Bir karar, insanın tüm hayatını ikiye bölebilir mi? Emir, gecenin sessizliğinde aldığı tek bir telefonla, geri dönüşü olmayan bir yolun içine çekilir. Devlet için çalışan bir adamken, kendini suçun gölgesinde var olmak zorunda kaldığı bambaşka bir kimliğin içinde bulur. Türkiye ile İtalya arasında uzanan karanlık bir düzen, görünmeyen bağlarla ayakta duran bir güç ve bu yapının merkezine giden tehlikeli bir yol... Emir, yaklaşması gereken dünyaya en dipten girmek zorundadır. Güven kazanmak, sınırları zorlamak ve her adımda biraz daha sessizleşmek. Çünkü bu yerde doğru olmak yetmez; ayakta kalmak gerekir. Gizli anlaşmalar, güç dengeleri ve suskunlukla örülü bu hikâye, okuru tek bir soruyla baş başa bırakıyor: Bir insan, rol yapmayı ne zaman bırakır... ve gerçekten kim olduğunu ne zaman kaybeder?

Not: 21 yaşıma geldiğimde doğum günümü Paris’te kutlayacak yeni hayatıma merhaba diyecektim

Iki yakın arkadaşın birlikte verdikleri bir karar ile Paris yolculuğuna çıkarlar,bu yolculukta bir çok yer keşfedip güzel anılar yaşarlar ve bu gezi onların daha çok yakınkaşmasını sağlar...

Yıllar geçmişçesine sararmış, bir zamanlar beyaz olan gelinliğimin etek uçları yıpranmıştı. Çıplak ayaklarımda cam kırıkları, boğazımda yangın, dizlerimde yanıklarla yürüdüm asfalt zeminde. Etrafımda bir Allah’ın kulu yok. Yüksek binalar yeryüzüne inen bulutlardan nasibini almış, gökyüzü küle boğulmuştu. Sokaklar kül rengi… Ayaklarımda geçmişin katran karası, üzerimde zaman, tenimde kimsesizliğin dağlanmış yaraları, yüzümde yaşlarla yürüdüm. Attığım her adım, kemiklerime kadar işlerken, nefes almaya çalıştım. Cehennem çukurunda, zemheriyi yaşarken boşuna bir çabaydı ama insan yine de umut ediyordu. Oysa en tehlikelisiydi umut etmek. Bizim gibi yaşayanların zayıf noktasıydı. Size zarar vermek isteyenler, umutlarınızı çalıyordu çünkü alabilecekleri başka bir şey yoktu. Bu hikâye umudu çalınan bir kadına aitti. Direndim. Hayatın getirdiği tüm zorluklara karşı direndim. Çırpınmanın sonunun uçmak olduğunu sanırdım, oysa yüksekten düşmeye zemin hazırlıyormuş. Sen ne kadar yükseğe gitmek ister-sen, düşüşün o kadar kaçınılmaz oluyormuş. Konduğum ağaç dalının kırılacağını nereden bilebilirdim ki… Dizlerimin üzerine çöküp çığlık attım. Avazım çıktığı kadar bağırdım. Ne kadar bağırırsam bağırayım sesim çıkmadı. Konuşamadım. Nefes dahi alamadım. Ağzımı açıp tek söz dahi ede-medim. -15.02.2025-

Not: En büyük hayalim Fransa’ya gitmek. 20 yaşıma girince Eyfel kulesine karşı pasta mumlarını üfleyecek doğum günümü kutlayacaktım.

Emma Agreste Marinette Dupain-Cheng Adrien Agreste

Ünlü magazinci Vera Avcı, ünlü Fransız modelin uyuşturucu iddiası üzerine araştırma için Paris`e gider. Ancak gittiği gün ünlü yatağında ölü bulunur ve gizemli bir şekilde ülkenin farklı yerlerinde yangınlar ve cesetler, cesetlerin üzerinde katile ait her zaman aynı işaretin bulunması sebebiyle ülkeden giriş çıkış kapatılır. Sizce katil kim?