Ailesi ile oldukça mutlu bir hayatı olan Ecre`nin yolu Mardin`e düşer. Burda hem hayatının aşkını hemde biyolojik ailesini bulucaktır. Ama zaten canından çok sevdiği bir ailesi varken onu terk ettiklerini düşündüğü ailesi ile ilişkisi nasıl olucaktır Ecre`nin?? Onlara bir şans verebilecek mi? Ecre oldukça kindar, biraz şımarık, ve gerektiği yerde SAYGISIZ olucaktır, bunları dikkate alarak okuyalım.

Ben Mirza Ulusoy bu benim hayat hikayem.. Benimle birlikte mutlu olmak üzülmek acı çekmek ve hayal kurmak istiyorsanız sizi hikayemi okumaya davet ediyorum. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

Annesine verdiği sözü tutan Hazal, yıllar sonra doktor olarak memleketi Adana’ya döner. Ama geldiği köyde sadece bakımsız bir sağlık ocağı değil; sert kuralları ve yakıcı bakışlarıyla Yaman Ağa onu beklemektedir. ​Biri hayat kurtarmaya yeminli bir doktor, diğeri bu toprakların dediğim dedik ağası... ​Adana sıcağında inatla başlayan bu hikaye, kaçınılmaz bir tutkuya dönüşmek üzere. ​"Senin ağalığın benim odamın kapısında biter Yaman Ağa!"

ANKARA`DA BAŞLAYIP, HAKKARİ`YE UZANAN BİR AŞK HİKAYESİ... Kül ve Kelepçe, bir imzanın nasıl kelepçeye, bir sevdanın nasıl küle dönüştüğünün hikâyesi. Ankara`da lise son sınıfta başlayan masum bir gençlik, bir olayla Hakkâri`den Urfa`ya uzanan ağır bir kaderin içine savrulur. Şehrazat, sadece en yakın arkadaşının düğününe gitmişti. Yardım etmek, yanında olmak, dostluğunu borç bilmek için. Geri döneceğini sanıyordu. Rojhat, gücüyle tanınan bir ağa, sözüyle suskunluk yaratan bir adamdı. Sevdiğini sandığı kadını korumakla sahip olmak arasındaki çizgiyi çoktan geçmişti. Şehrazat kaçmak istedikçe, kelepçe daraldı. Herkes sustukça, kül çoğaldı. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının yavaş yavaş kayboluşu. Ve herkesin "niyeti iyiydi" dediği bir felaket. Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.

"Eğer kabul etmesen öldürürler seni" "Ne diyorsun be sen" "Benimle evlenmesen bu işten kurtulabileceğini mı düşünüyorsun Su" **İMKÂNSIZA RAĞMEN** "Bazı insanlar birbirini sevmek için yaratılır, bazıları ise birbirinden uzak durmalıdır." Sueda ve Miran da öyle sanıyordu. Sueda, hayatını renklere adayan genç bir ressamdı. Miran ise çocukluğunda yaşadığı acılar yüzünden aşka olan tüm inancını kaybetmiş, duygularını mantığının arkasına saklayan bir adam... İstemedikleri bir evlilik, birbirinden tamamen farklı iki hayatı aynı çatı altında birleştirir. Ancak Miran`ın geçmişi, Sueda`nın kabul görme mücadelesi ve ailelerinin bitmek bilmeyen önyargıları, bu evliliği her geçen gün daha da zorlaştıracaktır. Çünkü bazen en büyük savaş, birbirine âşık olmak değildir. Asıl savaş, o aşka inanabilmektir. Ve bazen... En güzel hikâyeler, **imkânsıza rağmen** yazılır.

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

İki düşman aile... Berdelle evlenen çift... Hiçbir zaman sevilmeyeceğini düşünen, çocuğu olamayacağı için üstüne kuma getireceklerini düşünen Roza Avani, Küçüklüğünden beri onunla evlenmeyi hayal eden, onu canından çok seven, değil üstüne kuma getirmek gözü ondan başkasını görmeyen Azad Şerwan.

Ayşe güzelliğiyle ilk gördüğü anda Oğuz`un aklını başından alan kadın.En büyük dileği anne olmak iken hayatın ona oynadığı oyun sonrası kendine ait bir bebeğe olan hasretle geçen bir ömür.

Bazen bir skandal, tek bir fotoğrafla başlar. Bazen de tek bir bakışla. İnsanlar gazetelerin manşetlerine inanmayı sever. Gördükleri her kareyi gerçek, duydukları her fısıltıyı doğru sanırlar. Oysa hiçbir fotoğraf, çekilmeden birkaç saniye öncesini göstermez. Hiçbir manşet de iki kalbin gerçekten ne hissettiğini anlatamaz. Bu hikâye, milyonların tanıdığı bir kadının ve adını sadece yaşadığı topraklarda fısıldayan bir adamın hikâyesi. Biri, alkışların arasında yaşamayı öğrenmişti. Diğeri, sessizliğin içinde hüküm sürüyordu. Biri ışıkların altında parlıyordu. Diğeri gölgesiyle bile saygı uyandırıyordu. Kimse onların yollarının kesişeceğine ihtimal vermemişti. Belki de bu yüzden, bütün ülke o gün tek bir kelimeyi konuştu. Skandal. Ama kimse gerçeği bilmiyordu. Çünkü bazı aşklar, manşetlere sığmayacak kadar derin; bazı sırlar ise anlatılmayacak kadar ağırdır. Ve her şey... Mardin`e uzanan o uzun yolda başladı.

İstanbul`dan Urfa`ya atanan dik başlı,sivri diliyle herkese haddini bildiren bir cumhuriyet savcısı Asiye Derin Kara ve Urfa`da en büyük aşiretinin ağası olan Berzan Azad Milanın anlaşmalı evliliği....

1994 Turnalı Köyü`nde yaşayan Süleyman,Ayağındaki aksaklık, kısır oluşu ve yoksulluğu yüzünden yıllardır mutluluğa yabancı kalmıştı. Her görücü haberi yeni bir hayal kırıklığına dönüşüyor, her reddediliş kalbinde biraz daha derin bir yara bırakıyordu. Hiç beklemediği bir karşılaşma, Süleyman`ın hayatını geri dönüşü olmayacak şekilde değiştirecekti. Peki, geçmişin yaraları gerçekten sevgiyle iyileşebilir miydi? Bazen bir insan, bütün hayatını değiştirmek için karşına çıkar...

19 yaşında Endüstri hazırlık okuyan rojin okulun 1 haftalık tatilde ailesinin yanına gelen rojin abisinin bir tane kızla gelmesiyle...

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Konağın kapısı büyük bir gürültüyle açılmıştı içeriye Alkan aşiretinin ağası Cihan ferman Alkan girmişti "HALİL AĞA!!"diye kükredi resmen babama silah doğrultarak "O NAMUSUZ OĞLUN NERDE "dedi "Ne oluyor "dedi babam olayı anlamaya çalışarak "O oğlun benim kız kardeşimi kaçırdı!!!"dedi bağırmaya devam ederek "Bunun sonu ikisinin ölümüdür!! "dedi Tabi canım babam pek kıymetli oğlunun ölüceğini anlayınca beni yaktı "Olmaz berdel olsun "dedi hiç bir duygu barındırmayan sesiyle Bu yaygarada Cihan ferman beni yani farketmişti Yüze baktı gözlerinde bariz bir şaşkınlık vardı Hemen yüz ifadesini toplayarak babama döndü "Kabuldur "dedi kalın ve erkeksi sesiyle Ne hayır hayır olamaz evlenemezdim ben Olamaz

"Pişmanım,çok pişmanım... Biliyorum haklısın ama ne olur...Ne olur bir şans ver" Pişmanlık. "Pişmanım"demek yetiyor muydu?Bunca acının kefaretini ödüyor muydu? Ödemiyordu. Çünkü her acının sonu ya ayrılıktı yada huzur. Genç kız karşısında duran adama baktı. Ne de çok sevmişti onu... Ne de çok yüreğinde büyütmüştü. Ama... Ama o bu sevgiyi kendi yüreğinde büyütememişti. Ne demesi gerekirdi? Bir şans daha verip sonucu görmeyi beklemek mi yoksa o şans vermeyip ardına dönüp gitmek mi? &&& #Kitabın tüm hakları saklıdır# #Şiddet,argo kelimeler barındırır# &&& Kitaba istenildiği gibi yorum yapılabilir. Bu konuda her hangi bir sınır olmayacaktır.

Birbirinden habersiz taşınan bir miras... Ve kaderin hiç umulmadık bir anda karşı karşıya getirdiği iki insan. Efruz ve Ali Murad... Bazen insan sevdiğiyle değil, ait olduğu yerle imtihan edilir. "O zaman sana az evvel yeri öptüren at değil inekti." "Git işine be ! Sana mı kaldı beni yargılamak !" "Az önce canını kurtardım ,yinede teşekkür edeceğine birde karşındakini azarlıyorsun. Tam bir Şerkeşsin !" "Sende yaptığı iyiliği insanın gözüne gözüne sokan, çok bilmiş Ganere herifin tekisin !"

Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa… Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam… Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız… Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı’nın yarası, Seyithan’ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi…

"Ben boşanmak istiyorum." "Anlamadım?" "Duydun Azar boşanmak istiyorum." "Unut!" "Ne demek unut boşanmak istiyorum." "Ben istemiyorum." "Neden?" "Keyfimin kahyası öyle istiyor!" Efsun &Azar

İki farklı hayat… İki ayrı şehir, iki ayrı kader, iki bambaşka yol… Biri geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyarak yürüdü. Diğeri duvarlarının arkasına saklanarak yaşamayı seçti. Zaman geçti. Hayaller büyüdü. Yollar uzadı. Her ikisi de kendi savaşını verirken, hayat onlara bambaşka yönler çizdi. Ama bazı insanlar ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, kader aynı noktada buluşturur. Bir gün, hiç beklemedikleri anda yolları kesişti. İlk bakışta değişen şey sadece kalpleri değildi; geçmişleri, korkuları ve geleceğe dair tüm bildikleri sarsıldı. Ayrı başlayan iki hikâye… Sonunda aynı cümlede buluştu. Karan Karabey&iren Baybars

Tüm hayatımın bir yemek ile değişeceğini bilseydim ~o yemeğe kesinlikle giderdim.. ~ Ezman KARACABEY & Zehra ER Zorla başlayan güçlü tutkulu bir aşk hikayesi...

Amcasının öldürdüğü damadının kardeşi ile berdel yüzünde evlenmek zorunda kalan Zilan ve Azad`ın aşk hikayesi. Azad Zilanin arkasına geçti gelinliğin fermuarını yavaş yavaş indirdi. Odada tek bir ses yoktu Zilanin iç çekisleri dışında,Azad ustaca indirdi fermuari "git çıkar ne yapacaksan yapıp gel !" Dedi. Zilan gelinliğin ön tarafını tutup banyoya girdi kapıyı kilitledi çünkü içinde barındırdığı iki duygu tek vardı, gerçi başka duygu hissedecek hali kalmışmıydı o da muamma. Zilan gelinliği indirip önceden banyoya koymuş oldukları gecelikle bakıştı eskiden olsa bu gecelikleri kocama giyeceğim diye sevinirdi ama sevdiği adamla okuduktan sonra bu hayalleri kurardı adı üstünde hayal eskide kaldı. Zilan üstündekileri çıkarıp suyun altına girdi suda belli bir süre kalınca Azad kapıya gelip çaldı " çabuk ol !"diye bağırdı içinden keşke ölsem dedi. Duşunu alıp üstüne geceliği giyip kapıyı açtı yatağın yanında ki koltukta oturan Azad kapı sesi gelince banyonun kapısına baktı üstünde bembeyaz bir gecelik bulunan küçük karısına cildi süt beyazı gibi beyaz saçları simsiyahtı geceliğin içinde adeta peri kızı gibiydi. Azad kendine itiraf edemese bile içinden karısı olduğu için çok şanslı olduğunu söylemişti . Zilan odaya girdi Azad tam karşısında durup dudaklarını öpmeye başladı.

Bazen bazı hayatlar sizin istediğiniz gibi gitmez, çoğu şeyinizi elinizden alınır. Bazen bir yere sığınmak istersiniz ama sığınacak bir yeriniz yoktur. Bazense duygular beklediğiniz kişi sizin duygularınızla alay eder, sizi umursamaz. Siz sorunun sizde olduğunu düşünürsünüz ama asıl sorunun onlarda olduğuna bakmazsınız. Kendinize değer verin, kimse sizin kadar değerli değildir. Duygu beslediğiniz kişi sizi seçmemesi onun sizi sevmediği yada sizin güzel olmadığınız anlamına gelmez, sadece onun aradığı kişi siz degilsiniz. Unutmayın sizi doğru sevebilen tek kişi sizi güzel olduğunuz için sevmiyicek, sizin onun kaderi olduğu, hayatı olduğunuz için sevicek. Bütün hayal kırıklığına uğrayan kızlarıma ve oğullarıma… Bunun bir kurgudan ibaret olduğunu unutmayalım..😘

SİYAH İNCİ -TÖRE- Bazı günahların bedelini onları işleyenler ödemezdi. O bedeli günahkar değil, masumlar öderdi. Azel Leyan, ağabeyinin verdiği bir karar yüzünden kendini Şahmaranların dünyasında bulduğunda, hayatının artık eskisi gibi olmayacağını biliyordu. Bilmediği şey ise karşısındaki adamın gözlerinde kendisine değil, geçmişe baktığıydı. Berzan Şahmaran… Doğunun en güçlü aşiretinin ağası, Öfkesiyle anılan, adı korkuyla fısıldanan, kimsenin gücünün yetmediği, adı deli ağaya çıkmış adam. Ve geçmişi affetmeyen biri. Yıllar önce yaşanan bir ihanetin, bir suçun ve bir yıkımın izleri hâlâ onunla birlikte yaşıyordu. Şimdi ise o geçmişin gölgesi, Azel Leyan’ın yüzünde karşısına çıkmıştı. Hem de onları bir araya getiren bir berdelle… Birileri mutlu olacaklar diye, onlar bunun cefasını çekeceklerdi. Bir tarafta töre. Bir tarafta intikam. Bir tarafta hiç işlemediği suçların yükünü omuzlarında taşıyan genç bir kadın. Diğer tarafta yaralarını öfkesinin ardına saklayan bir adam. Kader onları aynı yola sürükledi. Ama bazı yolların sonu sevda değil, Berdel, nefret ve kibirin bir araya geldiği savaştı. Ve bazen insanın en büyük sınavı, nefret etmesi gereken kişiye karşı kalbinin sessiz kalmamasıdır. TÜM HAKLARI SAKLIDIR VE BANA AİTTİR. ÇALINTI SÖZ KONUSU OLDUĞUN DA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊