Bir çakmak meselesiydi onların ki. Bir çakmak istemekle başladı her şey. Bir aşkla devam etti. Bir çakmakla başlayan bu hikâye, incitmeden seven bir erkekle, sevilmeye alışık olmayan bir kızın hikâyesi. Ve bu hikâyede, sevilmek incitmeden de mümkün. Yeşilden kızıla; bir yara hikâyesi... *** "Sevilmeyi hiç beceremedim. Ama o benden bunu başarmamı istemedi. Sadece yanımda durdu... Ve ben ilk kez kaçmadım." Erva Yalın "Seni sevmek bir mücadele değil. Sesimi yükseltmem gerekmiyor, seni tutmam da... Ben sadece yanındayım." Çağan Yıldırım Bazı erkekler sevmeyi bilmez. O, bana sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Ve ben, ilk kez korkmadan sevilmenin ne demek olduğunu öğrendim. ***

“Uzak dur benden Âla, anlıyor musun?! Uzak dur. Ben zararlıyım, canavarım, dengesiz piçin önde gideniyim! Sana uzak dur diyorum. Yardıma, arkadaşa falan ihtiyacım yok. Olmasan da olur. Şu zamana kadar yoktun zaten. Bir anda gelip hayatıma dâhil olamazsın. Git. Yoksa kendimle birlikte seni de yakacağım. Birbirimize iyi gelmiyoruz.” Söylediği her kelime, kalbime acımasızca saplanan bıçak darbeleri gibiydi. Gözlerim dolarken yüzüne bir kez daha baktım. Ama o, gözlerimin içine bakmaktan bile kaçıyordu. “Korkaksın!” diye bağırdım, avazım çıktığı kadar. “Onların karşısında durmak varken sen sadece kaçıyorsun, Kayra! Kaç! Kaçmaktan başka bildiğin ne var ki?!” Duraksadı. Ellerinin iki yanında yumruklarını sıktı. Ardından gözlerini bana çevirdi. “Âla, sen de bir zamanlar oradaydın. Şimdi bana iyi kız rolü oynama. Herkes kimin ne halt olduğunu biliyor.” Sözleriyle birlikte içimde bir şey daha kırıldı. Bir hışımla yerdeki çantasını aldı ve hızla sınıftan çıktı. Arkasında bıraktığı boşluktan gözlerimi ayıramadım. Bu muydu yani? Bu kadar mıydı? Bu kadar çabuk mu? Birbirimiz için gerçekten bu kadar kolay mıydık? Gözlerimden yaşlar süzülmeye başlarken burnumu çektim. Bu benim lanetimdi. Sevdiğim herkes, bir gün beni bırakıp gidiyordu. Yine. Ve yeniden. Belki de aşk gerçekten bana yakışmıyordu. Belki de bazı insanlar birbirini severdi ama birbirlerine iyi gelemezdi. Belki biz de onlardan biriydik. Artık birbirimiz için eskisi değiliz, inan.

"Sigara bırakma danışma hattı buyurun?" "Sigarayı bırakamıyorum." "Bende..."

Faruk Can Şahin`in tüm şiirleri.

Kendi sokaklarındaki apartmanda su zehirlenmesi ile karantinaya alınan 2 kardeş.

Kimse bi` sen edemez

Tamamı kendime ait yazılarımdan oluşan ikinci kitabım. Ve ilk on sayfayı şimdilik sizlerle buluşturabiliyorum. İyi okumalar dilerim.

sen benim yarım kalan sigaramdın,ne kadar içime çekersem o kadar deinden ve yavaş bir şekilde zehirledin, beni zahirlemen senin suçun değildi ben beni zehirliyeceğini bile bile içtim seni...

Sigara paketinin içinden bir sigara aldı, usulca yaktı, derince bir nefes çekti. Yarım kalan sigarasını yere atıp ayağının ucuyla ezdi ve yoluna devam etti. O sigarasını asla yarım bırakmazdı.