Kardelen, ailesinin zoruyla kuzeniyle yaşamaya başladığında, o evde zaman zaman kalan dövmeli ve `ben tehlikeliyim` diye bağıran adamın hayatındaki sınırları yerinden oynatacağından habersizdir. Başlangıçta ondan nefret ederken varlığı bile huzursuzluk verir. Fakat aynı çatının altında geçen sessiz anlar, kalbinin inkâr edemediği bir değişimi fısıldamaya başlar.

Floransa’nın karanlık sokaklarında, sanatın ve tarihin gölgesinde asırlık bir sır uyanıyor. Vampir Konseyi’nin en ölümcül ve soğukkanlı savaşçısı Alessandro De Luca, üç yüz yılı aşkın ömrünü duygularını buzdan bir kaleye hapsederek geçirmiştir. Ancak hayatındaki boşluğu doldurmak için şehre gelen restoratör Elena Moretti ile tanıştığında, ölümsüzlüğünün temelleri sarsılır. Elena, sadece bir insan değil, kadim bir laneti kırabilecek tek kanın sahibidir. Alessandro ona aşık oldukça ölümsüz gücünü kaybetmeye ve insani bir kırılganlığa bürünmeye başlar. Bu yasak aşk, Konsey’in acımasız kuralları ve Venedik’ten gelen kadim düşman Viktor Armand’ın tehdidiyle kuşatılmıştır. Bir yanda asırlık bir sadakat ve Konsey’in ölümcül emirleri, diğer yanda ise tüm kurallara meydan okuyan, imkansız bir tutku... Alessandro ve Elena için artık yasak olan tek şey birbirlerinden vazgeçmektir. “Yüzyıllardır kimseye ait olmadım… ta ki ona kadar.”

Dünya adaletsiz.Sen iyi olsanda karşındaki kötü olduğu sürece sonuç negatif.Yoktan varolan bir sonsuzluk varsa eğer karşında ona sırtını çevir.Ne de olsa soytarının mumu elbet bir gün erir.Bir kalp kırmak bin cana bedel.Böylesine acımasız olmakta adaletsizliğe keder. ------------------------------------------------- “Paralel evrene inanır mısınız? Ben inanırım çünkü ne de olsa herkesin paralel evrene ait bir ruhu vardı.”

Sümbül mahallesinde yaşayan Hafsa, doğduğu zamandan beri bu mahallede büyümüştü. Abisi ve iki erkek kardeşi vardı. Ailenin tek kızı, gözbebeğiydi. Babası Güngör Işıl, her daim kızına gözü gibi bakmıştır. Hafsa ailesinin ona verdiği değeri bildiğinden asla kötü bir durumda, olayda ismi geçmemiştir. Her daim dikkat eder kendine. Neşe dolu, cıvıl cıvıl mutluluğuyla insanı güldürür. Yardım etmeyi çok sever. Sümbül mahallesinin bir alt sokağı olan Gece mahallesi ise zıtları olarak pek komşular iç içe değildir. Herkes kendi halindedir. Gece mahallesinde oturan Asil`se işe gidip gelir. Yemeğini yer yatardı. Asil askerlik mesleğini yapıyordu. Görevinin başında olmayı her daim seviyordu. Zorlukları olduğu kadar görev anındaki mutlu anlar o zorluklara yetiyordu. Bakalım Hafsa ile Asil`in nasıl bir hayatları var?

İdil Duru onu aldatan eski sevgilisinden hesap sormak için ona yazar ama numara yanlıştır ve İdil okulun kekosuna yazmıştır İdil: sadece bir açıklama yap İdil: neden yaptın bunu bana İdil: en yakın arkadaşımla neden beni aldattın İdil: lütfen artık cevap ver bana Cihan İdil: her şeyi öylece bırakıp kaçamazsın 0543*: Bir haftadır bildirimlerin anasını ağlattın 0543*: Hayır yazmıyorum da belki sıkılırsın diye 0543*: Yok anam yine yazıyon 0543*: Bacım yanlış numara

Bozkırın tazecik fidanıydı onlar... Kök saldıkça fidanlar, tutundukça toprağa güçleşti birer ağaç dalları oluverdiler. Güneş açtıkça, yağmur yağdıkça bahar geldi. O köklenen ağaç dallarında çiçekler açmaya başladı. Bozkırın çiçekleri... ~ Sarıhisar kasabasının yiğit delikanlılarından muallim Cihangir en yakın arkadaşı Levent`in bacısı Aybüke`ye karşı beslediği hislerinin sevda olduğunu anımsayamadan kendine konduramadan, bir başkasıyla nişanlanır onun yüzüğünü parmağında taşımaya başlar parmağında ki söz başka, yüreğinde ki söz bambaşkadır. Yürek yangının ortasında kalan dalların hikayesi tam da çiçeklerin açmasıyla başlar. ~ "Ey yârim, yârenim, yağmur kuşum, derinlikli destanım, yüreğimin gürlüğü, güneşim, ayım, bağım bahçem, bostanım, gönlümün ve ahiretimin yegâne sahibi...Aykızım"

Birileri vardır hep kaybeder birileri ise kaybedenlerden priv kasarak hayatını yaşar. Ben kaybedenlerin tarafındaydım. Neye göre kime göre bilinmez. Koca 20 yıl kızının acısını çeken bir aile ve kendi ayakları üzerinde durmasını bilen Derin.. Kader onları bir şekilde bir araya getirmişti. Sırada birbirlerine verecek şans kalmıştı.

Masallar bir varmış bir yokmuşla başlardı,benim masalım bir yoktu,hatta hiç yoktuyla başladı. Ailem yoktu,gözlerimi bir yurtta açmış ve bütün yaşlarımı burada geçirmiştim. Yıllardır yaşadığım bu yerden beni almaya gelen gizemli adamda kimdi? Neden hiç bilmediğim bir yere getirilmiştim sahi ben kimdim?

" Ben sevmeyi de sevilmeyi de senden öğrendim Meleğin Kızı..." Birce`ye aniden bir mesaj gelir Gelen mesaj anonimdir Hayatı değişir Bakalım bu değişikliğe sebep olan kim...

Balca sıradan bir lise öğrencisiydi. Onu farklı kılan tek şey hoşuna gitmeyen kilosuydu. Ha birde hoşuna gitmeyen Çağatay`ı unutmamak gerek! Çağatay Balca`nın kilosuna rağmen onu severdi. Balca ise bu sevgisini sahte görür ondan uzak dururdu. Çağatay ise her an fırsat kollar yanına otururdu. Okulda pek arkadaşı olmadığı için içine kapanık bir ruh haline sahipti. İçten içe Çağatay`ın tavırları hoşuna gitsede bu aşk bulutlarını hemen elinin tersiyle dağıtırdı. Yetimhanede yaşamını süren Balca`nın hayatı bir anda Çağatay yüzünden bambaşka olurdu. Canından saydığı kardeşlerine ansızın veda edemeden kendini feda eder halde buldu. Ajan Ritmik Kurumu`nun yeni üyesi Balca Vola. Diğer adıyla Arya olarak kendini tekrardan tanıdı.