Luna gördüğü kabusların gerçek olup olmadığını çözemiyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmiyordu. Bu kabuslardan uyanmanın bir yolunu bulmalıydı. Rüya evreni gerçekten de düşündüğü kadar kötü müydü?

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Bir büyücüydüm ama garip ölümümün sonunda uyandım ve kendimi krallığın prensesinin bedeninde buldum. Diana Calistar bilinen ve üst seviye bir büyücüdür. Ama bir gün kim olduğunu bilmediği biri tarafından öldürülür ve kendini yeni doğmuş bebek Lira Faye Francesca’nın bedeninde bulur. Bu bir klasik manhwa/webtoon kurgusudur. Novel gibi düşünebilirsiniz :)

Mira Onat, öylesine katıldığı bir webtoon yarışmasından birincilik kazanacağını hayal dahi etmiyordu. Şimdi elinde, hakkında bildiği tek şey k-pop şarkıları olan Kore`ye bir bilet vardı. Genç kız, elindeki biletin onu sadece yabancı bir ülkeye değil, aynı zamanda kaderine de götüreceğinden henüz habersizdi. *** Demian Park, Itewon sokaklarından birinde karşılaştığı genç kıza, daha ilk gördüğü andan beri henüz adını koyamadığı duygular besliyordu. Peki ya gerçek aşk, gerçekten tüm engelleri aşabilir miydi? *** İki farklı kültürden olan gencin, saf ve nahif aşk hikayesini okumaya hazır mısın?

hani webtoon kamyonu çarpıyordu kardeşim bu insanlara ben nasıl bilgisayara su dökünce geldim? galiba evren hata veriyordu...

Weptoon ; School Bus Graveyard