Küçük yaşlarda ailesini kaybeden Cristiana Clark, amcasıyla yaşamaya başlar. Amcasından şiddet ve psikolojik baskı gören Cristiana, bir ejderhayla bağ kurduktan sonra kayıplara karışır ama sadece en yakın arkadaşı -Tasha- onun nerede olduğunu biliyordur. On bir yıl sonra her zamanki gibi en yakın arkadaşı mektup gönderir ama bu sefer mektup farklıdır. Bu mektupta Tasha, Cristiana`dan yardım ister. Cristiana, hem en yakın arkadaşının yanında olmak için, hem de yıllar önce verdiği sözü tutmak için kendi cehennemine, yani doğduğu adaya geri döner...

6 kişi,büyük mafya cokertme plani,ortada doğan aşk,askeri ve mafyatik kurgu

Safkan ailelerin birleşme ve güçlenme kararı sonucu oluşan bir evlilik.

meow meow meow meow meow meow meow meow meow…

Abidik ve arkadaşları uyandıklarında kendilerini gizemli bir dünyada bulur. Bu dünyada Abidik’in kral olmasını sağlayacak gizli bir güç vardır. Üçlü hem bu gücün ne olduğunu keşfetmeye çalışır hem de onları durdurmak isteyen karanlık bir tehditle yüzleşir.

Peki her şey yalansa yada o gece başka bir şay olduysa?

Sert bir rüzgar eser; bir ateşi harlar doğayı yakar. Sert bir rüzgar eser; bir deniz taşar, yangın söner. Sert bir rüzgar eser; bir krallık yıkılır, aile dağılır.. "Savaşlarda kayıp olmadan kazanç olmaz sevgili Eliana!" dedi tanrısal tondaki iç sesi. Eliana iç sesinden böyle bir çıkış beklemediği için anlık bir ürpertiye kapıldı. Bu söz onu uyandırmıştır gibiydi. Bu söz zamanla krallıkların atlattığı savaşlarda tanrıçanın söylediği iddia edilen bir sözdü. Tanrıçayla savaşa kim katıldı da bu sözü duydu merakı bir kenara dursun geçmiş krallıkların ,şimdiki krallıkların ve hatta kendi krallığının bile zamanında dengeyi sağlamak için büyük kayıplar verdiği bir gerçekti. "Bir kötüyü defetmek için bir iyiden vazgeçmek gerekir Eliana."

Luna adlı genç kız, ailesinin yıllardır uyguladığı baskıdan bıkmıştır ve evden kaçmaya karar verir. Paris’teki evinden çarşaflardan yaptığı bir ip ile gizlice kaçar ve arkadaşı Mia’ya gitmek için trene biner. Ancak işler planladığı gibi gitmez; annesi de aynı trene binince Luna panik olur. Bir sonraki durakta inecekken tren aniden şiddetle sallanır ve Luna bayılır. Bir saat sonra uyandığında, tren tanımadığı bir yerde durmaktadır. Yolcular panik içinde dışarı çıkarken Luna, annesine görünmemeye çalışır. Fakat tam kaçacakken elf benzeri bir varlık yolunu keser. Birden çevreleri bu varlıklardan oluşan bir grup tarafından sarılır. Bu yaratıklar her yüzyılda bir gerçekleşen bir olay olduğunu söyleyerek insanlara seslenir. Luna korkuyla anlar ki karşısındaki varlıklar, çocukken okuduğu hikâyelerdeki “Vesilar”dır.

İnci`nin yaşadığı olaylara birlikte eşlik edeceğiz :)

Bu bir kitap değil bu aslında zarafetin doğuşu Gölge sizin için doğdu. Hoşgeldiniz Gölge`nin dünyasına Adı bilinmeyen ama sizin Gölge diye bildiğiniz kız. Bir gün içindeki ses güvenip bir yarışmaya katıldı. Gölge`nin mutlu giden hayatı vardı. Ta ki o güne kadar. Katıldığı bir çekiliş yüzünden hayatının baştan sona değişeceğini nerden bilebilirdi ki. Ama o yolu o seçmemişti Gölge`nin içine o sesi gönderen zaten bunu yaşamak için gönderdi. Kendine çekmek için. Sizde Gölge`nin ve içindeki sesin dünyasına hoş geldiniz.

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

6 arkadaş kendilerini dünyaya ait hissetmezler ailelerini aramaya çıktıkları yolda kedilerini başka bi evrende bulurlar artık hiçbirşey eskisi gibi olmaz gerçek ailelerini bulurlar ama yeni dünya farklı anlayışlar onları zorlu bi zamana sokar

Yağmur yağıyordu. Asel’in gözünde bu, gökyüzünün birileri için ağladığının işaretiydi. Ne zaman yağmur yağsa, doğa ananın birileri için üzüldüğünü düşünürdü. Bazıları için "ne kadar saçma bir düşünce" gibi gelse de Asel gibi güçleri olan kişiler için bu bir gerçekti. Tanrı var mıydı? Asel, bunu bilemiyordu... Anneleri ve babaları yoktu; savaşta hayatlarını kaybetmişlerdi. Geride sadece ikiz kardeşi Ege kaldı. "Yaşama sevincim," diye seslenirdi Asel, ona. Ah, bir de birlikte yetimhaneye düştükleri o beş mutasyona uğramış deliler vardı hayatlarında. Doğru duydunuz, mutasyona uğramış beş deli, belki yedi demek yanlış olmaz. Aileleri, birbirleriyle dosttu bu yedi gencin. Hepsi Avanson Krallığı’nda yaşıyorlardı; yani önceki adıyla Avanson Krallığı, şimdiki adıyla Mortredia. Büyük savaş patlak verene kadar Avanson da yaşamlarını sürdürüyorlardı... Asel ve Ege, krallığın prenses ve prensiyken; Doğukan, Anıl, Yağmur, İzgi ve Lena, krallığın soylu ailelerinden geliyorlardı. Bolluk ve bereket içinde yaşarken, en küçükleri sadece 2 yaşındaydı... Ailelerine sadık olan sevgili Mithat amcaları sayesinde, o yıkıcı savaştan kurtulabilmişlerdi. Ancak, çocuklar için güvenli bir gelecek sağlamak adına Mithat, onları bir yetimhaneye bırakmayı tercih etmişti. Çocuklar, 8 yaşına gelene kadar güçler ve Kader Kitabı hakkında bilgiler edinmişti. Bu bilgileri, birkaç deftere yazarak kalıcı hale getirmiş ve bir gün, bu defterleri çocuklara hediye olarak verip, sırra kadem basmıştı… Mithat, çocuklar için güvenli bir liman, dağ gibi sağlam bir figürken, birdenbire gizemli bir şekilde ortadan kaybolmuştu. Ondan geriye sadece birkaç defter kalmıştı… Küçük Asel, bir köşede düşünmeye başladı: Annem yok, babam yok… Hayatımda sadece bu altı çocuk var. Kimseye bağlanmamalı ve güvenmemeliyim. Ailemi korumalıyım. Belki de bilmiyordu ama diğerleri de benzer düşünceler içerisindeydi. Her biri bir karar verdi: Ege: Sadece bu altı kişi benim ailem. Onlara her şeyimi vereceğim. Anıl: Hep gülecek ve ailemi mutlu edeceğim. Onları asla bırakmayacağım. Doğukan: Ne olursa olsun, onları koruyacağım. Ailem bir arada kalacak. Lena: Onların hep bir adım arkasında olacak, onları koruyacağım. Yağmur: Onların kalbindeki yaraları saracak, tek tek iyileştireceğim. İzgi: Onlara her zaman yol gösterecek, doğru yolu bulmalarını sağlayacağım. Ve işte bu yedi gencin muhteşem hikayesi, yeniden yazılmaya başlıyordu...

Kaelorith… Sığınak denen gizemli yerde, yedi acemi ve onları koruyan rehberler, kaderleriyle yüzleşmeye hazırlanıyor. Her biri farklı yeteneklere sahip, ama hepsinin yolu tehlike, savaş ve sırlarla dolu. Acemiler geçmişin gölgesinden kaçarken, gizemli bir güç tarafından sığınağa çekilir. Burada, acemiler sadece hayatta kalmayı değil, kendi içlerindeki tutkuyu, öfkeyi ve cesareti de keşfedecekler. Tiktok hesabım:@eylstar

Brnim arkadaşlarım Yazar hira ve alya

Alesya, ırkı yüzünden hayatını gizlemek zorundaydı. Herkes onu kraliyet topraklarında saygın bir ailenin zarif kızı sanıyordu. Oysa aynalara bile söyleyemediği bir sırrı vardı. Üvey annesi Miranda`nın çizdiği kusursuz hayatın içinde, sadece susup gülümsemesi bekleniyordu. Ancak kraliyetten gelen bir haber, tüm taşları yerinden oynatır. Sarayda başlayacak seçkin bir eğitim programı, Alesya’nın gizli geçmişine adım adım yaklaşırken, içinde bastırdığı kimlik uyanmaya başlar. Gölgelerin içinden gelen bir soya sahip olmak tehlikelidir. Hele ki, ırkını katledip yerine geçen Beyaz Kuşak ve prensi Brannon da oradaysa, bu sır çok daha tehlikeli hale gelir. Kara Kuşak kimliğin ve maskelerin ardında saklı kalan benliğin hikayesi. Alesya, kendi gerçeğini saklamaya mı devam edecek, yoksa korkularıyla yüzleşip karanlığın içinden geçerek kendine bir yol mu çizecek?

Herkesin kaderi yazılıydı...benim sayfam boş kaldı.Şimdi ya kendi yolumu çizeceğim ya da bu şehri mahvedecek sırrın içinde kaybolacağım.

korsan ve prenses

Önce arkadaş olarak başladılar sonra da gitgide onlar da farkında olmadan birbirlerine kenetlendiler 💜

Adım Milen ama genelde kimse bunu bilmez. Çünkü insanların bildikleri yalnızca duymak istedikleri kadardır. O yüzden sen bana Milena de çünkü beni duyuyorsun, beni fark ediyorsun... Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu biliyor musun? Hayır değil mi? Peki sana anlatmamı ister misin? O zaman sabırsız olma çünkü bunun için çok vaktimiz var. "Bana geldiğin her an için sana bir mum yaktım."

Henüz 20 yaşında olan genç Ryogi, küçükken annesini ve babasını hatırlayamadığı bir şekilde kaybetmiştir. 3 küçük kız kardeşe sahip olan Ryogi, onları geçindirmek ve okutmak için fabrikada çalışmak zorundadır fakat bazen bu yetmez ve geceleri yeraltında illegal dövüşlere katılır. Bir gün rakibini yere serdikten sonra eve giderken, hayatı hiç beklemediği bir hızda değişir ve bildiği herşey tepetaklak olur. Siz okurların seveceğini düşündüğüm bu manga-tarzı kitap eğer güzel ilgi çekerse, yakında manga olarak yayınlamayı düşünebilirim! (eğer manga olarak yayınlarsam Türk olan ilk manga yazarı olacağım!)

Instagram azimet340 Bu hikayemin bütün hakları saklı ve tarafıma aittir. En ufak taklit kopyalama vesaire yapılırsa resmi işlem atılacaktır. Zhen ve Azra Kehanetin içinde bir lâ*et. Lâ*eti başlatan bir kehanet... Bedeninde başka bir dünyadan kaçan bir ruhu taşıyan Azra. Ve ölümsüzlük için o ruhun altın kanını isteyen acımasız bir hükümdar, Galze... Galze`nin büyücü muhafızı Zhen, altın ruhun bedenini seçtiği Azra`yı bulmak için kara aynadan geçip kızı bulur. Zhen aklında sadece kızı alıp kendi dünyasına götürmek varken ona aşık ve ilki olacağını bilmiyordu.

Seçilmiş kişi olduğunuza inanırmısınız... Ben inanırdım, yani en azından hayal ederdim. 17 yaşımda geleceğini düşünüp duran yada partilerde ve mekanlarda kendinden geçen biri olmalıydım, fakat hayat bana altın tepside bir gelecek sundu, gerçek olduğuna inanmak isteyeceğim türden bir gelecek. Sentoria, yeni hayatıma atacağım ilk adımdır, cadı olduğumu öğrendiğimde hissettiğim gücü size anlatamam bile, fakat her güzel şeyin bir de olumsuzlukları var. Buna en büyük örnek tabikide Deamon Salvatore`un ta kendisiydi. Yıllarca benimle uğramıştı, onun alaylı, pislik bakışları bir kenara, oldukça anlamlı baktığınıda itiraf etmeliyim, fakat onun ait olduğu yer Sentoria iken benim ait olduğum yer dünyaydı, fakat bu sefer herşey farklı çünkü Deamon ile ben artık gerçekten rakiptir. Onun ise tek amacı beni Sentoria`dan tamamen uzaklaştırmaktı fakat hiçbir zaman buna ulaşamayacaktı. Buna izin vermeyecektim. Ben kim miyim? Ben Darlene Haven, 17 yaşında bir cadı olduğunu öğrenen ve düşmanına karşı birşeyler hissetmeye başlayan ve bu yolun beni bataklığa doğru çekmesine rağmen durmayan o kızım.

Kehanetin Mührü: Unutulmuş Soyun Kızı Yüzyıllar önce cadıların kanına bir kehanet kazındı. Unutulmuş bir soydan doğacak bir kız… Kadim bir mührü uyandıracaktı. Ama o mühür yalnızca bir kehaneti değil, Lilith’in adını da taşıyordu. Liria kaderinden habersiz büyüdü. Ta ki karanlık onu bulana kadar. Ruhlar onu arıyor. Kehanet uyanıyor. Ve iblisin mührü karanlıkla günyüzüne çıkıyor. Peki unutulmuş soyun kızı gerçekten cadıların kanını özgür bırakıp intikamlarını alabilecek miydi? Yoksa kader… onu dünyanın en eski karanlığını serbest bırakmak için mi seçmişti?

Her şeyini kaybetmiş bir insan, hayattan vazgeçtiğinde bu bir korkaklık mıydı? Belki de öyleydi. Belki de vazgeçmek, yaşamanın ağırlığını daha fazla taşımamaya karar vermekti. Elena korkaktı. Çünkü o, bir zamanlar savaşmayı bırakmıştı. Daha çocukken kaybetmişti — ailesini, inancını, umudunu… Ve şimdi, yıllar sonra, hâlâ o kaybın küllerini taşıyordu içinde. Hayatı yalnızca birkaç insandan ibaretti artık: büyükannesi ve birkaç eski dostu. Küçük çevresinde, sessiz ama güvenli bir düzen kurmuştu. Günün birinde her şeyin düzeleceğine inanmıyordu belki, ama elinden gelen tek şeyi yapıyordu: yaşamaya devam etmek. Verdiği en iyi karar, belki de bir kütüphane açmak olmuştu. O küçük dükkân, onun için sadece kitapların evi değil, aynı zamanda geçmişin yankılarından kaçabildiği bir sığınaktı. Tozlu rafların arasında sessizlikle dost olmuş, kelimelerde huzur bulmuştu. Ve yine bir gece… Yağmurun camlara sessizce vurduğu, şehir ışıklarının kütüphaneyi zar zor aydınlattığı bir vakitte, Elena kitapların arasında kaybolmuştu. Zamanın nasıl geçtiğini anlamamış, yalnızlığın tanıdık sessizliğine bırakmıştı kendini. Ama o gece farklıydı. Hiçbir şey beklemediği bir anda, bir kitap rafından yere düştü. O an başlayan küçük bir değişim, Elena’nın hayatını sonsuza dek ikiye bölecekti: öncesi ve sonrası.