“Hatırlamak bir lütuftur. Ama sen... unutturmak için yaratıldın.." Ormanın karanlığında doğan yarı tanrıça Vaelira, ay ışığıyla beslenen kadim bir lanetin taşıyıcısıdır. Unutulmuş krallıkların sessizliğinde büyürken, annesinin ihanetle mühürlenmiş kaderini sırtında taşır. Onun dokunuşu, geçmişi unutturur — bazen bir kurtuluş, bazen de kaçınılmaz bir çöküş olur. “Unutulursun Dokunuşu”, hatırlanmak ile unutulmak arasındaki çizgide yürüyen bir kadının, adalet ve intikamla örülmüş destansı yolculuğunu

Sabah kalkıp rutin işlerimi halletmiştim dün gece sınavıma çalışıp uyumuştum 2 saatlik uyku ile sınava gidecektim.saat 8.00 gibi uyandım biraz yatakla telefona baktıktan sonra yasemin aramıştı ve aramızdaki konuşma şöyleydi "Alo" demiştim yasemin ise "knk kalk hadi bugün önemli bi sınavın var uyuya kalırsın diye dedim ben atayada haber verdim oda kalkmış hadi sende hazırlan" demişti vede ben "tama-bir dakika sen abimimi aradın huhuuu best ship yenideeen"deyip gülmüştüm Yasemin ise"abartma bi telefonla aradım hadi aşk hazırlan" derken aşağıdan abim seslenmişi "adeeenn hadi geç kalıcan" ben " tamam abii" dedim vede telefona geri döndüm "ben kapatıyorum kral hadi sınav salonunda görüşürüz" diyip telefonu kapatmıştım vede aşağa inmiştim bu benim son sınavımdı bunuda geçersem artık avukat olmaya hak kazanacaktım.hemen çantamı alıp dışarı çıktım vede kapıda abim bekliyordu."ağaç olduk ve kızım hadii"dedi gene dalkabuk surat "ya tamam hadi yürü" deyip hemen sınav yerine gittik vede arada 2 saat geçmişti kağıdı verip çıkmıştım vede abimin yanına gittim."nasıl geçti abicim" dedi."çok çok iyidiiiiii" demiştim vede arabaya binip yaseminlere gidiyorduk.vede eve gelmiştik kapıyı çaldığımda kapıyı rüzgar açmıştı "hoşgeldiniz" dedi "hoşbulduk" demiştik abimle aynı anda vede içeri geçtik."hoşgeldiniz" diyip sarılmıştı yasemin ve abime sarılırken onu koklayıp uzun uzun sarılmıştı kokusunu içine çekmişti... İyi okumalaaar...

Bir çığlık. Metalin bükülme sesi. Göz açıp kapayıncaya dek geçen bir sonsuzluk. Ve sonra… karanlık

Kan, çığlık ve delilikle örülmüş bir intikam masalı.

Kitabın özü halk sevgisidir. Ebro halkı temsil eder ve hikâyede tan bıçakları geçer o bıçaklar geçmişte birbirini çok seven ikiz kardeşin yürekleri ve kanları ile dövülmüştur. Derler ki bir kardeş yandığında diğeri ateşi kendi yüreğinde hissedermiş. Ebronun babası tüm dünyayı fethetmek isteyen kortekse karşı bir savaşa girer ve savaşa gidicegi gün Ebro dünyaya gelir oğluna en çok sevdiği ve kutsal gördüğü halkın adını verir. Ebro adını verir. Bıçakları Ebronun abisine verir. Oğluna güçlü olması için "unutma, yalnızca güçlü insanlar kendi hikayelerini yazabilir." Sözlerini söyler ve işgal edilmiş ülkeye yardım için savaşa gider. Birliklerin yarısını açlık ve soğuk yüzünden kaybetmesine rağmen düşman çok kuvvet kaybı vermesine sebep olur. Ebro günün birinde halkını korumak için en çok sevdiği kadını ve abisini bırakıp kiyata ordusuna gönüllü asker katılır. çünkü yalnızca babası gibi güçlü bir asker olursa düşmanı durdurur. Bu nedenle en sevdiği kadını ve abisini bırakıp gider. Geri döndüğünde ise ülkesi işgal edilmiş ve halkı kan içindedir. Ebro o gün tan bıçakların ne anlama geldiğini anlar. hiç görmediği tanımadığı yüzler bile babasının acısı gibi Ebronun canını acıtır.

Scarlett Osava.. İntikamla yanıp tutuşan bir beden. Hayatı boyunca annesinin intikamını almak için çalışan 16 yaşındaki acımasız ruhun bu amaç uğruna yaşadıkları ve yaşayacakları..

Bu dünya sadece "Uyanmışların" dünyası

Zamanın ötesinde henüz bildiğimiz düzen oturmamışken Gök ve Yer yüzünde savaş hakimdi. Büyük Patlama`dan sonra oluşan kayıplar ve kıyamet bir seçim hakkını doğurdu. Ya sulh sağlanacak ya da kaosun girdabı her şeyi içine çekecekti. Kaderin ve Gecenin Bekçileri, Gök ve Yer Halkı`nın savaşlarına, ihanetlerine ve kanla yazılan tarihine bizi götürüyor. Tüm bu belirsizliklerin içinde tek bir şeyi aklından çıkarma: Burada masum biri yok.

Babasının ölümünden sonra bulduğu mektupla Ölüm Diyarına gitmeye karar veren Vanora intikam için savaşırken büyük bir aşk çukuruna düşer

“İhanet, en çok güvendiğin yerden geldiğinde kan en soğuk silaha dönüşür…” Krallığın en parlak gecesinde, barışı kutlamak için düzenlenen törende karanlık yeniden doğdu. Yıllardır süren sessizlik, yerini ölümcül bir fısıltıya bıraktı. Vampirler antlaşmayı bozdu… ya da bozmak zorunda bırakıldılar. Prenses Lyra, soyunun yükünü taşırken hiç beklemediği bir gerçekle yüzleşir: Gölgelerin içinden çıkan bir kurtarıcı, mavi gözleriyle kaderini değiştirecek bir savaşın fitilini ateşler. Güvenin kırıldığı, kalplerin sınandığı, ihanetin gölgelerde saklandığı bu destansı hikâyede; kan sadece dökülmek için değil, aynı zamanda yazgıyı mühürlemek içindir. Son Kan Antlaşması başlıyor. Ve bu kez herkes bir bedel ödeyecek..

Cesedin gözleri açıktı. Sanki son kez bir şeyler söylemek üzere ağzını hareket ettirecek gibi duruyordu. Cesette tuhaf durumlar vardı. Çünkü bu şehirde büyü kullanmak yasaktı. Sonucu her zaman ölümdü!

TILSIMIN YANKISI Yüzyıllardır mühürlenmişti. Kael,efsanelerde adı fısıldanan, kadim bir koruyucu, düşmüş bir şeytan, sonsuz bilgeliğe sahip bir büyücü. Gücü kadar karanlığı da derin olan bir varlık. Zaman, onu unutulmaya terk etti. Ta ki Lyra ortaya çıkana dek. Lyra,bilmeden kadim tılsımı bozan, Kael’in zincirlerini kıran genç bir kız. Cesareti, merakı ve yüreğiyle eski dünyanın dengelerini sarsan biri. Onun dokunuşuyla uyanan güç, sadece Kael’i değil, dünyanın kendisini de değiştirecek. Kael geçmişin lanetleriyle, Lyra ise geleceğin yüküyle karşı karşıya. Ve tılsım yankılandıkça, sırlar gün yüzüne çıkacak. Aşk, güvensizlik ve kader birbirine karışacak. “Bazı uyanışlar dünyayı kurtarmaz… onu baştan yazdırır.”

Doğum gününden sonra geceleri bir evrene giden ve 3 günün ardından orada sıkışan Ivy. Uzun süredir gittiği Elysia evrenine Ivy gelince sıkışan Noah. “Ivy, sen benim en imkansızımsın.”

Ya gerçek sandığım her şey yalansa ? İçinde bulunduğum her şey sahteyse? Ben Laura Brown ve bu benim yalanlarla dolu yaşamım. “Herkesin karanlık tarafları vardır değilmi küçük cadı?”

Bir arkadaş grubunun biri katlediliyor ve kitap bundan ibaret cinayeti bulmaya çalışıyorlar

Dünya hiçbir zaman adil değildi. Özellikle de Fheraclya... Kraliyet ailesinin gölgesinde yatan sırlar, açlıktan ölüme terk edilen halk... Güçlüler ve güçsüzler. Kılıçlar havada çarpışırken tek bildiğim, savaşmam gerektiğiydi. Çünkü Fheraclya`nın en büyük kuralı, öl ya da öldürdü... "Eğer tanrı kaderlerimizi çoktan yazdıysa, geleceği değiştiremez miyiz?"

Eskiden çocukluk arkadaşı olan iki korkusuz gencin hikayesidir.”İmkansızlıkları imkan haline getirebilmek içim ölümüne savaşacağım”

İnsanlar acımasızdı. Kendi çıkarlarını her zaman ön planda tutarlardı. O gün gelmişti. Dünya yaşanılamaz hâle getirilmişti. İşte o gün, Kisterian gezegeninin, özellikle Elsia ülkesinin sonu olacaktı. Kaosun başlangıcı. Lance, bizim bildiğimiz adıyla Varen, denizin ortasında yalnız kalmış bir kuş. Uçamıyor. Kanatları ıslanmış. Ya boğulacak, ya da mücadele etmeyi seçip hayata tutunacak.

MOR KADER EVRENİNDEN Gelecek değiştirilebilir mi? Yoksa her adım, çoktan yazılmış bir kaderin yankısı mı? Liora, sıradan biri değildi. Doğduğundan beri içini kemiren bir his vardı—bir şeylerin eksik, bir şeylerin yanlış olduğu. Eski metinler, yasaklı büyüler ve unutulmuş kehanetler… Hepsi onu tek bir noktaya yönlendiriyordu: diyarın geleceği. Cevapları ararken yalnız olmayacaktı. Yeni dostluklar kuracak, sadakat ve ihanetin iç içe geçtiği bir yolculuğa çıkacaktı. Ama her adım onu, karanlıkla iç içe geçmiş bir gerçeğe yaklaştıracaktı. Ve o karanlığın içinde, geçmişten yükselen bir isim vardı: Mortis. Gücünü anlamaya, geçmişi çözmeye ve kaderini yazmaya çalışan bir kadının yolculuğu başlıyor. Ama bazı cevaplar, bedelsiz değildir.

İki krallık iki üvey kardeş bir prenses bir cadı iki ayrı kader

Sevgilisini öldüren adama aşık olan kızı

"Bu diyardaki geleneklere göre eğer bir sene 18 varis birden Kraliyet Okuluna gelirse arlarından bir İmparator veya İmparatoriçe seçilir. Bu sene benim son senem ve yine bir krallık varisini göndermiyor. Sana olan teklifim şu: Git ve o kızın yerine geç."

4 arkadaş gizli bir geçit bulup element güçleri edinir ama bu yolda önce bu güçleri kontrol etmeyi öğrenmeleri gerekir. Türlü tehlikeleri olacaktır bu yolun. Kayıplar da verilecektir

Her ruhun içinde bir şarkı çalar; bazıları aydınlığa aitken, bazıları karanlığın fısıltılarıyla yazılır… Mireth, yıldızsız bir gecede doğdu. Ne krallıklar onun adını bildi, ne kehanetler onun gelişini söyledi. Ama karanlık, onu hep tanıdı. Derinliklerde saklanan eski bir ses – Gölge – onunla birlikte nefes almaya başladı. Ve şimdi uyanıyor. Kaelen ise sırlarla dolu bir savaşçıdır. Kaderi gizlenmiş, adı susturulmuş. Bir ormanla birlikte mühürlenmiş geçmişin içinde, Mireth’le yolları kesişir. Ama bu karşılaşma bir tesadüf değil; karanlığın yazdığı senfoninin ilk notasıdır. Yıkılmış bir kehanet, uyanan bir güç, karanlıkla yapılan eski bir ant… Mireth’in içindeki Gölge büyürken, dostluk ile ihanet, kader ile özgürlük arasındaki çizgi silinmeye başlar. Ve karanlık bir senfoni, yavaşça çalmaya başlar…

Evrenin yaratılışıyla birlikte doğan 13 taht, elementlerin, duyguların ve kaderin temsilcileri tarafından doldurulmuştur. Ancak bir taht, binlerce yıl boyunca boş kalmıştır: Işık ve Karanlık’ın ortak tahtı. Bu tahta oturabilecek tek varlık, hem gölgenin soğuk sessizliğini hem de ışığın parıltılı umudunu taşıyan bir ruhtur. Zeyrion, geçmişini unutan, başka bir dünyada fakir bir aileye doğan bir çocuktur. Büyüye olan yeteneğiyle başlayan yolculuğu, onu su ejderi Ryuzen`den rüzgar çitası Lora’ya, çelik kaplumbağa Harkas’tan efsanevi Anka kuşuna kadar uzanan bir kadim varisler savaşının tam ortasına sürükler. Her bölümde karanlık biraz daha yaklaşır. Kael’in zihninde yankılanan gölge, Kabkaba`nın karanlığında saklanan pişmanlık ve Beru’nun ışığında gizlenen sırlar Zeyrion’u beklemektedir. Ama bu sadece onun hikayesi değil