Ben Defne 20 yaşında tıp öğrencisiyim bir gün nerden bile bilirdim ki mahlede çarpıştığım adam hayatım olcak

Bir kızın gerçek hayatı... Her hafta bölüm atmaya çalışıcam...

Safiye aşka inanmayan ailesi timi ve arkadaşları olan babası albay abisi binbaşı kendisi yüzbaşıdır. Bir gün babasının yakın bir arkadaşı olan adamın oğlu ile tanışınca işler değişir.

"Benden uzak dur doktor!"dedi yüzbaşı " Sana çekiliyorum asker " dedi doktor İkiside birbirine aitti ama bu görevlerine engeldi aşka yer yoktu savaş ve çaba vardı ama onlar emirlere karşı gelebilirler di çünkü aşk engel tanımazdı.

Hayat birçok acı ile başa çıkmış bir kadın hayatını meseğine adamış bir kadın

Dağın Kefareti Sarp dağların gölgesinde bir köy sessizce bekler. Yeni tayin olmuş bir öğretmen, masum öğrencilerini ve köyü korumak için yüreğini ortaya koyar. Bir komutan, sert ve kararlı bakışlarıyla köye intikal eder; her adımı bir sınav, her kararı bir ateştir. Onların yolları, sessiz ama yakıcı bir kıvılcımla kesişir. Her yara bir iz, her sır bir kefarettir. Dağ, gördüğü her şeyi sessizce taşır; neyi yuttuğunu kimse bilmez. Ve sessizlik, aşk, cesaret ve kaderin ince çizgisinde yeni bir öykü başlatır.

Hayat bizi savurdu Ama kimse sorun etmedi…

Bir mafya babasının kızı, babasının karanlık dünyasının içinde hapsolmuş... Bir yüzbaşı, geçmişiyle yüzleşirken aynı zamanda onu yutan sırların peşinde... Sahrâ ve Yaman`ın yolları, kaderin acımasız oyununda kesişiyor. Güç, ihanet ve aşk arasında, hangi sırlar ortaya çıkacak? Ve gerçeğin soğuk yüzü onları nasıl değiştirecek? Aşk ve intikamın keskin sınırlarında, bu operasyonun sonunda sadece biri hayatta kalacak." Yaman Çağrı Demiral & Sahra Deniz Aksoy kitapta cinsel içerik/küfür/argo/ bulunmaktadır.

Savaş muhabiri olan Asena Bade Akyel haber yapmak için gittiği tabur komutanlığında bir yüzbaşıyla tanışır,daha sonra oradan ayrılan bade yollarının bir daha kesişeceğinin farkında değildir. "Ayak bağı değilsin muhabir hanım,sen vatanın bana emanetisin "

📖 GİRİŞ Bazı duygular vardır… Söylemeye cesaret edemediğin sürece büyür, büyüdükçe de içini yakar. Lina, hep sustu. Gözlerinin içine baktığında bile “merhaba” diyemediği o adama, yıllarca içinde biriken kelimeleri sadece geceleri, telefon ekranında fısıldadı. O, abisinin en yakın arkadaşıydı. Asla sınırı geçmemesi gereken biriydi. Ama kalp, emir dinlemiyordu. Bir gün, Alparslan’ın tayininin Diyarbakır’a çıktığını duyduğunda, Lina’nın içinde bir şey kırıldı. Uzaklaşmadan önce sadece bir cümle kurmak istedi: “Yolun açık olsun.” Fakat o mesaj, bir başlangıca dönüştü. Bir gizli numaradan gelen, soğuk bir “Kimsiniz?”le başlayan… Ve zamanla, iki sessiz kalbin arasında köprü kuran bir hikâyeye. Artık her gece ekranın üstünde aynı kelime beliriyordu: “Yazıyor…”

“Biri ölümü göze alır korumak için Biri hayatını adar yaşatmak için. Aynı bayrağın altında, aynı kaderde buluşurlar.. Çünkü bazı çizgiler, sadece toprakta değil; Vicdanda ,yürekte ,onurda çizilir…❤️‍🔥”

Şimdiki zaman     "Biliyorum benim dünyam kolay değil. Ama senin müziğin, senin varlığın... Bazen herşeyi unutturuyor. Sana söz Eşay, o duvarların arasında kaybolmana izin vermeyeceğim. Ve ben gerekirse o duvarları senin notaların ile parçalarım ama kaybolmana izin vermem." Gelecekten bir kesit     Sen," dedi geriye doğru adımlarken. "Nasıl olur?" Çok şaşkındı. Ve ürküyordu.     Gece Eşay LEMA ve Altay Ege ERYİĞİT...     Gece Eşay LEMA ailesinden tıp okuması için baskı görmüş ve okumuş ama sonrasında hayali olan mekanı açmayı üç arkadaşı ile gerçekleştirmiştir. Orada en sevdiği şeyi yapıyordu. Şarkılar söyleyip insanlara dokunuyor, onları hissediyordu.     Altay Ege ERYİĞİT şanlı bir Türk askeridir. Timi ile birlikte düşmana korkuyu, iyiye güveni hissettirir.     Bir gece ikisinin de yolları birleşir... Ve kader onlara türlü türlü oyunlar oynar... BU KURGUKİ KİŞİ, KURUM VE KURULUŞLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. BENZERLİKLER TESADÜF OLARAK NİTELENDİRİLİR. KİTABIN TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

"Bazı yaralar, zamanla iyileşmez… Yalnızca insana, onlarla yaşamayı öğretir." Hayat, küçük yaşlarda acıyı tanımak zorunda bırakırsa, çocuklar büyümeyi çok erken öğrenmek zorunda kalır. İlay Gökçe, bir çocuğun kaldırabileceğinden fazla yükle tanıştı. Annesinin kaybı, ona hayatın sert yönlerini öğretti. Ama bir gün, başkalarına şifa verecek bir doktor olma hayaliyle büyüdü. Şifa bulmaya çalışırken, en büyük yarasının, kendi içinde olduğunu fark etti. Araf Ali, asker disiplininin içinde büyüdü. Zorlu bir dünyada, tek başına güçlü kalmayı öğrendi. Ama kayıpları, ruhunun derinliklerinde hep bir boşluk bıraktı. Ne kadar büyüse de, içindeki eksiklik hep var kaldı. Çocukluklarında yolları kesişen İlay ve Araf, birbirlerinin acılarına tanıklık etti. İkisi de hayatın en zor sınavlarıyla karşılaştı, ama aynı zamanda birbirlerine birer yoldaş oldular. Zamanla yolları ayrıldı. Fakat geçmişin izleri, onlara yeniden bir araya gelme şansı tanıyacak mı? Yoksa, kaybolan her şey geri dönmeyecek kadar uzak mı? "Ayrılıklar, bir son değil, belki de yeni bir başlangıcın ilk adımıdır." Zaman her şeyi değiştirir. İnsanları, duyguları, yerleri… Ama bazı bağlar, zamanla derinleşir. Kaybettiklerimiz bizden asla tam olarak uzaklaşmaz. Bu hikaye, kayıpların, acıların ve yeniden buluşmanın öyküsüdür. İlay ve Araf’ın hikayesi, büyümek, kaybetmek ve yeniden bulmak üzerine… Gerçek bağların zamanla nasıl kök saldığı ve her ayrılığın ardından büyüyen bir sevdanın nasıl var olduğu üzerine unutulmaz bir yolculuk. Bazı hikayeler sadece sabırla yazılır. Bazı kayıplar ise, hayatın en derin sırlarını açığa çıkarır. 〰🦋

Görücü usulü ile evlenen asker çift zamanla birbirlerine aşık olurlar. Tabii bu zaman diliminde birden çok zorlukla karşılaşırlar.

Ben her şeyi mi kaybettim. Annemi,babamı,abimi,arkadaşlarımı ve nişanlımı.. Tek korkum bir gün kendimi kaybetmekti. Soğuk bir dağda vurulup hastanede abimi görünce anladım ki ben kendimi kaybetmişim. Bir vatan uğruna yaşadım ben ve vatan uğruna ölüyordum.. VATAN SAĞOLSUN

Küçük yasta ayrılmak zorunda kalan 2 minik aşığın hikayesi

5 kşilik bir timin hem asker bakımından hemde hayatına katılan yeni kişiler hakkında bir kitap.

Bir varmış, bir yokmuş”la başlar her hikâye; Ama yalnızca adam kadını sevdiğinde, bir ömürlük mutlu son yazılır.Ayrı kalan kalpler bir gün yeniden birleştiğinde, ya her şey olur, ya da hiçbir şey. Çünkü bazı aşklar vardır; ya kalpten kalbe köprü kurar, ya da sonsuza dek yıkılır.

Yenı sayfa , yenı hayat ve yenı başlangıç mı demeliyiz yada öyle yapabılıyor muyuz? Hayır hayır asla cümlede kurduğumuz yada agızımızdan çıktığı gıbı olmuyor...

Yaşadığı her zorluğa rağmen asker olmuş bir kız ve aşka tövbe eden komutanı...

Bir serçenin gözyaşı, bazen bir çocuğun sessizliğinde saklıdır. Koray, Elif ve Alara… Bir mahallenin dar sokaklarında birlikte büyüyen üç kalp. Aynı ağacın gölgesinde güldüler, aynı düşleri paylaştılar, aynı oyunun içinde kayboldular. Ama bir gece, sessizliği bölen ayak sesleriyle her şey bitti. Koray, 14 yaşında kaçırıldı. O günden sonra ne sokaklar eskisi gibi oldu ne de kalplerindeki ışık. Yıllar geçti, acı kabuk tuttu, kayıp bir çocuk mezar taşına dönüştü anılarda. On sekiz yıl sonra… Tunceli’nin soğuk sabahında bir kapı aralandı. Ve o kapının eşiğinde, geçmişin hayaleti gibi duran bir adam belirdi. Koray geri dönmüştü. Ama artık o çocuk değildi. Savaşın, esaretin ve yılların karanlığıyla başka birine dönüşmüştü. Elif ve Alara içinse bu geri dönüş, yeniden doğmakla yanmak arasında ince bir çizgiydi. Çünkü bazı yaralar kabuk bağlamaz, sadece derinleşir. Ve bazı gözyaşları, bir serçenin kalbinde yankılanır...

Hayatını sahneye adamış genç bir balerin olan Alaca kırım, İstanbul’daki büyük temsiline giderken kaderin karanlık yüzüne çarpışır. Gece sokaklarında, devletin peşinde olduğu tehlikeli bir teröristle karşı karşıya gelir.Bir anda verdiği ölümcül refleksle adamı öldürür. O an, alaca`nın hayatı bir anda tersine döner. Bu çatışmanın gizli takipçisi olan Yüzbaşı Altay Turgut ulutav kızın işlediği cinayetin bir sinir krizi değil; devletin aylarca yürüttüğü operasyonu paramparça eden bir gerçek olduğunu bilir. Artık balerin değil; hedef, tanık, intikamın adı olmuştur. teröristi koruyan kuzgun örgütü peşindedir, ve Altay Turgut ulutav onun tek sığınağı hâline gelir. Sahnede alkış için yaşayan bir kız… vatanı için savaşan bir adam… Bir ölüm… Ve onları bağlayan geri dönüşsüz bir kader…

Annelerin tanıştırdığı iki genç... Biri vatan sevdası ile yanıp tutuşan bir asker, diğeri ise silahlardan korkan, yüreğinde geçmişten kalan bir acı ile yaşayan bir öğretmen... "Beni istiyorsan şayet silahını bırakacaksın Özgür! Başka türlü olmaz bu iş!" "Yüreğimde ki yangının sahibidir bu vatan, nasıl bırakırım? Yapma, Leyla! Beni sınama bununla..." "Ya silahın ya ben Özgür!" Elleri barut kokan adamla,elleri mürekkep kokan kadının aşkını merak ediyorsanız, beklerim!

Bir timin yaşadığı olaylar maceralar

"Yaprak, sana bir şey anlatmak istiyorum." "Dinliyorum sevgilim..." Atila gözlerini kaçırmadan, buz gibi bir sesle konuştu: "Yaprak, ben aslında seni hiç sevmedim. Sadece duygularınla eğlenmek için seninle takıldım. Yani anlayacağın, seni kullandım. Her şey yalandı." Yaprak’ın yüzündeki gülümseme donup kaldı. "Atila, bu bir şaka, değil mi?" "Hayır Yaprak, hiç de şaka değil. Ben kadınların duygularını kullanmayı seven biriyim. Sen de o vaktimi geçirdiğim, zevk aldığım kızlardan birisin. O yüzden bu saçma ilişkiyi daha fazla uzatmayalım."