Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

— Demir ve Gölge Bazı hikayeler tesadüf değildir. Bazıları… çok önceden yazılmıştır. Ve bazı isimler vardır… sadece bir isim değildir. Bir anahtardır. Bir kilittir. Bir yıkımdır. Feryal Karza, hayatını kontrol altında tuttuğunu sanıyordu. Düzenli, mesafeli ve hesaplı bir hayat. Geçmişten uzak durmayı başarmış, sorular sormamayı öğrenmiş, cevapların her zaman tehlikeli olduğunu bilen bir zihin. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki o sabaha kadar. Telefon ekranında beliren tek bir harf, onun bütün kurduğu düzeni paramparça etti: “Ç.” Ne bir açıklama vardı, ne bir devamı. Ama bazı mesajlar… tek bir harfle başlar. Ve bir hayatı bitirir. O harften sonra hiçbir şey aynı kalmadı. Unutulduğu sanılan dosyalar açıldı. Sessiz kalmış isimler tekrar konuşmaya başladı. Ve Feryal, kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın içinde buldu. Bu dünya; kanla yazılmış anlaşmaların, ihanetin sıradan olduğu ilişkilerin ve gücün tek geçerli kural olduğu bir yerdi. Bu dünyanın merkezinde ise tek bir isim vardı: Çelik Demir Karahan. Onu tanıyanlar az konuşur. Onu tanımayanlar… konuşamaz. Çünkü Çelik, sadece bir adam değildir. Bir sistemdir. Bir düzenin ta kendisidir. Ve o düzen… merhamet tanımaz. Geçmişini gömmüş, duygularını susturmuş, kendi adaletini kendi yazmış bir adam. Ama bazı şeyler… gömülü kalmaz. Özellikle de yanlış kişiye dokunduğunda. Çelik için bu sadece bir dosyaydı. Bir isim. Bir çözülmesi gereken denklem. Ta ki o isim… Feryal Karza olana kadar. İki hayat. İki farklı geçmiş. İki ayrı karanlık. Ve tek bir kesişim noktası: Sırlar. Feryal, kendi isminin anlamını bildiğini sanıyordu. Işık. Parlaklık. Saflık. Ama bazı isimler… sadece görünen anlamı taşımaz. Bazıları içinde sakladığı gerçeği bekler. Ve o gerçek ortaya çıktığında, her şey yanar. Çünkü bu hikayede: Işık kurtarmaz. Karanlık saklamaz. Her şey ortaya çıkar. Sadakatler kırılır. Güven yerle bir olur. Ve en tehlikelisi… düşmanlık, en güçlü bağa dönüşür. Feryal, kendini bir oyunun içinde bulduğunu düşündü. Ama bu bir oyun değildi. Bu, yıllar önce yazılmış bir hikâyenin yeniden başlamasıydı. Ve bu hikâyede: Kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu değil. Ama herkes… bir şey saklıyor. Bir mesajla başlayan bu yol, geri dönüşü olmayan bir yere çıkacak. Bir isim, bir dosya, ve bir adam… Her şeyi değiştirecek. “İsminin anlamını biliyor musun?” Evet, biliyordu. Ama asıl mesele bu değildi. Çünkü bazı isimler… anlamını tersinden taşır. Ve o anlam… fırtınadır.

Bazı kapılar sadece aralık kalır… Bazı izler silinmez. Ve bazı nefesler, kendi sahibini bekler. 🕯️ Bu hikâyede cevaplar yok. Sadece izler var. Ve sen… onları görmezden gelemezsin. Tekinsiz atmosferiyle huzursuz edecek, her detayda gerilimi hissettiren kısa bir hikâye. Yapman gereken tek şey: “Nefesin izini sür. Mumları bul.” 🖤

"Sana bunu söylediğim için özür dilerim ama.. Kız arkadaşın seni aldatıyor. Hemde dibindeki birisiyle.." instagram: aledakaram wattpad: aledakaram

Bakışları yerdeydi. O konuşmadı, ben de konuşmadım. Yağmurun altında öylece oturduk içimizden anlaşır gibi. Burnumu bir kez daha çekip dudaklarımı araladım. "Nereden buldun beni?" Bakışları yerdeki su birikintisinde iken yağmurun biraz azalmasıyla cebinden çıkardığı paketle ilgileniyordu. Paketin içinden bir dal çıkarıp, dudaklarına götürüp yakışını seyrettim. İçine çektiği dumanı yavaşça ağzından verirken beni şaşırtan o cümleyi söyledi. "Seni bulmam için kaybetmem gerek Açelya." Sigarasının külünü silkeledikten sonra bir duman daha çekti içine. Yutkunurken hareket eden adem elmasına takıldı gözlerim. Dumanı üflerken elini uzatıp yumruk yaptığım elimi açtı ve tırnaklarımı batırdığımı fark etmediğim avcumu yavaşça okşadı. Hafif kanayan avcumdaki acıyı almak ister gibi tırnak izlerimin üzerinden geçti parmağıyla. Benim kendimde fark edemediğim şeyi nasıl oluyor da fark edebiliyordu? Rüzgârın esmesiyle burnuma kokusu geldi. Daldığım düşüncelerden hızla çıkardı bu mayhoşluk beni. Tam ağzımı açıp söylediğinin ne anlama geldiğini soracakken bunu anlamış gibi bir şey dememe izin vermeden konuştu. "Ben göremediğin her yerdeyim." __________________YASAL UYARI____________________ ❕İlk temellerini 2022 yılında attığım, hakkında birçok geriye dönük notlar ve kayıtlar bulunan kurgumun inşası tamamen şahsıma aittir. ❕Herhangi bir kopyalama, çalıntı, sızıntı, taklit edilme vb. durumlara karşı yasal işlemi başlatacak olan kişi, altını çizerek belirtirim ki; bizzat benim. ❕İkinci paragraf satırında belirttiğim durumlardan herhangi birini fark ederseniz benimle iletişime geçmekten çekinmeyiniz. 🐾 Keyifli okumalar.

Hayat bazen en büyük darbeyi vurur ama asıl Zafer o darbeyle savaşmayi öğrenenlerin hikayesinde gizlidir bu kırık bir ruhun yeniden ayağı kalkma hikayesidir

Vişne bahçeleriyle, dolu neşeli bir şehre benzerdi senin sesin. Bizimki de gecenin ortasında güneşi beklemek gibi bir şey... Ailesinin katilinin oğluna gönlünü kaptırmıştı, bile bile onun için atıp duruyordu kalbi. Babasının gözünün önünde katlettiği ailenin kızına vurulmuştu. O gözlere bağlanmıştı hiç kopmamacasına. Gel gör ki onların ki imkansız bir aşktı. Aralarında bir engel vardı göz ardı edilemeyecek. *** Omuz silkiyordu yavaşça. " Daha ötesinin olabilmesi için şöyle esaslı bir mucize lazım bence." diye mırıldanıyordu. Mesela o adamın senin baban olmaması gibi ya da benim ailemin başka bir aile çıkması gibi...

Kitappad hesaplarım