Leyla, okul çıkışında şiddetli bir yağmura yakalanmıştı. Islanmamak için okulun yakınlarında bulunan küçük bir kafeye sığındı. Kafenin tabelasında yazan isim dikkatini çekti: 29 Numaralı Kafe. İsmi ona garip gelse de bunu fazla önemsemeden içeri girdi. Tam o sırada, yıllardır platonik olarak sevdiği Serap`ı gördü. Onu ilk kez fotoğrafların ve uzaktan bakışların ötesinde, karşısında canlı canlı görüyordu. Ve her şey, işte o anda başladı.

bu kitabı kendimden daha çok sevdiğim insanıma yazıyorum. benden nefret ediyorsun. bunu kabul etmesende içinde böyle olduğundan eminim. tek istediğim arkadaşlarınla aranın bozulmaması ve iyi uyuman... insanlar çoğu zaman duygularını bastiramaz, ben hiç bir zaman bastirmayi beceremiyordum.

"Eğer bu ülke için savaşacaksan onların değil bizim için savaş, kadınlar için savaş." wattpaddeki kitabımı burada da yayımlıyorum.

Selam aşk üçgeni ve bomba bir kitap olacakmış gibi hisseduyorum iyiokumalar

Bazı aşklar sessiz başlar. Bir sabah uyanırsın ve dünyanın en doğru yerinde olduğunu sanırsın. Birinin yanında olmak, nefes almak kadar kolay gelir. Ama hayat her zaman iki kişinin istediği gibi ilerlemez. Bazen bir masa başında verilen bir karar, iki kalbin kaderini değiştirir. Bazen bir saat, bir ömürden daha ağır olur. Ve bazen aşk… kalmakla gitmek arasında sıkışır. Alin ve Mavi için her şey bir soruyla başladı: Kalmak mı… yoksa her şeyi geride bırakıp gitmek mi? Bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değil. Cesaretin, korkunun, ailelerin ve seçimlerin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. Ve bazı yollar… geri dönüşü olmayan yerlere çıkar.

Umarım beğenirsiniz kapak tasarımı için @eti_puf`a çok teşekkür ederim 🤧💝🥺

Sesllam lise kurgusu yazmak 💞bn bu çok içime sinmedi ama atiyim dedim

Deniz ve zelalin hikâyesi

kitappadde cok wlw kurgusu olmadıgı icin ben yazıyım dedim,iyi okumalar.

wlw kurgusudur

Bu hikaye zümrüt yeşili gözleri olan bir kızın hikayesi... "O tablosu yapılacak kadın!" Dedi biri " *Tch* O tarihe adının altın harflerle yazılması gereken bir kadın" dedi öbürü... ..

“Bazı sabahlar sadece geç kalmazsın; birine, bir ihtimale, kendinin başka bir hâline yakalanırsın. Ben o gün okula değil, Mavi’ye geç kaldım.” ... Bu bir geç kalma hikâyesi değil. Bu, yanlış zamanda doğru sınıfa girmenin, unutulan bir projenin, hiç planlanmayan bir bağa dönüşmesinin hikâyesi. Hayat bazen seni cezalandırmaz; sadece seni birine yönlendirir. Benimki bir Pazartesi sabahı başladı. Ve bazı şeyler, Mavi’den sonra eskisi gibi olmadı.

Deren, Kâhil Kasabası`nın cinayetlerini çözmek üzere Türkiye`ye gelir - eşcinsel bir kurgudur

Mavil... Bir safkan vampir, son varis, gölgeler içinde bir avcı. Lyra... Kendi isteği ile bir vampire dönüşen, artık geri dönülmez bir yolun içinde kaybolan genç bir kadın. Kan, güç, ihanet ve tutku... Mavil ile Lyra`nın yolları kesiştiğinde, kaderin ipleri çoktan örülmüştü. Ancak geçmişin hayaletleri peşlerini bırakmazken ve düşmanlar her köşeden sinsice yaklaşırken, içlerindeki en büyük savaş birbirlerine karşı olacak. Aşkın en tehlikeli hali, yaratıcı ile yaratılanın arasındaki sınırın kaybolduğu andır.

İşte o an tüm şehrin beklemediği bir şey oldu. İzmir’e kar yağmaya başladı. Yıllardır kar görmemişti şehir, şu an yaşanılan şey imkansızlıklarla dolu birçok olaya ev sahipliği yapacaktı. İzmir’e yıllar sonra yağan kar filizlenecek bir aşkın mucizesi miydi yoksa cezası mıydı bunu yaşayıp görecekti genç kızlar.

Pınar sadece sessiz sakin bir şekilde liseden mezun olmak istiyordu. Maalesef evren ona bu konuda pek yardımcı olmayacaktı.

Gözlerini gözlerimden çekip dudaklarıma kaydırdığında kalbimin daha da hızlandığını hissettim. Yüzüme doğru eğilirken sıcak nefesim onun dudaklarına çarptı. "Eğer beni öpersen," diye fısıldadım birden bire. "Kurtulamazsın." "Kurtulmak istediğimi kim söyledi?" dediğinde işte şimdi kalbim yerinden çıkıyordu. Derin bir nefes alıp gözlerimi yumduğum sırada onun ıslak dudaklarını soğuk dudaklarımda hissettim. Hemen dudaklarını çektiğinde gözlerimi açıp bu sefer ben onu öpmeye başladım. Artık ikimizin de kurtuluşu yoktu. Birbirimize hapsolmuştuk.

nereden bilebilirdim ki canım bildiğim kıza aslında aşık olduğumu

Nyx ve Luna, birbirinden uzak farklı illerde yaşayan, birbirlerinden bağımsız iki kızdı. Biri kaderden kaçarken diğeri kadere bağımlı yaşıyordu. Şimdi kader öyle bir kumar başlattı ki ikisi de sonucunu kestiremiyordu.

Violet, üniversiteden yeni mezun olan, yazdığı kitabı yükselişte; geleceği parlak bir roman yazarıdır. Dünyada ismi oldukça çok duyulan yönetmeni ve aynı zamanda da sevgilisi olan Saturn Patrisha`nın, kitabını bir dizi serisine çevirme fikrine "kıyak" adı altında emeklerinin ezilmemesi adına geçiştirdiği bir dönemde, yıllardır oyunculuk sektöründe olan ve kitabın başrolü için uygun görülen Lilith Myra ile karşı karşıya gelir. Ama kimsenin hesaba katmadığı, haberi bile olmadığı bir şey vardır... ... "O rolden ziyade, senin yazdığın kurgunun içinde olmak istiyorum. Kimse için değil, sadece bana tek kitaplık olmadığını kanıtla. Senin saklanarak yazdığın her cümleyi çoktan sobeledim. Sıra seni bulmakta." Eli yanağımı bulduğunda nazikçe okşadı. Sürtünerek omuzlarıma indirdiğinde, destek vermek için sıktı. "İyi akşamlar, yazar."

Elinde bulunan şartlardan yararlanan bir mafya takıntılı olduğu kıza yazdığında engellenir ama kaynaklarını kullanan Bang Luna engelli açtırır ama Kim Yubin adındaki takıntılı olduğu kız mesajlara hiç nazik cevaplar vermez.

Çok yakında sizlerle.

"Asla yaptıklarından kaçamazsın, kaçamıyacaksın. Bunu sende biliyorsun." Yapımına milyonlarca dolar sarf ettiği nükleer santralde ortaya çıkan ani bir patlama nedeniyle bir kadın fizikçi çağıran Sayuri, yavaşça ona olan nefretinin aşka dönmesiyle hikâye başlar

Tamamen kurgudur, tarihle ve padişahlarla bir alakası yoktur.

Ana karakterlerden biri benim gerçek hayatta hoşlandığım kız lez olduğumu onun sayesinde anladım Sadece hiç şansımın olmadığını biliyorum o yüzden bunu yazmağa karar verdim. Hikayedeki olayların gerçekdeki lerle alakası yoktur.umarım beğenirsiniz Bu arada "Blue is the warmest color"`ı izledikden yazmaya karar verdim. Bir kızdan hoşlandığını nasıl anladın? Benim cevabımsa çok kısaydı. "Çünki onu hayal ettim"