Özüm ve arkadaşları gözlerini açtıklarında kendilerini Antik Mısır da bulur. Kirke, onları kendi çıkarları için kullanmak adına milattan öncesine ışınlar. Henüz liseyi bile biteremeyen gençler ise olayı idrak edip buradan kurtulmanın yolunu arar fakat hepsi tek tek ait olduğu ırk tarafından benimsenir ve himaye altına alınır, bir birine `kardeşim, dostum` diyen insanlar zaman geçtikçe ırkları gibi birbirlerine düşmanlık beslerler. Kendisine sahip çıkılmayan tek kişi Özüm`dür. Hastalıklı zihniyeti olan çok büyük anneannesine karşı çıktığı için sefaletle sınanır. Zaten ömrü boyunca adam akıllı sevgi göremeyen genç kız iyiden iyiye mahvolmaya başlar, bu sırada ihanetiyle yada daha doğrusu gizledikleriyle herkesi sarsan Bertuğ, arkadaşına daha fazla kıyamaz ve kendi ırkının yaşadığı obaya gizlice Özüm`ü alıp kendi zamanlarına dönme planı yapar. Özüm, Bertuğ`un yardımını yalnızca kendi iyiliği için kabul etsede bazen kalp denen o mucizevi organ yalnızca bizi hayatta tutmak için çarpmaz işte. Gecesini gündüzüne katan gençler hem tüm arkadaşlar olarak daha fazla bu zamana kapılmayıp bir araya gelmek için çabalar, hemde Kirke`den saklanırlar ama hep bir noktayı kaçırırlar. Düşmanın zeki bir kadınsa, kana susamış yılana sarılmak, o düşmanla çarpışmaktan daha akıllıca olur.

Bu dünyada herkes bir yeminle yaşar. Kimi gücü taşır, kimi itaati. Ama bazı bağlar emir dinlemez. Kül Yeminleri; kaderin silah gibi kullanıldığı, düzenin korkuyla ayakta tutulduğu bir dünyada geçer. Liva gücünü bastırmayı reddettiğinde, yalnızca kendi kaderini değil, herkesin inandığı düzeni de sarsar. Aren ise ilk kez görev ile vicdan arasında kalır. Bu bir kurtuluş hikâyesi değil. Bu, geri dönüşü olmayan bir yolun başlangıcı. Savaş yaklaşıyor. Yeminler yanıyor. Ve herkes bir taraf seçmek zorunda kalacak. “Bazı yeminler ateşle değil, küllerle tutulur.”

Meslek bazında babasını örnek alarak genç yaşında bir dağ tırmanıcısı olan Elowen Shepherd, babasını aşık olduğu dağlarda kaybedeceğini bilmiyordu. Bir akşam vakti babasının çıktığı son dağdan cesedinin geri döndüğünü öğrenen Shepherd, babasının yokluğu ile yıkılır. Henüz acısını yüreğinde yaşayamadan babasının yarım bıraktığı dağ serüvenini tamamlamaya karar verir ve son kez olmak şartı ile kendini dağlara teslim eder. Her bir taşını terle, telaşla ve buruk duygularla aşıp zirvesine çıktığı sarp dağın en tepesinde onu bekleyen yabancıdan haberi yoktu. Ayağının altındaki taşın kayması ile her şey sonlanmıştı. Vücudu paramparça olurken ölümün nefesini ensesinde hissetmişti, ardından gözlerini yumarak ölüme boyun eğmişti. Ancak gözlerini tekrar aralayabilmeyi ve aşina olmadığı Seledhor adlı doğaüstü varlıkların olduğu bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Daha da ilginç olanı, bazı kişilerin Elowen`ın aslında buraya ait olduğunu ve onun 400 önce bu evrende yaşayan yaşam dolu bir prensesin ruhunu barındırdığını söylemesiydi. Peki ya eski yaşamı ile ilgili en ufak bir anıya sahip olmayan Elowen, Seledhor`da nasıl yaşayacaktı? Kendisinin bile bilmediği anılara sahip olmayı başarıp yaşamını rahatça sürdürebilecek mi yoksa her geçen gün aklını biraz daha kaçırarak ölüme daha da mı yaklaşacak? Eski yaşamında tanıdığı birileri ona yardım edebilir miydi? Daha da iyisi, sevdiği adam onu bir kez daha sevebilir ve anılarına kavuşmasında yardımcı olabilir miydi? "Zaman beni unuttuysa ben de ona kim olduğumu hatırlatacağım."

Fantastik kurgu bir hikaye

"İhanet. Tek kelime bir sürü anlam." Ailesini bir kazada kaybeden Kaitlyn, onlara verdiği sözü yerine getirerek kurdukları şirketin başına geçmiş ve başarılara imza atmıştır. Mutlu hayatına devam ederken beklenmedik bir ihanete uğrayan Kaitlyn, daha yaşadığı bu ihaneti atlatamamışken farklı bir boyut ile tanışmıştır. İntikamını almak isteyen Kaitlyn için ise kulaklarında daima yer edinen, her şeyin başlangıcı olan o cümle kalmıştır. "Demek intikam istiyorsun küçük ay ışığı..."

Ravencroft Üniversitesi’nde avukat adayı olan Andromeda Cowthorne, mezuniyetine bir adım kala en büyük engeliyle karşı karşıyadır. Son şansını da kaybetmek üzereyken önüne konulan tez konusu, onu hukukun sınırlarının ötesine sürükler. Beş ay önce kasabayı kana bulayan iblis saldırılarından yakalanan birini seçip, onun psikolojisini ve işlediği suçun hukuki boyutunu analiz etmek zorundadır. Bu analiz, Andromeda’yı yalnızca Azkareth Hapishanesi’nin karanlık duvarlarına değil, kendi korkularına da götürecektir.

Noranın babası annesini aldattığı kadından ayriyetten çocuk yapmış ve evlenmeden öncede sonrada o kadın la ilişkisi varmış ileri vakitte nota annesinin sahip olduğu bir şirkete ceo olarak atandı ve orda biriyle tanıştı...

Toprak bin yıllık uykusundan uyanırken, Azerhal da nefes aldı. Ona “Ölü Kral” dediler. Unutuldu. Mühürlendi. Ta ki en derin yarığın kalbinde çatlayan bir lanet, kadim efendisine yeniden can verene kadar. Büyüler çöktü, dünya titredi ve Karanlık, kralını selamladı. Onu uyandırmak için hiçbir gücün kalmadığı söyleniyordu… ta ki adı fısıltılarla anılan kızıl saçlı Mucize, adım adım karanlığın içine düşene kadar. Şimdi Kral Azerhal uyanık. Aç, öfkeli. Ve tek bir arzuyla yanıyor: o kızıl saçlı Mucizeyi bulmak. Çünkü bazı şeyler bir kere kaybolduğunda, dünya onu geri almak için yanıp kül olmalıdır. Kızıl saçlı Mucize, ya kurtuluşu ya da kıyameti getirecek. Kan ve gölgenin kadim yeminine hapsolmuş melez kralı, sadece Gece`nin Kızıl Anahtarı olan kızıl saçlı kız uyandırabilirdi; fakat uyanış, karanlığın en eski sırrını da zincirlerinden boşaltacaktı.

"Her gün çıktığım avın günün sonunda beni böylesine bir olaya sürükleyeceğini bilseydim o gün ava çıkmazdım." Atalanta daha bebekken babası tarafından Artemis rahibelerine teslim edilir ve onlar tarafından başarısı şehir devletlerinde dillerden dillere dolanan bir avcı olarak yetiştirilir. Burada hem avcılığı hem de doğayı gözlemlemeyi ve korumayı öğrenen Atalanta, doğanın sadece birkaç ay içinde normalden fazla değiştiğini fark eder ama elinden hiçbir şey gelmez. Derken bir gün her zaman olduğu gibi ava çıkar ve bir karacayı avlamaya çalışır. Fakat bilmediği şey karacanın normal bir karaca olmadığıdır. Atalanta o gün kampa geri döner ama gece karaca tarafından ziyaret edilir ve hayatının yaşayabileceği son vakitlerini harcaması gereken bir görevin içine dahil edilir.

Bu benim yayımladığım ilk kitap keyifli okumalar dilerim...

Kız karakterimiz, doğduktan beş yıl sonra babasını kaybeder. Babasına dair hatırladığı tek şey, ensesindeki gizemli damgadır: Alev Lordu’na ait kadim bir mühür. Ancak bu damganın anlamını ve kendisiyle olan bağını kitabın sonlarına doğru fark edecektir. Yıllar geçer… Kız 17 yaşına geldiğinde, içinde büyüyen intikam ateşi onu Elementler Meclisi’ne karşı durmaya iter. Meclisi, babasının ölümünden sorumlu tutar. Ama bilmediği bir gerçek vardır: Babası öldüren adamın kardeşi, Elementler Meclisi’nin içindedir. Meclis, kızın öfkesini ve kontrolsüz gücünü tehlike olarak görür. Onu cezalandırarak Dünya’ya sürgün eder.

Dünyanın dengesi bir kişinin ellerinde. Aden, istemeden kazandığı güçle hem kendi içindeki öfkeyle hem de yıkılmış bir dünyayla yüzleşmek zorunda. İnsanlar artık büyücüleri avlamayı bırakmak zorunda... ama bu düzenin bedeli ağır. Dört elementin gücüne sahip genç bir büyücü, geçmişin sırları ve kehanetlerin gölgesinde ayakta kalabilecek mi? Bu, güç ve bedelin hikâyesi. Kurgu bana aittir.

Bir krallık, düşmanını küçümsediği gün yenilgisini imzalar. Aureth Krallığı da bunu çok geç anladı. Kral Alther`in varisi Valerion, çocuk yaşta eline kılıç verilerek büyütüldü. Kan, onun için bir kaderdi. Düşman ise bir isimden fazlasıydı: Vaeskar. Timsah armalı, sessiz, sabırlı ve intikamla beslenen bir krallık. Geçmişte yapılan zulümler, kör edilen bir çocuk ve kanla yazılmış bir tarih... Yirmi yıl sonra, iki varis yeniden karşı karşıya gelmek üzere. Bu hikâye kahramanların değil, canavarların nasıl yaratıldığını anlatıyor. Ve bazen en korkunç düşman, aynada gördüğündür.

Bir grup maceracı hem hayatta kalmaya hem de kendi içlerindeki eksikliklerle yüzleşmeye çalışıyor. Her biri farklı geçmişlerden gelen bu karakterler; kutsal inançlar, büyü gücü ve kişisel kırılganlıklar arasında sıkışmış.

"Sakin ol." Dudaklarını kulağıma yaslayarak kurduğu cümle daha fazla çırpınmamdan başka bir şeye yaramadı. Etkisinden kurtulmak için varlığından uzaklaşmam şarttı. Uzaklaşmalıydım. Dudaklarıma bastırdığı eline doğru bağırdım fakat bağırtım boğuk bir iniltiden öteye gitmemişti. "Seni bırakmam için önce sakin olman gerekiyor güzel eva." Şiir gibi sesi dudaklarından tenime rüzgar misali esip geçti. Açıkta kalan tenime temas eden elini yavaşca hareket ettirmeye başladı. Eline doğru içli içli nefesler verdim. Göbeğimin çevresinde dolaşan sıcak parmak uçları her bir hücremi titretti. Yavaş ve tahrik edici dokunuşları tenimi yakıp kavurdu. Yapmamalıydı bunu. Ona olan öfkem kendini bitirecek kadar fazlayken böyle yapmamalıydı. Kokusunu soluduğumda ne ara sakinleşmeye başlamıştım? Tenime dokunmamalıydı mesela, dokunuşları ne ara beni mahvedecek kadar etkiliyordu. Sıcak dokunuşları göbek deliğimin çevresinde devam etti, sırtımı göğsüne daha da bastırdı. Bayılmama çok az kalmıştı. Son bir irade kırıntısıyla ağzımı kapattığı elini ısırdım benden uzaklaşması için. Kıpırdamadı bile. Hatta lanet olasıca adam acıya dair tepki bile vermedi. Onun yerine sırtımı göğsüne daha sert yasladı, başını boynuma iyice yerleştirip burnunu tam şah damarımın üzerine bastırdı. Yine içine derin bir nefes çekti. Neden inatla kokumu içine işlemesini istercesine soluyordu. "Böyle yaparak senden uzak kalmış tenimin daha da alevlenmesini sağlıyorsun lâl gülü. Rahat dur" Boynuma doğru gelen karanlık fısıltısı kanımı fokurdattı. Pislik adam resmen onu ısırmamdan tahrik olduğunu ima ediyordu! 🌹🌹 Seçim kimisi için ödül, kimisi için ceza ama seçimi yapan kişi için ölümdür. IŞIK YILI...

Alp güçlerini kaybeder ve geri kazanmaya çalışır fakat tüm evreni yok etmek için gelen yeni bir mor kullanıcısı vardır

Işığın sadakatle hüküm sürdüğü bir dünyada, gece kanla ayakta kalır. Ve bazı kalpler, bu iki düzen arasında atmaya cesaret eder. Peri Elyra için ışık bir görevdir. Vampir Lorin için gece bir lanet. Birbirlerine dokunmamaları gereken iki dünyanın çocukları, yasak bir yakınlığın içinde bulur kendini. Ama aşk bu evrende masum değildir. Her öpücük bir yemin, her seçim bir ihanettir. Vampir Konseyi ve Peri Meclisi yaklaşırken, gölge varlık Veyl’in fısıldadığı kehanet tek bir gerçeği hatırlatır: Bir kalp, iki dünyaya sadık olamaz. Kan ve Işık, aşkın taraf tutmak zorunda kaldığı, ışıkla karanlığın bedel ödettiği unutulmaz bir peri ve vampir hikâyesi.

(Texting sayılır )Bir kızın yani arya nın annesi ile birlikte annesinin yeni sevgilisinin evine taşınmasıyla ve üvey erkek kardeşiyle yakınlaşmasıyla olayler gelişiyor…

Mutlak kötüler, şeytanlar yoktu. Ama ya varsa?

“Melina, hayatının en karanlık anında, kendini tamamen yabancı bir dünyada, mitolojik tanrıların ve efsanelerin temsilcileri arasında bulur. Kaderin acımasız oyunları ve büyülü sırlarla örülü bu paralel evrende, aşkın ve gücün sınırlarını keşfedecektir. Hayatın bittiği yerde, gerçek başlangıçlar gizlidir.”

Ay ışığıyla örülü Lunareth’te, aşkın ve büyünün bedeli ağırdır. Elira’yı korumak isteyen Kael, onu bilmeden en büyük fedakârlığa sürükler. Masalsı bir dünyanın karanlık gölgesinde, bağlar kırılır, sırlar açığa çıkar ve kalpler geri dönülmez şekilde değişir. Bir aşk… hem umut dolu hem de kırılgan.

Bir kız atalarını öğrenip onların yolundan giderse ne olur? Ve bu yolculukta bir İNSAN ona eşlik ederse... Vampirler ve cadılar 5 asırdır dostlardı. Ve bir vampir ve bir cadı evlendi. Çocukları olmuştu: Aurelia. Ancak Aurelia 5 yaşındayken bir cadının ihaneti yüzünden 5 asırdır süren dostluk bir anda düşmanlığa döndü. Ancak Aurelia`nın anne ve babası çok aşıktı bırakamazlardı. O yüzden apar topar toplanıp kaçmaya karar verdiler. Ancak yoldayken baş vampirin soyundan gelen Alaric onları öldürdü. Ve halka bu olay trafik kazası olarak gösterildi. Anne ve baba ölmüştü ancak Aurelia yaşıyordu. Alaric bunun bir umut olduğunu düşündü . Aurelia, Alaric ile Vampir Tapınağına gitti. Bir vampir gibi eğitildi,büyüdü, Cadılara kin güttü. Ancak bir gün bir zarf geldi. Ve bütün döngüler değişti....

Arka Kapak yazısı/ Watty kitap açıklama kısmı Küçük tatlı kuklalar şeytanın oyunundalar. Acı dolu haykırışlar, prangalar zaaflar. Kader ipleri örer, şeytan kahkaha atar. Yasaklar, günahlar insan en büyük günahkar. Ben canavarlar yaratmıştım. Tatlı masallara kan akıtmıştım. Bu benim avımdı, bu benim oyunumdu. Sen benim kuklamdın. Ta ki şeytan gülümseyene kadar. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Kim kukla kim kuklacı Bunun cevabı içimizdeki canavarlara kalmıştı. "Şeytan kulağıma fısıldadı: sen benim kuklamsın, iplerin benim elimde. Bende şeytanın kulağına fısıldadım: İplerimi boğazına sardım, hançerim kalbinin üzerinde"

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir varmış bir yokmuş... Çok eski zamanlarda Yunan tanrılarının arasında çok fazla tartışma yaşanırmış. Öyle bir kavgaymış ki bu kavga tüm insanlara, evrendeki tüm varlıklara yansırmış. Bu huzursuzluktan rahatsız olan varlıkar yüzyıllarca taptığı tanrılardan soğumaya başlamış. Artık onlara olan inanç azalmış ve bunun sonucunda tanrılar güçsüzleşmeye başlamış. Bir gün tüm tanrı ve tanrıçalar toplanmış ve bu sorunun nasıl çözebileceklerine dahil konuşmaya karar vermişlermiş. Kehanet tanrısı Apollon bir kehanet görmüş.Bir tanrıça . Tüm tanrı ve tanrıçaların gücünden bir parça alınarak yaratılmış bir tanrıça. Bunun mümkün olmayacağını düşünmüş ve bunu kimseye söylememiş. Bir sonuca varamayan tanrılar bir süreliğine ara vermiş bir hafta sonra tekrar bir araya gelecekleri üzerine anlaşmışlar. Bu bir hafta boyunca tanrılar Apollon`un kehanetini rüyasında görmüş ama onlarda mümkün olamayacağını düşünmüşler. Aynı rüyayı kader tanrıçaları Moiralar da görmüş. Bir hafta sonra toplandıklarında Moiralar bu fikri öne sürmüş. " Hepimizin gücünden bir parçayla oluşan biri sadece bu dengeyi sağlayabilir . Biz bunu, kaderimizi görebiliyoruz." demiş Moiralar. Kader tanrıçalarının sözlerine güvenen tanrılar ne kadar istemesede bunu kabul etmiş. Sıra bu tanrıçayı rahminde taşıyacak kişiye gelmiş. Sıradan bir insanın taşıyamayacağı bir güçte olduğu için onu bir tanrıçanın rahmine yerleştirmeyi düşünmüşler. Hiç bir tanrıça bunu kabul etmek istememiş. Sadece bir tanrıça kabul etmiş. İlk varlıklardan biri olan Zeus, Poseidon ve Hades`ten bile güçlü olan tanrıça NYX GECENİN TANRIÇASI. Zamanı geldiğinde her bir tanrı gücünden bir parça vermiş ve bunu bir rahime yerleştirip büyütmek gerekmiş. Çok uzun süreli bir gebelik olacakmış ve hepsi bunun farkındaymış.Nyx bilerek bunu kabul etmiş ve o, Nyx`in rahmine yerleştirilmiş. Uzun süreli gebeliğin ardından Astrid Beatrice ismi konulmuş bu tanrıçaya. Anlamı ise ilahe güzellik ve bütün kadınların en kutsalı, en lekesizi, en cesuru, en güzeli ve en iyisi imiş. Bu minik tanrıçamız doğmuş ve ruhundaki her gücün işleyişini öğrenmeye kendini adamıştır. Her gücü kontrol etmeye başladığında yıllar süren eğitimi bitmiştir. Astrid Beatrice kendine her ırktan bir beden yaratmış ve onların arasına karışmıştır. Tanrılar onun gücünden korktuğundan , kendilerini korumak için onu her ırktan biri ile ruh eşi yapmıştır. Ruh eşleri onu ne kadar kuvvetlendirsede onun zayıf noktasıymış. Onların çektiği acıyı çeker, canı onlardan çok acırmış. Neredeyse tüm ruh eşlerinin doğumunu görmüştür. Ruh eşlerinin yanı sıra birde ruh hayvanları varmış .Onların gücü ona güç kazandırır, yoklukları acı çektirirmiş. Astrid Beatrice `in işi oldukça zormuş. Hem tanrılarla, hem eşleriyle,hem hayvan bağlarıyla,hemde ırklar ile ilgililenmek onu çok yorarmış. Ruh eşleri doğduğunda onlarla ilgilenmiş, onlarla vakit geçirirmiş. Şuan cadı ırkından bir kara büyücü ile ruh eşiymiş.Irklar aralarında bir sorunu çözmek için ırklarının her türünden öğrenciler seçip onlara bir okul yaptırmış. Astrid Beatrice bir tanrıça olmasına rağmen bu okula eşi için öğrenci olarak girmiştir. Onun bir tanrıça olduğunu sadece Tanrı ve Tanrıçalar bilirmiş. Bu öğrenciler geldiğinde diğer ırklardan olan ruh eşlerini de görmüştür. Onlarla uğraşmak onun için en zoruydu. Her ırk kendi içinde hanedanlara ayrılırmış.

Kasaba sessizdi. Çok sessiz… Ama Lara, sessizlikte fısıldayan sesleri duyabiliyordu. Normal bir hayat sürerken, bazı şeyler ona diğer insanların göremediği şekilde görünmeye başladı. Küçük detaylar, sıradan olaylar… hepsi gizemli bir dünya hakkında ipuçları taşıyordu. Lara, hayatın sadece gördüğümüz şeylerden ibaret olmadığını fark ettiğinde, küçük kasabası ona fısıldayan sırlarını göstermeye başlayacaktı. Bir fısıltı duydunuz mu hiç? Bazen sessizlik, en büyük sırları saklar…