İcindeki çocuğa sarıl

Ben Süveyda bir kalp ağrısı Bir lotus çiçeği gibi çamurda bile çiçek açmak için çabalayan "yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir Çoğu insan sadece var olur ve ben sadece var olmak istemedim Ben herkese adaletin var olduğunu göstermek istedim Aldığım davalarla da bunu göstermeye devam edeceğim" diyen güçlü kadınım ben Ben Süveyda Devrim bu hayattaydım Ben bu hayatı yaşadım Sayısız savunma yaparken kalbimi yanlış bir adama kaptırdım Ama doğru kimin umurunda Doğru kime göre doğru ki Ben Süveyda Devrim hayatımda hiç bir pişmanlığa yer vermedim Ben hatalarımı, yanlış kişiye atan kalbimi bile kabul ettim Sizde beni kabul edip sevin olur mu Ben Alaz Kayalar Bu hayatta her savaşı kazandım Ama küçücük bir kalbe yenildim Bununla her zaman gurur duyacağım Sizde bir kalbe yenilmekten korkmayın olur mu

Okul balosunu kaçırdığı için acele eden kızımız yerine akbil basan ege ile tanışır ve olaylar planlamadığı gibi gider....

İlk defa birisinin yanında ağladım. İlk defa birisinin omzunda ağladım. İlk defa birisine böyle sığındım. Omzunda ağlamam daha da şiddetlendi. O ise hiçbir şey söylemeden sadece sustu. Sakinleştirmek için arada sırtımı sıvazladı. ~ Bu hikaye her şeyini kaybettiği zaman her şeyini bulan bir kızın hikayesi. Bu hikaye babası hayatta olmasına rağmen baba şefkatini ve sevgisini hissedemeyen bir kızın hikayesi. ~ Annesini çok küçük yaşta kaybetmiş olmasına ve babasının ona yaptıklarına rağmen hayattan ümidini kesmeyen Efnan babasının onu kendi canını kurtarmak için tefeciye satmasından sonra hayata olan ümidini kesmişti. Ama onun ümitlerini tekrar yeşertecek birisi vardı… ‼️Bu hikayeyi daha öncesinde wattpad de yayınlıyordum. Ama wattpad e hiçbir şekilde giremediğim için buradan devam ediyorum‼️

Hissetmek yaşamak istiyorum. Benim için ne kadar imkansız olursa olsun. Ben Eftalya Kırmaz gerçek ne olursa olsun hep de öyle kalacağım. Gizemli Adam, seni bulana kadar durmayacağım. Ne kadar uzakta olursan ol.

Hayatı boyunca ailesi ve çevresi tarafından dışlanmış ve daha önce hiç aşık olmamış olan Helen Albert`in sınıfına 4 yeni kişi gelmesiyle başına neler gelebilir?

WATTPAD`DE 30.000 OKUNDU... Umutsuz olmak için kadere inanmamak gerekir, çünkü kader iyi ve kötüsüyle her zaman seninledir. Kötü ile yaşamak ve umutsuzluğa kapılmak kadere itaat etmemektir. İyiye inanmamak ve bir gün hayatın senin elinden tutacağını düşünmemek vazgeçmekten başka bir şey değildir. Ben Asel Toralı. Bana biçilen ömre itaat etmedim. Ben yaşarken ölmeye razı değilim. Kadere inandığım kadar insanın kendi kaderini kendinin yazdığına da inanıyorum. Ben 17 yaşında tüm ailesini kaybetmesiyle dünyayla savaşı başlayan Asel Toralı. Ben asla pes etmeyeceğim. Ve ne kadar güçlü olduğumu beni ateşlerinde yakmaya çalışan herkese ispatlayacağım, çünkü ben kendi yazdığım kaderime itaat ediyorum. Asel ve Ateş

25 yaşında başarılı bir mimari tasarımcı olan Parla bir gün yeni evinde çalışırken bir bağlantı hatası yüzünden çalışmaları ve verileri başka bir cihaza aktarılmiştır Parla verilerinin kime gittiğini bilmiyordur , kendisine gizemli bir e-posta gelmiştir ve hayatına Gizem dolmaya başlamıştır

Kilometrelerce ötelerden birine inanıp güvenebilir misiniz? Peki hiç tanımadığınız, yüzünü dahi canlı canlı görmediğiniz birine kalbinizi emanet eder miydiniz?

Mektup herşeyi belirlendi...

İstanbul’un bir ucunda, yokuşlarla dolu, zamanın biraz yavaş aktığı bir mahalle vardı. Günün ilk ışıkları, Boğaz’dan esen serin rüzgarlarla birlikte, asırlık çınarların gölgelerine karışarak mahalleyi uyandırırdı. Eski, cumbalı evlerin sıralandığı dar sokaklar, gün boyu hareketli ama bir o kadar da dingin bir yaşamın sahnesiydi. Bu mahallede, Tunus ve Büge’nin aşkı, cumbalı evlerin gölgesinde sessizce büyürdü. İkisinin arasında söze dökülmeyen ama derinden hissedilen bir bağ vardı; bazen bir bakış, bazen bir sessizlik tüm duyguları anlatmaya yetiyordu. Tunus, sakin ve derin düşünceli yapısıyla Büge’nin kalbinde derin izler bırakırken, Büge’nin neşeli ve hayat dolu kişiliği, Tunus’un karanlık taraflarına ışık olurdu. İlişkileri, İstanbul’un hem kadim hem de modern ruhunu soluyan bu mahallede, deniz kokusu kadar doğal, ama bir o kadar da fırtınalıydı. Öte yandan, Büge’nin arkadaş çevresi bambaşka dinamiklerle doluydu. Cihan’ın Büge’ye karşı olan gizli ve saplantılı ilgisi, zamanla huzurlu görünen bu ilişkiye gölge düşürmeye başlamıştı. Cihan’ın Büge`yi izleyen gözleri, her an bir kıvılcım çıkarmaya hazır bir tehlike taşıyordu. Bulut ve Kumsal’ın arasındaki sorunlu ilişki ise, mahallenin dedikodularında sıkça yer bulurdu. Herkes onların dışarıdan güçlü görünen, ama içinde sürekli çalkantılar yaşayan bir çift olduklarını bilirdi. Onların arasındaki gelgitler, mahalledeki diğer ilişkileri de etkiler, bazen bir fırtına gibi herkesi savururdu. Bu mahallede her aşk, her dostluk, kendi rüzgarını taşırdı. Tunus ve Büge’nin aşkı da, İstanbul’un bu tarihi sokaklarında kendi hikayesini yazıyordu; fırtınalar arasında bile sarsılmaz bir sevgiyle birbirlerine tutunarak.

Lahanalı Turşu sever misiniz? Belki sen sevmiyor olabilirsin. Amaaa içerdeki kişi çok seviyor. Hatta sevdiğine bile öyle sesleniyor. Neyse daha fazla şey yapmayın. İçerde gülmekten kırıp geçeceğiniz çoook yer var. E hadi daha ne duruyorsun. Girsene içeri🤭

Sadece eğlenmek için gece yarısı abisi ve onun arkadaşlarıyla dışarıya saye bir takım olaylarla karşı karşıya kalır...

"Zincir birleşti, acı, çaresizlik ve cesaret birbirini buldu. Adam ve kadın birbirine yeniden mahkum oldu." Yıllar geçse de içinde yanan yangın sönmezmiş Ferda Alaz`ı gördüğünde bir kez daha anlamıştı bunu. Az önce ateşlediği silah düşmanı yerine ona küçük yaşta aile olan, yuva olan Alaz`ı vurmuştu. İçinin yangınını söndürmek için çıktığı yolda büyük alevlerin içine düşmüş halde buldu kendini. Gözüyle görmeden inanmamıştı Alaz`ın düşmanın sağ kolu olduğuna. Ama artık emindi karşında Alaz değil Efran vardı. Bu demek oluyordu ki yüreğini sevgiyle yakan yangın artık nefretle yakacaktı.

“Baba” dedim elimdeki oynadığım telefonu merak edercesine yanıma koyarak. “Annemi seviyor musun?” sanırım bu soruyu sormamı beklemiyordu. Gözlerini televizyondan ayırarak usulca gözlerimle buluşturdu ama sesi çıkmadı. Sanırım sevmiyordu annemi. Anneme doğru dönüp attığım o meraklı bakış annemin “benim sevgim ikimize de yeter” demesiyle hayal kırıklığına dönüştü. “Benim sevgim ikimize de yeter. Hem baban sevgisini göstermeyi sevmiyor değil mi Asaf?” “Tabii ki de öyle senin sevgin ikimize de yeter.” dedi babam sorumdan kurtulmuşçasına gülümseyerek. Babam hep böyleydi anneme sevgisini belli etmez ama sevgisini gösterince de umursamaz ve annemi yanından uzaklaştırırdı ama annemi seviyordu, gerçekten annemin babamı sevdiği kadar seviyor muydu?

Bir kız küçüklükten aşık olduğu çocukla büyüyünce karşılaşır ve onu yeniden sever...

Psikolojik hastalıklarına teslim olmuş Vera Arslan, derin bir kuyunun dibine git gide çekilmekteydi. Peşini tek bırakmayan hastalıkları değildi, annesinin ona bıraktığı lanetli geçmiş de kan ve kabus istiyordu.

Kitap kargosu beklerken kargocunun numaranı çalıp, her gün mesajlaştığınızı düşünün. Sonra da kargocuya yüzünü bile görmeden aşık oluyorsunuz. İşte bu da tam olarak böyle bir kurgu.

Efil Dalya & Abel Wizard Nerede olduğun, yanından, arkandan, önünden kimin geçtiği önemsiz; ama her bir adım attığımda, yanımdan geçen insanların, severek okuduğum romanlarda çeşit çeşit karakterlerin hayatlarına benzer hayatlar yaşadığını biliyordum. Ondan dolayı insanları çok inceliyordum. 🕯 Zihnimin içerisinden bir ses yap dedi. Hayalimiz kızım bu bizim, onlara kendini daha çok göster. Herkes tanısın seni Efil. Ben tanıtamadım kimseye kendimi, sen tanıt lütfen. Vazgeçme. Post atma yerine girip ilk postumu attım. Altına yazabileceğim en gerçek şeyi yazdım. "Nerede şarkı söylersem söyleyeyim. Hemen orada, başucumda gitar çaldığını biliyorum.🌊"

Geçmişin alevleri acıyla besleniyordu… Sadece izledi kız. Alevler ona yaklaştı, ona dokundu ve bir bütün oldu. Küçük bir ışık tanesi bile oydu. Işık tanelerini cehennem alevlerine dönüştürüp her gün biraz daha yanacaktı… ⏳🔥

Hayatım her zaman sakin bir zaman dilimindeymiş gibiydi. Yaşantım, gördüğüm, bildiğim her şey yaşadığım yer bile farklı yaşam tarzlarına sahipti. Her zaman TÖRE adı altında bir çok genç heba etiler. Ama bir gün bunun içinde kendimi bulacağımı hiç zannetmiyor görmüyordum, böylemi olacaktı gerçekten hayallerim, çabalarım veya umutlarım onlara ne olacaktı? Ela harelerini gözlerime dikerek konuştu "Kaçmaya çalışman senin ecelin olacağını biliyor musun?" sesi o kadar soğuk buz gibi çıktı ki üşüdüğümü hissettim resmen. "Senden kurtuluş ölüm bile olsa bunu başaracağımdan emin olabilirsin." sert çıkması için uğraştığım sesimle konuştum buz gibi bakışlarına bakarak. Ne zannediyordu onun karşısında boyun eğip kaderime razı geleceğimi, yanındaki adamın belindeki silahı aldı eline. Korkuyla açtığım gözlerle boşluğunu bulup kaçmaya başladım ama bir silah sesi yerimde mıh gibi çakılmama sebep vermişti, beni vurmuş muydu? ‼️‼️Bütün kurgu ve içindeki bütün söz ve şiirler şahsıma aitiri, herhangi bir çalıntı veya değiştirilmiş şekilde paylaşılma durumunda telif haklarına başvurulacaktır.‼️‼️ 🪷BAŞLANGIÇ TARİHİ: 08.22.2024🪷 DEVAM EDİYOR

Hayatta birçok şeyin değerini kaybedince fark ederiz , bu daha çok alışkanlıktan kaynaklanır yokluğunu bilmediğimiz bir şeyi kaybedebilecegimiz hiç aklımıza gelmez çünkü o hep vardır ve öyle olmaya devam edecektir. Bir bitki suyun degerini kuraklikta , bir kuş uçmanın değerini kanadı kırıldığında fark eder . Peki ya insan özgürlüğünün değerinin hangi noktada farkına varır ?

Güney, yokluğunda yerini dolduran yeni çocuğa karşı antipati duyar. Dikkatleri üzerine çeken ve kısa sürede herkesin gözdesi olan bu çocuğu kendisine bir rakip olarak görür. İki gencin arasındaki bu çekişme, mahallenin tozlu sokaklarına, ince bir çizgi gibi çizilir. Peki, bu çizginin ötesinde ne vardır?

Yüzünde bir yara izi olduğu için kendi içine kapanan Melek, Aras ile tanışır. Hayatının iyi kisini mi yoksa keşkesini mi bulduğunu ona zaman gösterecektir...

Maria 14 yaşında ailesini kaybetmiş bir kız ve ailesinin ölümüne sebep olan aileden intikam almak için orada korumalık görevine başlar ama bu sadece onun intikamı mı olucak?...