Asrın " Beni bekleme Deniz " Bu bana ve sevdama yazılmış bir sondu. Sonumuzu yazan ise aşık olduğum, sevdiğim adamdı. Vatanım ve sen diyen Asrın Karlıdağ, beni ardında bırakıp gitmişti. Sadece benden değil, herkesden gitmişti. O gideli tam tamına iki yıl , 3 ay ,on gün oldu. Ne ailesini bir kere aramış . Ne de sevdiği kadını.. Ve ben Deniz Bozbey artık sadece Deniz Bozbey değilim. Ben artık Dr. Deniz Bozbey `im. Kendi ayakları üzerinde duran ve yeğenine anne olan bir kadınım. Ve artık yeni bir şehire , yeni arkadaşlara ve hayata adım atıyorum. Başlıyoruz ♥️

İtibar Askeriyede doktorluk yaparken, üzerine atılan asılsız suçlamalar yüzünden hayatı altüst olan Zeynep, tek bir sır çantasıyla Ankara’dan kaçıp, Mardin sınırına kadar sürüklenir. Hayatındaki tüm güvenli alanlardan uzaklaşan Zeynep, yeni bir başlangıç yapmaya karar verir. Ancak bu kaçış, onu hiç beklemediği bir noktaya, hayatını sonsuza kadar değiştirecek bir karşılaşmaya götürür. Sınırda, en büyük düşmanı ve aynı zamanda ona en çok güvenebileceği adam olan Çağatay ile karşılaşır. Sınırdaki bu çatışma, Zeynep’in yalnızca geçmişinden kaçmakla kalmayıp, aynı zamanda Çağatay ile de yeni bir yolculuğa çıkmasına yol açacaktır. Birlikte verecekleri mücadele, sadece geçmişin karanlık gölgelerinden değil, aynı zamanda birbirlerine olan güven ve sadakatlerinin sınandığı bir yolculuk olacaktır. İtibar, güç ve saygınlığın, aşk ve güvenle nasıl harmanlanabileceğini anlatan, geçmişin ve geleceğin kesişiminde iki insanın birbirine duyduğu derin bağlılık ve sadakati keşfettiği bir hikayedir.

İTİBAR Sınırların ötesinde sadece silahlar değil, kalpler de savaşır… Çağatay, gücün ve karizmanın sembolü; Zeynep, kaderin ona sunduğu beklenmedik misafir. Bir savaşın ortasında, imkânsız gibi görünen bir aşk yeşerir. Güvenin kurşunlarla sınandığı, duyguların susturulmaya çalışıldığı bir dünyada, onlar hem hayatta kalmaya hem de birbirlerine tutunmaya çalışıyor. İtibar, sadece bir ailenin mirası değil, aynı zamanda kalbin sınavı… Bu hikâyede aşk, sadakat ve onur aynı safta savaşıyor.

Dr. Hazan Güneş: Başarılı, hırslı ve İstanbul`un en parlak cerrahlarından biri olma yolundayken, evlilik hazırlığı yaptığı nişanlısı tarafından korkunç bir ihanete uğrar (maddi dolandırıcılık, mesleki sırların ifşası veya başka bir kadınla yakalanma). Bu olay, Hazan`ın insanlara ve aşka olan tüm güvenini sıfırlar. Kalbi kırık ve gururu incinmiş olarak, her şeyi geride bırakır ve Güneydoğu`da, terör riski taşıyan ücra bir köye gönüllü doktor olarak atanır. Amacı: Unutulmak ve kimseye yakınlaşmamak.

Kardeşlik Kanla Yazılır: 15 Asker, 1 Yemin İki ayrı tim… Farklı operasyonlar, farklı kod adları, farklı görevler. Ama her biri aynı yeminle girmişti bu yola: “Son nefese kadar vatan…” Onlar sadece silah arkadaşları değildi, onlar kardeşti. Karadeniz’in hırçın dağlarından geleni de vardı içlerinde, Adana’nın sıcağından kavrulup çıkageleni de. Çanakkale’nin sert rüzgârında büyümüşü de vardı, İç Anadolu’nun sessizliğinden kopup geleni de. Her biri başka şehir, başka hikâye, ama aynı bayrağın altında tek yürek olmuş 15 yeminli asker. Bu 15 askerin hikâyesi, sadece kurşunların arasında değil, gecenin sessizliğinde, gözyaşının içine gizlenmiş dualarda yazıldı. Hepsi güçlüydü. Kuvvetliydiler. Eğitilmişti her biri, ölümle yüzleşmeye, sevdiklerini arkada bırakmaya, ama asla birbirini yarı yolda bırakmamaya. Bir şey netti ki; bu tim, bu kardeşlik, bu yemin... Gerçekti. Ve bir insanın nereden geldiği değil, neyi savunduğu önemliydi. Timler arasında liderlik kavgası olmadı, herkes kendi yerini bilir, gerektiğinde bir diğerinin önüne siper olurdu... Aralarındaki bağ kanla yazılmıştı, düşmanın bilmediği anlayamayacağı bir dille... Bu 15 kişinin hikayesi bir roman değil, bir milletin özüdür. Bu bir kardeşliğin, dostluğun inancın, sadakatin ve asla geri adım atmayanların hikâyesi... İçlerinde biri vardı ki, herkes ondan yardım isterdi: Doktor Bahar. Alanında uzmandı. Sadece bir doktor değil, gerektiğinde bir arkadaşın son nefesinde elini tutan bir yoldaştı. Yaralı bir askeri hayata döndürürken tereddüt etmezdi. Ama Bahar`ın hikâyesi, sadece savaşın değil, iç dünyasının da mücadelesiydi. Çünkü bir gün, hayatı boyunca “ailem” dediği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğrendi. Kimdi? Nereden gelmişti? Ve neden bu kadar acıya rağmen kalmayı seçmişti? *KİTAP TAMAMEN KURGUDUR* *Ve gerçek ailem olduğu için, diğer kitaplar gibi abi fazladır*

" Sarıl" Dedi. Sonrada belinden tutup kaldırarak, " Bacaklarını belime dola..." Kız dediğini yaparak çocuk gibi boynuna sarıldı adamın. Yüzünü boynuna gömdü ağlayarak. Toprak ellerini kızın kalçalarının altından birbirne geçirdi. Bu sayede kızı sırtını acıtmadan taşıyabilecekti. Adamlara döndü sonra. Öfkeli bakışlarla konuştu. " Bundan sonra hepiniz karımdan uzak duracaksınız.! İçinizden birini karımın gölgesinin civarında bile görürsem. And olsunki iki kaşının ortasından vururum!" Dedi ve kucağında Yeşim`le odadan çıktı.

Onlar bir aile hatta daha ötesi olmuşken ayrı düşen savasçılardı. Hayat, bir kader kaderinden silinmemiş insan öyle yada böyle çıkarmış karşına çıkarmış "Kor" işte bu karşılaşmada...

Kupa Kızı ve serseri isminde ilk kitaptır. Kupa kızı ve Serseri`nin hikayesi... Not: Ayliz kitabımın yan kitabıdır

LARA VE KARANIN ASKI 🤍

{Murat ALACALI} Dudakları feci şekilde beni ıslatırken altımda kıvranan bedenini sabitlemek için kollarını omzuma sardım. Yarım kalan kemeri zorlarken gözlerini açtı…. Siyahta parlayan gözlerinde buz mavisi vardı… karnıma giren kramplar ile dikkat kesildim. Gözleri… ilk defa detaylıca bakıyordum. “Mavi?” Dudaklarım ilk defa istemsiz hareket etmişti. Gözleri bana odaklanırken dudaklarımız arasındaki mesafe onu hiç etkilememişti. Açıklama yapmaya hazırlanırken yüz ifademi süzüp konuşmaya başladı; “Evet…. Ailemden kalma bir şey o. Genelde gözlerim büyüdüğünde, heyecan duyduğumda yada sevindiğimde o köşede parlar..” “Ben… hiç denk gelmedim…” Somurtkan duran suratı, kızarık yanakları ve alaycı gülüşü ile yine cezbediyordu beni. “Çok kez denk geldin Murat… ama sen gözlerime değil. Ruhuma bakıyordun… beni korumaya çalışıyordun.”