Bu bir başyatıp değil öncelikle okuyucum. Bu, sınırların ötesinde bir distopya evreni. Burada her şey, tepetaklak bir düzenekle ilerler. Burası, Sızıntı`nın inşaa ettiği bir dünya. Sızıntı der ki; "Ölümün nefesini ensende sızan bir buhar olduğunu ve onu ciğerlerine taşıdığında, ruhundan meydana gelen tahribatı hissedeceksin." Ve devamında şu cümleleri kurar: "Parmaklarınla ona kadar say ve ufkuna neler dağıldığını gör.Bu bir sıradanlık değil, kusmuğuyla hayatta kalan bir cehalet birliği. Kümesinde tilkiler besleyen yüzlerin altında kaç tane maske olduğunu, yalnızca bir et parçası gördüklerinde ortaya çıkar." "Bana ne yapabilirsin ki? Izdırap dolu bir ölümden başka, bana ne yapabilirsin ki?"  4 yıl Önce, TWNN NEWS gazetesi haberi.  UYARI: KİTABIN KURGUSU, BİR YIL ÖNCE HAZIRLANDI. TÜRÜ: DİSTOPYA, Geçtiği yıl 5024 !! HİÇBİR KİTAPLA BENZERLİKTEN SÖZ ETMEYİNİZ. İLK YAYIN TARİHİ: NİSAN, 23, 2023

Karanlık evrenin çiğ kuralları bir canavar yarattı.

Bu benim ilk kitabimdir . Hatalar icin uzgunum

7 katman`dan oluşan ayrı ayrı soylar, 0. Soydan atılanlar bir aile. 6. Katmana kalkın arasına karışmış küçük bir kız bi anda kendini 0. Soy`da bulursa ne olur? Hayatım.. aslında benim hayatım değilmiş bu bu nasıl olmuştu? Soydan atılmak ne demekti? Karşımdaki adam.. Arel Volkov neler diyordu öyle? Yalandı değil mi? Arel yalan söylüyordu. "Sana inanmıyorum, böyle bişey mümkün olamaz 7 soy diyorsun o da ne? Bu bi kamera şakası falan mı? Tamam çok komik hadi ortaya çıkın." Kafasını salladı sen iflah olmazsın dercesine, ne yani yalan değil miydi? Benim biyolojik ailem başkaları mıydı? "Kanıtla." Dedim başka ne denirdi ki ne diyebilirdim? Kalın, tüylerimi diken diken eden sert sesini duymak bi o kadar yatıştırıcı bi yandan da daha fazla tedirgin ediyordu tamam biraz değil de baya baya korkunçtu. Yalana gerek yok, adam resmen 2 metre, iriydi, çok iriydi, yakışıklıydı hemde baya Ne saçmalıyorum ben??? "Kanıtlarım" Ensemde hissettiğim acı, gözlerim bi anda karardı..

Bir zamanlar hiç bir şeyin değişmeyeceğine inanan birisiydim hayat bana gülmüyor ben hep şansız bir insanım ve Herşey üstüme geliyor gibi hissediyordum ta ki bu durumu fark edip döngüyü karıncaya kadar sevdiğim insanların bile bana bakışlarının değiştiğini içinde bulunduğum durumun tamamen inancım üzerine kurulu olduğunu fark ettim bu uyanışı yavaş yavaş yaşadım… Benimle birlikte bir kitap bitirmeye ne dersin?

"Bazı yalanlar, sadece güveni değil; insanın tüm geleceğini yıkmak için kurulur." AVM`nin soğuk, steril ışıkları altında başlayan her şey, aslında bir sonun habercisiydi. Benim için dünya, stok listeleri ve düzen üzerine kuruluydu; ta ki hayatına Dilan girene kadar. İlk bakışta sadece bir kasiyer, bir çalışma arkadaşı gibi görünen bu kadın, aslında hayatındaki tüm renkleri silip yerine ihanetin en acı tonlarını bırakacak bir "lanetin" başrol oyuncusuydu. Bu, sıradan bir ihanet hikayesi değil; güvenin nasıl bir silaha dönüştüğünün, sadakatin nasıl bir ilmik gibi boğduğunun ve bir insanın kendi küllerinden doğarken yaşadığı psikolojik hesaplaşmanın hikayesi. Yedi gün. Yedi güne sığdırılan koca bir yıkım. Ve o beş köşeli yüzüğün gölgesinde yaşanan, Şahin ile örülen o gizli ağlar... Baydan, elindeki belgelerle gerçeğin soğuk yüzüyle karşılaştığında, artık ne geri dönüşü olan bir yol ne de affedilecek bir yalan kalmıştı. "1 AŞK 1 İHANET", hayal kırıklığının en dibinden, gururun en tepesine uzanan o zorlu yolculuğun; sessizliğin çığlığa dönüştüğü bir hesaplaşmanın eseri. İhaneti izlemek zorunda kaldığınız bir tiyatro sahnesinde, kendi hayatınızı nasıl kurtarırsınız?

Gece için sadece yıldızlar vardı ve tek gerçeklikti... Ta ki Asır ile tanışana kadar. Asır artık Gece’nın zaafıydı ve zaaflar yok olmaya mahkumdu. Ama bu hikayede yok olan muhtemelen zaaf değil de Gece olabilir miydi? Sene 2078. Tüm dünya bilim ve teknolojiyle gelişmiş durumda. Ama gelişmek her zaman iyiliklere yol açmazdı. Tüm dünyayı dahiliğiyle tir tir titreten Güneş bu yeni dünyanın hükümdarı ve yeni başlangıcın lideriydi. Gece ise Güneş`, yutan ve onun tahtta olmasını sağlayan kalbin sahibiydi... Bu hikaye distopya/bilimkurgu olup sizi kendisine çekecek. Bunların yanı sıra ihanet kız kardeş bağları vve kaçınılmaz aşk bu inanılmaz serüvende size eşlik edecek. YENİ DÜNYA VE TEK TAHT. TAHTTA GÜNEŞ VAR AMA ONUN BEYNİ GECENİN KALBİNDE OLDUĞU SÜRECE GERÇEK TAHT SAHİBİ DİYE BİR ŞEY YOK

Hayat devam ediyor yaşayın pes etmeyin

05...: Şimdi daha iyi anladım. ‎Eda: Neyi? ‎05...: Neden böyle olduğunu.

Dikili’de başlayan zombi salgını, Mert`in hayatını sonsuza dek değiştirir. Mert, arkadaşları ve ailesiyle birlikte hayatta kalmaya çalışırken büyük bir savaşın içine çekilir. Antik dünya dışı varlıklar, mor damarlı mutant zombiler ve kadim mühürler arasında geçen mücadelede Mert, ihanetlere, kayıplara ve kendi içindeki karanlığa karşı savaşır.

Ecem bir dilek diler sizce dileği olur mu ?

Peki herkesin telefonuna birden yüklenen o uygulamada neyin nesiydi?

Oldukça sıradan bir hayatınız varken dünyanın en önemli görevi size verilse ne yapardınız? Hem de bu görevi hayatınızın büyük kısmını zindana çevirmiş bir adamın gençliğiyle üstlendiğinizi öğrenirseniz? Zamanda yolculuk yaparken aynı anda yaşadıkları eğlenceli maceraları okumaya hazır mısınız? O zaman sadece salt bilim kurgudan ibaret olmayan; mizahın, aşkın ve maceranın da kapılarını aralayan bu hikayeye hoş geldiniz! Dipnot: Bu hikayedeki her şey kurgudur.

Bazı sırlar gömülmez. Sadece doğru kişiyi bekler. On altı yaşındaki Derin Yalçın, hayatının en kötü yazını geçirdiğini düşünüyordu. Arkadaşlarından, alıştığı şehirden ve kurduğu düzenden koparılmıştı. Annesinin işi nedeniyle taşındıkları küçük kıyı kasabası, ilk bakışta huzurlu görünüyordu. Ta ki Derin, kasabanın geçmişine ait ilk çatlağı fark edene kadar. Yeni okulundaki herkes aynı isimden bahsediyordu: Aras Demir. Sessiz. Uzak. Çözülmesi imkânsız bir bilmece gibi. Kimse ona yaklaşmıyor, kimse onun hakkında açıkça konuşmuyordu. Fısıltılar ise her geçen gün daha da büyüyordu. Bir gün okulun kullanılmayan arşiv odasında eski gazeteleri incelerken Derin`in karşısına yirmi beş yıl öncesine ait bir haber çıktı. "Dört genç gizemli şekilde kayboldu." Fotoğraflardan biri Aras`a tıpatıp benziyordu. Fakat bu mümkün değildi. Çünkü gazete, Aras doğmadan yıllar önce basılmıştı. Derin, merakıyla korkusu arasında sıkışıp kalırken kasabanın karanlık geçmişi yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başladı. Her yeni ipucu onu daha büyük bir sırrın merkezine sürüklüyordu. Ve bazı gerçekler öğrenildiğinde hiçbir şey eskisi gibi kalmazdı. Çünkü bu hikâye yalnızca kaybolan gençlerin hikâyesi değildi. Bu hikâye, zamanın unuttuğu insanların hikâyesiydi.

bir üniversite öğrencisinin gerçekle ruyayı karıştırması sonuçu oluşan bir hikaye

“Bazı gerçekler unutulmaz. Bazıları ise özellikle unutturulur.” Mira Akkan, hayatını sıradanlığın güvenli sınırları içinde sürdürmeye çalışan genç bir fotoğrafçıdır. Bir kafede geçen sakin vardiyalar, yarım kalan hayaller ve geçmişine dair cevapsız sorular dışında her şey kontrol altındadır. Ta ki bir gece, karşısına çıkan gizemli bir yabancı bütün dengeleri altüst edene kadar. O geceden sonra Mira kendisini; silinmiş anılar, açıklanamayan olaylar ve yıllar önce kapatıldığı sanılan gizli bir proje olan NEREID’in merkezinde bulur. Fakat ortaya çıkan gerçekler yalnızca geçmişini değil, kendi varlığını da sorgulamasına neden olacaktır. Çünkü Mira’nın saklanan tek şeyin anıları olmadığını öğrenmesi uzun sürmez. Peşindeki insanlar onu bir tehdit olarak görürken, geçmişinden kalan gölgeler her adımda biraz daha yaklaşmaktadır. Güvenin anlamını yitirdiği bu karanlık oyunda Mira artık tek bir sorunun cevabını aramaktadır: Kendisine anlatılan hangi gerçek gerçekten gerçektir? Bilim kurgu, psikolojik gerilim ve gizemi bir araya getiren Sıfır Noktası; hafızanın, kimliğin ve gerçekliğin sınırlarını sorgulayan sürükleyici bir hikâye sunuyor.

Kendi hikayemi anlatiyorum

Her şey sıradan, can yakıcı bir ayrılık acısıyla başladı. Rüzgar, biten bir ilişkinin ardından kalbinde kalan o ağır enkazı yok etmek için fütüristik Neksus Klinik’in kapısını çaldı. Amacı basitti: Derin’i, ona ait tüm anıları zihninden sildirmek ve hayata temiz bir sayfa açmak. Ancak bir insanın hafızasında yolculuk yapmak, labirentlerle dolu tekinsiz bir oyuna dönüşebilir. Rüzgar, kendi zihninin derinliklerindeki anı odalarında silme robotlarından kaçarken, unuttuğunu sandığı sevgilisinin hayaleti ona hayati bir uyarı fısıldadı: “Bizi sadece ayrıldı sanıyorlar. Gerçeği hatırla. Dünyanın nerede olduğunu hatırla.” Zihnindeki sahte katmanlar tek tek soyulup gerçeğin üzerindeki sansür kalktığında, Rüzgar kaçınılmaz bir soruyla yüzleşmek zorunda kalacaktır: Ya kalbindeki o dinmeyen sızı sıradan bir aşk acısı değil de, tüm insanlığın yok oluşuna ait devasa bir sırrın tek sığınağıysa? Kendi hafızanızın içinde kapana kısılsaydınız, kurtulmak için en çok sevdiğiniz şeyi feda edebilir miydiniz? Sizde Unutmak İstediğiniz Anıları Sildirmek İster miydiniz.?

Cassandra, hayatı boyunca kaybettiği herkesi geri getirmeyi kendine görev edinmişti. Ne kadar imkânsız görünürse görünsün, vazgeçmeye niyeti yoktu. Ancak karşısına çıkan son engel, ölümden bile daha büyüktü. Kıyamet. Dünyanın sonu yaklaşırken Cassandra, bu felaketi durdurabilmek için yollarını gizemli Miss Maragonda ile kesiştirir. Birlikte geçmişin, geleceğin ve paralel evrenlerin sırlarını çözmeye çalışırlar. Fakat attıkları her adım, onları kurtuluşa değil, daha büyük tehlikelere sürükler. Zaman daralırken dostluklar sınanacak, fedakârlıklar kaçınılmaz olacak ve bazı kayıpların geri getirilemeyeceği gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalacaklardır. Çünkü bazı sonlar değiştirilebilir. Ama bazıları tüm evrenlerin kaderine yazılmıştır.

İnsan ısırıkla gider bazen

Hayatta kalmayla bilimkurguyu birleştiren bir kitaptır

Kod yazmak onlar için oyundu. Güvenlik açıkları bulmak bir meydan okumaydı. Ta ki karşılarına o ilan çıkana kadar. Şifrelenmiş forumların ve görünmez ağların arasında paylaşılan tek cümle vardı: “Yeterince iyiyseniz bizi bulursunuz.” Merakla başlayan araştırma, birkaç genci birbirine bağlar. Başta bunun yasa dışı bir topluluk, gizli bir yarışma ya da seçkin hackerların kurduğu bir oluşum olduğunu düşünürler. Yanılıyorlardır. Her görev yeni bir kapı açarken, gerçek dünya ile dijital dünya arasındaki sınırlar silinmeye başlar. Dosyalar kaybolur. Hesaplar ele geçirilir. İnsanlar izlenir. Ve en korkuncu… Onları birileri en başından beri izliyordur. Çünkü Siyah Ağ Enstitüsü’ne girmek zordur. Çıkmak ise neredeyse imkânsızdır.

Dünyanın bittiğini söylediler. O lüks koridorlar, parlak gelecek planları ve sarı taksilerin gürültüsü... hepsi saniyeler içinde nükleer bir ateşle kavrulacaktı. Babamın "Gümüş Protokolü" devradaydı. Seçkinler dondurulacak, genetik kodlarımız yeraltının soğuk mezarlığına mühürlenecekti. Bize "kurtarıldınız" dendi. Radyasyon ve yıkım içinde uyanacağımız o gri kıyamet gününü beklememiz istendi. Yanıldık. Tam 500 yıl sonra, o bakırımsı radyasyon kokusunu teneffüs etmek için değil; dondurucu, asidik ve klor kokan bir vaftizden uyanmak için mühürlü kapılarımız açıldı. Ama dışarısı cehennem değildi. Küllerin, yıkık binaların ve acı çığlıkların yerine; kristal kubbelerle kaplı, yerçekimine meydan okuyan sarmal kulelerin, süzülen hava araçlarının ve saf, dondurucu bir mükemmelliğin uzandığı tanrısal bir ütopya bulduk. Hastalık yok. Savaş yok. Fakirlik yok. Her şey... mükemmel. İşte o an, asıl kıyametin koptuğunu anladık. Babanın o elitist protokolü bizi sadece yaşatmak için dondurmamıştı. Dışarıdaki milyonlar, bu sahte cennetin kusursuz hava filtrelerini tıkayacak birer "atık" olarak ezilip geçerken; biz, bu ruhsuz, hiçbir şey hissedemeyecek kadar mükemmelleşmiş dünyanın kafesindeki vahşi hayvanlar, antik çağ kalıntıları olarak korunmuştuk. Medeniyet ölmemişti. Sadece bizi, kendi hayvansal hayatta kalma güdümüzü bir deney ya da eğlence aracı olarak saklamak için mühürlemişti. Kıyamet hiç gelmedi. Asıl kıyamet, bu sahte cennetin parlayan camlarını aşağı indirmektir.

Neredeyse her gece aynı rüyayı gören Elisa gerçekle rüyayı karıştırmaya başladığı sırada alevlerin arasında gözlerini açar. En yakın arkadaşı Arden` in yardımı da işe yaramaz ve hayata gözlerini kapatır. Kendine tekrar geldiğinde paralel evrende bilinmezliğin içine hapsolduğunu anlaması fazla zaman almaz. Gece kadınlar için sokağa çıkma yasağının olduğu ve kadınların gizemli bir şekilde kaybolduğu, Başkan Hermes` in ülkesinde tüm kuralsızlıklara karşı mücadele ederken bulur kendini

Aleyna önceki okulunda olan olaylar yüzünden yeni okula gider ve bu okulun karanlık yüzünü görür ayni zamanda aleyna okulun karanlık kısmını araştırirken erende ona zorbalık yapar ama aleyna 8 yaşından beri boksörlük yapıyodur ve birsürü madalyası vardır