Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Bazıları, en çok düştüğünüz anda karşınıza çıkar. Nehir, kaybettiği hayallerinin yasını tutarken karşısına çıkan yabancının hayatını bu kadar değiştireceğini bilmiyordu. Ama her yaranın bir izi, her hikâyenin bir bedeli vardı. Ve bazı sonlar, en başından beri kaçınılmazdı. Peki bir kuğu, son kez dans etmeden önce ne kadar ileri gidebilir?

Gece`nin tek bir kuralı vardı: Abisinin en yakın arkadaşına âşık olmamak. Ama kalp, kuralları dinlemeyi hiç öğrenmemişti. Bazı duygular saklanabilir, bazı bakışlar görmezden gelinebilirdi. Peki ya aradaki mesafe gerçekten kapanırsa?

Yıllar önce hafızasını kaybetmiş sevgilisi onun doktor olduğu hastaneye gelir. Onu kaybettiğini sanar ama geçmişin onlardan daha alacakları var. Kuzey`in Defne`yi karşısında görmesi ona eskisinden çok daha fazla bağlanmasını mı sağlar yoksa geçmişinden kaçmaya çalışırken geleceğini ateşe mi atar?

Ruhlar?n? günahlar?n mühürlendi?i yedi lider. Herkesin kan?nda dola?an zehirli s?rlar ve herkesi devirmek üzere olan, s?rlar kadar tehlikeli, intikam kadar tutkulu bir esaret.

Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

İngiltere`nin 1800`lerini konu alan, büyülü krallıkların hüküm sürdüğü bir dünyada Kanstern Krallığı yüzyıllardır gücün simgesi olmuştur. Ancak Kral Malcolm`un tahta geçmesiyle büyü yasaklanmış, büyü kullananlar ve büyü taşıyan nesneler yalnızca Kraliyet Ailesi`nin kontrolüne bırakılmıştır. Veliaht Prens "Markus De Clare", kraliyet soyunda doğuştan büyü gücüne sahip tek kişidir. Eirenia "Reni" Sanderson ise yıllardır içinde saklı olan gücün farkında bile olmayan bir Dük kızıdır. İkisini bir araya getiren şey aşk değil, politik bir anlaşmadır. Fakat birbirlerini kullanmak için başlayan bu ilişki, zamanla sakladıkları gerçekleri ortaya çıkarabilecek midir? Çünkü bazen en büyük tehlike düşmanların değil, hayatın boyunca güvendiğin insanların sakladığı sırlardır. Reni, kendisini değiştirmeye, susturmaya veya yok saymaya çalışmayan gerçek dostlar ararken, kendi anılarına ve hislerine bile güvenemediği bir dünyada kime inanabileceğini bulmak zorunda kalacaktır.

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Yıllar önce kapanması gereken bir hesap, hiç beklenmedik bir anda yeniden açıldığında iki ailenin hayatı bir kez daha birbirine karışır. Asena’nın karşısına çıkan tek bir isim, yıllardır hatırlamadığı bir gecenin kapısını aralar. Kutay, o ismi gördüğü anda geçmişte gördüğünü sandığı her şeyin yeniden ortaya çıkacağını anlar. İkisinin yolları kesiştiğinde bunun basit bir karşılaşma olmadığını fark etmeleri uzun sürmez. Çünkü yıllar önce yaşananlar yalnızca geçmişte kalmamıştır. Bir sır hâlâ saklanmaktadır. Birileri hâlâ susmaktadır. Ve gerçeği bilenler, onun ortaya çıkmasından herkesten daha fazla korkmaktadır. Asena ve Kutay, birbirilerine yaklaştıkça cevaplardan çok sorularla karşılaşacaklardır. Yıllar önce ne oldu? Bu hikâyede kimin kaderi gerçekten mühürlendi?

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Kaitlyn 20 yaşında güzel bir kızdı. Hep güler yüzlüydü ve güldüğünde açık yeşil gözleri parlardı. İnsanların düşüncelerinin kısıtlandığı bu dünyada, hayal kurulamaz, hissedilmez ve hatıralar silinirdi bunu az çok biliyordu. Ama o buna rağmen bazılarının özeneceği bazılarının şaşıracağı ve çoğunun da yargılayacağını bilmesine rağmen gülümserdi. Yaşamanın amaçsızlığını biliyor ve bu amaçsızlıkta somurtmaya değmez diyordu. Belki de somurtacağı bir şey yaşamamıştır. Ya da... Hatırlamıyordur...

Bazı insanlar tesadüf değildir. Defne Amber Akın geçmişinin gölgesinde yaşamaya çalışan genç bir kızdır.Mete Deniz ise kayıplarıyla savaşan bir polis... İkisi de yaralıdır. İkisi de eksiktir. Ve bazı bağlantılar koparken bazıları kader olur. Geçmişin izleri, kayıpların ağırlığı ve iyileşmeye çalışan iki kalp... Bazen bir insan başka bir insanın yaralarını sarar. Bazen de o insan, yaranın ta kendisidir.

​Sıla ve Can... Madalyonun iki farklı yüzü. İkisi de Yağmurdedeli ama... Biri mimar, diğeri iç mimar. Biri tekdüze, diğeri renkli. Biri yapar, diğeri boyar. Biri diker, diğeri yıkar. Biri kale, diğeri şövalye. Biri karartır, diğeri ısıtır... ​Bu liste böyle gider ama Sıla`nın soğuğuna, Can`ın asırlık sabrına rağmen hem iş yeri, hem apartman, hem köy alev alır... ​Peki ya yangın söndüğünde, geriye sadece birbirine tutunmuş iki kül yığını kalırsa? Zıtlıkların savaşı mı kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi? ​Ateşle barutun, buzla güneşin nefes kesen valsine davetlisiniz.

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Ve bez bebek fırtınada savruldu. "Elim beşikteydi.Y harfinin üzerinden defalarca geçtim.Sayısız kez.Neredeyse aklımı kaybedene kadar.Beşiğin içinde bir bez bebek ve silah duruyor.Saatlerdir ikisini pışpışlıyorum.Aklım benim yatağımın başındaki harflerde" Fırtınanın bir bez bebeği nasıl çimenlerin üzerine savurduğunun masalı.

Onlara cadı dediler, katillerine kahraman... Seçilmiş olanları düşman bildiler, sorumlusu olarak yine kadınları bellediler... Susmamanın bedelini aklıyla ödeyenler... Kara deliklerde ömrü çürüyenler... Yangınlar arasında kayıplara karışanlar... Ruhlarını kukla ustalarına satanlar... Ve en derin arzularına kavuşmak umuduyla, kadim kütüphaneyle anlaşma yapan on üç genç... Geçmişle yüzleşip, içindeki gücü ortaya çıkaracak bu akademinin kapılarını aralayacak cesaretin var mı? Yıllar önce kadınlar tarafından kurulmuş bir hükümdarlık, ne denli sırlar saklıyor olabilir ki?

Kaderin Çağrısı Nythra`ya hoş geldiniz. Burada her büyünün bir bedeli, her sırrın bir kurbanı vardır. Korkanlar kitabı burada kapatabilir. Çünkü bu hikâyede kimse masum kalmayacak.

Yeni mezun bir diş hekimi olan Yağmur Karaca, hayal gibi çalışma saatleri, dolgun maaşı ve zengin müşteri profili ile normal şartlar altında kendisi gibi bir acemiyi asla bünyesinde çalıştırmayacak bir kliniğe kabul edildiğinde, başta bunun bir şans olduğunu düşündü. Ama şans sandığı şeyin, aslında peşinden sürükleneceği karanlık bir oyunun ilk hamlesi olduğunu fark etmesi, fazla uzun sürmeyecekti... Kitabı ilk olarak wattpadde yazmaya başlamıştım okumak ve oradan da destek vermek isteyen olursa aynı isimle iki uygulamada da bulabilirsinizz... 🤗

Evoria`da sadakat, kanla yazılır. İsimler silinir, zincirler altınla kaplanır. Bir zamanlar adı bile olmayan bir çocuk, köleliğin karanlığından çıkıp krallığın en ölümcül silahına dönüşür. Thorne, emirlerle yaşayan, düşünmeyen, sorgulamayan bir cellattır. Ta ki içinde hiç susmayan bir fısıltı uyanana kadar. Sarayın unutulmuş kanadında saklanan bir prenses vardır: Selira. Işıkla lanet arasında sıkışmış, varlığı bile bir kehanet sayılan bir kız. Onun bakışı, Thorne`un içindeki karanlığı harekete geçirir. Ve susturulduğu sanılan şey geri döner. Ravien. Bir beden, iki irade. Bir krallık, çürüyen bir düzen. Yaklaşan savaş, yükselen kehanetler ve kızıl bir ay... Thorne, sadakat ile hakikat arasında parçalanırken, Selira özgürlüğün bedelini öğrenmek zorundadır. Çünkü bazı ışıklar kurtarmaz. Bazıları... yalnızca gerçeği yakar. Karanlıkla yapılan her anlaşma, bir gün bedelini ister.

Geçmişin yankısı, geleceğin kıyısı, bugünden bakınca yarının ilk adımı; bir nefeslik cesaret, kaderin kapısı. Uzun yıllar sonra çocukluk arkadaşı olan Ada vesilesiyle ülkeye yeniden dönen Naz Aksoy, geçmişin yükünü bırakıp yeni bir hayata başlamak ister fakat geldiği gibi kaçtığı geçmişiyle karşılaşır. Yeni bir bir gelecek için çıktığı bu yolda en büyük korkusu Cihan Aksoy`un başlattığı bir oyun tüm dengeleri değiştirir. İntikam için çıkılan bu yolda Naz`ı bekleyen yalnızca oyun kurucular değil, kendi içinde ki sessiz yaralardı; çünkü bazı hesaplar mahkemede değil kalpte görülürdü. Geçmişin izlerini silmek isterken attığı her adımda Cihan`ın bıraktığı gölgeler büyür; dostla düşman arasında ki çizgi incelir. Güvenmek kumar, susmak ise ihanet olur. Aşk görünmez bir kapı gibi durur önünde, açarsa geçmişi kanatır, kaçarsa geleceğini. Çünkü bazen bir kalbe sığınmak istersin ama dokunduğun an kendi duvarlarında yüzleşirsin. Naz, sonsuzun kıyısına geldiğinde bir seçim yapmak zorunda kalacak; ya intikam ateşinde yanıp kül olacak ya da aşkın nefesiyle yeniden hayat bulacak. Koca bir hayat belki de o an verdiğin karara bağlanabilir; şimdi nefes al, cesaretlen. Açılacak kapı senin geleceğin.

Dünyanın en tehlikeli gizli örgütü Aster`dan kaçmayı başaran tek kişi Livia Arden`dır. Sekiz yıl sonra geçmişi onu yeniden bulur. Yanlışlıkla ele geçirdiği gizli bir dosya, yalnızca Aster`ın değil; mafyanın, devletin ve gölgelerde hüküm süren insanların sırlarını da açığa çıkarabilecek kadar tehlikelidir. Artık herkes onun peşindedir. Onu geri getirmekle görevlendirilen kişi ise Aster`ın en ölümcül infazcısı Kieran Vale`dir. Bir zamanlar aynı karanlıkta büyüyen iki kişi... Şimdi birbirlerini öldürmek zorunda olan iki düşman. Fakat Aster`de hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Ve bazı savaşlarda en ölümcül silah... Aşk değildir. Güvendir. 🖤 "Aster`den kaçabilirsin. Ama Aster seni asla unutmaz."

Kardelen, internette yüz binlerce kişi tarafından okunan; Romantik Mafya isimli bir çizgi romanın yazarıdır. Hayatında her şey olması gerektiği kadar yolundadır. Ta ki kötü karakter, senaryoyu reddedene kadar. Çünkü Julian`ın küçük bir itirazı vardır: "Bunu yapmak istemiyorum."

Bedenimi tamamen ona dönmüş, zar zor nefes alırken yüzümü süzüyordu tepeden. Pervazdaki elini çekip yüzüme koydu, baş parmağı dudaklarımı okşuyordu. Elini yavaşça kaldırıp ensemden süzülen parmaklarını saçlarımın arasına daldırdı. Parmak uçları boynuma değdiğinde ürperdim. Bana doğru eğildiğinde, boynuna sürdüğü o losyonun kokusu rüzgarla birleşip tüm algılarımı ele geçirdi. "Burada kalıcı değilim ve bu... bunu sana yapmak istemiyorum." Tam o sırada dolan gözlerimden yanağıma damlayan yaşı hissettim. Gözlerindeki o anlık parıltı yerini karanlık bir durgunluğa bıraktı. Ama elini çekmedi. Belimdeki eli sıkılaşırken "Gitmeme az kaldı." diye mırıldandı. Cevap vermeme fırsat tanımadan aradaki o son birkaç santimi de yok etti.

Zamanın iyileştirici bir tarafı olduğuna dair anlatılan o büyük cümlelerin hiçbiri, bu odanın kapısından içeri girememişti. Takvimler, o kapkara gecenin üzerinden tam üç yıl geçtiğini söylüyordu ama benim için her şey her yılın bu zamanlarında hâlâ hastane odasında uyandığım ilk sabah kadar taze ve donuktu. Bu üç yıl içinde halamın evine, bu yeni odama, sabahları uyanıp mutfaktan gelen sesleri dinlemeye bir şekilde alışmıştım. İlk zamanlardaki o tamamen boşalmış, içi boşaltılmış nesne gibi duran halim geride kalmıştı. Kendime küçük, sakin bir rutin kurmuştum. Haftanın birkaç günü gittiğim kütüphane, yürüyüş yaptığım sessiz sokaklar, odamdaki kitaplar... Hayatımı bir şekilde toparlamıştım, kenardan da olsa akıp giden dünyaya ayak uydurabiliyordum artık. Ama Mart ayı geldiğinde, o toparlanan ne varsa yerini görünmez bir ağırlığa bırakıyordu. Havaya sızan o bildik Mart ayazı, caddelerin gri rengi içimdeki o her zamanki durgunluğu sarsıyor, altından hiç geçmeyen bir sızıyı yüzeye çıkarıyordu. Yılın diğer günlerinde saklamayı, rafa kaldırmayı başardığım o ezici üzüntü, tam da bugünlerde göğsümün tam ortasına bir taş gibi oturuyordu.

Hapsedildiği malikâneden özgürlüğüne kavuşabilmek için on altı gardiyanı pes ettiren Neva, on yedinci gardiyana diz çöktürebilecek mi? Üç farklı kişiliğin ızdırabıyla yüzleşen ressam kız...Neva KARÇİN. Uzak duramayacak kadar aşık, yaklaşamayacak kadar tehlikeli bir adam...Fatih ÇETİNER. Peki Fatih, Neva’yı kendi karanlığından kurtaracak kişi miydi, yoksa o karanlığın ta kendisi mi? ​

Bazı gerçekler ortaya çıkmak için yıllarca bekler. Bazı insanlar ise o gerçekleri ararken kendilerini kaybeder. Bir lise öğrencisinin ölümüyle başlayan araştırma, gazeteci Zeynep Ak`ı ülkenin en güçlü ailelerinden birinin karanlık geçmişine götürür. Her adımda yeni bir sır, her cevapta yeni bir yalan vardır. Üstelik biri onu izlemektedir. Ne dost olduğu bellidir. Ne de düşman. Çünkü karanlığın içinde en tehlikeli şey, size yaklaşan kişinin niyetini bilmemektir. Yalnızlığın romantik bir tarafı olduğuna inananlar vardır. Ama bazı savaşlar, insanı yalnız bırakmak için tasarlanmıştır. -Yazar Notu: Okunma azlığından kaynaklı erken final verilmiştir.