Aylin Amansız`ın kayboluşunun ardından iki yıl geçmişti. Onun tek ve en yakın arkadaşı Batı Kaymakçı hayatına devam etmeye çalışırken, kendisini takip eden neşeli bir peri onu yuttu ve farklı bir diyarda geri tükürdü. Buraya ne ya da kim tarafından çağırıldığını bilmese de Batı`nın hedefi belliydi: Arkadaşının izlerini takip edecek ve halının altına süpürülmüş bir macerayı gün yüzüne çıkaracaktı. Depresif şövalyeler, kibirli büyücüler ve lanetlenmiş karanlık lordlar ise bu yolda karşılaşacağı şeylerden yalnızca birkaçıydı.

Buraya büyük umutlarla gelmiş olabilirsiniz. Onları hemen şimdi yok edin. Çünkü burada hiç bir karakter mükkemmel değil. Burada kendi hikayesinin bile ana karakteri olamayan o kadın var. Kendi hikayesindeki rolünü değiştirmek için çok geçti. Peki o düştüğü romanda rolünü değiştirebilir miydi? Kitapta yazarın öldürdüğü o şövalyenin hayatını kurtarmaya çalışırken, başka birinin hayatını mahvediyordu. Ve olmaması gereken şey oldu... Şövalyenin kitaptaki rolü prensese aşık biriyken Olivia`ya aşık oluyordu. Kendi hayatının yan karakteri olan o kadın düştüğü kitabı baştan sona yeniden yazıyordu.

Hayatlarında hep yan karakter gibi yaşayan bu çocukluk arkadaşları sanırım hikayede bir şeyleri bozdular...

Yüzbaşı`nın Portresi`nin yan karakter kitabıdır... Üsteğmen İlteriş Yıldırım, hayatı ciddiye almayan, geçmişi ardında bırakmış, umursamaz bir adamdı. Ta ki en yakın dostu, Yüzbaşı Altay Öztürk’ün şehit haberini yolda alana kadar… O an, her şey değişti. Ne cenazesine yetişebildi ne de geride bıraktığı hamile eşine destek olabildi. Görevi onu başka bir yola sürüklerken, zihninde anılar sıralandı: bir gece yarısı içilen acı kahve, savaşın ortasında paylaşılan dostluk, eksik kalmış cümleler… Bazı yaslar bağırarak değil, susarak tutulur. Bazı kayıplar, insanın içinde derin bir boşluk açar. Ve bazı emirler, bir ölümün ardından bile geridekileri ayakta tutar: "Yola devam et."

Siyah kan Kitabının yan karakteri Dante’nin hikayesi “Uçurumda bırakıp gittin…”