Sessizlik. Şehrin en merkezinde gecesinin gündüzünden daha kalabalık olan yerinde tek bir ses yoktu. Belki de yaşayan hiç kimse kalmamıştı. Belki de hepsi güvenli bir alan bulmuştu. Keşkelerim yine bulut olup üstüme yağarken yeniden dışarıyı dilemeye başladım belki bir kuş cıvıltısı duymayı ümit ettim.

"Hastaneye hep açılan yaralarımızı sardırmak için gittik.Oysa o yaraların daha çok açılıp kanaya bileceğini hiç düşünmedik. Tıpkı yaralarımıza merhem olacağını düşündüğümüz insanların daha derin yaralar açabileceğini düşünmediğimiz gibi." !Bu hikaye;Kan,şiddet,küfür vb. Uygunsuz ögeler içermektedir.Lütfen rahatsız olacaksanız ve +13 yaştan küçükseniz okumayın.! 💫Şimdiden İyi okumalar dilerim...💫 =)

Zombiler değil sessizlik asıl düşman. Şehrin çöküşünden kaçan bir radyocu, dağlarla çevrili bir kasabaya sığınıp elindeki kaba yapılı vericiyle dış dünyaya ulaşmaya çalışırken, hayatta kalmanın bedelini sadece ölülerle değil, en yakınındakilerle de öğreniyor.

2 arkadaşın zombiler ile yaşadığı hikayeyi anlatır