Aşiret Ailem/Gerçek Ailem/Abilerim kurgusu. "Bir şeylerin ters gittiğini hissediyorum. Haksız mıyım?" Rojhat beyin mavi hareleri benimle aynı tonda olan gözlerim ile birleştiğinde odadaki atmosfer beni germeye başlamıştı. Onlara ikizime ulaşamadığımı söylemelimiydim? Bilmiyorum. Derin derin nefesler alırken kocasının birkaç adım arkasında duran kadın, kocası ile olan mesafesini kapatıp bana bir kaç adım yaklaştı. "Oğlum, ikizin nerde?" Yüz hatlarım gerildi. İşte sorulması gereken soru ve veremiyeceğim cevap. Benim ikizim neredeydi? Önümde duran kadının dik duruşunun aksine titrek sesi ile sorduğu soru benim, dün cevap verebileceğim bir soruyken, şimdi veremezdim. "Cevap versene." Annesine cevap vermemem onun sinirlendirmiş olması bana bağıracağı anlamına gelmediği için abisi ve babası tarafından sesiz bir azar işiti diğer adam. Bana beklenti ve sanki vereceğim cevaptan korkan kadına ağrıyan kalbim ve dolu gözlerle baktığımda afalladı. "Bilmiyorum. Nerde olduğunu bilmiyorum, telefonunu açmıyor." Verdiğim cevapla gözlerinin içinden geçen endişe ile birlikte kocasına baktığında, en büyük çocuk sert bir nefes verdi. "Sikerler." Verdiği tepkiler kaşlarımın çatmasına neden olurken, Rojhat beye baktım. Gözleri sinirle parlıyor olsada tek geçen duygu pişmalıktı. Neyin pişmanlığı lan bu! İkiz kardeşler olarak büyüyen Sıraç ve Destan`nın hikâyesidir. Farklı yollardan Urfa`da aşiret lerden biri olan Saruhanlılara katılmalarını, Destan ve Sıraç`ın Ordu gibi bir şehirden kendilerine epey ters bir yöre olan Urfa`ya alışa bileceklermi? Şiddet ve argo kelimeler bulunmaktadır. Bu kurguda ki hiçbir olay gerçekle karıştırılmamalıdır.

Aralarında sadece bir yaş vardı. Biri resmi olarak amca, diğeri yeğen… Ama aynı sokakta düştüler, aynı yaraları sardılar, aynı sofrada büyüdüler. Bu hikâye, kan bağından daha güçlü olan gönül bağını anlatıyor. Çocukluk sırlarından gençlik kavgalarına, koruyucu bir amcanın susarak sevmesine ve bir yeğenin dünyadaki en güvenli yer olarak onu görmesine kadar uzanan bir yol… Bazen "amca" dediğin, sırtını yasladığın dağ olur. Bazen bir yaş, iki insanı ayırmaz; tam tersine birbirine daha sıkı bağlar.

Gökçin babasız büyümüş bir çocuktu ta ki annesi onu babasına teslim ettikten sonra

Ben normalde watpaddi kullanıyordum ama dedim burada da neden yazmıyorum ve yazmaya başladım Size cringe gelebilir ama yazmaya devam edeceğim Klasik bir gerçek ailem kurgusundan farklı olarak ana kız karaktererimiz bir bebek gerisini de okuyarak öğren tatlım

Berdel kitabı Fazlasıyla aşk ve gerçek hayat içerir

Yeniden doğan asya bebek

Bu kitap uzun ve ağır kitaplardan yorulanlara uzun süredir noktasını görmediğimiz yazarlardan bölüm bekleyenlere kısa bir dinlenme molası isteyenlere gelsin. Umarım benden çok fazla şey beklenmez çünkü ben özellikle kısa ve basit tutmak istedim. Amcasının yardım istemesiyle başlayan kitap mutlu ve güzel bir sonla bitiyor. Hepinize sevgiler ve Yaseminler...

Ve ben senin gibi gülen biri Tanımadım ve sen gibi bakan Bir polen gibisin hafif ama acımasız Ve her gülüşün yeni bir bahar Ve ben sana değil ben sana değil Ben sana değil... Evinin yollarına poster siz duvarlarına Yağmurlu sokaklarına aşık oldum Lüle lüle saçlarına kızarmamış yanaklarına Islanmış kurallarına aşık oldum

Asım hayatının aşkını bulmuştu çok mutlulardı ta ki o kara güne kadar Aşık olduğu kadın gözünün önünde kansere yenik düşmüştü Ama onu hayatta tutan kişi Sevdiği karısından onun hatırası biricik kızı Asel`di