Sen hiç sesinizi başkalarıyla duyurmaya çalıştınız mı?

Onların hikayesi gül ile başlamıştı ama gelişen olaylar ve yaşanan acılar o gülün bir kan gölüne dönüşmesine neden olmuştu.Bu Kan göletinden kurtulmak kolay değildi.Zordu. Peki bu gül o Kan göletinden kurtulup yeniden eski haline dönebilecekmidir? Geçmişte bulunan sırlar,intikam ve aksiyon dolu olan bu kitap sizi bu maceranın içine davet ediyor.

Ecrin çocukluğundan bu zamana kadar çok sevilen bir kızdır ama 16 yasından herşey değişir ecrin artık ailesiyle görünmüyor ve onlarla konusmayan bir kız olmuş ve ecrin 19 yasına geldiği zaman bir çocuk ile karsılasacak bu kişi aras ve aras hayatına girdiği zaman herşey daha çok değişti...

Elisa adlı başarılı bir avukatın, çalıştığı hukuk şirketinin sıradan bir yer olmadığını fark etmesiyle başlıyor. Şirketin gölgelerde saklanan gizemli patronu D.V, onu özel bir görüşmeye çağırdığında, Elisa kendisini tehlikeli bir oyunun içinde buluyor. Patron, Elisa`ya yalnızca hukuki zekâsını değil, aynı zamanda sadakatini de sorgulatan sorular yöneltiyor. Zamanla Elisa, imzaladığı belgelerin ardında karanlık işlerin döndüğünü anlıyor. Ancak işin içine girdikçe geri dönmek imkânsız hale geliyor.

Adımlarımın nereye gittiğini, nereye gideceğini düşünmeden sadece devam ettim yoluma. Sonunda ne olacağımı düşünmeden.

Laura ve Laurel’in düşman ikizliği

Atilla Akaydın, Demirhan Yıldırım ve Asel Gümüşay. "Adalet sizi sonsuza kadar ayırdı efulim, anla artık!" haklıydı, adalet bunu gerektirirdi. Tabi buna adalet diyorsanız. "Efulim? Şimdi de onun yerini mi almaya çalışıyorsun?" adliyenin ortasında bir kahkaha patlattım. Tam gözler üzerime döndüğü sırada, "En zoruma giden de ne biliyor musun? Senin gibi bir adi şerefsiz yüzünden gün geçtikçe sevdiklerimi kaybediyorum!" ben sinir krizleri geçirmeye devam ederken yüzünde küçümseyici ve aşağılayıcı bir sırıtış oluştu. "Komiksin, Bayan Asel Gümüşay. Ağlaman gerekirken kahkaha atmaya devam ediyorsun. Üzgünüm ama sevgilin bunu görse çok üzülürdü." O gün karar verdim, ONSRA artık bana hakimdi. Aşk çok uzaklardaydı artık, aslında o kadar değildi yanlızca demir parmaklıklar ardındaydı... Asel Gümüşay, T.C Savunma Sanayi`nin cevherlerinden. Demirhan Yıldırım, T.C Savunma Bakanlığının bordo bereli askerlerinden. Atilla Akaydın, T.C Adalet Bakanlığının en iyi savcılarından. Meslek ne olursa olsun onları yıkan bir şey vardı, AŞK.

BİRŞEYLER OLCAK İŞTE YAZARIZ SONRA

Okula burslu bir şekilde gelen Büşra bir çok iftiraya uğrar ve aralarında oda vardır Kerem Kaya. Büşra acaba burdan nasıl kurtulmak.

Belki bir gün başına gelirr🤗🤫

Sadece bir okul değişikliğiyle hayatını değiştiren bir kızın hikayesi

Dünya ölümün pençesinde hapsolmuş çaresiz ruhuma kucak açtı. Bir ressamın elindeki palette, siyahın en karanlık tonlarına ev sahipliği yapmaya hazırdım. Rüzgar her bir ağacın yapraklarını tek tek okşarken, çetinliği o yaprakların savrulmasına sebep oluyordu. Karanlık hiç olmadığı kadar zalim. Yıldızlar parçalanmış, ay dolunaydı. Saatler gece yarısını gösteriyordu. Keskin bir ürperti etrafımı sardı. Yere düşüp dağılan bir cam parçasını andırarak vücudumun her yerine saplandı. Ressam fırçasını kaldırdı, kan damlıyordu. Belirli bir bölgeyi işaret edercesine kağıda bastırdı. Göğüsümün altında hissettiğim o acı, çığlıklar eşliğinde haykırıyordu. Kağıt yırtıldı. Kaderin sayfası yeniden açılıyordu.

🦋 “Tüm Doğunun ve Güney doğunun Lideri Alaz Milan ve ruhunun prangası Malin Soyder”

O gün batımında bana neler yaptığını bilmiyorum. Sadece hatırladığım şey minhonun bana zorla bir şey icirmesiydi ......

Selamlar bu benim ilk birçok kişinin okuyacağı kitabım ama öncesinde birçok kitap yazdım umarım bu kurgumu seversinizzzz🤍 Liseye giden Esin bir gün okuluna yeni gelen bir çocukla bütün sırlar ortaya çıkar… Devamını okuyunnnn Her hafta bir bölüm yazmaya çalışıcam 😝

Ben sadece ölümdem kaçmak istemiştim. Nereden bilebilirdimki koca bir bilinmezliğe sürükleneceğimi?

O gece hiç beklenmedik bir söz ile hayatım değişti babamın ağzından çıkan tek bir sözle kaderim değişti olmayan mutluluğum bitti ama o söz artık mutlu bir hayata giriş anahtarımdı yada ben öyle sanıyordum

Gökyüzünden binlerce yıldızın kaydığı o gün iki genç yan yana, biraz da diz dize otururlarken oldu her şey. Oğlan kıza, onu ilk gördüğü andan beridir sevdiğini söyledi. Kız ise utançla parmakları ile oynadı. Bu memlekete geldi geleli adetlerine uyum sağlamakta güçlük çekiyorduysa da hisleri öyle değildi ya. O da besbelli seviyordu oğlanı. Yine de söz etmeye ar etti. Nasıl derdi? Babası bacaklarını kırardı! Babasını da hatırlayınca irkildi, yüzünde açan çiçek soldu, ayaklandı hemencecik. Gideyim diyecekken oğlan da kalktı. Oğlan pervasızdı, gönül çelmekle pek bir anılırdı. Şu mahallenin bütün kızları; güzeli, çirkini, uzunu, kısası, derlisi toplusu hep birden şu oğlan bana baksa diye ah ederdi. Bakardı oğlan, çapkındı zira. Ergenliğinin orta yerinde ulaşabildiği tüm kızlara elini sürerdi. İyi yürekliydi ama. Eli ayağı tutmayan yaş almış komşularının varsa elinde öte beri, alır evlerine kadar taşırdı. Yahut darda kalmış küçük bir çocuk görünce sarılır, güvenlice evine yollardı. Her iyi gibi onun da kusuru vardı. İşte o kusur da Mahruze`nin göğüs kafesine sığmaya çalışan kalbini paramparça ediyordu. Gitmeye yeltendi, oğlan tutuverdi bileğinden. "Biraz daha kalsan?" Kalırdı Mahruze. Zaten anneciği de onun annesiyle sohbete dalmıştı. Kahveler içilmiş, sonra da ters çevrilmişti. Anneciği pek iyi bakardı kahve falına. Mahruze`ye de bakardı. Sonra hoşuna gitmemiş gibi, `Al yıka şunu, içine de hiç bakma!` diye uyarırdı. Mahruze inanmazdı ama işte insanoğlu, bir telvede kader arardı. O da karmakarışık şekilleri gördüğünde epeyce anlam çıkarmaya çalışır ama bir türlü çıkaramayınca da yakalanırdı annesine. Gülerdi annesi ama yarımca. `Merak etme,` derdi. `Senin bahtında güzellik var. Var da sen ciğersizin birine tutulacağın için,` deyip elini sallardı. Hakikati söylemişti annesi. Ciğersiz değilse de kahpeydi gözleri. Bir baktığına bir daha bakmazdı, istemezdi işte. Çekindi Mahruze, gözlerini indirdi. Oysa gözleri tüm ışıkları içine almış gibi parlarken indirmesin istedi oğlan. Şöyle doya doya baksa, o gözlerden ufacık öpse... Bir deli cesaretti vurdu göğsünü, tuttu kızın çenesinden, kaldırdı başını gözleri değsin diye gözlerine. İçi kanatlandı oğlanın. Oğlan da kulağına Ahmet ismi okunduğu andan beridir böyle gözler görmediğine yemin ederdi. Ahmet zaten olur olmadık yeminler ettiğinden bir kıymeti olur mu bilmezdi. Taştı içinde taşıyamadığı sözler. "Gözlerin ne güzel!" Yaklaştı biraz kuş gibi titreyen kıza. "Şu dünyayı içine almış, sığdırmış gibi..." Az kalsın yıkılıyordu Mahruze. Daha evvelinden böyle sözler işitmediğinden ne diyeceğini de bilemedi. Az sonra Ahmet iyice sokulup kızın gözlerinin üzerine derin bir öpücük bırakınca ister istemez tutundu ona. Ahmet bir kere fırsatı bulmuştu ya gözlerden şakaklarına, yanağına ve en son kor gibi görünen dudaklarına bastırdı dudaklarını. Mahruze yitip gidecekti besbelli. Fakat derinlerde bir yerlerde babasının sesini duyunca toparlandı. Oysa, `Ulan!` demeliydi Ahmet`e. `Daha geçen günlerde 10`lardan afili Esma ile sen?` Diyemedi ama... Diyecek gibi de değildi hiç. Kaçtı durdu Ahmet`ten. Ahmet`e de sevda oluverdi bu kaçma kovalama işi. O kaçtıkça kovaladı, kovaladıkça kızın özünü özümsedi. Ne güzeldi Mahruze, hem içi hem dışı... *** Gençlik hevesi iki genci kıskıvrak yakaladığında aşkın ateşine yakalandılar. Ancak onlardan evvel çizilen yolları ayrıldığında bir daha karşılaşabileceklerini düşünmemişlerdi. Yıllar yılları kovalayıp kuyruklarını yakaladığında bir adalet sarayında bir davanın iki tarafı olarak karşılaştılar. Ancak artık gözlerde aşktan evvel vicdan perdesi vardı...

Kurgu ve gerçeğin karışımı

jgsbocsb hcsjdgvjasgvğxs

Ne zaman ve nasıl yok olacağını bilmediğimiz dünyayı değiştirmeye çalışmak çok mu zordu?

Tonlarca göz yaşı… Binlerce mesafe… Takii o ana kadar…

Bazen akıl, en karanlık labirenttir. Ve bazıları o labirentte kaybolmak için doğar.

"İstemedikleri o evlilik , sadece iki insanı değil , iki kaderi gömecek aynı mezara." Krallığı pahasına yapmak zorunda olduğu bir evlilikten kaçan,Stray krallığının tek veliahtı ,Amara ve halkının bile daha yüzünü görme şansına erişemediği, Altron krallığında veliaht prens olan abisinin gölgesinde varlığı unutulan ,Drael arasında olacak bir evliliğin etrafında gelişen olaylar

Yıldızların gerçekten Yıldız olmadığını bildiğimiz halde neden hala Yıldız demekten vazgeçmiyoruz? Garip.hayat gibi..