Bu kitapta yazdığım kompozisyonlar olacaktır. Her türlü, her şekilde kompozisyon olacak... "İnsan Nedir? ", "Cehennemde ateş yoktur herkes kendi ateşini buradan götürür. ", " Sessizlik", "Gri kirlenmiş bir beyaz mıdır? Yoksa temizlenmeye çalışan bir siyah mı? "...

Gecenin o anki sessizliği sana adeta kulaklarını dolduran bir su gibi doluyor ve gürültü gibi geliyor. Motorun üstünde bir sağdaki bir soldaki arabayı sollayarak hızla ilerliyorsun. Kafanı dindirmeye çalıştığın şeyler kafanı daha çok kurcalıyor ve BAM!

Kalbim çok hızlı atıyordu sanki yerini terk etmek istermiş gibi ,damarlarımdaki akan kanı hissediyor gibiydim beni boğmak ister gibi, beynim gereğinden fazla çalışıyordu beni öldürmek ister gibi“Gece sen ben ben sen oluyorum buranın sahibi sen oranın sahibi benim bir daha beni duymayacaksın ” “Ne demek bu gölgem” “Kendin ol gece olduğun yerdeki gibi ol kaderleri senin elinde”.....

Efsun, rüyalarında gördüğü şeylerin birer hayal olmadığını fark ettiğinde, uyanık kalmanın artık bir anlamı kalmaz. Çünkü rüyalar ya çoktan yaşanmıştır ya da yaşanmak üzeredir. Gerçek ile düş arasındaki çizgi inceldikçe, Efsun iki dünya arasında sıkışır. Kaan ise bu çizginin öte yanında duran, varlığı kadar sessizliğiyle de tehlikeli bir gölgedir. Bazı gerçekler uyanınca geçmez; bazı rüyalar ise insanı geri dönülmez bir eşiğe sürükler.

Geceler sadece karanlıktan ibaret değildir. Her günah bedelini öder. Yıllardır uyuyan kabus uyandı geceler gündüze dönsün diye tanrıya yalvaracaksınız

Bir Eksik Sözdür İnsan Hiç tamamlanmamıştır ki İnsan. İçinde hep bir boşluk ile yaşamış hep bir eksikliğin kurbanı olmuştur. Hiç söyleyemediği cümleler, anlatamadığı olaylar, ifade edemediği düşünceler,yarım kalan duyguları vardır. Ne yaparsa yapsın ne yaşarsa yaşasın hep eksiktir İnsan. Sürekli arayışa olan, kendini bütünüyle anlatamayan tamamlanmayı bekleyen bir varlıktır insan. Peki insanın içsel dünyası nasıldır?

Gerçek ile rüya arasındaki çizgi kaybolduğunda, insanın en büyük esareti kendi zihninde başlar. Bu metin, o çizginin kıyısında duran bir ruhun cevaba yaklaşma serüveni.

Küçüklükten gelen özel güçler vardır bunlar dünyanın içinde ama sayılı insanlardır her birinin birbirinden ayrı gücü olup yetenekleride farklıdır ve bu göz renklerine göre gruplanır bazıları ise 2 tarafada yatkınlığindan göz rengi belli olmaz bu özel insanlar küçüklükten eğitilip aynı onların özel okuduğu koleje verilir burası okul deyil gruplar için savaş birbirini tanıma ve yetenek öğrenme yeridir geliştikçe yeni kapılar açılır ve daha efsanevi şeylerle karşılaşırlar

Gizemli bir okul . Sadece seçilen kişiler orada okuyacak . 700 kişi arasından hangi iki arkadaş grubu hayatta kalırsa , ödül ile mükafatlandırılacak ...

Gerçekte yaşanmış, biraz kurguyla, biraz gerçeklikle şimdiki Türkiye`yi eleştiren ve bir kızın hayatını anlatan bir kitap, iyi okumalar.

İkisi de vazgeçmişti. Hayattan… kendilerinden… Ama kader onları son anda buluşturdu. Birbirlerine tutundular, iyileştiler… sevdiler. Ta ki araya giren duvarlara kadar. Bu, sadece bir aşk değil… vazgeçmemeyi öğrenen iki kalbin hikayesi.

"Bazı soruların bazı sorunları"

yaşadığın gerçeklik sana ait Abla ya şu konuda çok kafam karışıyor ve objektif bir şekilden çok senin kendi düşünceni merak ediyorum. Mesela gündemde southern gothic gibi bir şey ayakta (popüler) değilsede olacak gibi geliyor. Ve ben haddimden fazla bu türe bağlandım ve kendimden gereksiz çok parça buldum. Bu beni hem korkutuyor hem sevindiriyor. Sevindiriyor çünkü aitlik ve onaylanma ihtiyacım var. Korkutuyor çünkü bunu larakterime kaydırıyorum ve senin venor kitabının ilk bölümünü okuduğum da ve hesabını da incelediğimde biraz suçlu hissettim. Çünkü bu alanın sadece bana ait olduğuna dair bir aptalca inanca sahipmişim sanırım. Bu neden olabilir sence? Ve mesela southern gothic`i de severken bunu kendi hayatıma almak isterken de kendime de acıyorum. Çünkü ben Amerikalı ya da milletsiz değilim evet biraz fazla keskin konuşuyor olabilirim ancak türk olmanın estetik olmayışı gibi bir durum var sanki. Herkes yabancılara özeniyor mesela bende arka planda yazıyorum ve başlığı karakterler olay yapısı yavancı yanlış hatırlamıyorsam venor de bu şekildeydi ve niyeyse çok garip geliyor bu durum. Sanki aslında biz ikimiz çok farklı olmayan bir şeyi kendi bakış açımızdan yazıyormuşuz gibi geliyor ve bu üzülmeme neden oluyor. Nedenini şu an temellendiremedim😔 cevap verebilirsen çok sevinirim çünkü senin substack yazılarını da okumuştum fikirlerini merak ediyorum🥹

okul hayatı... açıklama yokk

Rüyaları anlamlandıranlara... Roya yine aynı rüya ile uyanmıştı. Belki bir kabustu bu, ya da lanet. Sürekli aynı rüya, her gece. Attığı her adım aynıydı, başlangıcı, olayları ve sonu. Gördüğü kişiler bile aynıydı. Roya gördüklerine anlam yüklemek istedi ama aklına bağlantı kurabileceği hiç bir şey gelmiyordu. Bir gün rüyasında yapmaması gereken bir şey oldu. Onun yüzünden ve bu bütün dengeyi bozdu. Roya rüyasındaki akışı bozdu. Uyandığında her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama yalnızca sandığıyla kalmıştı. Aynı rüyadan kurtulmuştu. Onun yerine çözmesi gereken rüyalar ve aşması gereken engeller vardı. Peki havasını bile bilmediği bir yerde Roya rüyalarının anlamını bulup içindeki boşluğu doldurabilecek mi? Tekrar eden rüyasındaki adamın kim olduğunu öğrenebilecek mi?

"Hayır Hayır bu imkansız kesin kafayı yiyorum evet evet kafayı yedim yoksa bu imkansız evet evet imasız değil mi? ""kendini çokça onaylayınca orda olanlar değişmeyecek küçük kız" "önce kaza sonra o saçma rüya bunlar yetmez miş gibi Amerika`ya kaçak sokulmam ve şimdide bu yok ben normal değilim ""sakin ol küçük kız bunlar senin gibi biri için çoook yeni alışırsın"

Bazen herşeyi bildiğimizi düşünürüz peki gerçekten bilyor muyuz yoksa sadece kendimizi mi avuturuz?

Mira liseyi yeni bitirmiş ve iş arayışına girmiş bir kızdır ama isteği herhangi bir iş değildir, hayali maskot olmaktır. Hayalinin peşinden giderken ünlü bir tiyatrocunun ağına takılacağını tahmin edemez.

Bir sabah uyandığında Ethan bildiği dünyanın yavaş yavaş değiştiğini fark eder. Küçük ayrıntılar yer değiştirir, hatıralar bulanıklaşır, aynadaki yüzü ona ait değildir. Evinde beliren gizemli bir kapı, onu gerçeklikle yanılsama arasındaki ince çizgiye sürükler. Peki, gördüğü dünya ne kadar gerçek? Ve o kapının ardında ne saklı?