Kim olduğunu bilmediğim bir adam... Mezun olduğum gün adıma Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfına bağış yaptı. Mesajının altına ise sadece tek bir cümle bıraktı. *"Mezuniyetin kutlu olsun, Tabip Teğmen Berfin Demir."* İsmi yoktu. İmzası yoktu. Sadece bıraktığı merak vardı. Ben onu aramıyordum. O da kendini göstermiyordu. Ama kader, bizi aynı yolda yürütmeye çoktan karar vermişti. Ben; renkleri, sarı laleleri ve kahkahaları seven inatçı bir askerî hekimdim. O ise karanlıkta kalmayı seçen bir yabancı... Bir bağışla başlayan hikâye, zamanla bir sırra... Bir sır, yıllarca sürecek bir bekleyişe... Ve bir bekleyiş, ömürlük bir aşka dönüştü. Çünkü bazı insanlar hayatına kapıyı çalarak girmez. Sessizce gelir. Ve bir gün, kalbinin en güzel yerine adını yazar. **Benim adım Berfin Demir.** Ama onun gözünde... **Ben hep "Sarı Lalem" olarak kaldım.**

İnsan seve bilirmi ismini dahi bilmediği birini? O sevmişti işe başladığı ilk günden beri hergün gelen müşterinin sadece gözlerine bakarak tutulmuştu. Bir çift göz genç kızın kalbime bir kor gibi düşmüştü.

Kimsenin gerçek ismini ve yüzünü görmediği hatta cinsiyeti bile bilinmeyen "Hayalet" aslında o kadarda uzakta değildi...

!! Kapak Pinterest sitesinden alınmadır. !! Şiddet, korku gibi ögeler bulunmaktadır.

Öylesine ?¿İsimsiz¿?

Orman yeşillerin arasında yanan alevdi nefret , Nefretin büyüttüğü aşk, Yeşiller yanardı o`da yanacakmıydı Gerçekler onu da yakacak mıydı? ... Bir gün hatırlarsan sevgilim, Gözlerin ıslak Anılar diyarından, Gözlerin ıslak

İsimsiz askerin hayatını kurtaran Azerbaycanlı doktor yıllar sonra sevdaya dönüşen bir kitap

Karadeniz`in tüm ormanı işitmiş ti çığlıklarımı. Bu Çığlık duyduğum ses içindi. Silah sesi... Ama bu sefer vurulan ben değildim, vuran bendim. O gün ilk defa başkasının hayatını değiştirmiştim.