devam ediyor 2y önce güncellendi
Gölgenin Ardında
@merihaileyy
Okuma
0
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
0
Akvaryuma baktım. Leon’un hareketsiz bedeni, suyun içinde kaybolmuş gibi ağır ve donuk bir şekilde duruyordu. Belki öleli günler olmuştu ,ama biz nasıl oluyorsa fark etmemiştik. Mathilda ise hala Leon’un ölü bedeninin etrafında yüzüyor,solungaçlarını ona yaklaştırıp dokunmaya çalışıyor gibi görünüyordu. Her turunda Leon’un etrafında dönüyor, sanki onunla bir oyun oynuyormuş gibi sürekli daireler çiziyordu. Ama Leon’dan bir yanıt alamıyordu. Mathilda’nın hareketlerinde bir umutsuzluk, belki de anlam veremediği bir kaybın içinde savrulma hali vardı. Leon’un artık dönmeyeceğini kabul etmeyen o saf içgüdü, onu durmaksızın aynı ritimde döndürüyordu.
Belki Mathilda, Leon’un sadece uyuduğunu sanıyordu. Belki her an uyanıp eski günlerdeki gibi onunla yeniden yüzmeye başlayacağını düşünüyordu. Ancak suyun içindeki sessizlik, Leon’un artık geri dönmeyeceğini haykırır faziyettetdi. Mathilda’nın gözleriyle Leon’a olan bakışında, hem bir sevginin hem de ağır bir çaresizliğin izleri vardı. Birlikte geçirdikleri zamanların hatırası, şimdi onu yapayalnız bırakıyordu. Leon’un yokluğu Mathilda’yı yavaş yavaş yaralıyor, her turunda ona biraz daha yaklaşıp, biraz daha uzaklaşıyordu.
Mathilda, Leon’un hareket etmeyen bedenine inat, tüm gücüyle ona geri döneceğine inanırken. O, dönene kadar tüm gücüyle yüzmeye devam etme yemini etti.Ancak her bir turunda daha da yorgun düşüyor, Leon’un donuk bedeni etrafında çizdiği bu anlamsız döngü Mathilda’yı tüketiyordu. Belki de içinde taşıdığı umut, Leon’un onu asla terk etmeyeceğine olan inancı, onu bu döngüye hapsediyordu.
Ama nafile... Hayat, çoktan Leon’un incecik pullarından çekilip gitmişti.
Mathilda’nın hareketleri gitgide yavaşladı. Her bir yüzüş, biraz daha zorlayıcı, biraz daha anlamsız hâle geldi. Artık Leon’un sessizliğini kabullenmeye başlıyordu. Olanları anlamasa da hissettiği şey çok derindi ve işte tüm gerçekliği ile oradaydı.Birlikte paylaştıkları akvaryum ise şimdi sadece kendisi için boş bir kafese dönüşmüştü.
Sonunda Mathilda da pes etti. Su artık ona yalnızca ölümlülüğü ve kaybı sunuyordu. O da tıpkı Leon gibi yavaş yavaş suyun derinliklerine çekilmeye başladı; kaybolan sevginin ardından, sessizliğin kollarında dinlenmek üzere...
En nihayetinde akvaryumun içindeki küçük dünyaları,sonsuz bir suskunluğa büründü ve minicik evleri o ikisine bir mezar oldu.
Ve hayır ,bu hikaye sadece iki balığın hikayesi olmaktan çok daha öteydi.