Genç bir kızın kaos dolu hayatı

Annem sandığım kişi öldükten sonra dedemden mektup alarak başka bir şehire gidip yıllardır ondan kaçtığım ilk aşkım beni görür görmez ağza alınmayacak laflar edeceğini bilseydim gider miydim?

Bir insan aynı anda hem kurban, hem silah, hem sır olabilir mi? Ben oldum. Aslında seçmedim—zorla yazıldı kaderime. İki yaşındaydım. Abimle oyun oynarken aniden biri beni kolumdan çekti. Gözlerim karardı, sesler boğuldu, kalbimde bir yankı büyüdü… Ve ben karanlığa doğru kaydım. Beni kaçıran adamın adı Cemal. Onu ilk gördüğümde nefret ettim. Ama zaman geçtikçe fark ettim ki… dünyadaki en çok acı çeken insanlardan biriymiş. Babası tarafından ezilmiş, emirlerle büyümüş, sevilmeyi bile unutan biri. Yine de, bana dokunurken elleri hep titrerdi. Korkudan değil… suçluluk yüzünden. Ben büyüdükçe içimde başka bir şey de büyüdü. Bir hastalık, bir fırtına, bir karanlık. Stresle tetiklenen… Beynimin derinliklerinde bir kapı açılıyor; içeri giren her şey sanki yok oluyor. O anlarda ben kimse olmuyorum. Adım yok, geçmişim yok. Sadece tehlike, hedef, hayatta kalma içgüdüsü. Ve bu karanlığı durduran tek şey… Mor damarları olan bir kökün keskin kokusu. Nazar Kökü. Bu sırrı dünyada sadece iki kişi biliyor: Biri beni kaçıran ama her krizimde beni kollarında tutan Cemal. Diğeri yıllardır beni aramaktan vazgeçmeyen, her gece rüyamda sesini duyduğum gerçek abim. İkisi de beni korumaya çalışıyor. Ama ben hâlâ kendimden korunamıyorum. Bir savaşın ortasında içimdeki karanlık kontrolü ele geçirdiğinde, düşmanlarımı değil… insanlığımı kaybetmekten korkuyorum. Her kriz, biraz daha derine çekiyor beni. Her savaş sonrası, kim olduğumu biraz daha unutuyorum. Ve bir gün Nazar kökü bile beni geri getirmeye yetmediğinde… Geriye kim kalacak? Küçükken kaçırılan o kız mı? Cemal’in korumaya çalıştığı o yaralı ruh mu? Yoksa içimdeki karanlık mı? Bu hikâye kaybolan bir kızın değil; kendini bile tanıyamayan bir savaşçının hikâyesi. Ve karanlık her gece bana aynı soruyu soruyor: “Hangimiz gerçek olanız?”

Gecenin içinde kaybolmuş sokaklarda, isimlerin değil kod adlarının hüküm sürdüğü bir şehirde doğdum. Silahların konuştuğu, suskunluğun öldürdüğü bir yerde… Burada cinayet bir sonuçtur. Aşk bir zaaf. Tutku ise en tehlikeli silahtır. Ve bazen insan, en çok düşmanına benzemeye başladığında kendiyle yüzleşir.

Herşey iki hafta önce başlamıştı.

"Güzel olmuşsun." Dedi düşman aşiretin oğlu Demir Barlas Çaka "Laflarına dikkat et Çaka. Sana bir çakarım kesersin sesini" "Bence böyle laflar Mardin güzeline hiç yakışmıyor."

umarım beğenirsiniz

Karanlığa gömülen şehrin üzerinde şimşekler dans ediyordu. Gök gürültüsü ise sağır eden cinstendi. Sanki ben konuşmadıkça gökyüzü konuşuyor, günahlarımı haykırıyordu adeta. İçimde... Beyaz ve Siyah. Aydınlık ve Karanlık vardı. Hangisinin büyüklüğü daha fazla kestiremiyorum. Terasta duyduğum adım sesleriyle irkilerek çıkışa doğru döndüm. Karan... Panikle geri adım atsamda terasın pervazına yaslanmıştım. Kaçışım yok. Kalbim deli gibi atarken telaşla bir çıkış yolu arıyordum. Ben kafamda bahaneler sıralarken o çoktan sınırlarımı ihlal etmiş bana yaklaşmıştı bile. "Saye!" Kullanmadığım ikinci ismimle seslenince tüylerim diken diken oldu. Herkes, "İclal" olan ilk ismimle seslenirdi. O beni tanıdığından beri hep ıslarla "Saye" diye seslenip durdu. "Bu havada ancak senin gibi biri, bu gökyüzüne kadar uzanan binanın terasına çıkar." Eliyle yanağımı okşamaya başlayınca bir an kalbim yerinden çıkacakmış gibi hissettim. "Saye, sen gerçeği benden ne kadar saklarsan sakla." yüzünü yüzüme yakınlaştırarak "Gözlerinin ardında ki gerçek yüzünü görüyorum." Ve tekrar yineledi sözlerini "Sakladığın o yüzü görüyorum.! "

Okumanızı tercih ederim

Ailesini kaybetmiş küçük bir kızın hikayesini anlatıyor

Zorbalıkla tanınan Altay akademisi ve artık her şeyi yoluna koymaya başlayan Derin ve arkadaşlarının zorbalara karşı olan mücadelesi.

Bu kitap eğlence amaçlı yazılıyordur , kötü yorumlarınızı kendinize saklayınız iyi okumalar

Seri katil Lara`nın intikam almak için çıktığı bu yolda onunla beraber olmak ister misiniz... Geçmişi silemezsin geleceği göremesin ama yarınını belirleyebilirsin...

Yıllar sonra ölen arkadaşının intikamını almak için geri dönmüş ve onun için ülkeyi cehenneme çeviren arkadaş

"Daha fazla ileri gitmemelisin," dedi Nora. Uzanıp elimi tutmaya çalıştı ama geriye çekilerek ondan kurtuldum. "Her şeyi tehlikeye atacaksın." "Kime ne olacağı umurumda değil." Duygusuz konuşmam, onu tekrar şoka uğrattı; ben bile kendimden korkmuştum. "Zaten herkes öldü. Buradan ve bu cehennemden kurtulacaklar." "Ya o çocuklar?" dedi, tam da zayıf noktama vurarak. "Bize ve onlara acımıyorsun, anlıyorum da... Ya o bebekler? Yeni doğan çocuklar... Onlara da mı acımıyorsun? Onları kurtarabilecekken neden ölüme bırakalım?"

Tamamen bana ait ve bu kitabı black clover animesin den esinlenerek yaptım

Bazı insanlar her bakımdan şanslı doğar, bazıları kısmen şanslıdır ama bir kısım daha vardır ki kader onların yüzüne hiç gülmez. Kendi çabasıyla ekip büyüttüğü bahçeyi bir rüzgârla bozar. Bir umut büyüttüğü çınarı bir lodosla alıp götürür. Mutlu olmaya çalıştı gri sayfasında, en ufak beyazlığın acısını tüm sayfayı siyaha çevirerek alırdı. Yola girmeden önce döktüğü gül yapraklarının altına iğneler yerleştirirdi. Neden canını yandığının sebebini bulmaya çalıştığın an iğneleri kaldırıp, pamuklarla yolunu yumuşatırdı. Tam her şey bitti dediğin an bu sefer iğnelerin üstüne cam kırıklarını serper ölümle baş başa bırakır ama ulaşmana asla izin vermezdi. Kader en büyük korkularını bilir onunla oynardı. Benim en büyük korkum karanlıktı ve benim izlerim hep karanlıkta açılırdı. Ben buna kendi içimde hep Karanlığın İzi derdim.

Bazı insanlar bir ülkeye ait doğar. Bazıları bir güce. Bazıları ise hiçbir yere… ta ki yanlış kişiye âşık olana kadar. Zehra Kara, gerçeği saklamayı reddeden bir araştırmacı gazeteci. Alexander Leonidas Aurelian, kimliğini gizleyerek yaşayan, küresel güçlerin tam ortasında yetişmiş bir adam. Biri sorularla yaşar, diğeri sırlarla. İstanbul’da başlayan bu karşılaşma, bir aşk hikâyesi olmaktan çok daha fazlasıdır. Bu, iki düşman geçmişin, iki suskun sadakatin ve iki tehlikeli seçimin hikâyesidir. Zehra bilmeden bir sırra âşık olur. Alexander ise ilk kez, kalbinin ait olduğu yerle görevli olduğu tarafın farklı olduğunu fark eder. Bir dosya açıldığında aşk artık masum değildir. Sessizlik, suça ortak olur. Ve her doğru, bir bedel ister. Kalbim Devlet Sırrıydı; aşk ile vatan, hakikat ile ihanet, kalp ile güç arasında sıkışan iki insanın hikâyesi. Bu romanda kimse tamamen masum değildir. Kimse tamamen suçlu da değildir. Ama herkes bir seçim yapmak zorundadır. Ve bazı seçimler… bir ömür susar.

Arkadaşlar ben kızları komikbi kişilikte yapcam tabi sonradan onlarda ciddileşicek ııı okuyun

Küçük yaşta bı adam tarafından Halime kalan kız 18 yaşına girdiğinde 5 aylık hamileyken şiddet gördüğü adam la evlenmek zorunda kalıyor Ama doğuma 2 ay kala gerçek ailesi tarafından bulunur

“Neden peki?”” Belkide bitmiştir yağmur dönelim mi?” BİTMEDİ,GİTME ADEN!

Babasının borçları yüzüne evlenmek zorunda bir kız ve aşka giden yol

6 kişilik bir üniversite grubu düşünün.... her biri farklı renklerde olan arkadaşlar. ama ya gökkuşağı çıktığı gök yüzünde bulutlara denk gelirse? üniversite çağındaki 6 kişilik bir arkadaş grubunun tatil amaçlı bir tatil köyüne gitmesi ile hayatlarının en tehlikeli kumarına oturduklarından habersiz olup, ölümün bir daha arayı açmamak üzere onlara yaklaştığında bunun farkına varışlarını okuyacaksınız. Eğer bir el kaybederlerse kumar biter

15 yaşındaki Oğuz`un kara para yüzünden ailesinin Sinan Gümüş tarafından canice katledilmesi, ve Oğuz`un intikam peşine düşmesi... Yazar : Berre Özdemir (fakat kitappadi olmadığı için ben geçiriyorum.)

Babasının ölmeden önce söylediği vasiyetini yerine getirmek için, babasını öldürdüğü Bora Demir Dikbaş’la anlaşmalı evlilik yapan Alya Hazender. Bora Demir Dikbaş gittikçe birbirlerini sevmeye başlar ve hikâye orda başlar...