🌙Ay ve güneş krallığı 🌞 Ay kadar parlak, güneş kadar yakıcı... Yüzyıllardır birbirine dokunması yasak iki krallık ... Bir zamanlar kaderin bile reddettiği bir çocuk doğdu ve doğum iki dünyanın dengesini sonsuza dek değiştirdi. Yıllar sonra Mira , sıradan bir öğretmen olduğunu sanırken kapısına bırakılan siyah bir zarf hayatını altüst etti. “Geçmiş seni buldu.” O andan itibaren Mira`nın bildiği her şey bir yalandan ibaretti. Kim olduğunu öğrenmek zorunda... Çünkü iki krallığın kanla yazılmış geçmişi yeniden uyanıyor. Ve bazı sırlar ... Sonsuza kadar saklanmaz. “Kader kaçtığın yoldan değil; seni beklediği yerden gelir.”

"Söz veriyorum kardeşim, söz veriyorum ikizim, söz veriyorum sevgilim, söz veriyorum küçüklüğüm ve söz veriyorum her şeyim... Sana yeminim olsun ki, intikamını alacağım! Toprağı ıslatan her bir damla kanın için toprağı kana doyuracağım. Yemin ederim bunu yapacağım!"

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Hizmetçi bir kızın geçmişini kim tahmin edebilir.. kim bilir belki bir kraliyet soyundandır.

Prens ve prenses bir şişe bulurlar şişenin içinde bir harita çıkar

Evreni yöneten iki rozet, bu rozetleri korumakla yükümlü olan iki krallık vardı. Ölüm ve Yaşam rozetleri. Necrovia ve Valoria Krallıkları. Valoria krallığının varisi Prenses Letita yolunu kaybettiğindeyse ipler yerinden kopar. Çünkü onu bulan Prens Morvan yolunu kaybetmiş prensesi bir prenses olduğunu bilmeden, kötülüklerle dolu Necrovia krallığına götürür.

Yanlış kişi. Yanlış gece. Yanlış mühür. Ama artık çok geçti. Çünkü vampir onu bir kez işaretlediğinde, veliaht prens artık yalnızca kraliyete Ait değildi.

Küçüklüğünden beri krallığında sınırsız eğitimlerden geçen Milena`nın tüm bunlara katlanması için sadece bir efsane öne sürülmüştür. Fakat bir gün beklenmedik ve kötü bir olayla Milena krallığından ayrılmak zorunda kalır ve artık ondan saklanan gerçeklerle bir bir yüzleşmek zorundadır. Ona anlattıkları efsanenin gerçekteki hedefi kimdir? Milena yeni hayatıyla nasıl başa çıkacaktır? Peki Milena gerçekten düşündüğü kadar masum mudur? insagram: blueeyeandsoul

Bazı günlükler geçmişi hatırlatmaz. Geçmişe çağırır. Bir kasabanın unutulmaya yüz tutmuş geçmişi ve unutulmuş bir sürü insanının o günlerini bulan bir genç kız. Sayfalar çevrildikçe bunların birer anıdan ibaret olmadığını fark ediyor. Her bir satır bugünleri oluşturan kocaman bir çağın nabzını tutmakta. Adım adım yaklaşmakta olan bir felaketin adım sesleri duyuluyordu. Her okunulduğunda farklı şeyler ortaya çıkıyor. Ve bir gün bütün bu gerçekler birisine daha ihtiyaç duyar. Bütün bu olanlara hakim olan ve engelleyeceğine inanılan birisine. Bunları okuyan genç kıza. Süslü bir odanın içinde, uçuş uçuş perdeler ve elbiselerin etrafındaki o coşkulu hayatın sahibi olur. Ama tam baktığı manzara bu coşkulu hayata bile gölge düşürüyordu. Her taraf kaos, kargaşa, ateş ve çığlıklarla doluydu. Ve genç kız bu manzaranın karşısında gözleri ateşle, kulakları çığlıklarla ve omuzları bütün krallığın sorumluluklarıyla doluydu. Peki bu genç kız gerçekten prenses miydi yoksa yanlış zamanda yanlış kitabı mı okuyordu?

Yıllar önce bir krallık yok edildi. Tarih kitaplarından silindi, halkı katledildi ve geriye hiçbir iz bırakılmadı. En azından herkes böyle sanıyordu. Karanlık kralın sarayında büyüyen genç bir kız, hayatı boyunca kendisini kurtaran adama minnet duyarak yaşadı. Ta ki tesadüfen öğrendiği gerçek her şeyi değiştirene kadar. Öldüğü sanılan bir krallığın varisi olduğunu ve yıllardır ayrı kaldığı bir ikiz kardeşi bulunduğunu öğrendiğinde, onubekleyen yol kendi dünyasından çok daha farklıdır. Çünkü kardeşi çoktan Dünya`ya sürgün edilmiştir. Şimdi kayıp bir krallığın son varisleri, silinmiş bir geçmişi tekrar gün yüzüne çıkarmak ve tahtlarını geri almak zorundadır. ***** "Karanlık Kralın gölgesi altında büyürken, o gölgenin beni güneşten koruyan bir şemsiye olduğunu sanmıştım. Meğer üzerime çöken, celladımın peleriniymiş."

Prenses Arya, krallığın en yüksek kulesinde, sadece gökyüzünün dilini bilen bir `Yıldız Okuyucusu` olarak büyüdü. Gece karanlığında yıldız ışığıyla parlayan kestane rengi saçları, onun gizli gücünün yansımasıydı. Kulenin duvarları onu dünyadan ayırmak için değil, gökyüzünün sırlarını koruması için inşa edilmişti. Bir gece, ormandan yükselen tuhaf ve mavi bir ışığın izini sürerken, hayatında eline kılıç bile almamış, son derece nazik ve çekingen Prens Leo ile yolları kesişti. Leo maceradan korkan bir prens; Arya ise yıldızların ona fısıldadığı gizemli bir kaderi gerçekleştirmeye hazır bir prensesti. Kader bu iki yabancıyı bir araya getirdiğinde; kule, artık sadece bir gözlemevi değil, fantastik bir dünyanın kapısı haline gelecekti."

Dalya, Ahter ve Yaman`ın hikayesi... Geride bırakılan üç çocuğun kaderini yeniden yazdığı bir dünya! Ne olursa olsun vazgeçmeyenlerin mücadelesi...

Ölümün Çiçeği 1. Kitap Tekrar dağıtılacak kartlar Geri dönecek gelmemek üzere gidenler Sonu getiren sonsuzluğu da vermeli Ama önce huzurunu kaybetmeli O gece üç farklı evde üç farklı kişi acı çekti. Aynı gökyüzüne bakıp aynı dilekleri tuttular. Kayıpları aynıydı, yapabilecekleri sınırlı. İkisi kaderin ağlarını örüp onları tuzağına çektiğini düşünüyordu, ama sonuncusu… O; onları çoktan kendi tuzağına, kendi oyununa davet etmişti. Amansız bir savaş değildi onları bekleyen, daha doğrusu savaşacakları düşmanları yoktu. Şu ana kadar kaybettikleri her bir damla onları yeniden yaratmaya çalışacaktı. Bedenin yaralanınca kan, kalbin yaralanınca gözyaşı akar derlerdi; birinin bedeni ve kalbi ölmemek için direnirken ne olurdu peki? Kalbim sana anlatamadığım her şeyin mezarı, seni de oraya gömmekten korkuyorum.

Yüz yıl boyunca savaşın ve kaosun uğramadığı Eldarya gezegeni, bir gecede değişti. Krallığın temelini oluşturan dört kutsal güç; Yıldırım, Ateş, Karanlık ve Aydınlık, yüzyıllardır denge içinde yaşamıştı. Ta ki kralın ölümüyle birlikte bu denge parçalanana kadar… Taht boş kalmış, halk korkuya kapılmıştı. Ancak asıl sorun kralın ölümü değildi. Savaşın başlamasına neden olan gizemli kişi hâlâ ortaya çıkmamıştı. Krallığın en güçlü dört koruyucusu, tahtın gerçek sahibi olmak için mücadeleye girişirken kadim bir sır gün yüzüne çıkar: Tahtı ele geçirmek isteyenler önce kendilerine dört varis bulmak zorundadır. Çünkü eski bir kehanete göre gerçek kral, ancak dört varis bir araya geldiğinde ortaya çıkacaktır. Yıldırımların gölgesinde saklanan sırlar, alevlerin içinde büyüyen öfke, karanlığın fısıldadığı ihanetler ve aydınlığın koruduğu gerçekler… Dostluklar düşmanlığa, kardeşlikler ihanete dönüşürken herkes aynı sorunun peşindedir: Tahta kim geçecek? Varisler yalnızca krallığın geleceğini değil, dünyanın sonunu da belirleyecektir. Dört güç. Dört varis. Bir taht. Ve yaklaşan son savaş…

Yüzyıllardır insanlar ve vampirler birbirinden nefret ediyordu. Arvenia Krallığı’nda doğan herkes, vampirlerin acımasız canavarlar olduğunu öğrenerek büyürdü. Prenses Amelia da farklı değildi. Hayatı boyunca düşmanlarından korkmayı, onlardan nefret etmeyi ve bir gün krallığını korumayı öğrendi. Fakat kaderin onun için farklı planları vardı. Siyasi bir evlilikle krallığına barış getirmesi beklenirken, düğün günü vampirler saldırır. Kaosun ortasında Amelia, vampir krallığının veliaht prensi Kael tarafından kaçırılır ve kendisini düşman olarak bildiği insanların arasında bulur. Ancak günler geçtikçe Amelia, yıllardır anlatılan hikâyelerde çatlaklar olduğunu fark etmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler nesilden nesile aktarılmaz. Bazı sırlar saklanır. Ve bazı savaşlar, insanlara anlatıldığı gibi başlamaz. İki krallık arasındaki gerilim yeniden yükselirken Amelia kendisini ihanetlerin, sırların ve karanlık bir geçmişin tam ortasında bulur. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, karşındaki kişi değildir. Sana öğretilen yalanlardır.

Kraksya’da hiçbir şey eskisi gibi değil. Bir kayıp, her şeyi yerinden oynatıyor. Saray duvarlarının içinde artık sadece kurallar değil, suçluluk, öfke ve sessiz bir hesaplaşma da var. Herkes kendi tarafında haklı. Ama kimse gerçekten masum değil. Güç el değiştirmiyor sadece; insanlar da değişiyor. Bazıları kırılıyor, bazıları sertleşiyor, bazılarıysa neye dönüştüğünü bile fark etmiyor. Bu hikâyede kimse sadece iyi ya da kötü değil. Herkes bir şeyleri kurtarmaya çalışırken başka bir şeyi kaybediyor. Ve bazen en ağır bedel, verilen karar değil… onunla yaşamak oluyor... Ormanın Tahtı nın 2. Kitabı sizlerle

"Sevgili Veronica, cadıların ne kadar tehlikeli olduğunu defalarca anlattığımı düşünüyorum. Ancak bu şekilde sürekli sorgulaman... " Bayan Perser`in şüpheci bakışları üzerimden hiç ayrılmıyordu. Rahatsız edici. Bu seferlik onun dediğini kabul etmek durumundayım. "Bayan Perser, haklısınız. Sanırım aklım karışmış. Bana doğru yolu gösterdiniz. Minnettarım."

Sihirli Dünya serisinin ilk kitabıdır! Hayat gerçekten çok garip. Sen umudunu kesmek istersen hayat sana yeni umutlar verir bazen de o umuttan daha fazlasını alır senden. Stephen içindeki küçük bir umuda bağlanmıştı. Kötü hayatını kabullense de en azından kardeşini kurtarmak istiyordu. Ama hayat yine yaptı yapacağını. Onu aldı ve resmen kaosun içine attı. Peki Stephen ne yapmalıydı? Önce kendisini mi bu kaosun içinden kurtalmalıydı yoksa sevdiklerini mi? ----------------------------------------------------------- Stephen ve Annabel birlikte mutlu mesut yaşayan iki kardeştir ve babaları bir çiftçidir. Biraz fakir olsalar da mutlulardır. Bir gün anne bir hastalığa yakalanır ve yüksek ateş yüzünden hayatını kaybeder. Aile yas tutmaya başlar ve baba acısını unutmak için daha da çok çalışır. Çocuklarına vakit ayıramaz. Çocuklara bakamayacağını anlayan baba, bir kadınla mantık evliliği yapmaya karar verir. Annabel bunu umursamasa da Stephen endişelidir ve maalesef endişeleri doğru çıkar. Üvey anne çok baskıcıdır ve 8 yaşındaki Annabel`e şiddet uygulamaya başlar. Stephen kız kardeşini korumak istese de onun üvey annesi gibi sihir bilgisi yoktur ve o da karşılığında bir yumruk ve tokat alır. Stephen bu duruma alışsa da hâlâ kız kardeşi için endişelidir. Gizlice çalışmak ve para biriktirdikten sonra kız kardeşiyle kaçmak ister ama hayat süprizlerle doludur...

Buraya büyük umutlarla gelmiş olabilirsiniz. Onları hemen şimdi yok edin. Çünkü burada hiç bir karakter mükkemmel değil. Burada kendi hikayesinin bile ana karakteri olamayan o kadın var. Kendi hikayesindeki rolünü değiştirmek için çok geçti. Peki o düştüğü romanda rolünü değiştirebilir miydi? Kitapta yazarın öldürdüğü o şövalyenin hayatını kurtarmaya çalışırken, başka birinin hayatını mahvediyordu. Ve olmaması gereken şey oldu... Şövalyenin kitaptaki rolü prensese aşık biriyken Olivia`ya aşık oluyordu. Kendi hayatının yan karakteri olan o kadın düştüğü kitabı baştan sona yeniden yazıyordu.

"Işık ve Karanlık dans ederse geriye kaos kalır." ☽ ────── ☯ ────── ☾ Yıllar sonra ilk kez hayatı gerçekten düzene giriyordu. Acıları artık alışılmış eski bir sızı gibiydi. Tek arzusu özgürlüktü. Geçmişinden ve geleceğinden özgürlük... Ama kaderin zincirleri çoktan kanatlarına vurulmuştu. Dört kelime hayatını cehenneme çevirdi. "Seni Dünya`dan sürgün ediyorum." Gözlerini açtığı yer yalnızca ona yabancı bir diyar değildi. Yıkımın ve karanlığın kol gezdiği o lanetli krallığa düşmüştü. Koca diyarda hiç düşmemesi gereken tek yere. Yaşamak için tek şansıysa ölü bir Prens`le anlaşma yapmaktı. O yıkık krallığın kurtulmasına yardım etmeliydi. Yoksa... Hayır, Prens`in ikinci bir seçeneği yoktu. ✵ ────── ☯ ────── ✵ Hᴀssᴀs Oʟᴀɴʟᴀʀᴀ Uʏᴀʀɪ: Bu kitabın geçtiği diyarda savaş olmuştur. Savaş, kan ve ölümü beraberinde getirir. © 2025 Rüveyda Demirci. Bu kitabın tüm hakları saklıdır.

Bir prenses, Bir prens ve Bir muhafız bu aşk üçgeninde kazanan kim olacak ? Ülkesini kurtarmak için kendini feda eden PRENSES LAURA ...

"GERÇEK BİR OLAYDAN UYARLANMIŞIR❗"

Orta çağda yaşayan Coralie Avelmont, Velmoria varisi. Babası büyük bir hastalığın eşiğindeyken son vasiyeti olarak ezeli rakipleri blackmere krallığını ele geçirmesini ister. Coralie bunun üzerine yola çıkar. Velmoria ve blackmere`ün geçmişe dayanan düşmanlıkları son bulcak mıdır? Lakin Coralie`ın bilmediği bişey vardır, Blackmere`ün varisininde en az onun kadar hırslı olduğu. "Bir süre sonra elimde çok kan olacak" "Neden?" "Tahta çıkmak başarıdır. Başarıya ulaşmak içinse elini kana bulaman gerekir. Kısacası bir taht Kandan doğar" "Senin için başarı demek taht mı demek yani? Yanlış mı anladım Yoksa benim tanıdığım küllü ay gerçekten acımasız biri mi?" "Hayır doğru anladınız" Krallıklar düşer, sırlar ortaya çıkar ve bir varis herşeyi değiştirebilir...

Sadece dışına bakmamalı içini görmelisin. Gördüğünde ise bedelini ödemelisin, kopardığı kıyametin. Her an yakalayabilir sizi şeytan görünümlü bir fani, Faniler yapacağı hareketi iki kez düşünmeli. Bilmelisiniz ki derinleşmek üzere bu kuyu. Kuyu`nun sahibi şeytanın kuyruğu.

Arianthé, esir bir prenses. Ama asıl sorunu bu değil. Gerçek kabusu, uyandığı dünyanın en bayağı romantizm klişesine dönüşmüş olmasıydı: “Lanetli prensesi yalnızca ruh eşi kurtarabilir.” Kylessa`nın sisli adalarının tek varisi olarak, siyasi bir koz olarak tutulduğu Asterionis İmparatorluğu sarayında şimdi yapması gereken tek şey, havada asılı duran o aptal, pembe ekranın talimatlarını dinlemekti. 738 gün içinde lanetini bozacak ruh eşini bulmak ve bunun için uyumu %80`e çıkarmak zorundaydı. Ama Arianthé’nin bir planı vardı: Bu oyunu kuran kim olursa olsun, hayal kırıklığına uğratacaktı. O, kurtarılmayı bekleyen bir çiçek değildi. O, labirentin kendisiydi— ve çıkış yolunu başkalarına bırakmayacaktı. "Ruh eşi mi? Çok zahmetli."