İki yabancı kalp tanıdık iki yüz uçsuz bucaksız bir sokak

"bu kadar şey varken sen bunamı üzüldün"

Bu kitabı okulda yazmaya başladım. Benim fikrimce güzel bir mafya kurgusu olarak ilerliyor umarım beğenirsiniz.

Kısa bir deneme yazısı

Her masalın içinde biraz gerçek saklıdır. Çünkü en sade, en çıplak hâliyle duran gerçekler insanın canını yakar; biz de onları dayanılır kılmak için masallarla örter, süsleriz. Ama bu masal biraz farklı… Sadece bana ait değil. Bu, bizim masalımız; hayal kurarken büyümek zorunda kalan tüm genç kızların masalı. Bu masal 17 yaşında aşka düşüp hayatının hatasını yapan Aslı`nın masalı...

Yan friendshipler Minsung/Changin/Chanmin Umarım beğenirsinizzzz...

Eflatun Yazgı ❤️ Barış Atay

Karşımdaki adamı süzdüm, daha önce hiç görmediğim bi üniforma giymişti. Esmerdi muhtemelen boyu 180 veya 185 olabilirdi. Gözlerim gözlerine takıldı, kahve hareleri vardı. Adam benim gözlerime bakıyordu. Nihayet konuştum; "Kimsin?" Gözlerime bakmaya devam ediyordu. "Gazeteci,niye bir gözün yeşil diğeri kahverengi?" Gözlerime iletişim için bakıyor gibi değildi daha çok inceliyor gibiydi. "Gezeteci degilim videografım" "Ne farklı var gazetecisin işte." boş boş suratına baktım. "İkisi çok farklı" "Ne farkı aynı iste" bezdim şimdiden. "Şimdi şöyle düşün: Kameraman, biri ona “Şurayı çek” der, o da çeker. Genelde televizyonda, haberlerde falan çalışır. Daha çok teknik iş yapar. Videograf ise kendi karar verir. Hem çeker, hem montaj yapar, müzik koyar, videoyu hazır hale getirir. Yani işin hem çekim hem düzenleme kısmı onda. En basit haliyle: Kameraman sadece çeker. Videograf videoyu baştan sona hazırlar. Anladın mı?" çok hızlı konuşmuştum, yoruldu ağzım lan. "Aynı iste" Derin bir nefes alıp sertçe verdim nefesimi.

06.02.2023...❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹

Okursan sevinirim

"Her şey sadece rüya." Diye fısıldadı yine o ses. Laçin o sesle doğmuştu, o sesle ölecekti. Her yerdeydi bu ses; duvarlarda, gökyüzünde, arkasında, içinde. Onun sesinden kurtulamıyordu. Cehennem azabı çektiriyordu sesiyle. Kendini cehennemde şeytanla konuşur gibi hissediyordu hep. O cehennemdi, o şeytandı. Hayır, o normal biri değildi. Nefret ediyordu, hem sesinden hem de kendisinden. "Bir kere sarılalım mı?" İnanamaz gözlerle bakıyordu bu sözlere. Annesini, babasını öldürdükten sonra hala sarılmak mı istiyordu? Göz yaşlarını sildi. "Hayır, istemiyorum." Sesi güçsüz ve kırık çıkıyordu. Saatlerce ağlamış, bağırmış, sesini duyurmaya çalışmıştı. Ama yine duyan yoktu, hep tekti o. "Bir kez bile mi?" Neredeyse gülecekti bu sözlere, sevdiği herkesi almıştı ondan. Hala neyin derdindeydi o? "Biliyor musun, ölsen gram üzülmem." Sanki bir şeyler patladı, o an Arsen için çok şey oldu. Öldü, ama yaşadı. Ağladı, ama kimse görmedi. "Cenazene bile gelmem, ağlamam, oturur oynarım. Sende sevdiklerimi öldürüp öyle yaptın değil mi? Aynısını sana yaparım. Artık sevme beni. Gerçi seviyor muydun ki? Sevmiyordun, neden? İnsan sevdiğinin sevdiklerine dokunmaz çünkü. Sen benim sevdiklerimi elimden aldın ve sevdiğini kaybettin!" Annesinin kalbindeki bıçağa uzanıp çekti. Arsen artık yalnızdı, Laçin gibi. Laçin ne yaşadıysa bin katını yaşatacak, aldığı nefesi haram edecek gibi baktı ona. Bıçağı tam kalbine bastırdığında biri güldü, diğeri gözlerini yumdu. "Bu bıçağı zamanı gelince tam kalbine saplayacağım, hiçbir şey içimde ukde kalmayacak..." Ve o gün her şeyin bittiğini sandılar, oysa yeni başlıyordu hayat. Acı kaderlerinde yazılıydı, ölüm onların cehennemiydi. Kurbanın kanını taşıyan herkes birer birer cehennem ateşinde yanacaktı.

Alice ve Paul, birbirlerini tanımadan hayatları kesişiyor ve her şey değişiyor.Bu hikaye bana aittir

Babasını öldürmekle suçlanan milyarderin oğlu. Herkes ona sırtını dönmüş - öz abisi bile onu suçluyor Ayperi için de bir mahkum olmalıydı ama dosyasındaki boşluklar ve adamın gözlerindeki kararlılık, şüphe uyandırır. Gerçeğin peşinde giderken gardiyan ve mahkum arasında güven ve bağ kurulur. Çünkü bu hikayede ki suçun arkasında büyük şeyler saklanır. "Masumum." dedi Atlas sessizce. "O zaman gerçeği bulup kanıtlayacağız" diye karşılık verdi Ayperi..

Her adımda, bir bela. Her sözde, bin yıkım. Neredeydi? Yine saklambaç mı oynuyorduk? Hayır, toprağa gömülecekti. Toprak herkesi kendine çekmişti. Yine ve yine. "İçimde ukde bıraktın... Hani yaşayacaktın? Niye gittin, niye!" Velina her yeri dağıtmak istese de yapamıyordu, yapamazdı. Korkaktı. Belki de korkaklığı yüzünden olmuştu her şey? Velina o gün, o parka gitmeseydi korkak olmazdı. Arslan o gün, o banka oturmasaydı yaşayacaktı. Bir konuştu, bin sustu. Bir kalktı, bin ağladı. Biri sustu, biri terk etti. Biri arkasına bakmadı, biri yıllarca fotoğrafına baktı.

Bu satırlara sığamayacak kadar yorgunum…

Gerilimin içinde kurtulmaya çalışan bir aşk... Bir katil ve dehşeti seven bir adam işte tüm hikayemiz bundan ibaret. Tüm bu koşuşturmanın içinde aşık olduğum adam beni bırakacak mı ? Yoksa her şeye rağmen benim suç ortağım olmayı kabullenecek mi ?

Gerilimin içinde kurtulmaya çalışan bir aşk... Bir katil ve dehşeti seven bir adam işte tüm hikayemiz bundan ibaret. Tüm bu koşuşturmanın içinde aşık olduğum adam beni bırakacak mı ? Yoksa her şeye rağmen benim suç ortağım olmayı kabullenecek mi ?

#burasıkaybedenlerkulübü Sende bizden biriysen aramıza katıl.

"Bir kez daha inancım yüzünden yarı yolda kaldım. Bu hikaye başlamadan bitti ve ben, kendi ellerimle kazdığım o anılar mezarlığına bir kürek toprak daha attım."

Wegh Rumi (tamammen sallamasyon, eğlencesinedir)

Her bölüm de farklı smutt

Her aşkta bir kırgınlık olur elbet bu hepsinden farklıydı

BABASI VE ANNESİYLE KAZA GEÇİRMİŞ ANNESİ ÖLÜ, BABASINI İSE ÖLÜ SANAN EYLÜL`ÜN HİKAYESİ

Sindirella masalından esinlendim. Bunun bilincinde olarak fice başlayın lütfen.

okul koridorunda tesadüf bir karşılaşmanın çarpışması...