İmparatorluk düzeni rüyalar üzerine kurulu. Her bilinç ölçülür. Her frekans kaydedilir. Ve bazı isimler, hiç anılmadan silinir. Silver Cal`Thaer, Sınır Toprakları`ndan sıradan bir Konsey kızıdır. Akademide yetersiz, merkez için önemsiz, zincir için tehdit oluşturmayan biri. Sonra zincirin varisiyle evlendirilir. Helion, ışığı kontrol etmek üzere yetiştirilmiş bir prens. Tereddüt etmeyi unutmuş, düzeni sorgulamamayı öğrenmiş. Ama bazı bağlar kurulduğunda yanma olmaz. Bazı temaslar yıkım getirmez. Bazıları... çatlak yaratır. Bir ritüel gecesi zincir gevşediğinde, imparatorluk ilk kez ölçemediği bir şeyle karşılaşır: Yok etmeyen bir güç. Silver ne zinciri kırmak ister ne de ona boyun eğmek. Ama gerçeği okumaya başladığında, sistemin en sessiz yerinde bir boşluk açılır. Ve boşluk asla tarafsız değildir. Işık bastırıldığında büyür. Boşluk görmezden gelindiğinde derinleşir. Bazı devrimler bağırarak başlamaz. Bazıları fısıltıyla çatlar.

"Asaletinle diren, adaletinle vur." Alara Gürsoy, hayatı boyunca sıradan bir yetimhanede, sıradan bir geleceğe hazırlandığını sanıyordu. Ta ki bir gece yarısı, üzerinde gümüş bir mühür bulunan o isimsiz davetiyeyi alana kadar. Paris Garı’nda başlayan bu yolculuk, sadece bir okul değişikliği değil; kanındaki gizli bir mirasın uyanışıydı. Bir valiz karışıklığı, Alara’yı akademinin en tehlikeli adamıyla karşı karşıya getirir: Karan Araslı. Karan, zihnini bir silah gibi kullanan, zehirlerin ve stratejinin efendisidir. Alara ise ne olduğunu bile bilmediği, kontrol edemediği vahşi bir dövüş içgüdüsüne sahiptir. Gece Yarısı Akademisi’nin soğuk taş duvarları arasında, herkesin bir uzmanlık alanı varken Alara’nın uzmanlığı hayatta kalmaktır. Akademinin seçkin öğrencileri onu küçümserken, Alara sessizce bekler. Ancak o meşhur müsabaka gecesi geldiğinde, kimsenin bilmediği bir gerçek ortaya çıkacaktır: O, eğitilmeye gelmemiştir; o, zaten bir ölüm makinesi olarak doğmuştur. İhanetlerin, sırların ve Paris`in yeraltı dünyasının kalbinde; Alara ve en yakın dostu Selin, bu karanlık labirentten çıkmanın yolunu ararken, Karan Araslı’nın buz gibi bakışları her an üzerindedir. Adalet mi daha güçlüdür, yoksa asalet mi? Peki ya aşk, bir zehirden daha hızlı öldürebilir mi?

Demitra, geçmişin izlerini bedeninde taşıyordu. Yüzündeki yara, unutulmayan bir hatıranın, suskun tanığıydı. Her bakışta, hem yaşadıklarını hemde kaybettiklerini hatırlatıyordu ona. Zamanlar duygularını yitirmişti. Ne sevincin sıcaklığını, ne de acının keskinliğini hissedebiliyordu artık. Sanki her şey yavaşça donmuştu. İnsan bazen unutmak için değil, hatırlamak için bir şeyler kurar. Demitra’da öyle yaptı. “İz çetesi” onun unutmama biçimiydi, geçmişin susturamadığı yanın yankısıydı. O günden sonra, hayatı kendi sessizliğinde akmaya devam etti. Ve Demitra, kendi yarattığı gölge arasında kaybolmayı öğrendi…

Tbate evrenini farklı bir perspektiften bakarak ana karakter arthur leywinin yaşadığı olayları ve yaşanan diğer olayları yeni karakterimiz Renos gözünden gördüğümüz serime hoşgeldiniz

on yaşında, mavi saçlı bir kız her şeyini kaybeder. Ailesini bulmak için kasabanın korktuğu bir cadıyla antlaşma yapar. Bu yolculuk ,onu büyünün izine, karanlık sırların ve değişen kaderinin içine sürükler.

⏳Eczacı Hâle aylar süren baş ağrısı için tomografi çektirir.. ⏳Ama o tomografi cihazı değil zaman makinesidir.. ⏳Gözlerini açtığında kendisini Osmanlı sarayında şifacı olarak bulur..

biz sadece iki düşman değil, aynı zamanda iki krallıpın da ortak kaderiydik...

Kader tek bir yoldan ilerlemez; dört yüze bölünür. Aynı dünyada doğmuş dört kişi, farklı güçler ve kayıplarla kaderin sınavına sürüklenir. Her yüz bir maske, her maske saklanan bir gerçektir. Efsanelere göre kader; merhametli, zalim, umut dolu ve yıkıcıdır. Bu dünyada güç bedelsiz değildir; büyüler fedakârlık ister, kehanetler can yakar. Dört yüzlü kader; kahramanları değil, hayatta kalabilenleri seçer. Maskeler düştüğünde geriye tek soru kalır: İnsan mı kaderi seçer, yoksa kader mi insanı?

Yıkılmakta olan bir imparatorluk devam edebilmek için savaşlarla besleniyor. Kuzeyin donmuş topraklarında, kendi halkına işkence ederek hayatta kalmaya çalışan bir hain.

Vastra... Bu şehirde neredeyse her cinayet bir günahı gün yüzüne çıkarır. Ve açığa çıkan her günah iblislerin işine yarar. Günahkar ruhlara tutunup Cehennemlerine dönmeye çalışan bu varlıklara kim dur diyecek? Elion Lior, kırk yıldır dünya denilen çukurda iblis avlayan bir melektir. Tek bir görevi vardır: İblisleri, var olmanın bile anlamını yitirdiği bir hiçlik olan Araf`a göndermek. Ama işi sandığı kadar basit değildir. Bu pisliğe batmış dünyada günahlar çoğaldıkça iblislerin işleri de kolaylaşmıştır.

İki dost ülke, iki candaş aile... Peki ya bu aileler arasında bir hain varsa ve bu hain yüzünden dost ülkenin bir varisi öldürülürse? Varisi öldüren kişinin dost ülkeden olduğu bilinirse ve bu ülkeye bir suikast yüzünden saldırıya geçersek? Göz gözü görmez ve kimse kimseyi duymazsa, ya da duygular savaşa engel olamazsa? Karşınızda ilk fantastik kitabım! Okuyup oylamayı unutmayın! Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Normal bi hayatı olan Nova bi anda karşılarına çıkan aile avukatı ile annesinin bıraktığı mirası olduğunu öğrenir acaba Nova bu mirasa sahip çıkabilecek mi?

Eric Ernst`in yetimlikten Centerise kıtasına hükmedişini anlatan sürükleyici macera

Dünyanın beşe ayrıldığı bir evren de bütün güçlere sahip olduğun anlamına gelen bir renk vardı. MOR... Vampirler, elementçiller, dönüşgenler, kontrolcüler ve insanların aynı toplumda yaşadığı bir evren, anlaştığı birlik beraberlik içinde yaşadığı bir dünya Ve bütün güçlere sahip bir kız...

bu kitap çocukluktan beri ünlü olan ve çocukluğundan beri onu gizlice takip eden gerçekten olan ama anne ve babasının ona inanmadı bir hikaye olacak

Kitabın ismi tahmin etmişsinizdir hangi kitaptan olduğu nu=) . . . Ölmüştü ,kollarımda can vermişti kurtaramamıştım onu koruyamamıştım aileme yaptıklarını onada yapmışlardı ama o söz vermişti bırakmıycam demişti sensiz yapamam bırakmam demişti yalanmıydı hani karnımdaki bebeği birlikte büyütecektik hani iyi bir baba olcaktı hani ailem gibi bırakmayacaktı bizi inanmıştım ama sanırım hayatta sadece inanmak yetmiyormuş... . . Çok kısa oldu ama bölümler öyle olmicak merak etmeyin

Geçmişini değil kendini kaybetmiş ,karanlığın içinde kim olduğunu arayan bir sessizlik.Bir savaşın küllerinden kaçarken, bedeninin bildiği ama zihninin sustuğu bir gerçekle yüz yüze gelecek.Gece ilerledikçe anılar değil, gölgeler uyanıyor.

Rüzgâr ve gece`nin aşkı...

Göğün demiri pas tutmadan, zaman kendi gölgesini yemeden önce mühür, sahibini seçti. Kara Mührün Varisi, adı daha fısıltı bile değilken yıldızların arasına kazındı. Onun gelişi bir doğum değil— bir hatırlayıştır. Yüz devir tamamlanmadan taşın uykusu bölünecek. Dağlar çatlayacak, ırmaklar yönünü şaşıracak, çünkü mühür uyandığında yeryüzü sessiz kalamaz. Kan akacak. Ne öfkeyle, ne de hırsla— ama yazgının talebiyle. Toprak, üzerine düşeni geri isteyecek. Ve kan, bu kez bedel değil; mürekkep olacak. Bir zamanlar iki ruh vardı— aynı yazgının iki yarısı, aynı ateşin iki kıvılcımı. Göğün altında birbirine en yakın, kaderde en uzak. Birleşemeyen elleri toprağa gömülmedi yalnızca; bir yemin bıraktı ardında. O yemin ne dua oldu ne af. Adı konulmamış bir hüküm gibi ülkenin damarlarında dolaştı. Sessizdi… ama derindi. Kara Mührün Varisi yürüdüğünde tahtlar titremeyecek— çünkü titremek hafif kalır. Tahtlar anlamını yitirecek. Eski kanunlar küle dönecek. Yeminler çözülüp yeniden örülecek. Sınırlar, kılıçla değil yazgıyla çizilecek. Ve o gün geldiğinde ülke yıkılmayacak. Ülke, kendini yeniden doğuracak. Ama hiçbir doğum acıdan muaf değildir.

Küçük denizkızının hikâyesini bilir misiniz? Özgürce denizlerde yüzerken bir insana tutularak aşkı uğruna sesini feda eden o romantik ruhu? Peki, ya denizkızı hikâyenin saf aşığı olmasaydı? Ellerini kana bulamaya hazır, intikam yeminleri etseydi? Öfkesi onu ne kadar ileri götürebilirdi ki? Mirelda`nın tüm insanlığa duyduğu nefreti tek bir adama âşık olarak silmesi mümkün müydü? Gerçek şuydu ki, bu nefretin büyüklüğünün yarattığı düğüm aşkla çözülemezdi.

"Seni kurtarmadım Köz. Seni, benden başka kimsenin yakmaya cesaret edememesi için sakladım." ❄️🔥 Lyra Aurelius, güneşin tahtından düşen son kıvılcımdı. Babası tarafından terk edilmiş, halkı tarafından reddedilmiş ve abisinin kanıyla vaftiz edilmişti. Kaçabileceği tek yer, düşmanının kucağıydı. Kaelen Vaelor; kuzeyin gümüş saçlı canavarı, kaosun prensi. O bir kahraman değil, o bir cellattı. Lyra’yı bir kurban gibi değil, bir oyun hamuru gibi söküp aldı. Onun için Lyra bir prenses değil, buzdan kalbinin içinde sakladığı, her an sönmeye mahkum bir "Köz" idi. Kış Kalesi’nin karanlık koridorlarında: 🗡️ Bir yanda diz çökmeyi reddeden bir Anka... ❄️ Diğer yanda ateşi evcilleştirmekten zevk alan bir Buz... Kaelen onu koruyor mu, yoksa en büyük yangınını sona mı saklıyor? Lyra, bu adamın tehlikeli oyunlarında bir piyon mu olacak, yoksa tüm Kuzey’i küle çevirecek o büyük felaket mi? "Ateş buza dokunursa ya onu eritir ya da kendisi söner."

Veranın ıhanetle birlikye kendını kesfetmesı

Yerli halk tarafından dışlanmış olan Rüya, insanların korktuğu şeyin ne olduğunu öğrenmek için bir macereya atılır.

Çok çok eski zamanlardan bugüne İnsanlar ve Ezakiler arasında süregelen bir savaş vardı. İki ırkı da tüketen, bitmeyen bir savaş. Bir gün iki ordu hayatlarındaki en büyük savaşı vermek için Demirci Vadisi`nde karşı karşıya geldiler. İnsanların Kralı olarak Kadu, Ezakilerin Kralı olarak Zend savaşta öne çıktı. Ancak bu savaş diğerlerinden çok farklıydı. Savaş esnasında kadim ağaç onları uyardı ve yıllardır süren bu savaşı bir şekilde durdurdu. Uzun süre iki krallıkta da barış hüküm sürdü. Aradan yıllar geçti. Bu barıştan rahatsız olmuş Ezakilerin önde gelenlerinden biri, barışı kanla bozdu. Bütün umutların tükendiği o an yaşlı Kral Kadu kadim ağaca sığındı. Ağaç ona halkını kurtaracak sırrı açıkladı. 12 kutsal yaratık ve cillelerin gücü. Bunu fark eden Ezakiler Kadu`yu durdurmak için yola çıktı. Bu uzun mücadelenin sonunda barış yeniden hüküm sürecek mi? Kapının ardındaki gerçek, sandığınızdan çok daha karanlık. Unutulan gerçege tanıklık etmeye hazır olun. Çünkü Kadu`nun sırrı korunmalıydı, ve siz şimdi nedenini öğreneceksiniz. Cille`nin geçmişini öğrenmeye hazır mısınız? "Tarih her zaman tekerrür etmez, çünkü bazen biri buna `dur` der."

Bir kitabın içine girmek mümkün müdür? Belki bu Ayberk ve Maribel’in hikayesi olmasaydı hayır derdim.