zzzzzzzz zzzzzzzz zzzzzzzzzz

Akeriyede başlayan bir aşk hikayesi

1997… Bir ülke değişirken, insanların hayatı da sessizce değişiyordu. Zeynep, tek hayali hukuk fakültesini bitirmek olan genç bir üniversite öğrencisiydi. Ancak bir sabah, okulunun demir kapıları yüzüne kapandığında, sadece eğitim hakkını değil, kurduğu bütün hayalleri de kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Murat ise görevine ve üniformasına yürekten bağlı genç bir yüzbaşıydı. Onun için emir, tartışılmazdı. Ta ki bir gün, üniversite kapısında sessizce bekleyen o genç kızın gözlerine bakana kadar… Biri inandığı değerler uğruna mücadele ediyor… Diğeri ise görev ile vicdan arasında sıkışıyordu. Farklı dünyalara ait iki insan… Tek bir kader… Kar tanelerinin sessizce düştüğü o kışta başlayan bu hikâye; umut, fedakârlık, kırgınlık ve imkânsız görünen bir sevdanın hikâyesi… Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi kalbinde başlar. Ve bazen… Bahar, en sessiz zamanda gelir.

Abisinin düğünü için gelen Damla daha sonra yine döneceğini bile bile memleketini çok özler ve gider. Daha sonrada abisinin karısının hamile olduğunu görünce geri abisinin yanına döner, orada kalıcı olarak kalmaya başlar.

Msüye kadar devam

Özel bir görev için MİT tarafından her yerden ayrı ayrı toplatılan ölüm timi

Benim hikâyem bir masal değil. Hiç kimse beni kurtarmadı, hiç kimse Benim hikâyem bir masal değil. Hiç kimse beni kurtarmadı, hiç kimse elimden tutmadı. Benim hikâyem kırık bir melodiden ibaret. İnsanlara güvenmek… Ben bedelini çocukken öğrendim.Her el uzatışın ardında bir ihanet, her gülümsemenin ardında bir kırgınlık gizliydi. Ve ben, çocuk yaşta, güvenmemenin hayatta kalmanın tek yolu olduğunu keşfettim. Yine de içimde bir şey hiç susmadı. Ne kadar susturmaya çalışsam da, küllerin arasından yükselen o ezgi… Kırık, kanayan, ama varlığını inatla sürdüren bir melodi. Belki de bu yüzden hâlâ ayaktayım. Belki de bu yüzden savaşmayı hiç bırakmadım. Daha çocukken öğrendim, insanı en çok kanatan yara yabancıdan gelmez. En çok, en yakınındakilerden gelir. Bana bakan gözlerinde gizli bir nefret vardı. Sessiz, gizlenmiş, ama her fırsatta içime işleyen bir nefret… Küçüktüm. Çocuktum. Sevgi sandım. Oyun, ilgi, sandım. Ama büyüdükçe gerçeği gördüm. Bu sevgi değildi. Bu, beni kırmak için saklanan bir öfkeydi. Ve ben, en güvendiğim yerde en derin ihanetle büyüdüm. Kalbim sustuğum herşeyin yankısıyla doluydu. Kaybettiklerim, suskunluğum, içimdeki yaralar… Hepsi bu sessizlikten doğdu. Ve ne zaman gözlerimi kapatsam, hâlâ kulaklarımda çınlayan bir ezgi duyuyorum. Kırık. Paramparça. Ama hâlâ var. Ben Ezgi. Küllerin arasından yürüdüm, sevgi sandığım nefretin gölgesinde büyüdüm. "Canım yanıyor bırak nolur." "Daha çok canın yanacak ecelin ben olacağım çocuk, yaşıyorken öldüreceğim seni!" Ve şimdi kendi hikâyemi, kendi sesimle anlatacağım. Hazır olun oldulara, oluyorlara ve olacaklara tutmadı. Benim hikâyem kırık bir melodiden ibaret. İnsanlara güvenmek… Ben bedelini çocukken öğrendim.Her el uzatışın ardında bir ihanet, her gülümsemenin ardında bir kırgınlık gizliydi. Ve ben, çocuk yaşta, güvenmemenin hayatta kalmanın tek yolu olduğunu keşfettim. Yine de içimde bir şey hiç susmadı. Ne kadar susturmaya çalışsam da, küllerin arasından yükselen o ezgi… Kırık, kanayan, ama varlığını inatla sürdüren bir melodi. Belki de bu yüzden hâlâ ayaktayım. Belki de bu yüzden savaşmayı hiç bırakmadım. Daha çocukken öğrendim, insanı en çok kanatan yara yabancıdan gelmez. En çok, en yakınındakilerden gelir. Bana bakan gözlerinde gizli bir nefret vardı. Sessiz, gizlenmiş, ama her fırsatta içime işleyen bir nefret… Küçüktüm. Çocuktum. Sevgi sandım. Oyun, ilgi, sandım. Ama büyüdükçe gerçeği gördüm. Bu sevgi değildi. Bu, beni kırmak için saklanan bir öfkeydi. Ve ben, en güvendiğim yerde en derin ihanetle büyüdüm. Kalbim sustuğum herşeyin yankısıyla doluydu. Kaybettiklerim, suskunluğum, içimdeki yaralar… Hepsi bu sessizlikten doğdu. Ve ne zaman gözlerimi kapatsam, hâlâ kulaklarımda çınlayan bir ezgi duyuyorum. Kırık. Paramparça. Ama hâlâ var. Ben Ezgi. Küllerin arasından yürüdüm, sevgi sandığım nefretin gölgesinde büyüdüm. "Canım yanıyor bırak nolur." "Daha çok canın yanacak ecelin ben olacağım çocuk, yaşıyorken öldüreceğim seni!" Ve şimdi kendi hikâyemi, kendi sesimle anlatacağım. Hazır olun oldulara, oluyorlara ve olacaklara...

Bu güzel vatanın bir avuç toprağına bile kimsenin el sürmesine izin vermeyen, vatanı için canını veren ve bundan sonra canını  vermeye devam edecek tüm askerlerimize...

Bazı anlar vardır tıpkı her ne kadar onu unutmaya çalışsan bile karşına eninde sonunda çıkması ve kalbini Feth etmesi gibi

Adaletin temelini yürütmek amacıyla savcı olan Belgin ve vatanı milleti uğruna her şeyini feda etmiş asker Kürşat. İki korkusuz yüreğin tanışmasıyla tüm ülkenin sarsılması büyük dikkat çekmişti. Bu iki kişi göründüğü gibi güçlü olsa da kendi kapalı kapılarında ki acıyı kimseler görememişti...

Kaan pars Öztürk ve Aylin Şahin`in hikayesi "Bu vatan kolay kazanılmadı kolay da verilmeyecek"

Yazgı Koral ve Alp demirkan Okuöanı tavsiye ederimmm

Yalnızlık bazıları için bir seçim bazıları için ise bir mahkumluktur.Korkuu insana herşeyi yaptırabilir dolunay yalnızlığa mahkum kalmıştı bir insan o kadar yalnızlığin için de ufak bir sevgi insanın eninde sonunda güvenini kırar .

Hakkari`ye tainini alan doktor ve güvenliği sağlayan askerimiz karşılaşırsa ne olur Bazı yerler hariç...Kadın karakter ağzından anlatılacaktır ... İyi okumalar❤

Alya`nın tek ailesi, asker olan ağabeyi Alp`tir. Alp`in en güvendiği tim arkadaşı ise Demir Karaca... Hiç hesapta olmayan bir karşılaşma, üç hayatı sonsuza dek değiştirecektir. Çünkü bazı aşklar en sessiz bakışta başlar... Ve bazı bekleyişler, bir ömre bedeldir.