Sonumun ne bir mezarda ne de bir depoda bitmeyeceğini biliyordum... Benim sonum yüzlerce insanın sonu olan infaz masasında bitecekti... Bir görevin getirdiği ölümler ve sırlar hayatımı değiştirecekti. Varislik uğruna girdiğim kumarhanede karanlık sırlar üstüme kara bulut misali çökmüştü Kuşaktan kuşağa aktarılan bir görevin kurbanıydım ben. Hatamı tek bir şeye adamıştım. Varisliğe. Ağır bedeleri olan ağır yüklerin altında her geçen gün eziliyordum. Son ölümle birlikte açtığım bu savaş kapısı ilk kimin sonu olacaktı bilmiyorum ama ben bu savaşı kazanacaktım...

Bu kitap serinin son kitabıdır. İlk kitabı okumadan okumayınız. Oy ve yorumlarınız noksan olmaz inşallah.

Nefretle başlayan bir bakış… Kavgayla büyüyen bir gerilim… Ve kimsenin beklemediği hisler. Soobin’in gelişiyle dengeler bozulur. Yeonjun’un öfkesi, Sunghoon’un acımasızlığı ve Niki’nin sadakati bu sınıfta her şeyi değiştirecektir. Bu okulda kimse masum değildir. Ve bazı aşklar… düşmanlıktan doğar. Tür: Okul • Dram • Aksiyon • Enemies to Lovers • BL

Bebekler ağlıyordu...

Bu kılıç sadece bir silah değil, bir miras, bir sır, bir kader. ⚔️🗡️👑 Umarım beğenirsiniz iyi okumalar🤍✨

Önünde biri öldü.Napardın dururmuydun bakarmıydın?

17 yaşındaki Clara yaz tatilinde eski bir malikânede çalışmak için kabul edilir. Başlarda her şey normal görünür; malikâne sahipleri nazik ve yardımseverdir. Ancak Clara, malikânenin sırlarla dolu olduğunu fark eder: tuhaf sesler, kaybolan insanlar ve gizemli mesajlar… Zamanla, Clara hem kendi zekâsını hem de cesaretini kullanarak hem kendini hem de diğer genç çalışanları gizemli bir tehlikeden korumaya çalışır.

Selam sevgili okuyucular kitap okumayı sevipte alamayan arkadaşlarım lütfen yazsınlar hangi kitabı okumak istediklerini bende aynı şekilde yazıyım şimdi sizlere Maral atmacanın sarkaç isimli kitabını gerçek haliyle yazacağım dediğim gibi istek kitap alıyorum lütfen yazın

Haritalarda siyah renkle işaretlenen bir yer vardır: Karazir. Oraya giren ya susar… ya kaybolur… ya da bir sırla çıkar. Lara Aydın, bu kasabaya öğretmen kimliğiyle gönderilmiş bir istihbarat ajanıdır. Görevi, bölgedeki silah kaçakçılığı ağını içeriden çökertmektir. Aras Koral, Karabora Timi’nin sert ve suskun komutanıdır. İstihbarata güvenmez. Ama Lara’yı gördüğü an, içindeki bütün dengeler değişir. Bir operasyon sırasında Lara deşifre olur ve vurulur. Hayatta kalmak için Aras’ın timine sığınmak zorunda kalır. Artık ikisi de aynı sırrı taşımaktadır. Ve Karazir’de birine güvenmek… bir kurşuna güvenmek kadar tehlikelidir.

İdil okulda kapana sıkışıyor ve okulda bir katil var. Orada 3 kişiyle tanışıyor ve arkadaş oluyorlar peki katil onlar mı yoksa onlar iyi biri mi

“Hayır istemiyorum baba!” “Kes sesini Jisung, yarın Minho ile evleneceksiniz!”

"Bizim hikayemiz bir aşk mektubuyla değil, babalarımızın birbirine sıktığı o ilk kurşunla başladı. Şimdi o kurşun ikimizin arasında, kalbimizin tam ortasında dönüp duruyor. Kimin önce öleceği değil, kimin daha geç teslim olacağı önemli." "Ellerin ellerime değdiğinde hissettiğim şey tutku değildi Karahan; bu, celladın ilmeği boynuma geçirmeden önceki son dokunuşuydu. Ve biliyordum ki, beni bu cehennemden çıkaracak olan da, bu cehenneme gömecek olan da sendin. "Nefret, sevginin yokluğu değil, en saf halidir. Çünkü birinden bu kadar çok nefret etmek için, onu ruhunun en karanlık köşelerine kadar tanıyor olman gerekir."

"Savcının mafyaya olan imkansızın kıyısından aşk"

“Her adım bir plan, her plan bir tehlikeydi.” Karanlık bazen bir sokak köşesinde gizlenir, bazen de insanın kalbinde. Beş yabancı… Beşi de geçmişinden kaçarken, aynı karanlığın içine düşmek üzere. Birbirlerine güvenmemeleri gerekiyordu, ama başka çareleri de yoktu. Her biri bir şey saklıyor, her biri bir adım önde olmaya çalışıyor. Kimse kim olduğunu tam olarak anlatmaz, kimse ne aradığını dürüstçe söylemez. Her biri bir sır taşır; o sır, diğerlerinin hayatına mal olacak kadar tehlikelidir. Adım adım örülen bir planın içinde, dostla düşman arasındaki çizgi bulanıklaşır. İhanet, aşk kadar yakıcı; intikam, adalet kadar karmaşık hale gelir. Karanlığın içinde herkes bir piyon, ama biri oyunun ustasıdır. Ve oyun başladığında artık geri dönüş yoktur… İhanet, bir refleks; vicdan, lüks bir aksesuar; aşk, ölümle eşdeğer bir risk. Ve sonunda sadece biri hayatta kalacak. Ama kazanan bile kaybedecek… Karanlığın Piyonları; kimsenin masum olmadığı bir oyunun en sessiz çığlığı.

❝Zaman, kum saatinin boğazından düşen tanelerle değil; insanın içini kemiren sessizlikle tükenir. Kum ne kadar dökülürse dökülsün, asıl acı veren geçmekte oluşu değil, geri dönmeyecek oluşudur. Ama yön... yön daha tehlikelidir. Çünkü pusula ibresi bir kez şaştığında, hiçbir rüzgâr, hiçbir el, hiçbir dua onu eski kuzeyine döndüremez. Kötü hikâyeler böyle başlar aslında: Kum saatinin son tanesi düşerken değil, pusulanın ibresi titreyip yanlış yöne saparken. Zamanını kaybeden insan yürümeye devam eder; ama yönünü kaybeden, kendi gölgesine bile yabancı olur. Ve en sonunda anlar ki; kaderi yıkan geçen saniyeler değil, onu karanlığa götüren ilk küçük sapmadır. Kum tükenir, yollar karışır, ibre susar geriye yalnızca insanın kendinden kaçışı kalır.❞

Kitabın baş karekteri olan Esin İletürk`ün kendini korumak için boksör olması ve çocukluğundan beri tanıdığı ve sonra tek aşkı olan Aras Demiray`la tekrar karşılaşması, kötü karakter olan Yaşar Karayılan`la beraber başa çıkmaları . Çok gizli HAYAT OPERASYONUNA katılmaları ve mitle beraber hareket etmeye başlamaları konularından yalnızca bir kısmı Kitabın Diğer Karakterleri: EYLÜL TURAN: Mit Mensubu SİBEL AKKURT: Mit Mensubu EFSUN TUNAOĞLU: Savcı ASEL KARACA: Komiser UMAY KILINÇ: Askeri Doktor ZEHRA ÖZYILDIZ: Savcı EMRE İLETÜRK: Doktor(Esin`in Kardeşi) SİRAÇ AKKURT: SÖH(Sibel`in Abisi) BÜŞRA BADDAL: PÖH KARAN İLETÜRK: Emliyet Müdürü(Esin`in Abisi) POLAT GİRAY ŞAHİN: Başkomiser EREN KARABULUT: Polis keyifli okumalar umarım beyenirsiniz takip etmeyi unutmayın YAZAR: GİZLİ ÇİÇEK...

Mafya babasını yeni kaybeden Karaca arkadaşlarının yardımı ile babasının kurduğu örgütün başına geçer İtalya’dan İstanbul’a yeni döndüğü halde yeni olaylarla karşılaşır babasını kurduğu Akel Birliği adlı masada onu kadın olduğu için küçümseyenler olur.bakalım Karacayı daha neler bekliyor?

Adana’nın sert ve sadık Karakaya Mahallesi, yasa dışı işlerle tanınan Demirciler Mahallesi ile karşı karşıya. Ramo Karakaya, güçlü, zeki ve soğukkanlı bir lider olarak mahalleyi korumakta kararlıdır. Başlangıçta hedefi sadece Adana’yı yasa dışı maddelerden korumaktır. Ancak Demirciler’in lideri Kara, Ramo’nun kız kardeşi Belinay’ı kandırarak kaçırır ve babasını öldürür. Bu ihanet, Ramo’nun içindeki öfkeyi ateşler. Yanında çocukluk arkadaşları Matrix (zeki hacker) ve Baran (öfkeyle hareket eden savaşçı) ile birlikte Ramo, mahalleyi ve sevdiklerini korumak için acımasız bir intikam yoluna girer. Kara ve kuzeni Agit’in planlarına karşı hem strateji hem de güç kullanarak mücadele eder. Belinay’ın masumiyeti ve Boran’ın ikizi olarak değişimi, hikâyeye duygusal derinlik katar. Karakaya Mahallesi halkı Ramo’ya sadık, Demirciler ise acımasız ve para hırsıyla hareket etmektedir. Hikâye, ihanet, intikam, aile bağları ve büyük çatışmalarla dolu bir aksiyon-gerilim serüvenine dönüşür

Bazı insanlar masum doğar. Bazıları hayatta kalmak için öğrenir. Bazılarıysa intikamla yeniden yazılır. O, bir zamanlar sessizliğiyle tanınan bir kadındı. Kalbini saklayan, korkularını yutkunarak taşıyan… Ta ki kanla yazılmış bir gerçekle yüzleşene kadar. Bir sır, bir ölüm ve yanlış ellerde verilen bir emir… Onu masumiyetinden koparıp bir cellada dönüştürdü. İntikamın gölgesinde yürürken, hiç ummadığı bir yerde aşkla karşılaştı. Ama bazı aşklar kurtarmaz. Bazı dizeler kan ister. Güvendiği insanlar tarafından sırtından vurulurken, gerçeğin en acı haliyle yüzleşti: Bu hikâyede herkes rol yapıyordu… Ve son diziyi söyleme hakkı sadece birine aitti. Kanlı Dizeler, ihanetin, intikamın ve aşkın aynı kalpte çarpıştığı, sonu unutulmayan bir hikâye. Çünkü bazı yaralar kapanmaz… Sadece şiire dönüşür.

Hayat, tek bir anla altüst olabilir… Rize’de hukuk okuyan İlteriş Kağan, sıradan bir öğrenciydi. Ta ki bir gece, yolda kanlar içinde yatan bir adamı hastaneye yetiştirene kadar. O adam Karahan Keskin`di — yeraltı dünyasında “iyi mafya” olarak bilinen ama düşmanlarıyla çevrili bir lider. O andan itibaren İlteriş, kanunlarla örülü hayatından uzaklaşıp yeraltının karanlık gölgelerine adım atar. Her adımında yeni bir sır, her dostluğun ardında gizli bir ihanet vardır. Güvendiği eller bile tetiği çekmeye hazırken, aşk bile ölüm kokar. Adalet mi, intikam mı? Kader mi, seçim mi? Her şey gölgelerin içinde saklı…

İKİ KIZ , BİR TÖRE

Mardin’in töreleri kan davası ve içindeki adalet duygusu arasında sıkışmış olan baranın hem soyunu hem de tüm sevdiklerinin hayatını korumak için verdiği mücadelenin öyküsü..

abimin arkadaşı

Tanıtım: Adım Firuze. Bir zamanlar, ismimi annem koydu. Hala hatırlıyorum, nasıl bakmıştı bana, her şeyin anlamını yansıtan bir gülümsemeyle. “Firuze,” demişti, “gözlerindeki o derinlik, bu dünyada nadir bulunan bir renktir. Senin adın, dünyaya bir hatırlatmadır.” O zamanlar, annemin bu sözlerinin ne kadar özel olduğunu anlamam mümkün değildi. Çocukken, her şey basitti. Ancak yıllar sonra, annem öldüğünde, o gülümseme ve o sözler, birer hatıra olmaktan çok, içimde bir boşluk yaratmaya başladı. Annemi kaybettim, daha doğrusu… o amansız hastalık, annemin bedenini yavaşça söndürdü. Ama hiç unutamadığım bir şey vardı: Gözleri, bana son bir kez bakarken, hiç korkmamıştı. Sadece bir adım daha yakınlaşıp, “Sonsuza kadar birlikteyiz,” demişti. O an, beni sarmalayan her şeyin anlamını ancak şimdi anlıyorum. Baba, tabii, hep vardı. Ama o da bambaşka bir dünyaya aitti. Annemle olan ilişkileri bir masal gibiydi. Onlar arasında, sevgi ve saygı vardı ama her şeyin ötesinde bir uzaklık da vardı. Bazen babam, odasında bir şeyler okurken, ben onu izlerdim. Hiçbir şey söylemeden… Oysa annemin yokluğunda, o uzaklık bana daha çok yaklaşmıştı. Birbirimize saygı duyduk, ama sevgi... o sevgi, hep bir adım geride durdu, ya da ben onu bulamadım. Bir çocuk büyürken, sadece annesinin değil, babasının da gözlerinde anlam arar. Ama bazen, bazı anlamlar, zamanla kaybolur. Firuze, adını koyan annem, o gözlerin ardındaki hikayeyi anlatamadı. Ama ben, her geçen gün, o kaybolan anlamı bulmaya çalışıyorum.

Bazen başlangıç noktası bitiş noktasıdır . Bir yeşil gözlerde hayat bulmuş ve bir yeşil gözlerde son bulmuştum.