Klüp şikayet edilmesi o kadar da maceralı veya garip değildir takı bu kitap okunana kadar

Pamira on yaşında küçük bir kız çocuğudur. Hayatının karmaşası onu dipsiz bir kuyuya doğru çekerken bir gün öğrendikleriyle dünyası başına yıkılır.

Nuh,birgün eve gelir ve anne babası onu yanına alır ve derlerki "biz kararımızı verdik seni kardeşinle birlik yetimhaneye vericez der" ve Nuh bunun üzerine karşı cikamayip üzülerek tamam der .Hepinizi bu hikayeye davet ediyorum görüşmek üzere.

Lütfen oy verin arkadaşlar

Deren ile Gökhan karakterimiz ailelerinin hep beraber vakit geçirmesi sebebiyle küçüklükten arkadaşdır ama küçükken bir sebepten dolayı şehirleri ayrılır, Gökhan karakterimiz Deren`i sürekli arar ama asla izini bulamaz. Gökhan`ın 27 yaşında ağır yaralanması sonucuyla birden Deren`nin doktorluk yaptığı hastaneye denk gelir ve birbirlerini tanımaları kısa da olsa biraz süre alır. Uzun zaman sonra karşılaşan bu iki arkadaşın hikayeleri Kum Saati ile karşınızda.

Ölümcül bir takipten yola çıkmıştır ( ölümcül bir takibin içinde olan bir suçlu ve polis bu suçlu birden fazla suç işlemiş bir insandır ( kitabın anlatımı bunun üzerindedir)

Aymira`nın içinde olduğu yalanlar

“Türk yeraltı dünyasını ele geçirmiş bir efsunkârlık sana neler yapar yegâne?”

Sevgi,nefret,sırlar

Mutluluk,üzüntü,arkadaşlık,aksiyon,macera

Arkadaşlık,sevgii

Arel ilk başta yankiz başına annesi ölmüş babası ise birisiyle evlenip yırt dışına gitmiştir Pamir doğduktan sonra annesi onu terk etmiş babasını ise trafik kazası da kaybetmisti

Açıklama yok size

İsimler. Farkında olmadan ailemiz bizim için ne kadar da doğru isimleri seçiyordu. Belki de biz bu hayatı, bize verilen isimlerin anlamlarını yaşatırcasına yaşıyorduk. Sonbahar kızıydım ben; hafif esen rüzgârda ceketlerinize sarılmanıza sebep olan, o esinti sebebiyle üşüdüğünüzde hiçbir şey düşünmemenizi, yanaklarınızın kızarmasını sağlayan kişiydim. Hazan’dım! On yedi yıllık hayatımda her zaman soğuktum; kalbim buz tutmuş gibiydi, sevgi neydi, saygı nasıl bir şeydi hiçbir zaman için öğrenmemiştim. Benim için aile kavramı yoktu. Çocuğunuzu okula gönderdiğinizde herkesin parmakla gösterip dalga geçtiği, küçük gördüğü kişiydim. O zamanlar bir ailemin olmamasının küçük görülecek, dalga geçilecek ne gibi bir tarafı vardı; anlamıyordum. Kendi kabuğuma çekilmem, kendim gibi birinin olabileceğine inanmayışım; bu yüzdendi. Fakat o gün o soğuk kış gününde gördüğüm bir çift mavi gözün hayatımı değiştireceğini; kendi geçmişimden kaçarken, başkasının geleceğine dahil olacağımı bilemezdim. Bildiğim tek şey ise bu değişimden kesinlikle şikayetçi değildim.

Nasıl buldunuz

Bir mahkumla savcının aşkının bedeli intikam olur

"ama anlamadım o an ne demek babam o al bayrağa sarılı tabutun içinde , neden orada olsun ki babam . her zamanki gibi saklambaç mı oynuyoruz acaba ama benim babam oraya sığmazdı ki çok uzun ve yapılı bir adam benim babam" nereden bilebilirdi ki daha 5 yaşındaki duru uzun ve yapılı babasının bedeninin yakınına atılan füze yüzünden paramparça o tabuta sığdığını...

Kız sonunda hapsedildiği delikten çıkabilmiş, ama şimdi de kendisini tanımadığı bir kadının ellerinin altında bulmuştu. Yıllardır esaret altında kalmış ve dış dünyadan habersiz bu genç kız, özgürlüğüne kavuşmak ve babasını tekrar bulmak için elindeki bu tek şansa sımsıkı sarılmaktan başka hiçbir şey yapamazdı.

Talya İzel Mibalva. Lakabım ise annemin en sevdiği renk Magenta. Uluslararası Özel Kıdemli Teşkilat Ajanı, Magenta Mavi Mibalva`nın Venator ekibine transferi gerçekleşir.

Iki erkek bir kadına aşık peki kadın kimi seçicek

Gökyüzünü görebilmek değiştirmez yokluğunu. Varlığı silemez hiçliğini. Ve gökyüzü, gökyüzü umudunu bindirmiştir yağmurlarına. Senin, benim, bizim bindirdiğimiz gibi... Bak şimdi de şimşek çakıyor. Yakmıyor mu içini cayır cayır? Har olduğun yetmiyor mu binler kez yar olmaya çalışmana? Bilmezken yalanlarını, bilmek yakmaz mı canını? Avuçlarına düşen yağmur damlalarının yalanları yetmez mi seni yakmaya? Terazinizin kollarının şaşmasına hazır mısınız? O zaman başlayalım! Not: Kan, yaralanma, cinsel içerik vb. sahneler vardır.

Kemanın eşsiz senfonisi her darbede yaraları bir bıçak gibi deşti. Bedenlerinde tek bir kan damlası dahi bırakmadı. Keman darbeleri şiddetlendi tiz acı bir çığlık gibi salonda yankılandı. Kan kırmızısına boyanan perdeler usulca kapandı. Gösteri sona erdi... YARALAR SENFONİSİNE HOŞ GELDİNİZ! Burada asıl gösteri perdeler kapandığında başlar. Oyuna hazır mısınız?

Dinle. İlerle. Oyna. Bitir. Oyna bakalım oyununu. Bittiğinde Anka Ölümlü bir kuş olacak. Herşey çok normal. Hayır. Çoğu şey rayında ilerliyor normal değil. Akıl almaz oyunlar karışmadan önce. Tanıdığı herkesin gerçek yüzünü görmeden önce. Çok fazla akıl oyunu neye inanacağını bilmeyen bir insanlar. belki de oyunu kuran en yakını. Belki de ta kendisi. Ayağa kalk oyun daha yeni başladı Anka. Anka Ölümlü olcak. Ölüm onu da bulacak.

Hoca tereddütle önüne dönünce hızla sıraların arasından geçip sınıftan çıktım. Tuvalete girdiğimde karşımda gördüğüm şeyle kaskatı kesildim. Karşımda bir kız vardı. Sarışın, uzun boylu... Bana arkası dönüktü. Tıpkı bahçedeki bekçi gibi yavaşça kafasını duvara vuruyordu ve hırıltılı sesler çıkarıyordu. Kapıyı açarak büyük hata ettiğimi aşırı hızlı bir şekilde kafasını bana çevirerek üzerime koşmasından anladım. Yüzü gözü her yeri kan içindeydi. Tam yanıma varmıştı ki kapıyı suratına kapattım. Çığlık atmamak için kendimi zor tutarken tuvalette ki kız kapıya vurup açmaya çalışıyordu. Tıpkı gece izlediğim filmdeki zombiler gibiydi. Yoksa... O gerçekten bir zombi miydi? *** İlk kitabım olduğu için küçük mantık hataları olabilir lütfen ona göre okuyunuz.

"O, yaralıydı ve ben onun yara bandısıydım." Biz yara ve yara bandıydık.