Bazı hikâyeler kurgulanır. Bazıları ise yaşanır. Bu roman ikisinin arasında bir yerde duruyor. Yarı otobiyografik bir eserdir. YAR`IM "Ah sen, bir Ozan olursun bazen... sustukça sızlayan." Bazı insanlar hayatımıza gelmez. Yerleşir. Kök salar. Ve gittiklerinde geriye bir boşluk değil, eksik bir parçamızı bırakırlar. Ahsen ve Ozan`ın hikâyesi; aşkın yetmediği, sevmenin bazen korumaya da yetmediği bir hikâye... Bir gün birbirlerinin dünyası olan iki genç, bir gün birbirlerinin yarasına dönüşür. Yıllar geçer. Başka şehirler, başka hayatlar, başka insanlar girer araya. Ama bazı isimler kalpten çıkmaz. Bazı vedalar tamamlanmaz. Ve bazı aşklar... Mutlu sonlarla değil, eksik kalan cümlelerle yaşamaya devam eder. Çünkü herkesin içinde sustukça sızlayan bir "yarım" vardır. Belki bu hikâyede kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki de yıllardır unuttuğunuzu sandığınız birini...

🏀 BİR TUR DAHA 🛼 İpek Aydın için paten sadece bir spor değildi. Yıllarca hayatının en güzel anlarını dört tekerleğin üzerinde yaşadı, yarışmalara katıldı ve kazandı. Ta ki yaşadığı talihsiz bir kaza her şeyi değiştirene kadar... Bir yıl boyunca patenlerine dokunmadı. Ta ki bir akşam, Rota Koleji`ndeki eski günlerini hatırlayıp onları yeniden ayağına geçirene kadar. İpek yalnız olduğunu düşünüyordu. Ama değildi. Onu gören kişi, okulun basketbol takımının yıldız oyuncusu Deniz Acardı. Biri pistte, diğeri parkede kendi dünyasının yıldızıydı. İkisi de birbirinden tamamen farklı görünüyordu. Fakat bazı karşılaşmalar insanın bütün rotasını değiştirebilirdi. İpek yeniden kaymayı öğrenirken, Deniz de onun yanında kendi hayatında hiç beklemediği bir şeye adım atacaktı. Çünkü bazen düşmek, hikâyenin sonu değil; bir tur daha atmanın başlangıcıdır.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

❗️BÖLÜMLER HER PAZAR GELECEKTİR.❗️ Lavin Aral; Kendisini dersleri konusunda sürekli yetersiz gören ve ailesinin baskısına katlanamayan kız. Atlas Karaca; Okul birincisi olsada kardeşi için çalışmaya devam eden ve her boş vaktinde soru çözen bir genç. Lavin ve Atlas aynı okulda okuyan iki liseli öğrencidir. Atlas sürekli birinci olurken Lavin bir türlü o birincilik koltuğuna oturamayarak ikinci olan ve kendini yetersiz gören bir kızdır. Dersler yüzünden birbirlerinden nefret eden bu iki karakter, internet üzerinde yazıştıkları kişilerin birbirleri olduklarını bilmiyorlardır. "Başarı bazıları için sadece bir kelime değildir." -------- ❗️Kitaptaki hiç bir karakterin gerçeklikle ilgisi yoktur. Olay örgüsü tamamen benim hayal ürünümdür.

@ege_akr24: Çok güzelsin. Siz: Bunu gölgemden mi çıkardın? @ege_akr24: Gölgen güzelse bence sen de güzelsindir ya. Siz: Teşekkür ederim de, kimsiniz? @ege_akr24: Ege Akır.

Lara gecenin bir yarısı gelen mesajla hayatının altüst olacağını bilmiyordu... Bazı mesajlar sadece başlangıçtır

"Bir kitabı okumak hayatını değiştirebilir... Ya o kitabın içinde uyanırsan?" Elena, eski bir kitapçıdan aldığı gizemli bir fantastik romanı okumaya başlar. Hikâye öylesine sürükleyicidir ki kitabı elinden bırakamaz. Ancak bir gece kitabı okurken uyuyakalır... Gözlerini açtığında artık kendi odasında değildir. Karşısında devasa kuleleri, büyüyle dolu koridorları ve renklerine göre ayrılmış cübbeler giyen öğrencileriyle Arcanis Akademisi vardır. Bu dünyada her şey kitaptaki gibidir. Ya da Elena öyle sanıyordur... Herkes onun en alt sınıf olan Kahverengi Cübbe`ye seçileceğini düşünürken, kader bambaşka bir yol çizer ve Elena doğrudan Siyah Cübbe`ye seçilir. Bu seçim yalnızca okulun düzenini değil, yıllardır süren düşmanlığı da sarsacaktır. Bir yanda okulun en güçlü zorba grubu... Diğer yanda karanlık sırların peşindeki Direniş Grubu... Ve tüm bu karmaşanın ortasında, kaderi Elena`nınkine bağlanacak olan gizemli bir öğrenci: Kael. Peki Elena gerçekten bu kitabın baş karakteri mi... Yoksa hiç yazılmamış yeni bir hikâyenin başlangıcı mı?

Varlık, Değişim, Döngü, Aidiyet, Zaman… “İçinizdeki vicdanı uyandırın ve korkuyu kutsal ateşinizle yakın. Varlığınızı ortaya koyun, değişimi kabullenin, ait olduğunuz yeri bulun, zaman da ileriye gidin ve döngüyü tekrar edin.” Serinin birinci kitabıdır.

Lalin`in hayatı planlardan oluşuyordu. Satranç tahtasında olduğu gibi gerçek hayatta da her şeyin bir yeri, bir zamanı ve bir amacı vardı. Sonra Arven çıktı karşısına. Okulun en sinir bozucu basketbolcusu. Kuralları umursamayan, sürekli başını belaya sokan ve ne hikmetse herkes tarafından sevilen çocuk. Lalin ondan nefret ediyordu. En azından öyle sanıyordu. Çünkü bazı insanlar hayatına girmek için kapıyı çalmazdı. Bazen bütün planlarını altüst ederek içeri dalarlardı.

İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

Manolyalar kimi zaman zarafetleriyle bilinseler de bazen zorluklara karşı duruşlarıyla da anılırlar. 2014 yazında katıldıkları festivalde çıkan fırtınanın etkisiyle birbirini bulan beş genç, hayatlarının en güzel yazını geçirmektedirler. Ancak onları bir araya getiren bu fırtına aynı zamanda onları dağıtabilir de. İnce dallara tutunmak felaketleri, kırık kalpleri sevmekse vedaları getirir. Peki bu özel bağ Manolya çiçekleri kadar dirayetli midir?

Damla`nın lisenin başından beri birincilik için yarıştığı, hayatta en çok nefret ettiği Deniz bir gün ondan kendisine özel ders vermesini ister. Bir yandan yaptıkları dersler bir yandan arkadaş gruplarından iki kişinin sevgili olmasıyla iki grubun yakınlaşması onlar için bazı şeyleri kaçınılmaz yapar.

20 yaşındaki Ayana ve Erçin, en sevdikleri şarkıcının Türkiye`de vereceği ilk konsere gitmek için iki gün önceden yola çıkar. Ancak gece yolculuğu sırasında arabaları ıssız bir kasabada arızalanır. Tam ne yapacaklarını düşünürken, aynı konsere gitmekte olan 20 yaşındaki Akın ve Barlas ile karşılaşırlar. Birbirlerini hiç tanımayan bu dört gencin yolları beklenmedik şekilde kesişir ve geceyi aynı otelde geçirmek zorunda kalırlar. Bu tesadüfi karşılaşma, hayatlarını değiştirecek bir yolculuğun başlangıcı olur.

"İnsan ait olduğu yeri terk ettiğinde mi kendini bulurdu, yoksa tüm yabancılaştığı yerlerin toplamı mıydı kendisi? "

Bana sadece bir soyadı söylemişlerdi. Ben de o soyadını taşıyan yanlış kişiye mesaj attım. Amacım arkadaşımı üzen çocuğa haddini bildirmekti. O ise bana sadece tek bir cümle yazdı. "Beni biriyle karıştırıyorsun." İnanmadım. Çünkü okulda hakkında duyduklarım, bana mesaj atan çocuğun söylediklerinden daha inandırıcı gelmişti. Keşke ilk yanıldığım şey numara olsaydı. Leyla sadece arkadaşını üzen çocuğa haddini bildirmek istiyordu nereden bilebilirdiki yazdığı numara aynı okulda olduğu ve hakkında hiçte iyi şeyler duymadığı o çocuğa ait olucağını .

Onun krallığında her şey yasaktı. Aşk yasaktı. Bağlanmak yasaktı. Güvenmek yasaktı. Çizginin dışına çıkmak ise affedilmeyecek tek suçtu. Ama en büyük yasağı yani Aşksa bu kaderi çoktan bozmuştu.

Abimin en yakın arkadaşıydı.** Benimse yıllardır aşık olduğum adamdı. Beni kardeşi gibi görüyordu. Ben ise onun bana kardeşi gibi bakmasına her geçen gün biraz daha dayanamıyordum. O benden uzak durdukça ben ona yaklaştım. O kendine kızdıkça ben daha çok üsteledim. O hislerini inkâr ettikçe, ben ikimizin yerine de hissetmeye devam ettim. Çünkü bazı insanlar hayatınıza yanlış zamanda girmez. **Sadece, doğru insan olduklarını anlamanız için biraz fazla beklerler.** <~> Keyifli okumalarrr

TokaAvcısı:Mavi sweatshirt. Muz toka. Sinirli kaş. Ve yine gülmemek için kendini zor tutan dudaklar. Senin o "umrumda değil" haline bile ayrı düşüyorum. MuzTokalı:?? Şey... Sen kimsin ve neden kulağımın arkasından mesaj atıyormuşsun gibi hissettim? "İki anonim hesap, binlerce kelime... Ve gerçeğe giden tek bir yol."

Beş yakın arkadaş, unutulmaz bir yaz tatili geçirmek için deniz kenarında bir kasabaya gider. Aynı evde kalırken dostlukları, gizli duyguları ve geçmişleriyle yüzleşmeye başlarlar. Ayaz, en yakın arkadaşı Derin`e karşı hislerini saklarken, Boran`ın Derin`e giderek yakınlaşması her şeyi değiştirir. Kıskançlık, dostluk ve ilk aşkın iç içe geçtiği bu yaz, hiçbirinin beklediği gibi sona ermeyecektir.

Sıfırdan en uca yükselen bir kadın ve bilmeden evlendiği kocası...

Bir ekranın ardında başlayan sıradan bir sohbet, iki yabancının hayatını hiç beklemedikleri şekilde değiştirdi. Kilometrelerce mesafe, aileler, yanlış anlaşılmalar ve zaman... Bazen sevgi her şeye yetmez. Bu, tesadüf gibi başlayan ama unutulması hiç de kolay olmayan bir hikâye.

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?