Hayran kurgudur. boy&boy içerir. Sen fark ettiğinde Ben çoktan beklemeyi öğrenmiş olacağım. Gözlerinin içine bakıp hiçbir şey hissetmiyormuş gibi gülümsemeyi, aynı sofraya oturup sessizce eksilmeyi, seni her gün biraz daha başkasına bırakmayı öğreneceğim. Belki hâlâ seveceğim seni ama eskisi gibi olmayacağım. Çünkü bazı insanlar geç kalmaz sadece çok geç fark eder. MİN YOONGİ VE PARK JİMİN

Yalnızlık, en çok kalabalık şehirlerde büyür derler. Biri kahve kokusuna sığınmış bir barista, diğeri ise her şeye sahip sanılan bir iş adamının oğlu... Aynı gökyüzünün altında yaşayan iki yabancı. Biri hayata tutunmayı öğrenirken, diğeri yaşamayı. Belki de kader, en imkânsız hikâyeleri aynı fincanda buluşturur.

aynı kurum altında kaç farklı hayat vardır? mirhan vakıf üniversitesi`nin dünyasına hoş geldiniz.

Aşkı hiç aramamış, hatta varlığına bile pek inanmamış iki insan... Zeynep ve Harun, üniversitenin ilk günlerinde yolları kesişen iki gençtir. Birbirlerinden nefret etmeleri için sayısız sebepleri varken, kader onları sürekli aynı yola sürükler. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve bitmek bilmeyen inatlaşmalar arasında geçen günler, zamanla yerini bambaşka duygulara bırakacaktır. Peki ya kalplerinin duvarlarını yıkabilecekler mi? Nefretle başlayan bu yolculukta dostluğa, dostluktan ise büyük bir aşka dönüşen hikâyelerine birlikte tanıklık etmeye hazır mısınız? İyi okumalar. 😊

Ansızın olan tesadüfler en değerlisiydi. Sevgi, yalnızca sakin denizlerde yelken açmak değil; en sert fırtınalarda bile aynı limana sığınabilme cesaretidir. Kartal ve Aybike’nin hikâyesi; nöbetlerin, yorgunlukların ve hayatın önlerine çıkardığı tüm engellerin ötesinde, birbirlerinin varlığıyla tamamlanan iki ruhun muazzam direnişini anlatıyor. ​Hastane koridorlarının soğuk ve steril dünyasından, evlerinin taze kurabiye ve bebek kokan sıcacık atmosferine uzanan bu yolculukta; bir tarafta kararlılığı, sadakati ve korumacı tavrıyla sarsılmaz bir dağ gibi duran Kartal, diğer tarafta ise şefkati, gücü ve sabrıyla o dağın en güvenli sığınağı olan Aybike var. Onlar, her zorlukta birbirlerine daha da kenetlenmeyi; Mevsim’in neşeli cıvıltıları ve minik Gökay’ın ilk nefesiyle koca bir aile olmayı başardılar. ​Bu hikâye; tutkunun zamanla eksilmek yerine nasıl daha derin bir adanmışlığa dönüştüğünün, gerçek aşkın hiçbir güç tarafından yıkılamayacağının ve en karanlık gecelerin bile birbirine sımsıkı sarılan iki kalbin sıcaklığıyla aydınlanacağının en zarif, en etkileyici kanıtıdır.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Leyla, okul çıkışında şiddetli bir yağmura yakalanmıştı. Islanmamak için okulun yakınlarında bulunan küçük bir kafeye sığındı. Kafenin tabelasında yazan isim dikkatini çekti: 29 Numaralı Kafe. İsmi ona garip gelse de bunu fazla önemsemeden içeri girdi. Tam o sırada, yıllardır platonik olarak sevdiği Serap`ı gördü. Onu ilk kez fotoğrafların ve uzaktan bakışların ötesinde, karşısında canlı canlı görüyordu. Ve her şey, işte o anda başladı.

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Gece`nin tek bir kuralı vardı: Abisinin en yakın arkadaşına âşık olmamak. Ama kalp, kuralları dinlemeyi hiç öğrenmemişti. Bazı duygular saklanabilir, bazı bakışlar görmezden gelinebilirdi. Peki ya aradaki mesafe gerçekten kapanırsa?

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

Geçmişte paramparça olan bir aşk... Birbirini tekrar bulan iki yaralı kalp...

Kayıtsız numaradan gelen mesajların ardı arkası kesilmeyince Nil, bu gizemli kişiyi bulmaya karar verir. Bu süreçte, mesajları atan adamın söylediklerine benzer sözlerle karşısına çıkan iki adam, Nil’e birbirinden bambaşka duygular yaşatırken, Nil farkında olmadan onlardan izler ve hisler toplamaya başlamıştır. --- 0526*: Ben de biraz umursamaz olmak istiyorum. 0526*: Bir kere olsun gelişigüzel anı yaşamak, 0526*: Mesajla da olsa onu sevdiğimi uzun uzun yazmak istiyorum. Siz: Ne güzel. Aferin sana hadi git ona yaz şimdi.

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Senelerce sevgiden uzak kendi halinde büyümüş bir kadın İnci Kutlu. Ailesini kendi içinde büyük bir eksiklik olarak gören İnci seneler sonra aslında ailesi bildiği insanların gerçek ailesi olmadığını ona gelen anonim maillerin sonucunda öğrenir. Bu kitapda İnci’nin hukuk fakültesi öğrencisi olan İnci’nin ailesini bulma sürecinde Atlas Acarla tanışmasını ve daha nicesini okuyacağız;)

Üniversite sınavında istediği sonucu alamadığı için mezuna kalan ve mezun senesinde motivasyonunu iyice yitirip oradan oraya savrulan bir genç kız olan Gülperi Nil, bir gece eve dönerken karşısına çıkan videodaki adama eğlencesine mesaj yazmaya karar verir. Ancak adamın mesajına dönmesini beklemiyordur.

İnsan sevgisini bir zayıflık olarak gören şeytan Kang Siheon, tanrıların verdiği ceza yüzünden yeryüzüne gönderilir: 63 gün içinde kendisini gerçekten seven ve kendisinin de seveceği birini bulmalıdır. Karşısına çıkan kişi, üniversite radyosunun neşeli ve inatçı sunucusu Han Bom olur. Siheon için yalnızca bir görev olarak başlayan yakınlaşma, zamanla vazgeçemediği tek gerçeğe dönüşür. Ancak 63. gün geldiğinde Siheon gökyüzüne dönecek, Bom ise onunla ilgili her şeyi unutacaktır. Peki zihin unuttuğunda kalp yeniden sevebilir mi?

Lina için üniversite, yeni bir başlangıçtan ibaretti. Fakat daha ilk gününde attığı yanlış bir adım, onu kampüsün en gizemli ismiyle aynı hikâyenin içine sürükledi. Herkesin hakkında konuştuğu insanlar vardı. Kimsenin gerçekten tanımadığı insanlar da… Geçmişten bugüne taşınan sırlar, yarım kalmış hesaplar ve zamanı geldiğinde açığa çıkacak gerçekler… Çünkü bazı tarihler yalnızca takvimde yazan bir gün değildir. 14 Ekim, hiçbir şeyin başladığı gün değil… Her şeyin aslında çok daha önce başladığını anlayacağınız gündür. -Noctra Vale

Babası tarafından hiç sevgi görmemiş ve sürekli annesinin ölümü ile suçlanan Melis Öz. Hayatında neredeyse hiç sevgi görmeyen Melis, babasıyla her gün kavga eden hiç evde durmayan bir yaptığı bir yaptığını tutmayan Mert ile tanışır. Sonlarının ne olacağı bilinmese de sürekli birbirleriyle uğraşırlar. Bu uğraşmalar yavaş yavaş aşka dönüşse de bunu kabul etmezler. Hadi sen de Melis ve Mert`in hikayesini oku.

Hikaye Yaseminin Yıllar önce ölen amcasının oğlu, Ozan `ın gizemli bir şekilde merdivenden düşmesini konu alır

Elis, üniversiteye başlamadan önce abisi ve onun sürekli evlerinde kalan arkadaşlarıyla aynı üniversiteye gideceğinden habersizdir. Abisinin arkadaşlarını az çok tanır samimi ve iyi insanlardır ancak adı Kutay olan arkadaşı uzun boylu,sessiz,soğuk ve gerekmedikçe konuşmayan biridir, diğerlerinden oldukça farklıdır. Bir gece elektrikler kesilince karanlıktan korkan Elis, abisini bulmaya çalışırken ayağını burkar. Yardımına gelen kişinin abisi olduğunu sanıp ona söylenirken, kendisini kucağında taşıyan kişinin aslında Kutay olduğunu sonradan fark eder. O gece yaşadığı utancı atlatamadan, Kutay`ın telefonuna gelen bir kız mesajını görür ve Kutay`ın hayatında biri olduğunu sanan Elis, bunun neden canını bu kadar acıttığını ise bir türlü anlayamaz. Çünkü bazen insan, kalbini ne zaman birine kaptırdığını en son kendisi fark eder.

21 yaşındaki Efsun için mezuniyetine giden yol, soğuk ve mesafeli matematik hocası Aras Barkın`ın odasından geçiyordu. Bir sınav kağıdıyla başlayan bu iddialı oyun, kısa sürede okul koridorlarının karanlığına ve kilitli kapıların ardındaki yasak bir tutkuya dönüştü.

@senihtimali: Pencerini kapat, hava soğudu üşürsün @idil.kara: Tanışıyor muyuz? @senihtimali: Şimdilik hayır. Bir mesajla başladı her şey, bir ihtimalle devam etti, gerisi kaderin cesaretine kaldı. ☆꧁꧂☆ Erkeğin ilk aşık olduğu, yarı texting, üniversite arkadaşlıkları ve eğlenmelik bir kitap arıyorsanız sizleri kitaba beklerimm

Küçük tartışmalar, gecenin bir yarısı edilen sohbetler ve fark edilmeden büyüyen hisler...

Herkesin sustuğu yerde, bazı duygular daha yüksek sesle konuşur ama bazı hayatlar, kalabalık koridorların içinde sessizce dağılır. Liz, korkularla örülmüş bir geçmişin içinde büyümüş; yakınlığın tehlike, güvenmenin ise göze alınamayacak bir risk olduğu bir dünyada kendi iç sesinden bile kaçmayı öğrenmiş bir kızdır. Dışarıdan bakıldığında sakin, güçlü ve mesafeli görünür. Oysa içinde, yıllardır bastırdığı duyguların yankısı vardır. Bazıları için lise yalnızca bir okulken, bazıları için hayal kırıklıklarının, yarım kalan cümlelerin ve suskunlukların evidir. Liz içinse bu bina, geçmişten kaçmaya çalıştığı ama her köşesinde kendisiyle yüzleştiği bir labirenttir. Ve işte tam da burada, Karan çıkar karşısına. Herkesten farklı bir sessizlikle… Bakışlarıyla konuşan, kelimeleri ölçüp biçen, Liz’in kaçtığı o karanlığa istemeden dokunan biri. Karan, Liz’in dünyasında bir cevap değil, bir soru işaretidir. Yaklaşmak mı daha tehlikelidir, yoksa uzak kalmak mı? Ve bazı insanlar kendi hikayelerinde bile başrol değildir.