Bu vatan öyle kolay kolay yıkılmaz, bizi bitirmek isteyenler olucak, içimizdeki insanlar bizi birbirimize düşürüp savaş çıkarmaya çalışır ama çok beklerler.

Akgün ailesinin babası tarafından istenmeyen bir kız çocuğu olarak dünyaya gelen Ayça, hayata bir sıfır geride başladı. Daha doğduğu anda hissettiği yalnızlık, onun kaderi gibiydi. Babasının gözünde değersiz bir yükten ibaretti. Bu acı gerçek, Ayça`nın kalbine derin bir yara açmıştı. Henüz dokuz yaşındayken, babası onları terk etti. Zaten yeterince sevilmemiş hissederken, şimdi bir de babasının yokluğuyla sınanıyordu. Annesiyle birlikte, tutunacak tek dalı olan anneannesinin yanına sığındılar. Bu süreçte Ayça büyüdükçe içindeki vatan sevgisi de arttı. Yüreğinde filizlenen bu sevgi onu asker olmaya itti.

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

Hayat... Kimini aynı şehirde büyütür, kimini kilometrelerce uzağa savurur. Bazı insanlar sevdiklerine her akşam sarılabilir. Bazıları ise bir mesajın, bir telefonun ya da gelecek güzel bir haberin umuduyla yaşar. Bu hikâye, birbirini sevmeyi seçen ama hayatın sürekli sınadığı insanların hikâyesi. Kimi ailesi için mücadele eder, kimi hayalleri için, kimi ise tek bir "İyi misin?" cümlesini duyabilmek için. Bazen en büyük mutluluk aynı masada toplanabilmektir. Bazen de sevdiğin insanın gözlerinin içine bakıp hiçbir şey söylemeden onu anladığını hissettirebilmektir. Her sayfada yeni bir bağ kurulacak, her vedada biraz eksilecek, her kavuşmada yeniden tamamlanacaklar. Çünkü bazı insanlar kaderle karşılaşır... Bazıları ise birbirlerinin kaderi olur. Ve belki de bu hikâyenin sonunda anlayacaksın; İnsan, en güvenli yeri bazen bir evde değil, sevdiği insanın kalbinde bulur. Kalbimdeki Karargâh`a hoş geldin. 🤍

Çocukluk aşkıyla kaçtığı yerde karşılaşan Hare’nin ne yaşanmıș olursa olsun meslektaşına yardım etmesi

Asena üsteğmen hayatı ve çocukluk aşkıyla aynı timde tekrar karşı karşıya gelmeleri...

“Korel dur.” sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. “Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?” söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. “Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?” dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. “Korel ben-“ susmam için elini kaldırdı. “Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim.” söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. “Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?” Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan’ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. “Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin.” *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi’ne aittir.

Efsel & Uras Bizimle bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız? Bu yolculukta onları neler bekliyor hep beraber yaşamaya ne dersiniz? Ressam kızımız ve Asker erkeğimiz ile farklı tutkular farklı sevgiler bu hikayede her şey mevcut o zaman geçelim mi ön izlememize ... ------------------------------- "Uras!" diye yüksek sesle inlemiştim o ise gülerek "Abi demeyi bıraktın mı sonunda Güzelim, adımı o dudaklardan duymak nasıl hissettiriyor bilmek ister misin?" demesi ile sinirlenmiştim ağzıma geleni tekrar söyleyecektim. "Sen bana hiçbir şey hissedemezsin tamam mı?! Bana dediklerini unutma Uras beni küçük kız çocuğu olarak gördüğünü ve başka kadınların hissettirdiklerini yaşatamayacağıma dair sözler mesela tanıdık geldi mi?" O ise daha çok sırıtarak duvara sıkıştırmıştı beni nefesi suratıma vuruyordu ve bu his beni zorluyordu. "Tüm öfkeni aynı bu şekilde yüzüme söyle Efsel. Hepsinin bir açıklaması var zamanımızda var her şeyi anlatacağım ama önce yapmam gereken bir şey var." Demesiyle dudaklarıma kapanan dudaklar oldu... ------------------------------- Onlarla beraber bu ateşte yanmaya hazır mıyız bakalım bizi neler bekliyor hep beraber yaşayacağız...

Gözlerimi,deniz ve toprak karışımı gözlerine çevirdim.
"Beni hala seviyor musun yüzbaşı?"
"Seni sevmeseydim, şu an bu odada bir saniye bile durmazdım. Biliyorsun, ben arkama bakmadan gitmeyi iyi beceririm. Ama buradayım."
Sözleri kalbime bir nakış gibi işlenmişti.

Mafya bi ailede ve 4 abi bi ikiz erkek kardeşi ile büyüyen ve evin tek kızı olan Sancak düşmanı tarafından kaçırılır ve ailesine terk etmiş gibi gösterilir ailesi ona kin ve nefret besler ama bilmedikleri kızının 2 ay boyunca işkenceye uğradığıydı. *** Sancak oradan kaçtığında sevdiği çocuk Alperen ile karşılaşır ve daha fazla gücü olamadığı için yere, daha doğrusu Alperen`in kucağına yığılı. Alperen ise 1 yıldır Sancak`a plotonik aşıktır ve sevdiği kadın kucağın yığılınca ani tepkiyle onu belinxen tutar ve haykırır. "Hayır,hayır gitme. Seni seviyorum kızım gitme!" Bu sözden sonra Sancak`da kendini tutamaz ve oda aşkını itiraf eder. "Bende seni seviyorum Alperen."diye ama beklenmedik şey Sancak taburcu olduktan sonraki akşam telefonuna gelen mesaj ile birlikte Sancak`ı terk etmesiydi...

ARHAN ALP KURT 2019 “Vatan sağ olsun…” Söylemesi kolaydı. Duyması ise insanın içini parçalayan cinsten. Arhan, hastane odasında başı öne eğik oturuyordu. Gözleri duvara bakıyordu ama zihni orada değildi. Arkadaşlarını düşünüyordu. Başının üzerinden geçen mermileri… O kara günü… Herkes biliyor muydu? Ülkenin haberi olmuş muydu? Bir haber kanalında, kırk beş saniyeliğine bile olsa adları geçmiş miydi? AY YILDIZ Timi kahramanca şehit olmuştu.

Time yeni gelen yıldız üsteğmen ve timinde kadın asker istemeyen Binbaşı Kaan Şen...

Ögretmen &Asker Aşkı Bazı kalpler kırılmaktan değil yeniden sevmekten korkutuğu için mühürlenir

insanları tek bir sözle hayata geri getirebilirsiniz ama unutmayın ne dilediğinize dikkat edin çünkü dilediğiniz şeylerin gerçekleşmesi kısa sürmez hemen de olabilir yıllarda ala bilir ama illaki gerçekleşecek dir.

Merhaba ben Ülkü Ulu herşey o akşam eve gelince telefonuma gelen aramayı açmamla başladı...

Asker ve Eczacı aşkını anlatan bir kitap

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

Bazı yaralar asla kapanmaz… Geçmişinden haberi olmayan Tanem Karaca, hiç beklemediği bir anda hayatını değiştirecek bir gerçekle karşılaşır. Güveninin paramparça olduğu ve kalbiyle savaştığı bu yolculukta her seçim yeni bir bedel doğuracaktır. Karanlık sırlar, beklenmedik gerçekler ve en büyük savaşlar, insanın kendi içinde verdiği savaşlar..

KURT-7: Sessiz Yemin Sekiz kişi... Sekiz farklı hayat... Tek bir amaç. Üsteğmen Mehmet Arslan, ülkenin dört bir yanından seçilmiş en başarılı askerleri bir araya getirerek KURT-7 adında özel bir tim kurar. Kimisi sessizliğiyle, kimisi cesaretiyle, kimisi ise zekâsıyla öne çıkar. Başlangıçta birbirlerine yabancı olan bu sekiz kişi, zamanla aynı yemin etrafında birleşir. Ancak onları bekleyen yol yalnızca zorlu eğitimlerden ibaret değildir. Güven, fedakârlık ve dostluk her görevde yeniden sınanacaktır. Her kararın bir bedeli, her başarının bir hikâyesi vardır. KURT-7, yalnızca bir timin değil; cesaretin, kardeşliğin ve vazife bilincinin hikâyesidir. Bazı savaşlar silahla değil, verilen sözle kazanılır. Ve bazı yeminler, ömür boyu sürer...

--Neden bunu bana yapıyorsun? . . --Ne yaptım ki? . . --Aşka inandırdın.

Üsteğmen Gökalp Bozkurt
Üsteğmen Burçe Çevik
Teğmen Alaz Ateş Kandemir
Asb.Başçavuş Tuncay Erbaş
Asb.K.Üstçavuş Serkan Akıncı
Asb.Üstçavuş Ege Saruhan
Asb.Üstçavuş Eren Gökbey
Asb.Çavuş Yiğit Özbek
-Hilal Timi-

Yıllardır üvey ailesiyle yaşayan Sahra bir gün abilerinin gelişiyle tüm dogru sandıklarının bir yanılma olduğunu fark eder…

Elena:neden beni kurtardın asker Kaan : Bazı yaralar kanamaz. Bazı çığlıklar duyulmaz. Ama en ağır savaşlar, İnsanların içinde kopar. Rus kızı

Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

​"Adaletin kestiği parmak acımaz derlerdi. Yalandı... Benim kalbim adalet ararken kanamıştı." ​Bir tarafta adaleti vicdanının en derininde taşıyan, babasının yarım kalan hesabını sormak için ateşe yürümekten korkmayan korkusuz bir Savcı: Güneş Açıkgöz. ​Diğer tarafta ise sırf o zarar görmesin diye tüm dünyayı karşısına almaya hazır, her adımı kanun, her bakışı barut kokan bir Üsteğmen: Kutluay Çevik. ​Mardin’in o puslu, sırlarla dolu sokaklarında kesişen yollar, geçmişin küllenmiş enkazını yeniden alevlendiriyor. Güneş, her açtığı dosyada tehlikeli gerçeğe biraz daha yaklaşırken; Kutluay, her adımda onun gölgesi olmaya yemin ediyor. Çocukken bir arsa köşesinde onu dünyadan kıskanan o hırçın çocukla, bugün adliye koridorlarında gözleriyle dünyayı dar eden o adam aynı kişiydi. Ama bu sefer oyun alanı, ucu ölüme çıkan tehlikeli bir labirentti. ​Görev ile duygu, kanun ile sadakat karşı karşıya geldiğinde en büyük suç hangisidir? Gerçeğin peşinden gitmek mi, yoksa o gerçeğin içinde bile birbirini delice korumaya çalışmak mı? ​Gecenin en karanlık anında hüküm verildi: Herkes bir gün teslim olur. Ve bazen ise Suçun adı sadece aşktır.