) Güncel.

"Bir ruhun saflığını yitirmesi ne kadar sürer?" Naira, çocukluğundan bu yana kimsenin duymadığı bir ses duyan şizofreni teşhisi konulmuş bir genç kızdır. Bedeninde yaşadığı değişiklikler ve sahip olduğu insanüstü güçler, onu bir deli olduğuna inandırmaya başlamışken aynı şeyleri yaşayan başka biri daha olduğunu öğrenir. Her şey adımı kulağıma fısıldayan gizemli bir ses ile başladı. Ses, önce zihnime sonra bedenime hükmetti. Korkularım kâbusum oldu, kâbuslar beraberinde ölümü getirdi. Ben ölümü arzuladım, ölüm de beni. Dışarıdan gelen sesleri duyamayacak kadar kaçabilirsin, peki ya ses senin içindeyse? Basılı eserdir fakat tüm bölümleri burada mevcut.

"Kimsesizlik içinde açan papatya, Hain bir sevda`yı bile yutar." 🌼✨ Bu kurgu tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiç bir alakası yoktur.

İnsanlar çocukluklarını sıcak hatıralarla anar. O ise yalnızca küllerini hatırlıyordu. Sessiz bir evde büyüyen, kalabalıkların içinde görünmez hâle gelen bir genç… Onun dünyasında sevgi eksik, insanlar kırıcı, hatıralar ise paslı bir bıçak kadar keskindi. Yangınların içinden geçerken, eski okulunun alevlere teslim oluşunu izlerken ve geceleri zihnindeki seslerle savaşırken tek bir düşünce zihnine yerleşti: “Belki de ben bu dünyaya ait değilim.” Fakat bazı geceler insanı sadece uykuya değil, bambaşka âlemlere götürür. Bir gece gözlerini kapattığında kendini hiç var olmamış bir şehirde buldu. Sokakları ay ışığıyla yaşayan, insanların düşüncelerini saklayamadığı, gökyüzünün bile canlı olduğu bu şehir gerçek dünyanın tüm kurallarını reddediyordu. Burada herkesin bir geçmişi değil, bir “öz”ü vardı. Ama her ütopyanın derinlerinde saklanan karanlık sırlar bulunur. Gerçek dünyada kaybolmuş bir ruhun, hayal ile hakikat arasında parçalanışını anlatan bu hikâye; yalnızlık, aidiyet, toplum ve insan zihninin en karanlık taraflarına dair unutulmayacak bir yolculuk sunuyor. “Bazı insanlar yaşadıkları dünyaya ait değildir. Bazıları ise kendi dünyalarını yaratır.”

Bir kızımız var. Bu kızımız tarihle dalga geçiyor ve uyuyor. Uyandığında ise kendini Osmanlı zamanında buluyor bakalim kızımız başına neler gelicek?

Saphire Safran büyük İmparatorluğun tek veliahtı ve varisidir. Henüz on beş yaşında olan genç prenses halkının nefretine maruz kalmıştır. Tüm insanlar ona ‘ Elmas Prenses ‘ derdi ama ondan nefret ediyorlardı. Prenses bu nefretle başa çıkmaya çalışırken bu sorunu çözecek mi yoksa bataklıkta dibe kadar batacak mı?

gecede hayatı sonsuza kadar değişene kadar. Gizemli ve acımasız bir tarikat, yaşadığı kasabayı kana buladı. O saldırıda ailesini kaybetti. Ölmeden hemen önce annesi ona gizemli bir emanet verdi ve son nefesinde kulağına fısıldadı: “Canın pahasına bunu koru…” Tam her şey bitti derken Yusuf’u dünyanın en büyük dövüş ustalarından biri kurtardı. Onu kendi oğlu gibi büyüttü, yıllarca eğitti. Yusuf acıyla yaşamayı, savaşmayı ve ayakta kalmayı öğrendi. Fakat ustası onun için sadece bir eğitmen değil, gerçek bir baba olmuştu. Yusuf, ustasının oğluyla birlikte büyüdü. Çocuklukları sert eğitimlerle, kavgalarla ve kardeşlik bağıyla geçti. Kan bağları yoktu ama birbirlerini öz kardeşten ayırmıyorlardı. Ancak zamanla yolları ayrıldı ve tam sekiz yıl boyunca hiç görüşmediler. Aradan tam yirmi yıl geçti. Artık 25 yaşında olan Yusuf, ustasının gizemli ölümüyle sarsıldı. Bu ölüm onun içindeki eski öfkeyi yeniden uyandırdı. Geçmişinden uzaklaşmak isteyen Yusuf, New York’a taşındı ve yıllar sonra ustasının oğluyla yeniden karşılaştı. Aralarındaki kardeşlik bağı hâlâ güçlüydü ve Yusuf uzun zaman sonra ilk kez kendini bir yere ait hissetmeye başlamıştı. Yeni bir hayat kurmaya çalışan Yusuf, kardeşinin ortağının kızını koruma işi aldı. Güzel, zengin, asi ve fazlasıyla şımarık olan bu genç kız, Yusuf’tan ilk andan itibaren nefret etmişti. Sürekli onu küçümsüyor, sinirlendiriyor ve işten attırmak için elinden gelen her şeyi yapıyordu. Yusuf’u bıktırmaya çalışıyor, kuralları çiğniyor ve onu zor durumda bırakıyordu. Fakat zaman geçtikçe nefret yerini başka duygulara bırakmaya başladı. Birbirlerinden kaçmaya çalıştıkça daha da yakınlaştılar. Yusuf, yıllardır içinde gömdüğü duyguların yeniden ortaya çıktığını fark etti. Ancak onu sevmek büyük bir tehlikeydi. Çünkü Yusuf’un karanlık geçmişi sadece kendisini değil, sevdiği herkesi hedef haline getiriyordu. Ve korktuğu şey gerçekleşti. Tarikat geri döndü. Bu kez hedef sadece Yusuf değildi. Sevdiği kız ve onun ailesi de ölümcül bir savaşın içine çekilmişti. New York’un karanlık sokaklarında başlayan mücadele; kan, ihanet, kıskançlık, açgözlülük ile büyürken Yusuf kendisini geçmişiyle yüzleşmek zorunda bulacaktı. Çünkü bazı savaşlardan kaçamazsın… Ve bazı insanlar sevdiklerini korumak için canavara dönüşür.

Her yaşamın bir dönüm noktası vardır...

Okulun sessiz koridorlarında Sam’in hançeriyle yüzleşen Anna için artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Yıllardır boğuştuğu depresyonun aslında zihninde değil, dünyayı ele geçirmek isteyen kadim bir varlık olan Agony’de saklı olduğunu öğrenir. Sam, yüzyıllardır farklı hayatlarda Anna’yı korumaya çalışan ancak her defasında onu kaybetmenin acısıyla yanan yorgun bir savaşçıdır. Gökyüzü kan kırmızısına bürünüp gölge orduları yeryüzüne inerken, Anna annesinden miras kalan şifa güçlerini uyandırarak bu trajik döngüye son vermek zorundadır. Bu sadece bir hayatta kalma savaşı değil; bir şifacı ve bir savaşçının, insanlığı kapı olarak kullanan saf kötülüğe karşı verdiği kadim bir uyanış hikayesidir.

Sühan`ın dumanı yakarmıydı adının anlamı Melodi olan Neva`yı...

Ajan Akedemisi

Tüllerden oluşan beyaz elbisemle gecenin sessizliğinde uçurumun kenarında duruyordum . Gri gözlerimi nerede olduğumu anlamak için etrafta gezdiriyordum ama alabildiğine her yeri karanlık sarmıştı . Sadece uçurumun kenarını ayın ışığı aydınlatıyordu . Onun haricinde her şey karanlığın hakimiyetine girmişti . Tıpkı beni ele geçirdiği gibi. Karanlığın yanında hiç bir zaman aykırı durmamıştım duramazdım . Çünkü ben çoçuğu gibiydim . Dış görünüşüm . Karanlığın . Korkulanın . Lanetin . Uğursuzluğun . Emarelerini taşıyordu . Bu emareler benden birçok şey almıştı . Ölüm beni bulana kadar da almaya devam edeceğini söylüyordu. Biliyordum böyle olacağını çünkü karanlığın lanetine herkes yenilmişti . Gecenin sesizliğinde adım sesleri duymaya başladım . Birileri vardı ve ben görememiyordum . Adım sesleri gittikçe yaklaşıyordu . Başta emin olamadığım sesler artık net bir şekilde duyuluyordu . Sonunda uçurum diğer kısmında iri bir cüsseli bir silüet vardı . Erkek olduğunu düşündüğüm adam uçurumun etrafına yaklaşmıştı . Hâlâ karanlıkta olduğu için kendisinin tamamen göremiyordum . Sonunda uçurumun kenarına gelmesi ile ayın şavkını arkasına alan adama inanılmaz gözler ile bakıyordum . Ayın şavkında koyu kırmızı saçları parlıyordu . Gecenin içinde yakut taşı gibi parlıyordu. Sonunda yakut kırmızısı saçlarından bakışlarını çekip tamamen incelemeye başladım . Kaşları saçlarından biraz daha açık gür ve kavisliydi . Gözleri ise tehlikeli olmasına rağmen ender bir göz renkti . Kehribar evet göz rengi buydu . Kavruk teninde gözleri uyum içerisindeydi . Karakteristik bir burnu ve onu tamamlayan bir dudak yapısı vardı . Uzun boylu olduğu uçurum karşısından bile belli oluyordu . Giydiği kıyafetler çok sade olmasına rağmen bir asil olduğunu belli ediyordu . İpek beyaz gömleğinin birkaç düğmesi açıktı . Kavruk tenini gösteriyordu . Uzun bacaklarını ise kumaş bir pantolon sarmıştı . Ayın şavkında usta bir heykelin elinden çıkmış gibiydi . Bakışlarımı yanan kehribarlarını çevirdiğimde onun da beni incelediğini gördüm . İkimizinde incelemesi bittiğinde gri gözlerimi buldu bakışları . İkimizde birbirimize bakıyorduk şu an . Gerçi benim ki daha çok ne olduğunu anlamak içindi ama karşımdaki adam hiç öyle görünmüyordu . Sesizliği delip geçen tok sesini duydum . “Gelebildin sonunda benim dolunay gözlüm . “