"günüm niye seni görmedikçe gün olmuyor komşu kızı?" dedi kaan. "gözlerim niye ayrılmıyor penceremden?" eli saçıma gitti ve bir tutamı kulağımın arkasına attı. "ben sana niye vuruldum komşu kızı?" Komik neşeli kimi zamanda hüzünlü bir kurgu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre.

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

"Bazı kaçışlar, aslında en büyük hapisliğin başlangıcıdır." Mihra, yıllar önce kalbindeki pırıltılı yalanlara kanıp, kendisini her şeyden sakınan o dev adamı, ailesini ve doğup büyüdüğü mahalleyi bir gecede terk etti. Giderken ardında bıraktığı sadece tozlu sokaklar değil; yıkılmış bir baba ocağı ve darmadağın edilmiş bir sevdaydı. Emre, mahallenin sustuğu yerde konuşan, eğilmeyen başıyla nam salmış o "abi"... Mihra gittiği gün, Emre’nin kalbindeki bahar yerini ebedi bir zemheriye bıraktı. Ama o, ne nefret etti ne de vazgeçti. Mihra’nın arkasında bıraktığı ne varsa; saksıdaki kurumuş çiçeğinden, babasının bükülmüş boynuna kadar her şeyi birer "emanet" bildi. O, gidenin değil, geride kalan enkazın gölgesi oldu. Yıllar sonra Mihra, kucağında bir çocuk ve ruhunda onarılmaz yaralarla o sokağın başına döndüğünde; zamanın her şeyi değiştirdiğini ama bazı yaraların hala taze kanadığını görecekti. "Ben artık kimseyi korumuyorum Mihra... Ben sadece bıraktığın enkazın bekçisiyim." İhanetin gölgesinde büyüyen bir pişmanlık, sadakatin sınırlarını zorlayan bir bekleyiş. Emanet Gölge, bir kadının geç kalınmış dönüşü ile bir adamın dilsiz sadakatinin hikayesi

`Tohum sabırla beklerse kayaları aşıp filizlenir. İnsan tevekkül ederse en olmazlar oluverir.` Bir mahalle hikayesi.

Meryem Yılmaz, annesiyle birlikte geçmişini geride bırakmak için İstanbul’un eski mahallelerinden birine taşındığında hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. O mahallede her şey farklıydı; sokaklar dar, insanlar birbirine yakın ve herkesin saygıyla adını fısıldadığı bir adam vardı: Fatih Kara. Fatih Kara…Mahallenin ağır abisi.Geçmişi karanlık, bakışları sert, kalbi ise kimseye açılmamış bir adam. Meryem’in o sokağa adım attığı gün, Fatih’in yıllardır duvarlarla çevirdiği kalbinde ilk çatlak oluşur. Masumiyetiyle o mahalleye ışık gibi düşen Meryem, farkında olmadan Fatih’in hayatını değiştirmeye başlar. Ama her sokak hikâyesinin bir gölgesi vardır.Fatih’in geçmişinden gelen düşmanlar yeniden ortaya çıktığında, Meryem kendini tehlikeli bir dünyanın ortasında bulur. Sevgiyle korku, tutku ile tehlike birbirine karışırken ikisi de kalplerini korumaya çalışacaktır.Çünkü bazen insan bir mahalleye taşınır…ama kalbi o sokaktan bir daha hiç ayrılamaz. Ve bazen bir aşk, sadece iki insanın değil…bütün bir sokağın kaderini değiştirir.

Çınar, kendi hâlinde yaşayan genç bir delikanlıdır. Çevresi tarafından oldukça sevilen karakterimizin sakin, güzel bir hayatı vardır. İyi arkadaşları, güzel bir ailesi, başarılı bir okul hayatı... Her şey bu kadar mı? Derler ya, "Kalbini açıp baktın mı?" Aslında herkesin gizli bir tarafı vardır, gözlerden uzak. Bazen karanlık, bazen aydınlık bir taraf. Bazen de bir sevda gizlenir kalpte. Karakterimizin de içinde sessizce büyüyen gizli bir sevda vardır. Bu sevda ruhunun kayıp tarafıdır. Not: Kitap, serinin 3. kitabıdır. İlk kitaba dair küçük bir spoiler içerse de, oradaki bir yan karakterin hayatını ele alır ve tamamen farklıdır.

“Üsteğmen Cihangir Kızılok… Lakabı Şahin. Sert bakışlarının ardında kimsenin göremediği derin bir geçmiş, omuzlarında ise koskoca bir timin yükü vardı. Her görevde ölümle burun buruna gelen, arkadaşlığın ve ihanetin en ağır sınavlarını yaşayan bir askerdi o. Ama savaş sadece cephede değildi… Kalbinin içinde de bir savaş vardı. Vatan için verilen sözlerle, insan için duyulan hisler çatıştığında hangisi ağır basardı? Bu kurgu, yalnızca mermilerin ve operasyonların hikâyesi değil; sadakatin, fedakârlığın ve kaybedilenlerin acısıyla yoğrulmuş bir destan. Kimi zaman yüreğinizi burkacak, kimi zaman nefesinizi kesecek. Çünkü bu dünyada tek bir gerçek var: Her kahraman, en ağır bedelleri ödeyerek yazılır.”

Mahallede her şey aynıydı... Ta ki Baran Abi geri dönene kadar. Zeynep’in enerjik dünyasıyla, Baran’ın sessiz geçmişi çarpışınca, Aytürk Mahallesi artık eskisi gibi olmayacak. Bu bir aşkın değil, bir dönüşümün hikayesi.

Hayatınız boyunca size yakın olan birinin aslında size çok uzak olduğunu fark ettiniz mi? Size bakan ama kör olan gözlere ben burdayım diye haykırmaya çalıştınız mı? Siz hiç kendi hikayenizin ikinci kadını oldunuz mu?

Yeni bir başlangıç için atılan adım hayatını ne kadar değiştire bilir? Çocuklarıyla yeni bir başlangıç yapmaya gittiği şehirde tekrardan sevmeyi öğrenebilir miydi insan?

Bir gün işe gitmek için hazırlanırken ayakkabımın içine gizlenmiş gizemli bir mektup zarfı buldum. Sonrasında ise her şey değişti.

Ben Elif Naz Aksoy. Mahallede herkes beni “deli dolu avukat kız” diye tanır. Dışarıdan baktığında kahkaham eksik olmaz, ama mahkemede görsen tanımazsın... sert, net, dosya gibi konuşurum. Hâkim bile bazen gözlerini kaçırır benden, o derece. Ama işte kalp… kalp mantıkla yargılanmıyor biliyorsun. Benimkisi çocukluk aşkı. Yaman Aras Öztürk. Evet, adını bile söyleyince sinirlerim geriliyor. Dünyanın en mesafeli, en suskun, en “odun” adamı. Yakışıklı mı? Evet, sinirleri bozacak kadar! Motoru, deri ceketi, o ciddiyeti… İnsan görse dava açmadan ifade almak ister. Ama ben, aklı başında bir insan olarak, yıllardır aynı hatayı yapıyorum: ona hâlâ aşığım. Sayısalcı yedi sülalenin tek sözelcisiyim, belki de bu yüzden her şeyi cümlelerle çözeceğimi sanıyorum. Ama Yaman, nefret ettiğim o matematik gibi… duygularını denklemle gizliyor benden. Ancak ben Elif pes edecek biri değilim... Hele ki kalbinde “olmaz” yazan bir dosya varsa, o davayı mutlaka temyize götürürüm!

Ahu, kendi hayatında sakin bir kızdı. Evden işe, işten eve giden biri. Hayatı yolunda giderken birden tepetaklak olmuştu. İlk aşkı, çocukluk aşkı, mahalle aşkı yeniden çıkmıştı karşısına. Peki şimdi ne olacaktı? Eski duygular Yeniden başlayacak mıydı? yoksa Ahu çoktan o sevdayı gömmüş müydü?