Birisi adını, hatta ne olduğunu dahi hatırlamıyorsa… Gerçekten var olabilir mi? Genç bir kız(?), sonsuza uzanan bir ormanın ortasında gözlerini açtığında, ne geçmişini ne ismini hatırlar. Yalnızlık, ilk anda eksik sayılmaz, ta ki görünmeyen bir ses ona geçici bir kimlik fısıldayana, narin bir çiçek göğsüne nefes olana ve adımlarının yanına sessiz birkaç yürüyüş ekleyenene kadar. Fakat uzatılan her el şefkat taşımaz. Bedenlerin dili, merhametin mi yoksa vahşetin mi ağır bastığını acımasızca hatırlatır. Bu dünya gerçekten yaşaması gereken bir yer midir, yoksa çoktan ölmüş olması gereken birinin sığınağı mıdır? O, bu dünyaya tesadüfen mi düşmüştür, yoksa biri onu bilerek mi çağırmıştır? Verdiği kararlar, karşılaştığı canlılarla kurduğu bağlar… Gerçekten “doğru” mudur, yoksa bir yerlerde geri dönülmez bir çizgiyi çoktan aşmış mıdır? “BEIVA: Ebediyetten Fâniliğe”, hafızasını kaybetmiş bir yabancının adım adım kendine, çevresindekilere ve bilinmeyen bir düzene dair en ağır sorularla yüzleştiği, felsefi ve duygusal bir yolculuğun ilk halkasıdır. Bu dünyaya adım attığınızda, belki de asıl soruyu kendinize soracaksınız: Korkmanız gereken asıl şey onlar mı, yoksa içinizde saklanan siz misiniz?

Öyle karanlık ve kalabalıktı ki, ordayken kendimi unutmuş gibiydim; kafam uyuşuktu ve elerimin dokunduğu yüzlerce vücut olmasına rağmen, bilincimin kimin kafasının içinde olduğu çok bulanıklaşmıştı. İşte ben o gün anladım ki, kendimiz olduğumuz bilgisi öznel ve kanıtlanamaz bir yanılsamadan ibarettir.

Kafamdaki sesler susmuyordu. Biliyordum ki hiç susmayacaktı. Düşünmekten yorgun,bir o kadar da bıkkındım.Yaptığım en ufak hatayla çevremdeki herkesi kendimden uzaklaştırıyor,sonrasında yalnızlığın esiri oluyordum.Yaşama amacımı sorgulamaktan da öte kendimi sorguluyordum. Ben kimim, ve neden yaşıyorum? Bir insanın kendini tanıması o kadar zor olmasa gerek değil mi? Maalesef benim için hayattaki en zor şey. Hayata 0`dan değil 6 yaşından başlamış olmamdan dolayı sanırım...

Bu kitap, kutsalı korumak için yazılmadı. Bu kitap, kutsala dokunmak için yazıldı. İnanç, çoğu zaman sorgudan kaçırıldı. Kutsal olan; düşüncenin, aklın ve itirazın üstüne yerleştirildi. Çünkü sorgulanan şey zayıflar, sorgulanmayan ise iktidara dönüşür. Burada hiçbir din hedef alınmıyor. Ama hiçbir din de dokunulmaz değil. Kutsal, insanın yarattığı en güçlü fikirlerden biridir. Ve her güçlü fikir gibi, hesap vermek zorundadır. Soru sorulmadığında inanç değil, dogma doğar. Bu sayfalar rahatlatmak için değil, rahatsız etmek için var. Çünkü düşünce, konfor alanında gelişmez. Eğer kutsala dokunmak sizi huzursuz ediyorsa, bu kitap tam olarak olması gereken yerdedir. İlayda Ayaz