Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

--- Yasmin, henüz çocukken elinden alınan bir hayatın küllerinden doğmuş bir gölgedir. Yetimhanenin soğuk duvarları arasında sessizliği öğrenmiş, amcasının yanına alındığı gün kaderi geri dönülmez biçimde değişmiştir. Devletin resmi kayıtlarında adı pek anılmaz; onu bilenler tek bir isimle fısıldar: Gölge. Görünmez olmayı, beklemeyi ve doğru anda harekete geçmeyi bilen bir silah… ama hâlâ kalbinin bir yerinde çocuk Yasmin’i saklayan bir kadın. Yasmin, suç örgütlerinin içine sızmış, kendi karanlığını bir kalkan gibi kullanan gizli bir devlet ajanıdır. Her görevi biraz daha derine çekerken, geçmişi peşini bırakmaz. Çünkü bazı bağlar ne kadar gömülürse gömülsün kopmaz. Boran Alp Tuna, asker olduğu ilk günden beri tek bir hayalin peşindedir: Kaybolan bir kızı bulmak. Yıllar önce yetimhanede kısa bir an paylaştığı Yasmin’i. Onu Gölge olarak tanıdığında ise artık çok geçtir; karşısındaki kadın, emirlerle yaşayan, duygularını kilitlemiş bir operatördür. Boran için bu sadece bir operasyon değil, bir yüzleşmedir. Devlet sırları, suç ağları ve bastırılmış duygular arasında Yasmin ve Boran aynı safta mı duracaktır, yoksa görev her şeyin önüne mi geçecektir? Yasmin: Gölge, sadakatle vicdanın, geçmişle bugünün çatıştığı; karanlığın içinden sızan bir hikâye. -----

~DÜZENLENECEKTİR~ 📣HİKAYEDE TETİKLEYİCİ UNSURLAR BULUNMAKTADIR. YETİŞKİN OKUYUCULAR İÇİNDİR. Mete farkında değildi. Belkide bilerek görmezden gelmek istemişti ama o depodan çıkarken içeride bıraktığı kadın Damla iken kurtarmaya gideceği kadın Efsun olacaktı. Mete bunu bilmese bile Efsun bir daha kimseye Damla olmayacak hatta belkide intikam için prensiplerini ve sevdiği herkesi hiçe sayacaktı. O kadın o depoda son kez sevgisinin nasıl parçaladığını ve onu nasıl kestiğini görmüştü. Son kezdi. Her şey o gün son kez olmuş ve sonsuza dek bitmişti. Gözlerim yaklaştığımız eve benzer yere döndü. O kendine dayanacak bir sırt bulmuştu. Ben babama yaslanmak istesem ikimizde yıkılır kalırdık. O kendine sıcak bir ev bulmuştu. Ben o buz gibi evde bazen babamın ağlayıp sızlamalarını etrafı dağıtmasını duymamak için soğuk sokağa kaçıp sığınırdım. O geçmişi bırakıp gitmişti. Ben geçmişin yaralarını hala taşıyor ve almaya devam ediyordum. 📣Eğlence amaçlı yazılmış bir kurgudur. Tamamiyle hayal ürünüdür. Konu eksikleri, yazım yanlışları olabilir. 📣Kurgu tamamiyle şahsıma aittir. Çalınma, taklit edilme durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

"o çocuğun avucundaki minik yarasın" Hepimizin hayatı ince bir ip üzerindeydi. Bazılarımız öldük, ölümle tanıştık, yaşıyoruz. Bu ölüm kokan bir aşk hikayesi... Adımın anlamı `yara` demekti. Ben sana yara değil yara bandı olmak istiyorum, bir tanem...

Hayat beni buraya getirmişti ve ben de kabul etmiştim. Sonuçlarına katlanmak zorundaydım. Zordu ama imkansız değildi.