Genç kızımızın şarkıcılık ve radyoculuk yaptığı dönemde bir üsteğmen ile karşılaşması ve onların tutkulu aşkı Not: ilerleyen zamanlarda gerçek ailem kurgusuda dahil olacaktır

Aşk sadece bakışlarda değil bazen ruhuna dokunan bir sesle de olur ve hayatını kelimelerin melodileriyle yaşamaya başlarsın onu her an dinlemek istersen bitmesini istemediğin bir şarkı gibi... (....)

Çünkü otogar, kimsenin kalmak istemediği ama herkesin mutlaka uğradığı bir yerdir. Yolculuklar başlar orada. Bazen kaçışla, bazen umutla. Valizler konuşmaz ama her biri bir hikâye taşır. Ağlayan da olur, vedalaşan da, kimseye veda etmeden çekip giden de... Otogar, kimsenin evi değildir ama herkesin yolu bir gün oradan geçer. Biz de tam orada yayın yapıyoruz. Peronların yankısında, sabaha karşı ıslak betonun serinliğinde, çaycının ilk çayıyla karışan motor gürültüsünün arasında... Bu radyo, sadece müzik çalmaz. Burada insanların iç sesi yayınlanır. Kaybolanlar, bekleyenler, gidenler ve kalamayanlar... Biz buradayız, çünkü hayat bir terminal. Ve herkesin bir "sıradaki seferi" var.

Gerçek ailem kurgusudur. Eda 16 yaşında Trabzon`da okulun yurdunda kalan neşeli ve ağır başlı, herkes tarafından sevilen bir karakterimiz. Gerçek ailesini öğreniyor ve olaylar gelişmeye başlıyor. Trabzon`da geçen bu kurgu Karadeniz`in insanlarını da en içten şekilde gösterir. Eda`nın ise radyo sevgisi ileride sahip olacağı en büyük hayali olmakta. E başlamak istiyorsanız hadi bakalım!